پروتکلهای یهودیان و صهیونیسم
- مىخواهی م فارغ از هرگونه لفاظى و عبارتپردازى و تنها از طریق مقایسه و استنتاج، حقایق محیط اطرافمان را مورد بررسى و مداقه قرار دهیم.
میخواهیم سیستمی را که ما در آن زندگی میکنیم از دو نقطه نظر یعنی از نظر یهودیها (صهیونیستها) و از نظر غیر یهودیها (غیر صهیونیستها) مورد ارزیابی قرار دهیم.
- شمار انسانهایى که داراى غرایز بد و شیطانى هستند، برشمار کسانى که داراى غرایز خوب هستند، پیشى مىگیرد. لذا، براى آنکه بتوان بر انسانها حکومت کرد، باید به اعمال زور و خشونت و ترور توسل جست. هر انسانى مىخواهد دیکتاتور بشود، زور بگوید و اگر بتواند، رفاه و خوشبختى مردم را فداى خواستهها و آمال خود گرداند.
- اما چه عواملى این جانور درنده را که اسمش انسان گذاشتهاند، از خشونت باز مىدارد؟
- از زمانى که حیات اجتماعى آدمیان آغاز گشت، فشارها، رفتارهاى ظالمانه و حیوان صفتانهاى از سوى فرمانروایان باعث شد که تودههاى مردم تحت سلطه درآیند و مطیع فرمانروایان خود شوند. آنگاه با وضع قوانینى که در واقع همان چهره تغییریافته زور و تهدید هستند، آدمیان به زیر سلطه درآمدند و من در اینجا مىخواهم بگویم که طبق قانون طبیعت، «حق» یعنى اعمال زور و فشار.
- آزادى سیاسى تنها یک نظریه است نه یک واقعیت. لذا آدمى باید بداند که چگونه از واژه آزادى سیاسى براى فریب تودهها استفاده کند و سپس آن را براى درهم شکستن قدرت حزب حاکم بکارگیرد. البته اگر حزب حاکم قبلا خود از چنین شیوهاى براى دستیابى به قدرت استفاده کرده باشد، بهتر مىتوان همین شیوه را در مورد او بکار برد. به کمک واژه به اصطلاح آزادى مىتوان همین شیوه را در مورد او بکار برد. به کمک واژه به اصطلاح آزادى مىتوان پایههاى حزب حاکم را سست و لرزان ساخت و بىاعتباریش را به توده مردم نشان داد. از آنجا که توده ناآگاه نمىتواند حتى یک روز هم بدون راهنما و رهبر هدفهایش را خود راهبرى نماید، لذا به آسانى رهبرى حزب جدید را مىپذیرد و بدینسان رژیم قدیم جاى خود را به رژیم جدید مىدهد.
- هنگامى که ما به قدرت رسیدیم، یعنى قدرت را از چنگ فرمانروایانى که با استفاده از واژه آزادى بر مردم حکومت مىکنند، خارج ساختیم، طلا جاى قدرت را خواهد گرفت. بنیاد نهادن حکومت براساس آزادى غیرممکن است. زیرا کسى نمىتواند آزادى را در متعارف و متعادلترین نوع آن بکارگیرد. اگر صرفاً براى مدت کوتاهى مردم را در اداره امور خویش آزاد بگذاریم تا هر کس فرمانرواى خویش بشود، دیرى نخواهد پایید که انسجام امور از هم گسیخته مىشود و مردم دست به کشتار همدیگر مىزنند و از دولت چیزى جز تلى خاکستر به جاى نخواهد ماند.
- خواه دولتها در اثر ضعف داخلى متلاشى شوند و خواه در اثر چیرگى دشمنان خارجى از بین بروند، سرانجام زیر نفوذ ما قرار خواهند گرفت. زیرا سرمایه، که به مثابه ریسمان محکمى است، در دست ماست. دولتهایى که به این ریسمان محکم چنگ نمىزنند، سقوطشان حتمى خواهد بود.
- آنهایى که آزادمنشانه مىاندیشند، ممکن است به سیاستى که ما در بالا خطوط اصلى آن را ترسیم کردیم، ایراد بگیرند و آن را غیراخلاقى تلقى کنند. ولى در پاسخ ایراد آنها، ما این سؤال را مطرح مىکنیم:
اگر هر دولتى دو نوع دشمن داشته باشد و براى از بین بردن دشمن خارجى به او اجازه داده شود که براى نابودى دشمن از هر روشى استفاده کند، یعنى مثلا دشمن را غافلگیر کرده و شبانه به اردوگاه او بزند و او را در هم بکوبد آنگاه این عمل را روش غیراخلاقى مىنامید؟ به همین قیاس نابودى دولتهاى حاضر به دست ما که مخرب رفاه عمومى هستند، عملى غیراخلاقى تلقى مىشود؟
- آیا آدم معقولى پیدا مىشود که فکر کند مىتوان از طریق بحث و استدلال با مردم عامى که قدرت استدلالشان سطحى است، کنار آمد؟ کنار آمدن با توده مردم فقط با دست گذاشتن روى عواطف و اعتقادات آنها مقدور و ممکن است. اگر بخواهیم با این دسته از مردم که فهم سیاسى ندارند، از طریق استدلال و بحث کنار بیاییم، جز آنکه تخم هرج و مرج را بپاشیم کار دیگرى نمىتوانیم بکنیم.
- میان سیاست و اخلاق هیچگونه وجه اشتراکى نیست. فرمانروایى که متکى به اخلاق باشد، نمىتواند سیاستمدارى کار کشته و ماهر از آب درآید و نتیجتاً پایههاى قدرت سیاسى او متزلزل خواهد گشت. آنهایى که مىخواهند گام در وادى سیاست بگذارند، باید هم نیرنگ باز باشند و هم بتوانند دیگران را متقاعد کنند. صفاتى چون درستکارى و راستگویى خطرى بزرگ براى سیاست بشمار مىروند. زیرا چنین صفاتى شدیدتر از هر دشمنى، فرمانروا از اریکه حکمرانى به زیر مىکشند. البته فرمانروایان جوامع غیرصهیونیست باید چنین صفاتى را دارا باشند تا هر چه زودتر از پاى درآیندو تسلیم ما شوند. ولى در نظام سیاسى جوامع صهیونیستى، قیودات اخلاقى نباید وجود داشته باشد.
- به اعتقاد ما حق یعنى اعمال زور. واژه حق واژهاى ذهنى است که به هیچ وجه جنبه عینیت به خود نمىگیرد. در نظام سیاسى ما حق این چنین تعبیر مىشود: هر آنچه را که مىخواهم به من بده زیرا من از تو قوىترم. نیازى نیست که ثابت کنم حق از آن کیست.
- حق از کجا شروع مىشود و به کجا ختم مىشود؟
- در هر دولتى که قدرت به طور نامطلوبى سازمان یافته باشد، قوانین و مقررات، اعتبارشان را از دست داده، دستخوش طوفان حوادث مىشوند و سرانجام لیبرالیسم پدید مىآید. طبق قانون حکومت اقویا، باید تمام مقررات و قوانین را متلاشى سازیم و براى آنهایى که داوطلبانه از لیبرالیسم دست کشیدهاند و تسلیم ما شدهاند، منجى شویم.
- در شرایط کنونى که تمام قدرتهاى جهان داراى پایههاى لرزانى هستند، قدرت سیاسى ما داراى پایههاى استوارى است. زیرا وجود آن محسوس نیست. زمانى قدرت ما تجلى خواهد کرد که هیچگونه خطرى آن را تهدید نکند.
- قدرتهاى سیاسى جهان به سبب اعمال لیبرالیسم دچار مشکلات شدیدى هستند. وظیفه ما این است که فارغ از این گونه مشکلات، به فکر پىریزى حکومت آینده خود باشیم. ما باید در طرحهاى خودبیشتر به ضروریات فکر کنیم تا به اخلاقیات و بیشتر به هدفها توجه داشته باشیم تا به وسیلهها.
- اکنون طرحى در پیش روى داریم که خطوط اصلى سیاست آینده مان را مىخواهیم از متن آن استخراج کنیم. این طرح به ذکر عواملى که حاصل چند قرن اندیشه و کار آدمى را به هدر دادهاند، مىپردازد. لذا ما نمىتوانیم نقش این عوامل را نادیده بگیریم.
- براى آنکه سیاستمان عملکرد رضایت بخشى داشته باشد، نخست باید توده مردم را بشناسیم و به سستى اندیشه، عدم درک و عدم توجه آنها به رفاه خویش پى ببریم. باید بدانیم که قدرت توده مردم قدرتى نامعقول است. کسى که از احوال توده مردم اطلاعى ندارد، نمىتواند آنها را اداره کند. و نیز کسى که دانش سیاسى نداشته باشد، حتى اگر خیلى هم تیز هوش باشد نمىتواند توده ناآگاه را رهبرى کند و سرانجام جامعه را به پرتگاه سقوط سوق مىدهد.
- تنها کسانى که از همان اوان خردسالى براى رهبرى تربیت مىشوند، مىتوانند به مفهوم کلماتى که از الفباى سیاست تشکیل شدهاند، پى ببرند.
- اگر افرادى را که از دانش سیاسى بهره ندارند، بر سر کار آوریم، دیرى نمىپاید که در اثر اختلاف میان احزاب، قدرت را از دست داده سقوط مىکنند. آیا مىتوان اداره امور یک جامعه را به افرادى که صرفاً به منافع خود توجه دارند و هنگام رسیدگى به امور، به منافع خویش فکر مىکنند محول کرد؟ آیا این گونه افراد مىتوانند از خود در برابر دشمن دفاع کنند؟ اگر تصور کنیم که در میان توده مردم کسانى یافت مىشوند که توانایى اداره امور جامعه را دارند، در آن صورت هماهنگى امور سیاسى را بر هم زدهایم و اجراى برنامهها را دشوار ساختهایم.
- تنها به یارى یک فرمانرواى مستبد و سختگیر مىتوانیم طرحهایى را که در پیش داریم به مرحله اجرا درآوریم و میان دستگاههاى مختلف دولت که به مثابه یک ماشین عمل مىکند، نوعى هماهنگى برقرار کنیم. لذا مىتوان چنین نتیجه گرفت که مناسبترین نوع حکومت براى یک کشور، حکومتى است که در آن قدرت به یک نفر تفویض بشود. بدون وجود یک حکومت مطلقه مستبد، تمدن نمىتواند به حیات خود ادامه دهد. و این تمدن تنها به وسیله رهبران و نخبهها بارور مىشود نه به وسیله تودههاى ناآگاه. توده مردم وحشى است و توحش خود را در هر موقعیتى نشان مىدهد. هنگامى که تودهها آزادى به دست آوردند آزادى به صورت هرج و مرج که خود اوج توحش است جلوه گر مىشود.
- اعتیاد به الکل و افراط در نوشیدن نوشابههاى سکرآور، مشکلى است که پس از اعطاى آزادى در میان غیریهودیها رواج پیدا مىکند. بر ما یهودیها لازم است که در چنین مسیرى گام برنداریم. مردم غیریهودى از همان آغاز جوانى به وسیله عوامل ما بىبندوبار و بدون اخلاق بار مىآیند. عوامل ما عبارتند از معلمان سرخانه، خدمتکاران، منشىها و زنانى که در خانههاى ثروتمندان بچهدارى مىکنند. به کمک زنان یهودى مردان غیریهودى را در عشرتکدهها و محلهاى عیاشى به فساد اخلاقى مىکشانیم و آنها را از جاده عفت و پاکدامنى منحرف مىسازیم. من این جامعه را که به دست زنها به فساد کشانده مىشود، جامعه زنان نام مىنهم زیرا در فساد و تجمل پرستى دنباله رو دیگرانند.
- دولت ما به جاى آنکه ترس از جنگ را در مردم ایجاد کند، از طریق اعدامهاى ظاهراً قانونى مخالفان را از سر راه برمىدارد و با ایجاد چنین ترسى خود به خود مردم را وادار به تسلیم مىکند. زیرا بىرحمى و سنگدلى در مجازات موجب ثبوت و استحکام دولت است. به نام انجام وظیفه و با اعمال مجازاتهاى شدید و بىرحمانه مىتوانیم دولتها را هم وادار کنیم که بدون قید و شرط تسلیم ما شوند.
- منطق ما زورگویى و متقاعد کردن است. در مسایل سیاسى، تنها زور است که پیروز مىشود به ویژه اگر رهبران سیاسى بتوانند آن را مخفیانه اعمال کنند. اگر فرمانروایى نمىخواهد تسلیم دیگران شود، باید با خشونت و نیرنگ به متقاعد کردن دیگران که از اساسىترین اصول حکومت هستند، متوسل شود. تا زمانى که غیریهود مانع رسیدن ما به هدفهایمان باشند باید فساد، خیانت و رشوه خوارى را رواج دهیم. اگر چپاول کردن اموال مردم منجربه تسلیم شدن آنها در برابر حکومت بشود، نباید در انجام این کار تردیدى به خود راه دهیم.
- اگر به تاریخ گذشت نگاهى بیفکنیم، درمىیابیم که ما نخستین قومى بودیم که نداى آزادى، برابرى و برادرى را سردادیم. این کلمات بعدها به وسیله مردم غیریهودى، احمقانه و طوطىوار تکرار شدند و ناآگاهانه خود را گرفتار ساختند و آزادى را که در برابر فشارهاى توده ناآگاه چون سد محکمى بود، از بین بردند. خردمندان غیریهودى نمىتوانند خود را از مطلق گرایى و ذهنیت و عالم تجرد بیرون آورند و واقعیات را مورد قبول قرار دهند. آنها هیچگاه متوجه تضاد موجود میان آنچه مىگویند و آنچه عمل مىکنند، نمىشوند. آنها متوجه نمىشوند که افراد داراى استعدادها، قابلیتها و شخصیتهاى متفاوتى هستند. آنها باور نمىدارند که توده مردم کور و ناآگاه است. آنان باور نمىدارند، کسى که از میان توده مردم برخیزد نمىتواند رهبر بشود. آنها نمىپذیرند که استعداد رهبرى در میان یک تبار از پدر به فرزند منتقل مىشود. آنان با نادیده گرفتن چنین حقایقى برخلاف موازین طبیعت گام برداشتند و ما مىبینیم که مسأله ارثى بودن رهبرى، به دست فراموشى سپرده شده و همین امر هم باعث شده است که ما روز به روز به موفقیت نزدیکتر شویم.
- اشاعه کلماتى چون آزادى، برابرى و برادرى در چهارگوشه دنیا به ما نسبت داده مىشود. ما باید از عواملمان که ناآگاهانه پرچممان را با شور و شوق فراوان برافراشتهاند، سپاسگزار باشیم. مىدانیم که کلمات مذکور در طول تاریخ همچون آفتى رفاه، صلح، آرامش، همکارى و اساس حکومت غیر یهودیان را نابود کردهاند. البته بعداً یادآور خواهیم شد که عوامل دست نشانده، ما چگونه به پیروزى نهائى ما کمک خواهند کرد یا این امکان را مىدهند که ورق برنده به دست ما بیفتد. معناى این کلام آنست که در آینده خواهیم توانست هر نوع امتیازى را از جمله (اریستوکراسى )اشرافیت و سرمایه دارى (جوامع غیر یهودی) را چون سدى در برابر پیروزیمان قرار دارد، نابود کنیم و بر خرابههاى اریستوکراسى غیریهود، اریستوکراسى خود را که مبتنى بر ثروت و رهبرى افراد تحصیل کرده است، بنا نهیم. باز یادآور مىشویم که دانش و ثروت دو شرط اساسى، براى تشکیل این اریستوکراسى هستند. ثروت را در اختیار داریم و دانش رهبرى را حکماى پیشین برایمان فراهم آوردهاند.
