شما بالاي شعله ي آتش بنشيند و جامه اش را سوزانيده و به پوستش برسد، برايش بهتر از آن است که بر قبري بنشيند.» [مسلم]

تبرك نگرفتن از قبور: 

جايز نيست که از قبرها تبرک بجوييم يا آن ها را مانند برخي افراد نادان از عوام ببوسيم. بلکه راهنماي هر مسلماني فرمايش رسول الله صلى الله عليه و سلم است که: (إذا سألتَ فاسأل الله، وإذا استعنت فاستعن بالله) يعني: «اگر چيزي مي خواهي از خدا بخواه، و اگر ياري مي جويي از خدا بجو!» [ترمذي]

روا نبودن خنده و بازي در قبرستان: 

خنده و تفريح در قبرستان نشانه ي قساوت قلب بوده و قبرستان حرمتي دارد که مسلمان را از از تفريح و ياوه گويي در آن برحذر مي دارد. قبرستان جاي يادآوري مرگ است و مکان عبرت و پند آموزي است.

تمجيد از درگذشتگان و بيان نيکي ها آنان: 

دشنام دادن به مردگان و بيان بدي هاي آنان درحاليکه بر دين اسلام درگذشته اند جايز نيست. پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (لا تسبُّوا الأموات، فإنهم قد أفْضوا إلى ما قدَّموا (انتهوا من أعمالهم في الدنيا) يعني: «مردگان را دشنام ندهيد، زيرا آنان به آنچه پيش فرستادند، رسيدند(اعمالشان در دنيا به پايان رسيده است)» [بخاري] و همچنين مي فرمايد: (لا تذكروا هَلْكاكم (أمواتكم) إلا بخير) يعني: «مردگانتان را جز به نيکي ياد نکنيد.» [نسائي]

درست نبودن خواندن نماز در قبرستان يا نماز خواندن رو به قبرها: 

پيامبر صلى الله عليه و سلم از نماز خواندن در قبرستان يا روي نمودن به آن ها در نماز نهي کرده است. از ابن عمر -رضي الله عنهما- روايت شده که مي گويد: (نهى رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يصلي في سبع مواطن: في المزبلة، والمجزرة، والمقبرة، وقارعة الطريق، والحمَّام، ومعاطن الإبل، وفوق الكعبة) يعني: «رسول خدا صلي الله عليه و سلم در پنج جا از خواندن نماز نهي فرموده است: در زباله داني، کشتارگاه، گورستان، بر شاهراه ها، خوابگاه شتران و بر بام کعبه.» [ابن ماجه]

سلام کردن هنگام ترک آن جا و گرفتن پند و موعظه از آن: 

مسلمان در حالي از زيارت قبرستان بازمي گردد که قلبي پر از نرمش و ايمان دارد و سعي در اعمال صالح و اطاعت از خداوند سبحان و پايبندي به اوامر او و اجتناب از محرماتش را دارد. 

به اين ترتيب زيارت قبرستان ديدگاه مسلمان در مورد دنيا را تغيير داده و آن را متعادل تر مي سازد. انسان با نظر پندگيري و عبرت آموزي به قبرها مي نگرد و به حال و هواي اهل قبور مي انديشد و زندگي و کارهايي که در زندگاني دنياييشان مي کردند و اکنون هيچ کدام از آن کارها را نمي توانند انجام دهند و بخاطر آنچه پيشتر کرده اند حسابرسي مي شوند... به اين شکل فرد به خود آمده و در مورد خويش به تفکر مي پردازد. به زودي او نيز جزو ساکنان اين مکان خواهد بود، درنتيجه با خود عهد مي بندد که در دنيا کردار نيک داشته باشد تا براي آخرت توشه اي بياندوزد. در آخر با قبرستان خداحافظي کرده و آن قدر دل و جانش زلال و شفاف گشته که او را در کردار درست و نيک ياري دهد.
...................
مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Comاز حضرت ابوهريره -رضي الله عنه- نقل شده که مي گويد: رسول خدا صلى الله عليه و سلم فرمودند: (نزلتْ في أهل قُبَاء: {فيه رجال يحبون أن يتطهروا والله يحب المطهرين} [توبه:108] كانوا يستنجون بالماء، فنزلت فيهم الآية.) يعني: «اين آيه در مورد اهل قبا نازل گشته است: {در آن مردانى‏اند كه دوست دارند خود را پاك سازند و خدا كسانى را كه خواهان پاكى‏اند دوست مى‏دارد.} (توبه:108) آنان با آب استنجا مي نمودند و آيه ي مذکور در مورد آنان نازل شد.» [ابوداود و ترمذي و ابن ماجه]
***
به سلمان فارسي -رضي الله عنه- گفتند: پيامبر شما همه چيز را و حتي نحوه ي قضاي حاجت را به شما آموخته است. [مسلم] آري، اين دين چه دين والا و بزرگواري است! کوچکترين مسائل نيز وانگذاشته و مسلمانان را در هر موردي رهنمون ساخته است.