- اگر در رابطههایمان، دست روى حساسترین عصب ذهن آدمیان بگذاریم، خیلى زود به پیروزى خواهیم رسید و این اعصاب حساس ذهن آدمى، عبارتند از زراندوزى، مالپرستى و تنوع طلبى در ارضاء نیازهاى مادى هر یک از این خواستهها به تنهائى مىتواند آدمى را تسلیم ما بکند.
- مجرد و ذهنى بودن مسأله آزادى، به ما کمک مىکند که به تودههاى مردم در سراسر دنیا بفهمانیم که دولتهایشان فقط ناظر خرج ثروتهاى مردم هستند و مىتوان دولتها را مانند دستکشهاى کهنه زود به زود عوض کرد.
- از آنجا که تغییر دادن رهبریهاى ممالک جهان مقدور و میسر مىباشد و از آنجا که مىتوانیم نقش بسیار مهمى در این گونه تغییر و تحولات داشته باشیم، لذا برایمان آسان خواهد بود که اختیار انتصاب و انتخاب رهبران جهان را به دست گیریم.
- تا آنجا که مقدورمان باشد، باید از بروز جنگى که بسود ناحیهاى خاص منجر شود، جلوگیرى کنیم. آنگاه جنگ را به صحنه اقتصاد مىکشانیم تا طرفین متخاصم به خوبى تسلط همه جانبه ما را دریافته و تسلیم عوامل بین المللى ما شوند. حقوقى بنام حقوق بین الملل وضع خواهیم کرد که جایگزین حقوق ملى کشورها شده و ناظر بر روابط بین ملل باشد، همانگونه که قوانین حقوقى یک کشور، بر روابط افراد آن کشور نظارت دارد.
- اطاعت بىچون و چرا از مهمترین شرایطى است که ما براى انتخاب مدیران در نظر مىگیریم و هیچ ضرورتى ندارد که آنها در زمینه مدیریت تحصیلات و اطلاعاتى داشته باشند. این گونه مدیران همچون مهره شطرنج در دست مشاوران و متخصصانى خواهند بود که ما از کودکى آنها را براى اداره امور جهان تربیت خواهیم کرد. همانطورى که نیک مىدانید این گونه مشاوران را طورى تربیت مىکنیم که براى احراز مقامهائى که به آنها محول مىشود، واجد شرایط باشند. بعلاوه آنها را در زمینه امور سیاسى، تاریخ و تحلیل وقایع، آموزش مىدهیم. مىدانیم که غیریهودیها طورى تربیت شدهاند که نمىتوانند وقایع تاریخى و مشاهدات خود را بدون پیشداورى تحلیل کرده و از این تحلیها نتیجه عملى بگیرند و یافتهها را راهنماى عمل خویش قرار دهند. بنابراین، ضرورتى ندارد که ما به آنها اهمیت بدهیم. بگذار که سرگرم شوند و عمرى را در آرزو و امید بسر ببرند و به خاطرات گذشته خویش دل خوش نمایند. بگذار خود را با اصولى که ما به نام علم (تئورى) به آنها دیکته کردهایم سرگرم کنند. با توجه به این هدف ما به یارى مطبوعات (رسانههاى گروهى) اعتماد غیر یهودیها را به صحت این تئورىها جلب مىکنیم. روشنفکران غیریهودى علوم را به طور مجزا از هم مورد تحقیق قرار مىدهند و بىآنکه خود متوجه باشند، اطلاعات فراوان و نتایج گرانبهائى را فراهم مىآورند ولى آنها را در متن عمل پیاده نمىکنند. اما عوامل ما اطلاعات به دست آمده از این گونه تحقیقات را با هم تلفیق و ترکیب کرده تا به یک کل دست یابند و فکر خود را در جهت خواستهاى ما پرورش دهند.
- فکر نکنید آنچه که در بالا گفته شد تنها یک حرف است. دقت کنید که ما چگونه موفق شدیم داروینیسم، مارکسیسم و نیچهایسم را بال و پر بدهیم. یهودیان باید به سادگى به اهیمت نقش ویرانگر نظریههاى بالا، روى ذهن و اندیشه غیریهود پى ببرند.
- براى آنکه در مسائل سیاسى دچار لغزش و اشتباه نشویم باید به طرز تفکر، تمایلات و خصوصیات ملل مختلف توجه دقیق داشته باشیم. به عبارت دیگر سیستم ما به مثابه ماشین بزرگى است که اجزاء آن به مقیاس وسیعى متناسب با خلق و خوى، آداب و رفتار مردمى که در جهت هدفهایمان گام برمىدارند، کار مىکند. لذا براى آنکه با شکست مواجه نشویم، باید از تجربیات گذشتگان استفاده کنیم.
- مىدانیم که ممالک جهان از مطبوعات بعنوان وسیلههائى براى هدایت فکر مردم در جهت دلخواهشان استفاده مىکنند. لذا براى آنکه بتوانیم از مطبوعات در جهت خواستههاى خود استفاده کنیم، باید در بین مردم نارضائى ایجاد نمائیم و سپس از طریق مطبوعات نارضائىها را منعکس سازیم.
مىدانیم که آزادى بیان تنها از طریق آزادى عمل تضمین مىشود، اما مردم غیریهودى نمىدانند چگونه از مطبوعات استفاده کنند. خوشبختانه این وسیله به دست ما افتاده است و ما مىتوانیم از طریق مطبوعات اعمال نفوذ کنیم. جاى بسى خوشبختى است که ما علاوه بر مطبوعات، طلا را هم در اختیار داریم. ولى باید یادآور شد که ما این دو عامل را با از خودگذشتگى فراوان و از میان اقیانوسى از خون و اشک به دست آوردهایم و براى دستیابى به آنها قربانیان فراوانى دادهایم، البته هر قربانىاى که ما مىدهیم، از نظر خداوند با هزار قربانى غیریهودى برابر است.
- مىخواهم اعلام کنم که تا رسیدن به هدفهایمان فاصله چندانى نداریم اگر چند قدمى را که در پیش داریم طى کنیم، سَر و دُم مارى که سمبل قوم ماست به هم وصل خواهد شد و حلقهاى کامل بوجود مىآید. معناى کامل شدن حلقه آنست که تمام کشورهاى اروپائى درون این حلقه محصور خواهند شد و تحت نفوذمان قرار خواهند گرفت.
- موازین قانونى کشورهاى جهان بزودى درهم خواهند شکست. زیرا ما از همان آغاز تأسیس آنها را با نوعى عدم تعادل ایجاد کردهایم و به سبب همین عدم تعادل شروع به نوسان مىکنند و سرانجام محورى را که به دورش مىچرخند فرسوده مىسازند. غیریهودیان مىپندارند که معیارهاى قانونیشان از تعادل و ثبوتى همیشگى برخوردار است، اما نمىدانند که روزى با عدم تعادل موازین قانونى خود مواجه مىشوند. در این گونه جوامع، رهبر، چون، محورى است که بوسیله در باریان احاطه شده و درباریان آنقدر بر او مىشورند تا سرانجام او را از پاى درآورند. به عبارت دیگر، رهبر از مردمى که مایه قدرتش هستند، فاصله مىگیرد و نمىتواند با آنهائى که به دنبال کسب قدرت هستند، مقابله کند و نتیجتاً مغلوب مىشود. البته این ما هستیم که میان رهبر و توده مردم شکاف عمیقى ایجاد کردهایم و قدرت را از هر دو سلب نموده و هر دو را چون کور و عصا از هم جدا ساختهایم.
- براى آنکه قدرت طلبان جهان، پس از دستیابى به قدرت نتوانند از آن به نحو مطلوبى استفاده کنند، ما از پیش تدابیر ویژهاى اندیشیدهایم. نخست آنکه تمایلات قدرت طلبان را از آزادى خواهى، معطوف و متوجه استقلال طلبى مىکنیم. دوم آنکه احزاب گوناگون بوجود مىآوریم و آنها را رو در روى هم قرار میدهیم. سوم آنکه از بوجود آمدن قدرتهاى بزرگ جلوگیرى مىکنیم و وضعى پیش مىآوریم که دستیابى به قدرت براى هر کسى هدف بشود. سرانجام دولتها را به صورت صحنه مبارزات گلادیاتورى در مىآوریم تا ستیزه و جدال بر سر مسائل مبهم و پیچیده همچنان ادامه یابد و بىنظمى و گسیختگى همه جهان را فرا گیرد.
- سخنان بیهوده، پوچ، پوشالى و بىپایان به صورت نطق، مباحثه و گفتگو وقت دیوانیان و مجلس نشینان و هیأت مدیرهها را ضایع کرده است. روزنامه نگاران خیلى بىپروا به پروپاى مقامات اجرائى دولتها پیچیدهاند. مؤسسات و سازمانها، تیزى دشنه سوء استفاده از قدرت را روى گردن خویش احساس مىکنند. به زودى همه چیز در اثر یورش دیوانه وار تودهها منفجر و به آسمان پرتاب خواهد شد.
- زنجیرى که انسانها را به دام و تله فقر مىبندد، به مراتب محکمتر از زنجیر بردگى است. به بیان دیگر، از زیر یوغ بردگى مىتوان بخوبى آزاد شد ولى رهائى از زیر یوغ بینوائى و فقر بسیار دشوار است. ما در قانون اساسى خود، حق رفاه مادى تودهها را به صورتى خیالى اما نه به گونهاى واقعى گنجانیدهایم و هرگز هم به این حق جامه عمل نمىپوشانیم. اگر َقرار شود که هر فرد حق گفتن هر حرفى را داشته باشد، اگر قرار شود که هر روزنامه نویسى حق نوشتن هر مطلبى را اعم از خوب و بد پیدا کند، اگر هر کارگر زحمتکش و پرولترى، که دست تقدیر او را به کار وابسته کرده است، از لحاظ اقتصادى خود کفا باشد و نیز اگر بداند که قانون اساسى منافعش را تضمین نمىکند، فردا براى انتخاب نمایندگان بپاى صندوق رأى نمىرود و به نمایندگان که در واقع عوامل دست نشانده ما هستند، رأى نمىدهد. براى آنکه چنین وضعى پیش نیاید، بسیارى از اصولى که رفاه اقتصادى او را تضمین مىکنند از متن قانون حذف مىکنیم و در عوض فقط به او حق اعتصاب اعطاء مىکنیم تا از این طریق وابستگىاش به رفقاى هم مسلکش و نیز شرایطى که کارفرمایش بر او تحمیل مىکند، بیشتر شود.
- نابودى اریستوکراسى بنابه راهنمائى ما و بوسیله عواملمان صورت گرفت. ولى با نابودى اریستوکراسى داستان پایان نیافت و این بار پول پرستان به شیوه دیگر دام خود را بر سر راه مردم پهن کردند و همانطور که امروز مىبینیم پول پرستان یوغ استثمار خود را برگردن کارگران نهادهاند و آنها را شدیداً به اسارت گرفتهاند.
- ما بر روى صحنه نقش حامى کارگر را بازى مىکنیم و بدینسان زیر شعار همکارى، برابرى و تحت شعار «اشتراک مساعى جهانى» و نیز مطابق اصول فراماسونرى (۱) خویش، کارگران را به صف نیروهاى جنگجوى خویش یعنى سوسیالیزم، انارشیسم و کمونیزم مىکشانیم.
اریستوکراسى از حمایت قانون برخوردار بود و از کار و دسترنج زحمتکشان ارتزاق مىکرد. به همین لحاظ بخاطر حفظ منافعش، همواره به تغذیه و سلامت کارگران توجه خاص داشت و مىخواست که کارگر، سالم و نیرومند باشد تا بهتر و بیشتر از او بهره کشى کند. اما موضع ما درست مخالف این نظریه است. ما به مرگ و میر و کشتار غیر یهودیان فکر مىکنیم. به عبارت دیگر، قدرت ما، در گروکاهش مستمر مواد غذائى و ضعف جسمى کارگر مىباشد. زیرا از این طریق مىتوانیم کارگر را به اسارت خود درآوریم تا او را در اختیار داشته باشیم و نتواند علیه خواستهاى ما اقدام بکند. تسلطى که از طریق ایجاد گرسنگى بر کارگران به دست مىآید، به مراتب مطمئنتر از تسلطى است که اریستوکراسى به مدد قانون و شاه کسب کرده بود.
- در میان توده مردم حسد، نفرت و زیاده خواهى ایجاد مىکنیم تا از خشم مردم استفاده کرده و همه موانعى را که بر سر راهمان قرار دارند با دستهاى آنها ریشه کن سازیم.
- هنگامى که زمان موعود فرا رسید و منجى عالم بشریت بر اریکه سلطنت جلوس کرد و تاج شاهى بر سر نهاد، با دستهاى توده مردم همه موانعى را که بر سر راه حکومت جهانگیرش قرار دارند، برمىداریم.
- غیریهودیان عادت به فکر کردن را از دست دادهاند مگر آنکه متخصصان ما به آنها آگاهى بدهند. بنابراین آنها قدرت تشخیص و درک برنامههائى که ما براى رسیدن به حکومت جهانى در پیش داریم، ندارند. لذا برماست که در مدارس دولتى، اطلاعات و دانشهاى پایهاى چون تشریح خصوصیات روحى (روانشناسى) و حیات اجتماعى (جامعه شناسى) به آنان بیاموزیم و به مدد این گونه اطلاعات به آنها بقبولانیم که افراد از لحاظ قابلیتها و استعدادها یکسان نیستند و از لحاظ سلیقهها و هدفهاى زندگى با هم اختلاف دارند. پذیرفتن اصل اختلافات فردى، تقسیم کار را به تناسب استعدادها ایجاب مىکند و وقتى که انسانها بر حسب اصل تقسیم کار طبقه بندى شدند، خود به خود جامعه طبقاتى بوجود مىآید و بدینسان افراد مىپذیرند که همه طبقات در برابر قانون یکسان نیستند. پس از اینکه چنین اطلاعاتى به خورد آنها دادیم با رغبت تسلیم ما مىشوند و هر نوع شغلى را که به آنها دهیم قبول مىکنند. از سوى دیگر، چنین نظام تربیتىاى انسانها را وامىدارد که هر نوع نوشتهاى را و یا هر سخنى را کورکورانه و بدون چون و چرا بپذیرند. همچنین به سبب درک ضعیفشان از امور، مىتوان نفرت آنها را در هر شرایطى و هر موقع که لازم باشد برانگیخت.
- وجود بحران اقتصادى نفرت غیریهودیان را افزایش مىدهد و صنعت را دچار رکود مىسازد. در این هنگام ما مىتوانیم به مدد عملیات مخفیانه و نیز بیارى طلا که قبلاً آن را به دست آوردهایم، آتش بحران اقتصادى را شعله ورتر سازیم و کارگران را در سراسر اروپا به خیابانها بریزیم. توده مردم به سبب ناآگاهىهایشان و نیز به سبب وجود بذر حسدى که ما در همان آغاز کودکى در ذهنشان کاشتهایم، آماده مىگردند که خون کارفرمایانرا بریزند و اموال آنها را به غارت ببرند. ما در این میان سالم خواهیم ماند و اموالمان به یغما نخواهد رفت زیرا از زمان شروع حادثه بخوبى آگاهیم و مىتوانیم به موقع براى حفظ خویش تدابیرى بیندیشیم.
- نشان دادیم که چگونه با گذشت زمان، غیریهودیان تسلیم حکومت ما خواهند شد زیرا بخوبى مىدانیم که چه موقع باید آزادى و آزادى خواهى را از تمام مؤسسات ریشه کن سازیم.
- هنگامى که تودههاى مردم مىبینند که تمام امتیازها زیر عنوان آزادى به آنها اعطاء مىشود، تصور مىکنند که مىتوانند رهبرى جهان را به دست گیرند. ولى به زودى خود را به راهنمائى ما نیازمند مىبینند و دو دستى قدرت را در اختیار ما مىگذارند و رهبرى تام الاختیار امور را به دست ما مىسپارند. اگر انقلاب فرانسه را به یاد آوریم، در مىیابیم که عنوان و لقب کبیر را ما به آن دادیم، مقدمات آن را ما فراهم کردیم و خلاصه آنکه طراحى آن را ما به عهده گرفتیم.
- از دیرباز تاکنون ما بشر را از قید و بندهاى فراوانى رهائى بخشیدهایم و در آینده نیز او را راهنما خواهیم شد تا سرانجام در برابر پادشاهى که خون قوم بنىاسرائیل در رگهایش جریان دارد، سرتعظیم فرود آورده و به حکومتى که ما براى جهان تدارک مىبینیم، تسلیم شود.
- در حال حاضر ما یک نیروى بین المللى شکست ناپذیریم که از یک طرف مورد حمله قرار مىگیریم و از طرف دیگر حمایت مىشویم. از ویژگیها و رذالتهاى مردم غیریهود، آنست که از زورگو اطاعت مىکنند و نسبت به مردم ضعیف فوق العاده بدون ترحم هستند. از سوئى تحمل تضادها و برخورد عقاید را ندارند و از سوى دیگر، حاضر مىشوند که زیر فشار و خشونت رژیمهاى مستبد جان بدهند ولب به شکوه نگشایند. وجود چنین خصلتهائى در مردم غیریهودى، مستقل بودنمان را مشخص مىکند. مردم غیریهودى از همه دیکتاتورهاى زمانه ستم فراوان کشیدهاند ولى در عوض فقط بیست تن از این دیکتاتورها را سربریدهاند.
- به راستى مردم عامى پدیدههاى فوق الذکر را چگونه تعبیر مىکنند و نظر آنها در باره وقوع چنین پدیدههائى که ظاهراً ارتباط چندانى با هم ندارند چیست؟ تعبیر این گونه پدیده اینست که دیکتاتورها از طریق عواملشان زیرگوش توده مردم، برابرى، و تأمین رفاه همگان را زمزمه مىکنند ولى به مردم نمىگویند، که وحدت تنها در سایه حکمروایى یهود ممکن و میسر است. و در نتیجه امر به مردم مشتبه شده، درستکار محکوم و خیانتکار تبرئه مىشود و این وضع همچنان ادامه مىیابد تا آنجا که خدا بخواهد. به راستى ما باید شکرگزار و راضى از اوضاع باشیم زیرا مردم هر گونه نظمى را به بىنظمى مبدل مىکنند که نتیجه این اوضاع به سود ما است.
- کلمه آزادى، جوامع انسانى را به جنگ علیه هرگونه زور و قدرتى برمىانگیزد. حتى علیه خداوند و قوانین طبیعت. لذا زمانى که ما به سلطنت رسیدیم، باید واژه آزادى را از قاموس و فرهنگ زندگى حذف کنیم. زیرا این واژه تودههاى مردم را به جانورانى خونخوار مبدل مىکند. این جانوران خونخوار وقتى که شکمهایشان از خون و خونابه سیر و سیراب شد، به خوابى عمیق فرو مىروند و از همه چیز بىخبر مىشوند. در این حالت به خوبى مىتوان آنها را به زیر زنجیر کشید زیرا اگر خون نیاشامند، نخواهند خوابید و کشمکش همچنان ادامه مىیابد.
- هر جمهورى و حکومتى چند مرحله پشت سرمىگذارد. در مرحله نخست حکومت شکل ثابتى ندارد و بوسیله توده مردم از سوئى به سوى دیگر کشانده مىشود. در مرحله دوم حکومت شکل عوام فریبى بخوبى مىگیرد. پس از آن آنارشیسم به وجود مىآید و سرانجام انارشیسم به حکومت استبدادى منجر مىگردد. البته میان حکومت مطلقهاى که به صورت قانونى در مىآید، خود را در برابر مردم مسئول و متعهد مىداند و نیز خط مشى آن کاملاً آشکار است و حکومت مستبدانهاى که ناشى از هرج و مرج است تفاوت فراوان وجود دارد. حکومت استبدادى و مطلقهاى که زاده هرج و مرج است، علیرغم آشکار بودن مظاهر استبدادیش، مىکوشد تا چهره واقعى خود را مخفى بدارد. این نوع حکومت به وسیله دستهاى پنهان و سازمانهاى مخفى اداره مىشود. کارگردانان این گونه رژیم به همان اندازه که بىپروا هستند، به همان نسبت هم پرده پوش مىباشند. تغییر دادن آنها به مان اندازه که ممکن است در سقوط رژیم مؤثر باشد، به همان نسبت هم به عوامل مخفى کمک مىکنند تا حکومت را از خطر سقوط حفظ کنند.
- چه کسى مىتواند با یک قدرت نامحسوس درافتد و آن را واژگون سازد؟ این ما هستیم که چنین قدرت نامحسوسى داریم. اگر چه فراماسونرهاى غیریهودى، کورکورانه در خدمت ما هستند، و براى مقاصد ما کار مىکنند، اما برنامههاى ما همچنان براى آنها و دیگران ناشناخته و اسرارآمیز باقى خواهد ماند.
- اگر آزادى بر خداپرستى مبتنى باشد، با برآورى، انسان دوستى و برابرى پیوندى داشته، براى جامعه بىزیان باشد، به رفاه عمومى لطمهاى وارد نسازد و در اقتصاد هم جائى براى خود پیدا کند، بر ما لازم است که هم احترام به آزادى و هم اعتقاد به خدا را در میان مردم غیریهودى از بین ببریم. و نیازهاى مادى را جایگزین این گونه اعتقادات سازیم. اما اگر اعتقاد به خدا موجب شود که ما بر مردم حکومت کنیم، در اینصورت باید به تبلیغ دین بپردازیم و با راهنمائى مردان روحانى، مردم را به تسلیم واداریم.
- براى آنکه بتوانیم قدرت اندیشیدن را از مردم غیر صهیونیست سلب کنیم، باید فکر آنها را متوجه صنعت و تجارت کنیم. سرگرم شدن آنها به داد و ستد و اندیشیدن به منفعت، باعث مىشود که دشمن مشترکشان را فراموش کنند. از سوى دیگر، به صنعت جنبه احتکارى مىدهیم. بدین معنى که به بهاى صنعنتى شدن بسیارى از زمینها نادیده گرفته مىشوند که سرانجام به دست ما مىافتند و ما آنها را احتکار مىکنیم.
- افزایش روز افزون رقابت بمنظور پیش افتادن در زندگى از سوئى، و نابسامانیهاى اقتصادى از سوى دیگر، مردم را سرخورده و افسرده مىکند، نفرت آنها نسبت به مقامهاى عالى رتبه ادارى، مذهبى و سیاسى اوج مىگیرد، طلا به عنوان وسیلهاى براى ارضاء نیازهاى مادى مردم مورد توجه واقع مىشود، ظرفیت مردم به مرز انفجار مىرسد و براى قیام آماده مىشوند. قیام مردم براى کسب ثروت است نه اشاعه خوبیها. زیرا این قیام از نفرت منبعث مىشود. به بیان دیگر، نفرت طبقه محروم از طبقه ممتاز جامعه موجب قیام مىگردد. قشرهاى پائین جوامع غیریهودى در پى رهنمودهاى ما علیه طبقه ممتاز به پامىخیزند و سرانجام با حریفانمان یعنى علماى غیر یهودى بر سر قدرت به نبرد مىپردازند.
- در جوامعى که فساد همه جا را فرا مىگیرد، جمع آورى ثروت تنها از طریق تقلب و نادرستى امکانپذیر مىگردد، قدرت دولت رو به ضعف مىنهد، قیود اخلاقى تنها از طریق مجازاتهاى سنگین سارى و جارى مىشوند، قوانین و مقررات، ضمانت اجرائى ندارند، مردم در برابر سرنوشت جامعهشان احساس مسئولیت نمىکنند و مقررات بین المللى نیز نادیده گرفته مىشوند، با اعمال چه روشى و به کمک چه سیستم مدیریتى مىتوان این گونه جوامع را اداره کرد؟
پاسخ اینست که سیستمى فوق العاده «متمرکز» و مقتدر که تمام قدرتهاى دورن جامعه را به دست گیرد، مىتواند در این مورد کارآمد باشد. بدین معنى که تمام فعالیتهاى سیاسى مردم را باید زیر نظر گرفت، و تمام آزادىهائى که رژیمهاى غیریهودى به مردم اعطاء کردهاند، به تدریج سلب کرد. و زمینهاى فراهم آورد که مردم بتوانند گسیختگىها و ناهنجاریهاى رژیمهاى غیریهود را دریافته و به شاهنشاهى قوم ما ایمان آورند. آنچه در بالا گفته شد، باید انگاره و الگو و راهنماى عمل ما در تمام زمانها و مکانها باشد تا بتوانیم بدین وسیله تمام کسانى را که چه در حرف و چه در عمل مخالف ما هستند، از سر راهمان برداریم.
- ممکن است ادعا شود که چنین انگاره و الگوهائى با پیشرفتهاى امروز ما سازگار نیست. ولى کژى و نادرستى این ادعا را نشان مىدهیم.
- سالیانى بس دراز، مردم باور مىداشتند که شاهان بنا به اراده خداوند بر مردم استیلا یافتهاند و در نتیجه همین تصور، بدون تردید و دودلى تسلیم آنان مىشوند ولى از زمانى که ما از حقوق انسانها سخن به میان آوردیم، تزلزلى در اندیشه آدمیان نسبت به جاودانى بودن حکومت شاهان ایجاد کردیم و تقدس شاهان را در چشم مردم از بین بردیم. و نیز هنگامى که اعتقاد مردم را نسبت به خدا تضعیف کردیم، قدرت را از کاخ شاهان به خیابانها کشیدیم و آن را در مالکیت متمرکز ساختیم و سپس آن را به غنیمت بردیم.
- جهت دادن به فکر و اندیشه مردم غیریهودى به کمک سخن پردازى و تئورىهاى وسوسه انگیز، کار متخصصان و مدیران ما است. ما یهودیان در مشاهده امور، تجزیه و تحلیل آنها، محاسبات دقیق مسایل مالى، طرح برنامههاى سیاسى و نیز حس همکارى با یکدیگر، رقیبى نداریم. تنها ممکن است یسوعىها در این زمینه با ما رقابت کنند. البته برنامههایى طرح کردهایم که این قوم را در چشم توده مردم ناآگاه، بىاعتبار سازیم. ضمناً باید یادآور شویم که ما به صورت یک سازمان مخفى عمل مىکنیم.
- احتمال مىرود که براى مدت زمانى معین غیریهودیها در سراسر دنیا با هم سازش کنند و این سازش امنیت ما را به خطر اندازد. ولى از این خطر جان سالم به در خواهیم برد زیرا اختلافات موجود آنها بسیار وسیع و ریشه دار است و آنها به این زودیها جرأت چنین سازشى را پیدا نخواهند کرد.ما طورى مردم را به جان هم انداختهایم که همه به همدیگر بدگمانند. نفرت مردم از یکدیگر به خاطر تعصبات مذهبى و نژادى که در طول ۲۰ قرن گذشته تبلور یافته است، اجاره نخواهد داد که مردم به این سادگى با یکدیگر آشتى کنند. به همین دلیل اگر ملتى بخواهد اسلحهاش را علیه ما بردارد، دولتى پشتیبان خود نخواهند یافت. بنابراین دولتهاى غیریهودى باید به خاطر بسپارند که هر نوع تبانى «وتوافقى علیه ما في نفسه» زیانبخش خواهد بود. قدرت ما فوق العاده است و در آن تردیدى نیست. بدون حضور دستهاى پنهان ما، ملتها نمىتوانند حتى بر سر یک مسأله ناچیز و خصوصى با هم به توافق برسند. پیامبران گفتهاند، ما قومى هستیم که به وسیله خدا برگزیده شدهایم تا فرمانرواى مردم سراسر جهان باشیم. خداوند به قوم ما هوش و ذکاوت سرشار اعطا کرده است. ما کفایت و لیاقت آن را داریم تا مسئولیت رهبرى جهان را به انجام برسانیم. البته اقوام دیگرى هستند که از هوش و ذکاوت برخوردارند، ولى آنها تازه به دوران رسیدههایى هستند که نمىتوانند حریف ما بشوند. اگر کشمکش و درگیرى بین ما ایجاد شود، کشمکشى وحشتناک خواهد بود. ولى آنها یاراى برابرى با ما را ندارند زیرا خیلى دیر سررسیدهاند.
- تمام چرخهاى ماشین هر دولتى به کمک موتورى حرکت مىکند که این موتور در دست ما مىباشد و آن طلا است. حکماى ما تدابیرى اندیشیدهاند که سرمایه از ارزش فوقالعادهاى برخوردار باشد. براى آنکه گردش عمل سرمایه محدود نشود باید آن را در راه ایجاد تجارت و صنعت انحصارى بکار گرفت. آزادى گردش عمل سرمایه در جهت تأسیس وگسترش صنایع، به دست اندرکاران صنعت نوعى قدرت سیاسى مىدهد که از این قدرت مىتوان براى استثمار مردم سود جست. امروزه خلع سلاح کردن مردم خیلى سادهتر از آماده کردن آنها براى جنگ است. همچنین برانگیختن احساسات مردم خیلى مهمتر از فرونشاندن این احساسات است. ما باید به فکر حفظ موقعیت خود باشیم و صحنه مبارزه را از وجود دیگران پاک سازیم. هدف اساسى مدیران ما این است که قدرت فکر کردن مردم را تضعیف کرده تا افکار آنها از اندیشیدن به مسایل اساسى منحرف و متوجه مسایل کم اهمیت شده و فرصت مقاومت کردن در برابر ما نداشته باشند.
- ازدیرباز مردم جهان متقاعد شدهاند که عمل، بیش از حرف، اثر دارد. اگر به دنبال حرف، عملى پدیدار شود، اعتماد مردم بیشتر جلب مىشود. براى آنکه بتوانیم ازچنین اصلى حداکثر استفاده را ببریم، باید موسساتى به وجود آوریم تا آنچه را که در جهت منافع و پیشرفت مردم انجام مىدهیم، به نمایش بگذاریم.
- براى فریب مردم، نخست باید قیافه یک آزاداندیش به خود بگیریم و از احزاب، آزادى، و هر نوع گرایش فکرى طرفدارى کنیم و سپس به سخن پراکنى بپردازیم و آن قدر سخنرانى کنیم که مردم از حرف زدن و سخنرانى دل زده و خسته شوند.
- براى آنکه بتوانیم افکار عمومى را مشوب سازیم و مردم را در حالت گیجى و سرگردانى نگه داریم، باید مطالب ضد و نقیض در بین مردم پخش کنیم و این عمل را آنقدر ادامه دهیم که غیریهودیان خود را در پیچ و خم اطلاعات متناقض گم کنند ومتقاعد شوند که تنها راه رهایى از این سرگردانىها نداشتن عقیده و اطلاعات سیاسى است. باید توجه داشت که اطلاعات واقعى سیاسى در اختیار کسانى است که مردم را بدین طریق به بیراهه مىکشانند و این نخستین رمز از رموز مملکت دارى است.
- دومین رمز موفقیت ما در امر کشوردارى به شرح زیر است:
الف - شکست دولتهایى که بر سر کار هستند را طورى جلوه دهیم که مردم از فهم علل شکست عاجز شوند. به علاوه در ارائه آداب و رسوم، علایق و شرایط زندگىِ مردم طورى افراط کنیم که مردم از برقرارى تفاهم میان خود عاجز شوند.
ب - میان احزاب نفاق شدیدى ایجاد کنیم و امکان هر گونه تشریک مساعى میان احزابى که تسلیم ما نمىشوند، را از بین ببریم.