از جمله آدابي که هر مسلماني مي کوشد تا در هنگام قضاء حاجت به ان پايبند باشند اين موارد هستند:
قـضاء حاجت در مكان مخصوص: 
مسلمان از قضاء حاجت و ادرار در مجاري آب يا مکان تجمع مردم و سايه ها و راه و کوچه و خيابان ها که در انظار مردم مي باشد، خودداري مي نمايد. 
يکبار پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمودند: {(اتقوا اللَّعَّانين). قالوا: وما اللعانان يا رسول الله؟ قال: (الذي يتخلَّى (يقضي حاجته) في طريق الناس أو في ظلهم.)} يعني: «از دو کاري که سبب لعنت مي شود بپرهيزيد. گفتند: يا رسول الله، و اين دو کاري که سبب لعنت مي شود کدامند؟
فرمود: کسي که در راه مردم يا سايه شان نجاست مي کند.» [مسلم]

وارد شدن به دستشويي با پاي چپ و خروج از آن با پاي راست: 
دستشويي جايي است که در آن مکان نجاست وجود دارد، بنابراين مسلمان با پاي چپ بدان وارد شده و با پاي راست از آن بيرو مي رود.

دعاي قبل از داخل شدن به دستشويي: 
(بسم الله. اللهم إني أعوذ بك من الخُبْث والخبائث.) يعني: «به نام خدا. الهي! از جن هاي پليد اعم از مرد و زن به تو پناه مي برم.» [نسائي] يعني از جنس نر و ماده ي شيازين به خداوند پناه برده و به او اميد دارم.

همراه نداشتن چيزي که در ان نام خدا باشد: 
مسلمان در حاليکه قرآن يا چيزي که در آن نام خداوند باشد را همراه دارد وارد دستشويي نمي شود مگر آنکه از گذاشتن آن در بيرون امنيت خاطر نداشته باشد. پيامبر خدا صلى الله عليه و سلم خاتمي داشتند که بر آن "محمد رسول الله" نقش بسته بود و هنگام رفتن به دستشويي آن را از دست بيرون مي نمود. [أبوداود]

صحبت نکردن در اثناي قضاي حاجت: 
مردي از کنار رسول خدا صلى الله عليه و سلم مي گذشت و ايشان بول مي نمود، آن مرد به ايشان سلام کرد ولي آن حضرت صلي الله عليه و سلم جواب سلامش را نداد. [مسلم] مکروه است که دو نفر موقع قضاي حاجت جايي باشند و با هم گفتگو نمايند. پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده اند که خداوند اين کار را ناپسند مي دارد.

عجله در خروج بعد از قضاي حاجت: 
وقتي که قضاي حاجت فرد تمام شد، بهتر است که نگذارد ماندنش در آن جا به درازا کشيده و به سرعت بيرون بيايد.

عدم اسراف در آب: 
اسراف در هر کاري ناپسند مي باشد، خداوند مي فرمايد: {ولا تسرفوا إنه لا يحب المسرفين} [اعراف: 31] يعني: «و[لى] زياده‏روى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست نمى‏دارد.»

استفاده از دست چپ: 
پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (إذا بال أحدكم فلا يأخذنَّ ذكره بيمينه، ولا يستنجى بيمينه.) يعني: «هرگاه يکي از شما بول نمايد، بايد آلت خود را بدست راست نگيرد و نيز به دست راستش استنجاء نکند.» [متفق عليه]

رو يا پشت ننمودن به قبله: 
پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده اند: (إذا أتيتم الغائط فلا تستقبلوا القبلة ولا تستدبروها ببول ولا غائط لكن شرقوا أو غربوا.) يعني: «وقتي براي قضاي حاجت مي رويد، هنگام ادرار يا نجاست، نه رو به قبله کنيد و نه پشت به آن نماييد بلکه رو به مشرق يا مغرب کنيد.» [مسلم]
ولي اگر در مکاني همچون دستشويي هاي امروزي باشد، برخي از ائمه اين کار ر