ج - هرگونه ابتکار فردى و خلاقیتى را که به سود ما نباشد، نابود کنیم. زیرا هیچ خطرى بالاتر از ابتکار و خلاقیت فردى نیست. به ویژه اگر خلاقیت، باهوش توأم باشد. کارى که از یک فرد مبتکر برمىآید، از میلیونها آدم عامى برنمىآید. لذا ما باید تعلیم و تربیت غیریهودیان را در جهتى سوق دهیم که قوه ابتکار از دانش آموزان گرفته شود و نطفه خلاقیت در ذهن آنها خفه گردد.
د- آزادى عمل گروههاى مختلف را رودرروى هم قرار دهیم تا تصادم و برخورد پیش آید و شور و شوق به ناامیدى و شکست منجر شود.
به کمک روشهاى بالا مىتوانیم دول غیریهودى را فرسوده کرده و آنها را تسلیم خویش سازیم و سپس بر خرابه همه حکومتهاى دنیا یک ابرقدرت شیطانى بنا کنیم به طورى که دستهاى توانمند این ابرقدرت بتواند به همه جا برسد و چنان قدرت غول آسایى به هم بزند که مقهور هیچیک از ملل دنیا نشود.
- مىخواهیم به انحصار ثروتهاى عظیم، منابع و کالاهایى که جوامع غیریهودى درآینده به مقیاس وسیعى به آنها متکى خواهند شد، دست بزنیم تا اینکه این جوامع را پس از شکست سیاسى با شکست اقتصادى نیز مواجه سازیم.
- اقتصاد دانانى که اکنون در این جلسه حضور دارند، اهمیت موضوع را به خوبى مىتوانند دریابند.
- با تمام روشهاى ممکن، باید اهمیت حکومت قدرتمندمان را به همگان گوشزد نماییم و اعلام کنیم کسانى که به حکومت جهانى ما تسلیم شوند، از حمایتمان برخوردار خواهند شد.
- «اریستوکراسىِ غیرصهیونیستى» از این پس قدرت سیاسى ندارد و باید آن را مرده تلقى کرد. ولى به سبب داشتن زمین و خودکفایى مواد غذایى مىتوانند به عنوان خطرى بزرگ ما را تهدید کند. لذا باید به هر قیمتى که شده آنها را ازداشتن زمین محروم کنیم. براى وصول به این هدف، باید مالیاتهاى سنگین به زمینها ببندیم و وضعى پیش آوریم که زمینداران املاک خود را براى گرفتن قرض، در گرو طلبکاران بگذارند. به کمک چنین تدابیرى زمین داران بدون قید و شرط تسلیم ما خواهند شد.
- اریستوکراتها که خصلتاً به قناعت عادت نکردهاند و به سرمایه اندک راضى نمىشوند، خیلى زود از بین مىروند.
- همزمان با اقداماتى که (در مورد زمیندارى) در بالا ذکر کردیم، صنعت را نیز به انحصار خود درمىآوریم. البته در مراحل نخست صنعت را در یک حالت تعادلى قرار مىدهیم و از انحصار شدید در مراحل اولیه خوددارى مىکنیم. غرض ما ازحالت تعادل اولیه آن است که صنعت و مآلاً سرمایه در بخش خصوصى متمرکز گردند و بانکهاى خصوصى به وجود آیند. زمینها از گرو طلبکاران بیرون آمده و به گرو بانکها درآیند. آنچه که ما مىخواهیم این است که هم ماحصل کار کارگر و هم بازده زمین هردو به چنگال صنعت بیفتند و بدینسان تمام پولهاى جهان نزد ما ذخیره شود و غیریهودیها، طبقه کارگر و زحمتکش جامعه را تشکیل دهند و بدون قید و شرط تسلیم ما شوند. در چنین شرایطى اگر به خاطر منافع دیگرى تسلیم ما نشوند، لااقل به خاطر آنکه درآمدى داشته باشند و بتوانند زنده بمانند، تسلیم ما خواهند شد.
- براى آنکه بتوانیم صنعت غیریهودیان را به کلى نابود کنیم، علاوه بر انحصارطلبى، تجمل پرستى را رایج مىکنیم و نیازهاى کاذب مردم را افزایش مىدهیم. اقدام دیگر ما این است که مزد کارگرهارا بالا مىبریم به طورى که این افزایش دستمزد هیچگاه به سود آنها تمام نشود. چاره این کار آن است که بهاى ارزاق عمومى را بالا ببریم و گناه این گرانى را به گردن کاهش فرآوردههاى کشاورزى و دامى بیندازیم. در عین حال به شیوه بسیار زیرکانهاى میزان تولید را کاهش مىدهیم. بدین معنى که اعتیاد و هرج و مرج طلبى و کمکارى را در میان کارگران رواج مىدهیم و به مدد شیوههاى گوناگون، صحنه زمین را از وجود متخصصان و تحصیل کردههاى غیریهودى پاک مىکنیم تا میزان تولید کاهش پیدا کند.
- پیش از آنکه غیریهودیان به فهم حقایق نایل شوند و مشکلات را دریابند، ما به موقع عمل مىکنیم. فىالمثل زیرپوشش هواخواهى از طبقه کارگر و به یارى اصول اقتصاد سیاسى که تئورىهاى ما بر آنها مبتنى است، تبلیغات دامنه دارى به راه مىاندازیم و آنگاه از نیروى کارگر به سود خویش بهره بردارى مىکنیم.
- براى آنکه بتوانیم هدفهایمان را که قبلا درباره آنها بحث کردیم، هر چه زودتر عملى سازیم، مىباید میزان تولید جنگ افزارها و نیز شماره نظامیان و پلیس را افزایش دهیم. خواست ما این است که در همه کشورهاى جهان کارگران، سربازان، پلیس و تعداد اندکى «بزرگ سرمایه دار» از ما جانبدارى کنند.
- هم در سراسر اروپا و هم در سایر کشورها از طریق نوعى بىنظمى، شورش و دشمنى ایجاد مىکنیم تا بدین وسیله بتوانیم استفاده دو چندان ببریم. راه رسیدن به این هدف آن است که در مرحله نخست کشورها را به زیر سلطه و نفوذ خود درآوریم تا بتوانیم در مواقع لزوم هم بىنظمى ایجاد کنیم و هم، نظم برقرار سازیم. وقتى به چنین نفوذى رسیدیم، کشورهاى تحت سلطه وجود ما را به عنوان نیروى تهدیدکنندهاى تلقى مىکنند. در مرحله دوم با اعمال روشهاى سیاسى، اقتصادى و ایجاد تعهدات مالى، دولتها را به جان همدیگر مىاندازیم. البته براى آنکه این برنامه را با موفقیت به انجام برسانیم، باید نفوذ و حضور خود را با زیرکى خاصى در تمام ملاقاتها و مذاکراتى که به منظور توافق و ترک مخاصمه بین کشورها به عمل مىآید، افزایش دهیم و نیز با استفاده از یک زبان دیپلماسى و زیرپوشش درستکارى، خود را طرفدار «توافق» معرفى مىکنیم. از آنجا که ملتهاى غیریهودى همواره براى پیشنهاداتى که ازخارج به آنها عرضه مىشود، یعنى در واقع پیشنهاداتى که ما به آنها ارائه مىدهیم، اهمیت خاصى قائلند، لذا پیشنهادات ما را پذیرفته و متقاعد مىشوند که ما منجى و خدمتگزار بشریت هستیم.
- اگر کشورى بخواهد با ما مخالفت کند، ما باید آنقدر قوى باشیم که حتى همسایگان کشور مخالف را نیز تهدید به جنگ کنیم. اگر همسایگان نیز همراه کشور مخالف همگى علیه ما متحد شوند، آنگاه ما باید آنها را به یک جنگ جهانى تهدید کنیم.
- عامل اصلى موفقیت ما در امور سیاسى پنهانکارى است. بدین معنى، گفتار و عمل سیاستمدار هیچگاه نباید یکى باشند.
- ما باید دولتهاى غیریهودى را مجبور کنیم که در جهت خواستههاى ما قدم بردارند. روش کار چنین خواهد بود که افکار عمومى را از طریق مطبوعات که به قدرت بزرگ معروفند و تقریباً در دست ما مىباشند، شکل بدهیم و طبیعى است که دولتها به افکار عمومى توجه خواهند کرد.
- ما باید تمام جنگ ابزارهایى که مخالفانمان ممکن است علیهمان بکار گیرند، در اختیار داشته باشیم. ضمناً باید پیچیدهترین واژههاى حقوقى را از میان کتب قانونگذارى بیرون بکشیم تا به هنگام داورى و قضا از آنها استفاده کنیم. البته این واژهها ممکن است ناموجه و غیرعادلانه جلوه کنند ولى براى آنکه چنین وضعى پیش نیاید، باید از قبل چارهجویى کنیم بدینمعنى، واژههاى پیچیده را در قالب عباراتى زیبا بیان کنیم تا اصولى اخلاقى، عالى، متعالى و معقول جلوه کنند.
کادر رهبرى جامعه ما باید خود را با تمام مظاهر تمدن که به موقع بکار آیند، مجهز کند. کادر رهبرى باید عواملى چون روزنامه نگاران، وکلاى مدافع ورزیده، سیاستمداران کار کشته، مدیران برجسته و خلاصه افرادى که در مدارس ویژه از تعلیم و تربیتى عالى برخوردار بودهاند، در اختیار داشته باشد. چنین افرادى با ساخت اجتماعى جوامع (جامعه شناسى)، انسان شناسى، و همه زبانهایى که با الفباى سیاست ساخته شدهاند، باید آشنا باشند. وانگهى این افراد باید با تمام مسایل حساس جامعهاى که در آن نقشهایى بازى مىکنند، آشنا گردند. منظور از مسایل حساس، تمایلات، علایق، نارسایىها و نقاط ضعف مردم غیریهودى و نیز شرایط محیط زندگى آنها است. نیازى به گفتن نیست که معاونان و مشاوران کادر رهبرى از میان غیریهودیان انتخاب نخواهند شد. غیریهودیان که عادت دارند رییس و مدیر بشوند، خود را در مسایل مربوط به مدیریت به زحمت نمىاندازند و هدف را از وسیله تمیز نمىدهند و معمولا نامهها را بدون آنکه بخوانند امضاء مىکنند و پست و مقام ریاست و مدیریت را یا به منظور گرفتن دستمزد احراز مىکنند و یا به خاطر ارضاء جاه طلبىهایشان.
- دولت ما تمام اقتصاددانان جهان را به خدمت خود درمىآورد. به علاوه آموزش اصول و مبانى اقتصاد به یهودیان نشانگر اهمیتى است که ما براى علم اقتصاد قائلیم. دولت ما از مشورت بانکداران، صاحبان صنایع سرمایه داران و میلیونرها برخوردار خواهد بود و همه چیز به زبان ارقام و اعداد بیان خواهد شد.
- تا زمانى که نتوانیم مشاغل دولتى را به برادران یهودىمان بسپاریم، ناگزیریم افرادى را از میان غیریهودى براى تصدى مشاغل دولتى انتخاب کنیم. البته این افراد را زیرنظر مىگیریم و آنها را کاملا از مردم جدا نگه مىداریم چنانچه این افراد از اجراى دستورات ما سرپیچى کنند، به مجازاتهاى سنگین و احتمالا اعدام محکوم خواهند شد. غرض از اعمال چنین سختگیرىهایى آن است که این افراد تا آخرین قطره خونشان ازمنافع ما دفاع کنند.
- توجه به خصوصیات و خلق و خوى مردمى که شما در ممالکشان زندگى و فعالیت مىکنید، اهمیت بسیار به سزایى در اجراء و پیاده کردن برنامههایمان دارد. تا زمانى که افراد جوامع مختلف مطابق الگو و انگارههاى تربیتى ما دوباره تربیت نشوند، نمىتوانیم برنامههایمان را در این گونه جوامع مطابق با روشى کلى و یکسان پیاده کنیم. اما اگر برنامهها را محتاطانه و توأم با آموزش آغاز کنیم، مىتوانیم در کمتر از یک دهه منش و خلق و خوى سرسختترین افراد را تغییر داده و آنها را مانند افرادى که از پیش مطیع ساختهایم، به زیر سلطه خویش درآوریم.
- کلماتى چون آزادى، برابرى و برادرى در واقع اسمهاى مستعارى هستند که فراماسونرهاى ما آنها را بکار مىبرند. هنگامى که حکومت شاهنشاهى ما آغاز گشت این کلمات را از صورت استعارى بودن بیرون آورده و به صورت عباراتى ایده آلى چون حق آزادى، وظیفه برابرى و آرمان برادرى درمىآوریم. بدین معنى ما غلطترین کار را انجام مىدهیم و به اصطلاح «با شاخ گاو درمىافتیم».
هرگونه قانونى را عملاً از بین مىبریم و تنها آنهایى را که خوب باشند، حفظ مىکنیم. امروزه اگر دولتى علیه ما اعتراض کند بنا به تشخیص ما شاید هم بعید نباشد حتى اگر مبارزه علیه سامىگرایى را شروع کند، این مبارزه لازم و ضرورى به نظر مىرسد. زیرا نسل آینده ما را آماده کارزار مىکند. از آنجا که در این مورد به تفصیل بحث کردهایم، ضرورتى ندارد در اینجا مطالب راتکرار کنیم.
- هیچگونه محدودیتى براى حوزه فعالیتهاى ما وجود ندارد. دولت توانمند ما که در شرایطى فوق العاده قانونى به بقا خویش ادامه مىدهد. با واژه دیکتاتورى که مفهوم زور وقدرت از آن مستفاد مىشود، توصیف مىگردد. من اکنون در مقامى هستم که با کمال اطمینان و آگاهى به شما بگویم که قانونگذاران در موقع مناسب به داورى مىنشینند و سپس درمورد ما حکم مىکنند. به زودى کشتار وحشیانه خود را آغاز مىکنیم و بر مرکب پیروزى سوار مىشویم. ما صرفاً براساس زور به فرمانروایى خویش ادامه مىدهیم زیرا همچون یگانه حزب حاکم، تمام نیروها مغلوب و مطیع ما مىشوند. حربههاى نامحدود ما عبارتند از حریصانه سوزاندن آدمیان، بىرحمانه انتقام گرفتن و سرسختانه کینه توزى کردن.
- بنابه تحریک ما، ترور و وحشت همه جا را فرا مىگیرد، افراد با آرمانها و عقاید مختلف مانند سلطنت طلب، عوام فریب، سوسیالیست و آرمانگرا (ایده آلیست) به خدمت ما درخواهند آمد و بنا به اغواى ما مىکوشند تا هر نوع نظم و آرامشى را برهم زنند و همه جا را به آشوب بکشانند. وجود چنین طغیانهایى دولتها را دچار دگرگونى مىکند و مردم حاضرمىشوند براى برقرارى صلح و آرامش همه چیز را فدا کنند. تا زمانى که به قدرت جهانى ما اعتراف نکنند و تا زمانى که تسلیم ما نشوند، صلح را به سرزمینشان باز نخواهیم گرداند.
- در چنین شرایطى مردم فریاد مىزنند تا دول جهان بر سر استقرار سوسیالیزم به توافق برسند. اما تجزیه احزاب و نفاق میان آنها باعث مىشود که مردم به ما بپیوندند. جدال بر سر قدرت، میان مردم آغاز مىگردد و پول در این میان نقش مهمى را بازى مىکند. بدیهى است که همه پولها نزد ما ذخیره شده و پیروزى از آن ما خواهد بود.
- ما ازقبل به اتحاد میان رهبران و تودههاى ناآگاهِ مردمِ جوامعِ غیریهودى پى بردهایم و اقدامات لازم در این زمینه معمول داشتهایم. بدین معنى میان رهبران و تودههاى مردم از طریق ایجاد ترس و وحشت، سدى ایجاد کردهایم و وضعى پیش آوردهایم که توده مردم در آینده پشتیبان ما باشد. به زودى زمام رهبرى تودهها را بدست مىگیریم و آنها را در جهت مسیرى که به هدفهایمان ختم مىشود، هدایت مىکنیم.
- براى آنکه از رهبرى توده ناآگاه مردم غیریهودى به کلى غافل نشویم هر چند گاه یکبار در مراسم آنها شرکت مىکنیم و اگر نتوانیم این کار را شخصاً انجام دهیم، تصدى این امور را به کسانى که فوق العاده مورد اعتماد ما باشند، محول مىکنیم. پس از آنکه توده مردم به رهبرى ما اعتراف کردند، آنگاه به طور خصوصى درباره مسایل سیاسى با آنها وارد مذاکره مىشویم و به آنان آموزش سیاسى مىدهیم تا آنها را به سوى هدفهاى دلخواهمان سوق دهیم.
- کسى نمىرود تحقیق بکند که در مدرسه فلان روستا چه مطالبى تدریس مىشود، ولى به محض آنکه مردم ما از زبان یکى از مأموران سیاسى دولت یا رهبر مملکت مطلبى را شنیدند، نه تنها آن را درسراسر کشور خویش بلکه آن را به تمام مردم جهان مىرسانند.
- براى جلوگیرى از نابودى بىموقع موسسات و سازمانهاى غیریهودى، اهرمها و فنرهایى که گردش کار این سازمانها را تنظیم مىکنند، تعبیه کردهایم و با دقت و ظرافت هر چه تمام آنها را کار گذاشتهایم. «سیاست آزادى عمل» که نظم و هماهنگى را از سازمانها و موسسات مىگیرد، درموقع لزوم به جاى اهرمهاى تنظیم کننده، پیاده مىکنیم. به بیان دیگر، به درون سیستم مدیریت، قانونگذارى، انتخابات، و نیز مطبوعات و آزادىهاى شخصى و از همه مهمتر سیستم تعلیم و تربیت این جوامع دست بردهایم و «فلسفه آزادى» را رواج دادهایم.
- ما جوانان مسیحى را در دریایى از افکارشاعرانه غرق مىکنیم و آنها را براساس تئورىها و اصولى که آنها را غلط مىپنداریم، تربیت مىکنیم تا بتوانیم آنان را به فساد بکشانیم.
- بدون آنکه قوانین را از اساس عوض کنیم، آنها را به تعبیر و تفسیرهاى متناقض تبدیل مىکنیم تا آنچه از این تعبیر و تفسیرها حاصل مىشود، به صورت نتایج چشمگیرى جلوه کند. البته چنین نتایج چشمگیرى باعث مىشوند، که چهره واقعى قوانین، در پس این تعبیر و تفسیرها مخفى بماند و کارگزاران دولتى نتوانند اصل قوانین را که در شبکه درهم و برهمى از سیستم قانونگذارى محصور گشتهاند، از تعابیر و تفاسیر تفکیک کنند.
- اعمال روش بالا را ما «تئورى تفویض اختیار» مىنامیم.
- ممکن است بگویید که اگر غیریهودیان از نقشه و طرح ما آگاه شوند، علیه ما مسلح مىگردند و ستیزى بزرگ علیهمان آغاز خواهند کرد. ولى ا قبل از وقوع چنین حادثهاى چاره اندیشى خواهیم کرد و مانورى خواهیم داد که پشت هر انسان پرجرأتى را بلرزاند و آن چاره این است که در زیرزمین شهرهاى بزرگ و پایتخت کشورهاى اروپایى دالانهاى عظیمى حفر مىکنیم تا موقع احساس خطر شهرها را منفجر سازیم
- آنچه که من امروز مىخواهم بگویم، در واقع تکرار همان مطالبى است که قبلا هم گفتهام و خواهشم از شما این است که به خاطر داشته باشید دولتها و مردم به بازتاب و انعکاس سیاستشان در خارج از مرزهایشان، اهمیت خاصى مىدهند. حال نمىدانیم نمایندگان دولتهاى غیریهودى، در کنفرانسهاى بین المللى پیرامون مسایلى چون آزادى یا تساوى حقوق به منظور برانگیختن احساس احترام دیگران صحبت مىکنند، تا چه حد مفهوم این واژهها را درک مىنمایند. در هر صورت سیاست ما ایجاب مىکند هنگامى که درباره مسایلى چون تفویض اختیار، آزادى بیان، آزادى مطبوعات، آزادى مذهب، تساوى در برابر قانون، احترام به مالکیت فردى، آزادى انتخاب مسکن، عدالت و تعیین مالیاتها صحبت مىکنیم، باید به معنى دقیق این واژهها توجه داشته باشیم. به بیان دیگر، ما باید این مسایل را به طور خیلى صریح و بىپرده با مردم در میان نگذاریم و هر گاه ضرورتى حاصل شد که مطرح بشوند، به طور قاطع و صریح از آنها اسم نبریم. بالعکس به طور خیلى سربسته و بدون ذکر جزئیات درباره آنها صحبت کنیم. دلیل سکوت ما در این باره آن است که وقتى مقولات بالا اسم گذارى نشده باشند، یعنى مردم تصور دقیقى از آنها نداشته باشند، قطعاً دستمان باز خواهد بود که چه چیز اضافه و چه چیز کم کنیم و در نتیجه مردم متوجه چنین تغییراتى نمىشوند.
- تودههاى ناآگاه مردم براى نبوغ رهبران سیاسى خود احترام فوق العادهاى قائلند و حتى از روشهاى خشونت بار آنها تمجید مىکنند. اگر چه این روش خشونت بار رهبران، رذالت و پستى است، اما در عین حال، خود نوعى زیرکى به شمار مىرود و باید دانست که چگونه این نیرنگ را مدبرانه بکار گرفت.
- توجه جهانیان را به این نکته جلب مىکنم که وظیفه قوم ما پیاده کردن برنامههایى است که قبلاً آنها را طراحى کردهایم. لذا براى ما ضرورى است که پیش از هر چیز به پرورش خویش بپردازیم و طورى بارآییم که روحیه بىپروایى، گستاخى و زورگویى با شخصیتمان عجین شود تا بتوانیم موانع را از سرراهمان برداریم.
- هنگامى که کودتاى ما با موفقیت صورت گرفت به قشرهاى مختلف مردم چنین مىگوییم:
در گذشته به شما بسیار بد گذشت و هر آنچه داشتید رو به تباهى مىرفت. اختلاف لهجه و زبان، مرزها و ملیتگراییها را که همه از علل بیچارگى شما بودند، نابود خواهیم ساخت و به شما آزادى اعطا خواهیم کرد. در عوض شما باید تسلیم ما بشوید. آنچه را که به شما عرضه و ارائه مىکنیم اگر تأیید کردید، این خود عادلانه خواهد بود. توده مردم به زودى به تمجید و تحسین ما خواهند پرداخت و ما را بر سر دست بلند خواهند کرد و آن روز، روزى است که امید و آرزوهاى ما برآورده شده است. رأى، اصولاً وسیلهاى است که ما از آن استفاده مىکنیم تا بر سر قدرت بمانیم. به افراد یاد مىدهیم که حتى درکوچکترین مجامع و گردهمآیىها، براساس رأىگیرى به توافق برسند. اعمال چنین رویهاى موجب خواهد شد که اکثریت مردم به جاى سرزنش، ما را مورد تأیید قرار دهند.
- همه مردم را بدون در نظر گرفتن اختلافات طبقاتى یا سایر تفاوتهایشان وادار به رأى دادن مىکنیم زیرا رأى افراد تحصیل کرده براى دستیابى به یک اکثریت قاطع کافى نیست و نیز به مردم القاء مىکنیم که خود افراد داراى اعتبار و اهمیت هستند. اهمیت خانواده و نقش تربیتى آن را در میان غیریهودیان از بین مىبریم و اجازه اظهار وجود به کسى نمىدهیم زیرا توده مردم باید صرفاً به وسیله ما اداره شود. به آنها اجازه نمىدهیم که رو در روى ما بایستد. حتى فرصت نمىدهیم که تقاضاى داد رسى بکنند. آنها باید به شنیدن حرفها ما و اطاعت از ما عادت کنند.
توده مردم ناآگاه بنا به راهنمایى ما سران خود را انتخاب مىکنند و در جهت دلخواهمان حرکت مىنماید و تسلیم رژیم ما خواهند شد زیرا مستمرى و درآمد و نیز منافعش، همه در دست رهبران رژیم ما است.
- چهارچوب سیستم حکومتى که ما در آینده آن را عرضه خواهیم کرد، باید به وسیله یک نفر طرح ریزى شده باشد. زیرا اگر افراد متعددى دست اندرکار ساختن و پرداختن بخشهاى مختلف این سیستم باشند، چهارچوب چنین سیستمى چندان محکم و استوار نخواهد بود. اگر ما شناختى درباره نحوه عملکرد سیستم داشته باشیم، اشکالى پیش نخواهد آمد ولى هیچگاه نباید به بحث و تبادل نظر درباره طرح کلى سیستم بپردازیم زیرا بسیارى از اسرار آن کشف خواهد شد. به علاوه بحث و تبادل نظر موجب مىشود که افراد به برداشتهاى متفاوتى برسند و این خود موجب تغییر و دستکارى سیستم مىشود. در حالى که ما نمىخواهیم سیستم حکومت تغییر کند و کارى را که نوابغ قوممان انجام دادهاند، به دست توده ناآگاه یا عدهاى افراد منتخب متلاشى شود.
- سیستمى که دربالا از آن یاد شد، سایرموسسات موجود رابه زودى واژگون نخواهد کرد بلکه تنها روى اقتصاد آنها اثر مىگذارد که نتیجتاً منجر به تغییرات کلى و همه جانبه موسسات خواهد شد و سرانجام همه موسسات در درون سیستم تحلیل مىروند.
- در تمام کشورهاى جهان واژههایى مانند وزارت، نمایندگى، سنا، شوراى دولتى، شوراى قانونگزارى و هیأت اجرایى، علیرغم تنوع و تعددشان همگى مفهوم دولت را مىرسانند و ضرورتى ندارد که من درباره رابطه این موسسات با یکدیگر صحبت کنم. زیرا همه شما به این امر واقفید. تنها توجه شما را به اهمیت کارکرد این موسسات جلب مىکنم. این موسسات وظایف دولت را (قانونگزارى، قضایى، اجرایى) بین خود تقسیم کردهاند و مانند اعضاى مختلف بدن انسان با هم عمل مىکنند. حال اگر قسمتى از ماشین دولت صدمه ببیند، تمام دستگاه دولت مثل بدن انسان بیمار مىشود و سرانجام مىمیرد.
- با توجه به مقدمات بالا مىخواهم نتیجه بگیرم که اگر سم آزادى را به درون یکى از بافتهاى دولت تزریق کنیم، سم به دیگر بافتها نفوذ کرده و سرانجام موجب نابودى دولت مىشود. گفتار زیر این مطالب را به خوبى روشن مىکند.
- از زمانى که سیاست آزادى طلبى به امر مملکتدارى راه یافت، سیستم حکومت مطلقه جاى خود را به حکومت مشروطه داد و بدینسان مردم غیریهودى با دست خود حکومتهاى مطلقه را که از ثباتى نسبى برخوردار بودند، متزلزل ساختند. زیرا حکومت مشروطه جز بىنظمى، سوءتفاهم، کشمکش، عدم توافق و برخورد میان احزاب چیزى دیگر ببار نمىآورد. به عبارت دیگر، مشروطه مکتبى است که جز نابودى دولت هدفى دیگرندارد. باید افزود که تریبون سخنرانان از جمله عواملى بوده است که در واژگون و متزلزل کردن حکومتهاى مشروطه نقش بسیار مهمى بازى کرده است. پس از آنکه حکومتهاى مشروطه یکى پس از دیگرى بر اثر حمله و انتقادهاى شدید واژگون شدند، مردم به فکر حکومت جمهورى افتادند. آنگاه به وساطت قوم ما رؤساى جمهورى ازمیان توده مردم انتخاب شدند. یعنى غیریهودیان بىآنکه خود بدانند، دست نشاندگان ما را به رهبرى خود پذیرفتند. همه تحولات بالا که در امر مملکتدارى صورت گرفته است، به مثابه نقبى است که به دست ما زیرپاى مردم غیریهودى حفر شده است.
- در گفتار بالا نشان دادیم که به وساطت ما حکومت از مطلقه به مشروطه و از مشروطه به جمهورى تحول پیدا کرد. اینک مىخواهیم اندکى درباره ویژگیهاى حکومت جمهورى بحث کنیم:
- رییس جمهور حکومتهاى غیریهودى تحت نفوذمان را ما از میان موثقترین عوامل و دست نشاندگانمان نامزد مىکنیم و سپس او را براساس رأىگیرى انتخاب مىنماییم.
- از آنجا که قوانین را ما از قبل تدوین کردهایم، حق تغییر و تعویض قانون را از رییس جمهور سلب مىکنیم. در عوض او را به ریاست کل قوا منصوب مىنماییم تا بتواند درموقع لزوم، ازقانون اساسى دفاع کند. رییس جمهور، عملاً فرد فاقد اختیارى است که هدف و مسئولیتش تنها حفظ قوانین است که ما از پیش تدوین کردهایم.
- بسیار روشن است که کلید معما، در دست ما مىباشد و کسى جز ما نمىتواند در قوانین دخل و تصرفى به عمل آورد.
- در قانون اساسى دولتهاى غیریهودى، حق استیضاح کردن دولت را از رییس مجلس سلب مىکنیم و تعداد نمایندگان را به حداقل ممکن مىرسانیم تا بدین وسیله بتوانیم شور و شوق سیاسى را در دل مردمى که مشتاق مسایل سیاسى هستند، بکشیم. اگر چنین رویهاى دشواریهایى به بار آورد، آنگاه وضعى پیش مىآوریم که گروه بسیارى از مردم به فعالیتهاى سیاسى تمایل پیدا کنند.
حق انتصاب معاون رییس جمهور، رییس و معاون مجلس سنا را به رییس جمهور تفویض مىکنیم و تعداد جلسات مجلس را کاهش مىدهیم به طورى که مجلس در هر ماه بیش از چند جلسه نداشته باشد. وانگهى به رییس جمهور که رییس قوه مجریه هم هست، اختیاراتى در مورد مجلس، تفویض مىکنم. مثلاً اختیار خواهد داشت که اعضاى مجلس را براى توضیح فراخواند و یا مجلس را منحل کند. اما براى آنکه عواقب و نتایج چنین اعمالى که همگى غیرقانونى هستند،گریبانگیر برنامههاى ما نشود، باید چاره اندیشى کنیم.
همانطورى که یادآور شدیم، به رییس جمهور طبق قانون اختیاراتى داده شده است. ولى براى آنکه با استفاده از اختیاراتش به سوى حکومت مطلقه میل نکند، وزیران و مقامات عالىرتبه را وامىداریم تا با اقدامات خود از اعمال نفوذ او جلوگیرى کنند. البته بهتر است که این کار به وسیله شوراى وزیران، سنا و شوراى دولتى انجام بگیرد تا به وسیله افراد.
- رییس جمهور، بنا به تشخیص ما قوانین را تعبیر و تفسیرمىکند و هر زمان که ما به او دیکته کردیم، مىتواند قوانین را تغییر دهد. به علاوه به بهانه رفاه و سعادت مردم، او این حق را خواهد داشت که قوانین جدیدى پیشنهاد کند.
- با توجه به آنچه که قبلاً گفتیم اندک اندک زمینه نابودى دولتهاى غیریهودى را فراهم مىکنیم و سرانجام قدرت را به دست مىگیریم. پس از اینکه به قدرت دست یافتیم، به طور نامحسوسى اصول قانون اساسى دول غیرصهیونیست را گام به گام حذف مىکنیم و هنگامى که زمان موعود فرا رسید، حکومت مطلقه قوم خود را جایگزین هرنوع حکومتى مىسازیم.
- پیش از آنکه قانون اساسى دول غیریهودى نابود گردد، ممکن است مردم به حقانیت حکومت مطلقه ما پىببرند. در چنین دورهاى، مردم در حالت بیم و انتظار به سر مىبرند، از بىنظمى و نارسایىهاى دول خود که ما موجد آنها هستیم به شدت خسته مىشوند و از رهبران خود چنین مىخواهند:
«ما تنها یک پادشاه مىخواهیم که همه مردم روى زمین را متحد سازد و نابسامانیها را - مرزها، ملیتها و مذاهب ریشهکن سازد. پادشاهى مىخواهیم که بتواند صلح و آرامشى که رهبران فعلى نمىتوانند به ما بدهند، براى ما فراهم آورد».
- براى آنکه آرزوى استقرار حکومت مطلقه قوم خود را در دل همه مردم جهان ایجاد کنیم، لازم است که رابطه مردم را با دولتهایشان تیره کنیم. به طورى که مردم بر اثر اختلاف عقیده، گرسنگى، بیمارى و کشمکش به تنگ آیند و جز به رهایى از دست دولتهایشان و پناه بردن به حکومت نجاتبخش ما، به چیز دیگرى نیندیشند.
- اگر در راه رسیدن به هدفهایى که در پیش داریم کوشا نباشیم، و به ملل دنیا یک لحظه فرصت نفس کشیدن بدهیم، به سختى مىتوانیم به هدفهایمان برسیم.
- شوراى دولت همانند گذشته، بیان کننده صریح قدرت قانونى رهبر به حساب مىآید. این شورا جزئى از قوه قانون گزارى است که مىتوان آن را «کمیته نظارت بر قوانین و تصویب نامههاى رهبر» نام نهاد.
- مفاد بالا جزئى ازقانون اساسى جدید به حساب خواهد آمد. به علاوه انشاء قوانین و مقررات به طرق زیر امکانپذیر است:
الف - از طریق قوه مقننه، تحت پوشش پیشنهادات کمیته نظارت بر قوانین.
ب - ازطریق پیشنهاد رییس جمهور و با تصویب شوراى دولت
ج - در موارد ضرورى به وسیله کودتا
- درباره کلیات مربوط به قوانین تقریباً بحث کردهایم و اینک اندکى وقت خود را صرف پرداختن به جزییات مىکنیم تا بتوانیم ماشین دولت را در جهتى که قبلاً بحث کردهایم، به حرکت درآوریم و منظور من از ذکر جزییات آن است که آزادى مطبوعات، حق تشکیل انجمنها، آزادى عقیده، اصل رأىگیرى و خلاصه بسیارى چیزهاى دیگر را باید از لوح ذهن آدمى براى همیشه پاک کنیم. و یا اینکه پس از اعلام قانون اساسى جدید، دستخوش تغییرات بنیادى گردانیم. زیرا پس از انجام این تغییرات ما مىتوانیم مقررات خود را به منصه ظهور درآوریم.
اما اگر مدتى طولانى از اعلام و انتشار قانون اساسى بگذرد، و ما این تغییرات را ایجاد کنیم، در این صورت خطرات قابل توجهى ما را تهدید خواهد کرد. دلایل وجود این خطرات را مىتوان در زیر آورد:
اگر ما تغییرات را عجولانه انجام دهیم، از لحاظ روانى نوعى ترس از تغییرات در مردم ایجاد مىشود. از سوى دیگر اگر ما خیلى افراطى در مورد انجام تغییرات عمل کنیم، به شأن و پرستیژ لغزشناپذیر خویش لطمه وارد ساختهایم. و یا مىگویند که ما خطر را احساس کردهایم که مجبور به انجام چنین تغییراتى شدهایم. در این صورت، باز به پرستیژ قانون اساسى لطمه وارد مىشود. آنچه ما مىخواهیم این است که از همان آغاز اعلام قانون اساسى و پیروزى، کودتا یعنى در حالى که مردم جهان هنوز در حالت وحشت به سر مىبرند، فوراً احساس کنند که ما فوق العاده قوى، پرقدرت و شکست ناپذیر هستیم و مىتوانیم بدون مقاومت، آنچه را که بر سر راهمان وجود دارد، برداریم و به مردم تفهیم کنیم که قدرت را با آنها تقسیم نخواهیم کرد. در این حال آنها چشم روى هم مىگذارند، راضى مىشوند و به انتظار دستور ما مىنشینند.
- غیریهودیان گله گوسفندانند و ما گرگهاى این گله هستیم. و شما مىدانید که وقتى گرگ به گله مىزند، چه اتفاقى مىافتد؟
- علت اینکه غیریهودیان چشم روى هم مىگذارند و چیزى نمىگویند آن است که ما به آنان قول مىدهیم به محض آنکه دشمنان را رام و تمام احزاب را سرکوب کردیم، تمام آزادىهایى که از آنها گرفته شده است، به آنها باز مىگردانیم. ضرورتى ندارد که بگوییم چه مدت طول مىکشد که آنها را براى بازگرداندن آزادىهایشان در حال انتظار نگه مىداریم.
- به چه دلیلى ما این خط مشى را در پیش گرفتهایم؟
و چرا غیرصهیونیستها به مفهوم واقعى آنچه که ما به ذهنشان فرو مىکنیم، توجه نمىکنند؟ چرا قوم پراکنده ما براى رسیدن به هدفهایش به جاى صراط مستقیم، این همه راه پرپیچ و خم طى مىکند؟
دلیلش آن است که ما کارهایمان را به وسیله سازمانهاى فراماسونرى که ناشناخته هستند، انجام مىدهیم و کوشش مىکنیم هدفهایمان گمان و سوءظن برنیانگیزد و این گله غیریهودى به فراماسونرى ما به پیوندد و به چشم رفقاى خود خاک بپاشد.
- ما یهودیان برگزیده خداوند هستیم و پراکندگىمان در سراسر جهان از عنایات اوست. پراکندگى ما در چشم همگان نوعى ضعف به شمار مىرود. در حالى که این خود براى ما نوعى قدرت است. زیرا ما اکنون در آستانه فرمانروایى بر سراسر جهان قرار گرفتهایم.
- تا زمان بنا نهادن آنچه که طرح کردهایم، فاصله زیادى نیست.
- واژه آزادى را مىتوان به صورتهاى متعددى تعبیر کرد. اما تعریفى که ما از آزادى بدست مىدهیم به شرح زیر است:
- آزادى یعنى حق انجام دادن هر عملى که قانون آن را مجاز بداند. چنین تعریفى از آزادى مىتواند به بهترین وجهى ما را در رسیدن به هدفهایمان کمک کند. زیرا قانون در دست ما است و ما مختار خواهیم بودکه هر آنچه را مىخواهیم، از قانون حذف و هر آنچه را که مىخواهیم، به قانون اضافه کنیم.
- نحوه عملکرد مطبوعات در قلمرو حکومت ما به شرح زیر خواهد بود:
الف - از آنجا که مطبوعات نقش بسیار بزرگى در برانگیختن و فرونشاندن احساسات مردم دارند، لذا ما مىتوانیم به موقع از چنین احساساتى در جهت رسیدن به هدفهایمان استفاده کنیم.
ب - از آنجا که اکثریت مردم نمىدانند مطبوعات در خدمت چه کسانى هستند، لذا ما آنها را به خدمت خود در مىآوریم و حتى عواملى هم که ممکن است مطبوعات را مورد حمله قرار دهند، زیر نظارت و کنترل شدید قرار مىدهیم.
ج - امروزه تأسیس، چاپ و نشر مطبوعات داراى هزینههاى فوق العاده سنگینى است. ولى وقتى که ما به قدرت رسیدیم، تنها در قبال دریافت مالیات، حق تمبر، و اخذ سپردههاى سنگین، اجازه تأسیس مطبوعات را به افراد مىدهیم و از این طریق پول قابل توجهى هم به خزانه دولت ما سرازیر مىشود. از سوى دیگر، وضعى پیش مىآوریم که دولت ما از خطر حمله انتقاد مطبوعات مصون بماند و مطبوعات نتوانند روى لغزشهاى دولت ما انگشت بگذارند.
د - هرگاه بخواهیم، مطبوعات را به بهانه متشتت کردن افکار عمومى تعطیل مىکنیم.
ه - بعضى از عواملمان را وامىداریم که گاه به گاه در مطبوعات، بعضى از سیاستهایمان را که خود مىخواهیم، مورد حمله قرار دهند. البته غرض از اینکار رد گم کردن است.
- مطبوعات نخواهند توانست بدون اطلاع ما کمترین خبرى را در اختیار مردم بگذارند. البته در زمان حاضر ما تا حدودى به چنین هدفهایى رسیدهایم. زیرا تمام کانونهاى خبرى جهان اطلاعات خود را از چند کانون خبرى محدود دریافت مىکنند. این چند کانون خبرى محدود که در آیندهاى نزدیک تماماً به دست ما خواهند افتاد و هر آنچه را که ما به آنها دیکته مىکنیم، در سراسر جهان پخش مىکنند.
- اگر تدابیرى را که در مورد مطبوعات اندیشیدهایم، به مرحله اجرا درآوریم، ذهن و فکر غیریهودیان به تسخیرمان درمىآید و آنان وقایع جهان را از پشت عینکهاى رنگینى که ما به چشم آنها مىگذاریم، مىنگرند.
به راستى اگر در زمان حاضر، کشورى وجود نداشته باشد، کسى مىتواند مانع تشکیل کشور ما که غیریهودیان احمق، آن را دولت نامرئى مىنامند، بشود؟ مسلماً با نابودى کشورهاى جهان همه دولتها به فرمان ما گردن مىنهند.
- بگذار آینده مطبوعات را مجدداً بررسى کنیم. کسانى که بخواهند به کارهایى چون چاپ و نشر کتب و روزنامه بپردازند، آنها را ملزم به داشتن مدرک و اجازه نامه ویژه مىکنیم تا در صورت تخلف بلافاصله از مزایاى چنین اجازه نامهاى محروم گردند. با اعمال چنین روشى مدرک تحصیلى نشانه لیاقت فکرى خواهد شد و صدور مدرک به دست دولت خواهد افتاد تا توده مردم، از راهى که مىخواهیم گمراه نشوند و به بهانه پیشرفت و ترقى دنبال این و آن راه نیفتند.
آیا کسى از شما هست که نداند اتکاء به اندیشه و خیال آدمیان، راه نامطلوبى است که آدمى را به خیالبافىهاى احمقانه سوق مىدهد و ماحصل آن هرج و مرجى است که بر سرقدرت بین انسانها به وجودمىآید؟
واژه پیشرفت، آزادى از هر نوع قید و بندى را به ذهن متبادر مىسازد و هر نوع محدودیتى را مىشکند. اگر این اصل در همه موارد صدق نکند، لااقل در زمینه هرج و مرج فکرى مصداق دارد. در چنین شرایطى هر کس به تصور آزادى به شکار رقیب خویش مىپردازد و همگى در شبکهاى از هرج و مرج گرفتار مىشوند و همه به همدیگر اعتراض مىکنند.
- اینک ما توجه خود را معطوف و متوجه مجلات مىکنیم. از مجلات و نشریات ادوارى، همانند روزنامه، مالیات، حق تمبر و نیز سپرده احتیاطى وصول مىکنیم. چنین وجوهى براى کتب کمتر از ۳۰ صفحه دو برابر خواهد شد زیرا ما این گونه کتب را «جزوه» تلقى مىکنیم. اصولا مجلات، زهرآگینترین نوع مطالب چاپى به شمار مىروند و کوشش ما آن است که از سویى تعداد این گونه نشریات کاهش یابد و از سویى دیگر نویسندگان مجبور شوند مطالب بلند بنویسند و حجم مطالب زیاد شود و خواننده از خواندن مطالب بلند، خسته شود.
به ویژه وقتى که این نوع نشریات گران تمام شوند، رغبت مردم نسبت به این گونه نشریات کم مىشود. در ضمن آنچه که ما خودمان منتشر مىکنیم، روى ذهن خواننده در جهت منافعمان اثر مىگذارد به علاوه آنها را به بهاى ارزان در دسترس قرار مىدهیم، تا مردم آنها را حریصانه بخوانند.
وصول مالیات و اعمال مجازات، نویسندگان را وابسته مىکند و اگر نویسندهاى بخواهد علیه ما چیزى بنویسد کسى مبادرت به چاپ آن نخواهد کرد. ضمناً اگر مطلبى بخواهد چاپ بشود، ناشر یا چاپ کننده باید براى چاپ و نشر آن از مقامات مسئول اجازه بگیرد. بنابراین ما از قبل خواهیم فهمید که چه نیرنگهایى علیه ما در کار است.
- ادبیات و روزنامه نگارى دو عامل مهم تربیتى بشمار مىروند. بنابراین، دولت ما اکثریت روزنامهها را به تملک خویش درمىآورد. چنین اقدامى تاثیر نامطلوب مطبوعات و روزنامههاى خصوصى را خنثى ساخته و ما را در موقعیتى قرار مىدهد که روى افکار عمومى تاثیر به سزایى بگذاریم. اگر اجازه و امتیاز انتشار ده نوع روزنامه را به مردم بدهیم، امتیاز انتشار سى روزنامه را به خود اختصاص مىدهیم. البته این کار طورى باید صورت گیرد که در مردم سوءظن ایجاد نکند. براى احتراز از ایجاد سوءظن، روزنامههایى که خود منتشر مىکنیم، به ظاهر نظراتى مخالف خودمان ابراز مىدارند و بدین طریق بدگمانى مخالفانمان نسبت به ما کاملا برطرف شده، و به زودى در داممان گرفتار مىشوند و نمىتوانند ضربهاى وارد کنند.
- مخالفان ما در سه رده جاى دارند. در رده اول ارگانهاى رسمى هستند که همیشه علیه منافع ما قدعلم مىکنند، اما تاثیر آنها چندان قابل ملاحظه نیست.
- در رده دوم ارگانهاى نیمه رسمى قرار دارند که حملات آنها ملایم و کم اهمیت است.
- در رده سوم کسانى قرار دارندکه به ظاهر، مخالفمان هستند اما در واقع ما خود آنها را تعیین کردهایم. در نوشتههاى این دسته، مطالبى وجود دارد که به نظر مىرسد با ما اصطکاک دارند. مخالفان واقعىمان این گونه مخالفتهاى ظاهرى را از نوع مخالفتهاى خود تلقى کرده و باعث مىشوند که ما آنها را شناسایى کنیم.
- محتواى تمام روزنامههاى ما ترکیبى خواهد بود ازمطالب گوناگون و حتى افکارى چون اریستوکراتیک، جمهورى خواهى، انقلابىگرى و هرج و مرج طلبى (آنارشیسم) که به وسیله این گونه روزنامهها تبلیغ مىشوند. روزنامهها همچون ویشنو معبود هندى صد دست دارند که بر سر هر دست انگشتى قرار دارد و وظیفه آن نظارت و سلطه برافکار عمومى است. هنگامى که ضربان قلب تشدید مىشود، حرکت دستها نیز شدت یافته و افکار عمومى در جهت منافع ما سوق داده مىشود. زیرا وقتى فردى به هیجان مىآید، قوه قضاوتش را از دست مىدهد و هرگونه نظر و پیشنهادى را مىپذیرد. به علاوه افراد ناآگاهى که به تکرار مطالب روزنامههاى ما مىپردازند، و فکر مىکنند که روزنامهها بیان کننده نظرات آنها مىباشند، سخت در اشتباهند. زیرا روزنامهها صرفاً بیانگر خواست و نظر ما هستند. افرادى هم که سنجیده از احزاب دفاع مىکنند، در واقع به دنبال بیرقى راه مىروند که ما برایشان برافراشتهایم.
- براى آنکه روزنامههاى مبارزهجوى خود را به حرکت درآوریم، باید نهایت دقتمان را در تنظیم و ارائه مطالب بکار ببریم. البته موسسهاى را تحت عنوان بخش مرکزى مطبوعات تأسیس مىکنیم و به گردآورى نوشتهها و مطالب مىپردازیم. عوامل ما در این مرکز بدون آنکه توجهى را جلب کنند، تصمیم مىگیرند که چه مطالبى را متناسب با روز منتشر کنند. ضمناً بحثهاى متناقض و جنگى دروغین در قلمرو مطبوعات به راه مىاندازند تا ما بتوانیم هر چه بیشتر نظرات خود را بیان کنیم.
- روشى که ما براى تنظیم و ارائه مطالب در پیش گرفتهایم، به دلیل آنکه براى مردم نامحسوس مىباشد، اعتماد کامل آنان را نسبت به حکومت ما جلب مىکند. ما از کاربرد این روش بسیار راضى هستیم زیرا مىتوانیم گاه به گاه احساسات مردم را نسبت به مسایل سیاسى برانگیخته و یا فرو نشانیم. گاه حقیقت را مىگوییم و گاه دروغ و زمانى هم مطالب متناقض ارائه مىکنیم. ما مطمئنیم که بر دشمنانمان غلبه مىکنیم، زیر آنان نمىتوانند همچون ما نظرات خود را از طریق مطبوعات ابراز کنند.
- گفتیم که مخالفان ما که در رده سوم قرار دارند و مخالفتهاى ظاهرى خود را در مطبوعات ابراز مىدارند، هرگاه لازم باشد در ارگانهاى نیمه رسمى خود، انتقادات آنها را قویاً تکذیب مىکنیم.
- حتى اگر امروزه، مطبوعات فرانسه را به عنوان مثال در نظر بگیریم، به نشانههاى همکارىهاى فراماسونرى به خوبى در آنجا پى مىبریم. تمام ارگانهاى مطبوعات به طور اسرارآمیزى با هم در ارتباطند و چون پیشگویان قدیم منبع اطلاعات را افشا نمىکنند مگر آنکه همگى تصمیم به افشاى منبع بگیرند. و تا زمانى که اسرار، در اختیار تعداد محدودى باشد، پرستیژ و منزلت روزنامه نگاران توجه اکثریت مردم کشور را جلب کرده و توده مردم با شور و شوق به دنبال آنها راه مىافتند.
- ما بایددامنه فعالیتهاى حساب شده خود را در زمینه مطبوعات به سطح استانها گسترش دهیم. یعنى برانگیختن امیدها و انگیزههایى که تسلط ما را بر مراکز کشورها موجب مىشوند، برایمان ضرورت تام و تمام دارد. به پایتختها وانمود مىکنیم که این گونه خواستها، خواستهاى مستقل مردم استانها هستند. البته منبع واقعى بروز این گونه حوادث در استانها ما هستیم. آنچه که مىخواهیم این است تا آن موقع که حداکثر قدرت را در اختیار داریم، باید پایتخت کشورها را در محاصره افکار عمومى مردم استانها قرار دهیم.
- بریدن از رژیم گذشته و پیوستن به رژیم جدید که به نظر ما منجر به غلبه کامل بر تمام رژیمها مىشود، «دوره انتقالى» نام دارد. در این دوره نباید به مطبوعات اجازه داد که نادرستىها و کژىهاى مردم را منعکس کنند. براى رژیم جدید ضرورى است، همه را متقاعد کند که جنایت به کلى ریشه کن گردیده است.
اگر مواردى از جنایت به وقوع پیوست، فقط باید قربانیان و شاهدان آن از موضوع با خبر باشند نه کس دیگر.
- نیاز به قوت و غذاى روزانه، غیریهودیان را مجبور مىکند که آرام و ساکت بنشینند و در صف خدمتگزاران متواضع ما درآیند. از میان همین افراد، عواملى را انتخاب مىکنیم و به مطبوعات مىفرستیم.
این عوامل مسایلى را که به مصلحتمان نیست تا به صورت اسناد رسمى منتشر بشوند، مورد بحث و تبادل نظر قرار مىدهند. در عین حال ما در جریان این گونه مباحثات قرار مىگیریم و مطالب بحث شده را آن طور که خود مىخواهیم، به وسیله مطبوعات به مردم عرضه مىکنیم. بدیهى است که وقتى موضوعى در بین مردم جا افتاد، کسى جرأت نمىکند که خواستار نفى و ابطال آن بشود. به علاوه درموقع لزوم فکر مردم را از موضوعاتى که به وسیله مطبوعات مطرح شدهاند، منحرف کرده و متوجه مسایل دیگرى مىکنیم.
اصولاً غیریهودیها افراد کوته فکرى هستند که از فهم پیش پاافتادهترین مسایل سیاسى عاجزند. وانگهى مسایل سیاسى، مسایلى هستند که درک و فهم آنها جز براى آنهایى که خود طراح و خالق این گونه مسایلند، براى دیگران دشوار مىباشد.
- با توجه به آنچه که در بالا گفته شد، غرض ما از جلب افکار توده مردم، فقط تسهیل کار خود ما است و اگر به دنبال گرفتن تأیید مردم براى این یا آن مسأله هستیم، صرفاً حرف مىزنیم و عمل نمىکنیم. در نوشتههایمان به مردم اعلام مىکنیم که ما در پى خوشبختى و سعادت عموم هستیم.
- براى منحرف کردن فکر و ذهن آنهایى که ممکن است در بحثهاى سیاسى، برایمان مشکلاتى ایجاد کنند، مسایل جدیدى چون مسایل صنعت به پیش مىکشیم و عنوان مسایل سیاسى جدید روى آنها مىگذاریم و به مردم اجازه مىدهیم که این گونه مسایل را مورد بحث و بررسى قرار دهند. البته تودههاى مردم تمایل دارند که در زمینه مسایل سیاسى غیرفعال باشند. لذا براى آنکه امر به آنها مشتبه شود، و ندانند که درباره چه موضوعى بحث مىکنند، فکر آنها را به مسایلى چون تفریح، سرگرمى و رفتن به کلوپها و... جلب مىکنیم. و در همین اثناء، مطبوعات را وامىداریم که به مسایلى چون رقابتها و مسابقات هنرى و ورزشى بپردازند. بدون شک پرداختن به این گونه مسایل آنها را از مسایل بنیادى دور و منحرف مىکند. اندک اندک به ابراز نکردن عقیده خود عادت مىکنند و سرانجام، به تکرار همان چیزهایى مىپردازند که ما مىخواهیم و بدینسان به فکر آنان جهت مىدهیم و مىتوانیم به همکاریشان اعتماد کنیم.
- نقشى را که آزادى خواهان، خیال پردازان و افراد رویایى و باید ایفا کنند، سرانجام تا آن زمانى که حکومت ما مورد قبول همگان واقع گردد، به اجرا درخواهد آمد. بدین معنى تا زمان شروع حکومتمان اینان به خوبى در خدمتمان خواهند بود و ما مىکوشیم که ذهن این گونه افراد را به مسایل بیهوده و تئورىهاى خیالى و به ظاهر مترقیانه مشغول کنیم. ما باید آنقدر غیریهودیان را به مسایلى چون پیشرفت، سرگرم کنیم تا سرانجام از فهم هر مسألهاى اظهار عجز کنند. کلمه «پیشرفت»، مانند یک عقیده سفسطه آمیز حقیقت را لوث مىکند و این موضوع را کسى جز ما قوم برگزیده خدا، نمىتواند درک کند.
- هنگامى که بر اریکه شاهنشاهى جلوس کردیم، سخنسرایان و سخنگویانمان مسایل و مشکلات بزرگى که انسان را از انسانیتش دور کردهاند، موردبحث و بررسى قرار مىدهند تا این گونه مشکلات تحت رهبرى ما حل و فصل شوند.
- این ما بودیم که مردم را گام به گام، طبق برنامههاى سیاسیمان در طول قرنها هدایت کردیم. آیا کسى مىتواند در این مورد تردیدى به خود راه بدهد؟
- هنگامى که حکومت شاهنشاهى ما آغاز شد، همه ادیان باید از بین بروند، به جز دین ما که همانا اعتقاد به خداى یگانه است. بىشک سرنوشت قوم ما به عنوان قومى برگزیده با وجود خدا گره خورده، و هم اوست که تقدیر کار جهانیان را با سرنوشت ما پیوند داده است. لذا ریشه هرگونه عقیده اى باید از بیخ و بن کنده شود. حتى اگر این کار به انکار وجود خدا که ما امروزه شاهد آنیم، بیانجامد. این کار، نه تنها در دوره انتقال حکومت مفید است. بلکه به سود جوانانى است که در آینده به تبلیغات مذهبى دین موسى گوش فرا مىدهند. دینى که احکامى ثابت و پیشرفته دارد و تمام افراد جهان را به اطاعت ما وامىدارد.
البته در تبلیغاتمان روى مبانى تربیتى و جنبههاى اسرارآمیز و اعجازانگیز این دین تأکید فراوان مىورزیم و درموقع لزوم، مقالاتى منتشر مىکنیم و میان نحوه حکومت ربانى خود و حکومتهاى گذشته مقایسههایى به عمل مىآوریم و اشتباهات حکومتهاى غیریهودى را به گونهاى بسیار روشن، بازگو مىکنیم و نیز حرکات ددمنشانه عدهاى حکامِ ماجراجو که انسانها را شکنجه و انسانیت را لگدمال کردهاند، یادآور مىشویم و نفرت آدمیان را برمىانگیزیم. به نحوى که مردم آسایش دوران بردگى را برآسایش دوران پس از بردگى ترجیح دهند.
تحولات بىفایده حکومتهاى غیریهودى که با وساطت ما انجام مىگیرد، اعتبار حکومتهایشان را تنزل مىدهد و مردم از اوضاع نابسامان حکومتهایشان آنچنان خسته مىشوند که راضى مىگردند هر نوع خفت و ذلتى را در دوران حکومت ما تحمل کنند و هرگز جرأت رهایى از زیر سلطه ما و تحمل رنجهایى چون رنجهاى گذشته، به خود راه ندهند.
- ما در عین حال اشتباهات تاریخى حکمروایان غیریهودى را که در اثر بىاطلاعى و فهم نادرست آنها از مسایل رخ داده است، مورد تأکید قرار مىدهیم و شکنجههایى که انسانها از دست این گونه حکمروایان دیدهاند یادآور مىشویم. روش و اصول کار ما بر این حقیقت مبتنى است که، آنچه ما عرضه و تفسیر مىکنیم عالى و خالى از عیب است ولى آنچه در گذشته وجود داشته باید مرده و متلاشى شده تلقى گردد.
- فیلسوفان ما نارسایىهاى عقاید و مذاهب را مورد بحث و بررسى قرار مىدهند. اما کسى نباید اعتقادات واقعى مذهب ما را مورد بررسى قرار دهد. زیرا هیچکس جز خودمان نباید از کار دینمان سردربیاورد. وانگهى، افراد قوم خودمان هم حق برملا کردن اسرار دین را نخواهند داشت.
- دراثناى سدههاى معروف به سدههاى روشنایى و پیشرفت ما ادبیاتى پست، کثیف و تهوع آور رواج دادیم و تا مدتى پس از به قدرت رسیدنمان اجازه مىدهیم که این سبک ادبیات به حیات خود ادامه دهد. تا بتوانیم بدین وسیله در برابر برنامههاى خودمان نوعى آرامش و رخوت در مردم ایجاد کنیم. به علاوه افرادى آگاه و کارآزموده به رهبرى غیریهودیان منصوب مىکنیم و به ایراد سخنرانى و نشر مقالاتى ویژه مىپردازیم تا بدین وسیله بتوانیم روى ذهن غیریهودیها اثر گذاشته و آنان تنها آن دسته از معارف و معلوماتى را کسب کنند که دلخواه ما است و ما قبلا آنها را تدارک دیدهایم.
- هنگامى که سرانجام به طور قطع، در اثر یک کودتاى یک روزه - که در همه جا طى یک روز به وقوع مىپیوندد به مقام شاهى نائل آمدیم، و نیز هنگامى که بىاعتبارى همه حکومتها مورد قبول همگان واقع شد (این کار وقت زیادى لازم دارد شاید یک قرن طول بکشد که این اتفاق به وقوع بپیوندد)، دیگر اجازه نخواهیم داد که توطئهاى علیه ما صورت بگیرد. لذا هر کسى که اسلحه به دست بگیرد و بخواهد علیه شاهنشاهى ما که در شرف شکل گرفتن خواهد بود، قیام کند، او را با بىرحمى خواهیم کشت.
هر نوع موسسهاى مانند «انجمنهاى مخفى» را نابود مىکنیم. البته آنهایى که اینک وجود دارند، براى ما شناخته شده هستند و در خدمتمان مىباشند. لیکن بعداً فعالیت آنها را ممنوع اعلام کرده و اعضاى آنها را به قارههاى دور از اروپا تبعید مىکنیم. به علاوه به وضع غیریهودیان فراماسون که اطلاعات زیادى درباره اوضاع ما دارند، رسیدگى مىکنیم و عدهاى از آنها را ممکن است به دلایلى نگه بداریم ولى آنان را براى همیشه از تبعید مىترسانیم. به علاوه قانونى مىگذرانیم که به موجب آن تمام اعضاى انجمنهاى مخفى، مشمول تبعید از اروپا واقع شوند.
- تصمیمات حکومت ما قطعى و لایتغیر است.
- در جوامع غیریهودى که ما در آنجا بىنظمى و نابسامانى ایجاد کردهایم، تنها راه ممکن براى برقرارى نظم و اعمال حاکمیت، همانا استفاده از روشهاى خشونت آمیز است و در این زمینه هیچگونه ارفاقى نباید به قربانیان نمود. زیرا آنها باید فداى رفاه آینده بشوند و رسیدن به رفاه عمومى حتى اگر به قیمت قربانى شدن عده خیلى زیادى بشود، وظیفه اصلى هر دولتى به شمار مىرود. اصولا اعمال قدرت، ثبات حکومت را تضمین مىکند و قدرت هم زمانى کسب مىشود که بتوان زور گفت. تا سالهاى اخیر سیاست اعمال زور بر روسیه حاکم بود وحکومت مستبد این کشور، تنها دشمن سرسخت ما به شمار مىرفت. ایتالیا نیز که «سولا» بر آن حکومت مىکرد چنین وضعى را داشت. «سولا» ایتالیا را به خاک و خون کشید و کسان فراوانى را تکه پاره کرد ولى چون قدرتى فرعون گونه داشت و از شهامت و قدرت فکرى بىمانندى برخوردار بود، مردم را هیپنوتیزم کرده بود، و کسى یاراى برابرى با وى را نداشت.
- تا پیش از آغاز شاهنشاهىمان، روشى متناقض درباره مسایل سیاسى در پیش مىگیریم. بدین معنى که لژهاى فراماسونرى آزادى را در تمام کشورهاى جهان ایجاد مىکنیم و سپس آنها را گسترش مىدهیم و تمام آنهایى که در زمینه فعالیتهاى اجتماعى مشهور باشند، به این لژها جلب مىکنیم. زیرا در این لژها مىتوانیم عوامل اصلى جاسوسى و نیز، عواملى که مىتوانند روى دیگران اثر بگذارند، پیدا کنیم. آنگاه تمام لژها را تحت رهبرى یک اداره مرکزى، که اعضاى آن همه از حکماى قوممان هستند، و براى همه ناشناختهاند، درمىآوریم. تمام لژها نمایندگانى در اداره مرکزى خواهند داشت که به وسیله این نمایندگان دستورات و برنامههاى سرى به لژها اعلام مىشود. در این لژها، بین عناصر انقلابى و لیبرال نوعى وصلت و ارتباط برقرار مىکنیم. ترکیب این لژها طورى خواهد بود که از همه قشرهاى جامعه، افرادى در آن عضویت داشته باشند. البته فعالیتهاى سیاسى و طرحهاى مخفى لژها را از همان آغاز تأسیس و گشایش لژ، زیرنظر مىگیریم. باید اضافه کرد که پلیسهاى ملى و بین المللى از جمله کسانى خواهند بود که در این لژها عضویت پیدا خواهند کرد. طبیعى است که غیریهودیان از ماهیت واقعى کار لژها سر در نخواهند آورد به جز خود ما.
- افرادى که با شور و شوق فراوان، عضویت انجمنهاى مخفى را مىپذیرند، کسانى هستند که در زندگى دنبال هوى و هوس مىباشند و نیز افرادى سبک مغزند که هنگام اجراى طرحهایمان و نیز به راه انداختن ماشینى که خود طراح آنیم، مشکلى برایمان ایجاد نخواهند کرد.
اگر در این دنیا نابسامانى و اغتشاشاتى رخ داد، بدانید که این گونه اغتشاشات را ما به وجود آوردهایم، تا بتوانیم همکارى افراد را با هم از بین ببریم.
- غیریهودیان بدون کنجکاوى، عضویت لژها را مىپذیرند. عدهاى از آنها به خاطر استفادههاى مالى و بعضى هم به خاطر رسیدن به موقعیت، شهرت و نیز مورد ستایش واقع شدن، به عضویت لژها در مىآیند، ما هم در برآوردن این گونه خواستها بسیار بخشندهایم.
علت اینکه موجبات موفقیت آنان را فراهم مىآوریم، این است که غیریهودیان پس از کسب موفقیت دچار غرور و خودبینى شده و تلقینهاى ما را بدون مقاومت مىپذیرند. شما نمىدانید که تا چه حد مىتوان حتى آگاهترین فرد از افراد غیریهودى را به سادگى در اثر ایجاد غرور ناشى از موفقیت، به تسلیم واداشت. همانقدر که ما براى موفقیت اهمیت قائل نیستیم، غیریهودیان دو چندان به موفقیت اهمیت مىدهند و حاضرند براى دستیابى به موفقیت، خود را فدا کنند. همین ویژگى و خصلت درونى غیریهودیان مشکل ما را حل کرده و به ما کمک مىکند تا آنان را در جهتى که مىخواهیم سوق دهیم.
مثلاً آنها را وامىداریم که به بحث و بررسى پیرامون محدودیتها و نارسایىهاى فلسفه «فردگرایى» بپردازند. اما آنان نمىفهمند که این کار نوعى سرگرمى به شمار مىرود و معرفى نارسایىهاى فلسفه فردگرایى خود، نقض و لگدمال کردن مهمترین قانون طبیعت است.
- حال که ما موفق شدهایم آنها را به کارهاى احمقانهاى واداریم، آیا این دلیل کوته فکرى آنها نیست؟ آیا این نشان نمىدهد که مغزو فکر ما از فکر غیریهودیان تکامل یافتهتر است؟ بدون شک همین امر موجب موفقیت ما خواهد شد.
- به راستى چقدر حکماى قوممان در روزگاران گذشته آینده نگر و دوراندیش بودهاند که مىگفتند «براى رسیدن به هدفهاى مهم باید از هر وسیلهاى استفاده نمود و قربانیان فراوانى را براى رسیدن به هدفها فدا کرد». اگر چه غیریهودیان قربانیان زیادى دادهاند، معذالک تعداد قربانیان قوم ما که ملیت ما را نجات بخشیدهاند نسبت به تعداد آنان بسیار اندک است.
- مرگ، براى همه یک امر اجتناب ناپذیر است. آنهایى که مانع انجام برنامههاى ما مىشوند، بهتر است که مرگشان را جلو بیاندازیم و آنها را نابود کنیم. از جمله این افراد فراماسونرهایى هستند که علیه ما اعتراض مىکنند. طورى آنها را مىکشیم که جز برادران همخونمان کسى متوجه نشود. حتى طورى آنها را از بین مىبریم که خود قربانیان هم نفهمند و به نظر آید که مرگ آنها ناشى از نوعى بیمارى بوده است. البته برادران خودمان حق افشاى این راز را ندارند.
هنگامى که لیبرالیسم را در غیریهودیان تبلیغ مىکنیم، باید افراد قوم خودمان و نیز عواملمان، بدون چون و چرا تسلیم شوند و اعتراضى از جانب آنها صورت نگیرد تا مجبور نشویم که با آنها، چون غیریهودیها رفتار کنیم.
- نفوذ و دخالت شدید ما موجب گردیده که قدرت اجرایى قوانین حقوقى غیریهودیان به کمترین میزان، کاهش یابد. البته تعبیر و تفسیرهاى لیبرال گونهاى که از قوانین به عمل مىآید، به نوبه خود، موجب متلاشى شدن قدرت قوانین شده است. قضات، درباره مسایل اساسى همانگونه تصمیم مىگیرند که ما به آنها دیکته مىکنیم. به علاوه مدیران غیریهودى موضوعات را آن طور که ما جلوه مىدهیم مىبینند. البته ما این کارها را بدون آنکه خود، ظاهر شویم و صرفاً از طریق افرادى که آلت دستمان هستند، به مرحله اجرا درمىآوریم. حتى سناتورها و مقامات عالىرتبه غیریهودى، با ما به مشورت مىپردازند.
- میان قوم ما و غیریهودیان تفاوتهاى قابل توجهى از لحاظ استعدادها و توانایىها وجود دارد و همین امر موجب شده است که قوم برگزیده ما از بالاترین میزان انسانیت برخوردار باشد و از غیریهودیان متمایز گردد. غیریهودیان گرچه به ظاهر چشمانشان باز است، ولى چیزى نمىبینند. به عبارت دیگر، قدرت ابداع (مگر در زمینه مسایل مادى) ندارند و شاید به همین دلیل است که طبیعت، خودش از قبل مقدر کرده است که جهانیان را هدایت کنیم و بر آنان حکمروا باشیم.
- هنگامى که حکومت خود را آشکارا آغاز کردیم و زمان شکوهمند حکمروایىمان فرارسید، به تمام قانونگزاران اعلام مىکنیم که قوانین را ساده، مختصر، ثابت و بدون هرگونه تعبیر و تفسیر وضع کنند تا همگان به راحتى موفق به فهم کامل آنها شوند. مهمترین عاملى که به قوانین ضمانت اجرایى مىبخشد، تسلیم بدون قید و شرط در برابر مقررات است. بدین معنى که مقامات پایین، از مقامات بالا اطاعت کنند تا امکان هرگونه سوء استفادهاى از بین برود.
براى کسانى که بخواهند از مقام خود سوءاستفاده کنند، شدیدترین مجازات را درنظر گرفتهایم. به علاوه اعمال و رفتار مدیران را با دقت نظارت مىکنیم. زیرا حرکت سریع ماشین دولت در گرو رفتار آنها است. هر نوع اهمال در کار آنها، موجب سستى کار در سایر جاها مىشود. لذا، بار دیگر تأکید مىکنم که حتى یک مورد از اعمال غیرقانونى و سوءاستفاده از مقام را بدون مجازات نمىگذاریم.
پس از اینکه مجازاتهاى شدیدى در مورد خلاف کارىها اعمال شد، پنهان کردن و نادیده گرفتن اشتباهات از سوى کسانى که در خدمت دولت هستند، به کلى از بین خواهد رفت و بدینسان پایههاى قدرت دولت محکم شده و شأن و پرستیژ دولت بالا مىرود. اگر براى تخلفات جزئى مجازاتهاى سنگین در نظر گرفته نشود، آنهایى که زمام امور را به دست دارند، از مسیر حرکت ملت منحرف شده و مسیرهاى دلخواه خود را طى مىکنند.
- قضات، مىدانند که بخشودن جرائم و لغزشها به معناى تجاوز به حریم قانون است و این کار نشانه تلطیف روح و رقت قلب قاضى نیست. گذشت نشان دادن، در زمینه زندگى شخصى، ایرادى ندارد ولى وقتى که پاى مصالح عموم در میان است. گذشت نشان دادن جایز نیست.
- سن قضات و کارکنان امور قضایى نباید از ۵۵ سال متجاوز باشد. دلیل نخست، آن است که افراد سالمند در حفظ عقیده خود خیلى پابرجا و متعصب مىباشند. و دیگر آنکه به سختى پذیراى عقاید نو هستند. دلیل دوم، آن است که اعمال این روش نوعى انعطاف پذیرى به کارهایمان مىبخشد و به راحتى مىتوانیم افرادى را که کمتر زیرفشارهایمان خم مىشوند، عوض کنیم. یعنى کسى که مىخواهد مقام و موقعیتش را حفظ کند، باید مطیع محض باشد. به طور کلى ما قضاتمان را از میان کسانى انتخاب مىکنیم که با تعهدات خود آشنا باشند و بدانند که وظیفه آنها اعمال مجازات و اجراى قانون است نه آنکه رویایى فکر کنند و به لیبرالیسم بیندیشند. اعمال این گونه روشها موجب مىگردد که همکارى گروهى بین قضات از بین برود و آنان فقط به منافع دولت که سرنوشتشان بدان بستگى دارد، فکر کنند.
- امروزه قضات غیرصهیونیست، چون شناخت درستى از رسالت خویش ندارند، بخشودگىهاى فراوانى را در مورد جنایات قایل مىشوند. البته گناه این کار به گردن فرمانروایان عصر حاضر است، زیرا در انتخاب قضات دقت کافى به خرج نمىدهند و قضات را با مسئولیتهایشان آشنا نمىسازند. همانگونه که حیوانات بچههایشان را به جستجوى شکار مىفرستند، غیرصهیونیستها هم به افرادشان مشاغلى را تفویض مىکنند، بدون آنکه علت به وجود آمدن مشاغل را به آنان یادآور شوند. به همین دلیل حکومتهایشان به وسیله خود آنان و نیز به سبب مدیریت غلط، از درون مىپوسد.
- بگذارید از مثالها وگفتار بالا، درسى دیگر براى حکومت خویش فراگیریم.
- ریشه آزادىخواهى را از موسساتى که مسئولیت تربیت نیروى انسانى براى پستهاى حساس دولت دارند، از بیخ و بن برمىکنیم و تصدی اینگونه مشاغل و پستها را به کسانى تفویض مىکنیم که به وسیله خود ما تربیت مىشوند. ممکن است ادعا شود که بازنشسته کردن کارمندان سالمند، هزینههاى سنگین را براى دولت دربر خواهد داشت. در پاسخ باید گفت که این گونه کارمندان مىتوانند در بخشهاى خصوصى مشغول کار شوند. به علاوه باید خاطرنشان ساخت که تمام پولهاى دنیا در دست ما خواهد بود و دولت، ترسى از سنگینى هزینهها نخواهد داشت.
- ما در همه موارد مستبد خواهیم بود و این استبداد، معقول و منطقى به نظر خواهد رسید. تمام اوامر و مقررات ما مورد احترام بوده و بدون چون و چرا به اجرا درخواهد آمد. هرگونه شکایتى از سوى ملت نادیده گرفته مىشود و وضعى پیش مىآوریم که ریشه همه نارضایىها از بیخ و بن کنده شود. به علاوه براى آنکه چشم همه را بترسانیم، به اعمال مجازاتهاى سنگین دست مىزنیم.
- هرگونه پژوهش و فرجام خواهى در زمینه دعاوى حقوقى از سوى متهمان را حذف مىکنیم و مجازاتهاى خود را مشمول پژوهش و فرجام خواهى قرار مىدهیم. زیرا نباید اجازه دهیم که فکر پژوهش و فرجام خواهى در ذهن مردم بوجود آید. اگر چنین موردى پیش آمد، ما نیز به نوبه خود تقاضاى پژوهش مىکنیم. همچنین قضاتى را که موجب شده ند تا فکر فرجام خواهى در میان مردم نضج بگیرد، آنان را به خاطر شناخت نادرستشان از قوانین شدیداً مجازات مىکنیم.
من باز تکرار مىکنم. مدیران ما هر قدمى که برمىدارند، باید با نظارت دقیق ما باشد. زیرا براى آنکه مردم از ما راضى باشند، دولت خوب ما باید کارمندان خوبى هم در اختیار داشته باشد.
- حکومت ما سیماى حکومت پدرشاهى به خود مىگیرد که فرمانروا در آن، نقش پدر و سرپرست مردم را دارد. قوم ما و مردم تحت سلطه ما، فرمانروا را پدر خود مىدانند که از آنها نگهدارى مىنماید و نیازهاى آنان را برآورده مىکند و نیز، روابط افراد را با همدیگر و با فرمانروا مشخص مىنماید.
به مردم این فکر را القاء مىکنیم که اگر ملت بخواهد در صلح و آرامش بسر ببرد. باید فرمانروا را حامى و سرپرست خود بداند و لب به ستایش اغراق آمیز وى بگشاید.
هنگامى که افرادى را براى تصدى پست و شغلى منصوب مىنماییم، مردم را متقاعد مىکنیم که صاحبان این گونه مشاغل و مناصب صرفاً اوامر فرمانروا را اجراء مىکنند و از خود قدرت و اقتدارى ندارند. مردم نیز دلخوش خواهند بود که فرمانروا، زندگى آنها را از هر جهت تأمین مىکند. همانگونه که والدین، نگهدارى و تربیت فرزندان خویش را وظیفهاى براى خود تلقى مىکنند.
- همانگونه که مىدانید، من حکومت استبدادى مان را در دو چیز خلاصه مىکنم: حق و وظیفه. یعنى حق اجرا و انجام وظیفه، مسئولیت مستقیم دولتى است که خود را پدر ملت مىداند. چون دولت ما از یک قدرت خاص برخوردار است، حق دارد که انسان را به اجراى مقررات - همانگونه که طبیعت آن را مشخص کرده است - یعنى تسلیم، وادارد. در این جهان هر چیزى حالت تسلیم را دارد. اگر تسلیم آدمى نیست، تسلیم اوضاع و احوال محیط یا ویژگیهاى درونى خویش مىباشد.
- ما باید افرادى را که مرتکب نقض مقررات وضع شده مىشوند، مجازات کنیم. زیرا در بطن مجازاتى که براى ترساندن دیگران اعمال مىشود، از لحاظ تربیت و تأدیب درس بزرگى نهفته است.
- هنگامى که پادشاه قوم اسراییل، تاج شاهنشاهىاى را که اروپا به وى تقدیم مىکند، برسر مقدسش مىگذارد، به سمت پدر مردم دنیا منصوب مىگردد. به علاوه شمار قربانیانى که ناچاراً به پیشگاه وى تقدیم مىشود، خیلى کمتر از شمار کسانى خواهد بود که در اثر جنون و رقابت بین حکومتهاى غیریهودى قربانى شدهاند.
- پادشاه قوم ما، در تماس و مشورت مداوم با مردم بوده و از تریبونى که در اختیار دارد، با مردم سخن مىگوید و سخنانش در همان ساعت در سراسر دنیا پخش خواهد شد
- براى آنکه بتوانیم به طور موثرى فعالیتهاى اشتراکى غیریهودیان را بدون آنکه به فعالیتهاى گروهى خودمان لطمهاى وارد شود، تخریب سازیم، باید همکارى گروهى را در همان مراحل نخستین عقیم کنیم.
معناى این سخن آن است که به نوسازى برنامههاى آموزشى دانشگاهها مىپردازیم و تمام استادان و مقامات دانشگاهى را مطابق برنامههاى سرى و محرمانه براى مشاغل جدیدشان آماده مىکنیم. انتصاب آنان را خیلى محتاطانه انجام مىدهیم و وضعى پیش مىآوریم که کاملا به دولت وابسته بشوند.
- دروسى چون قوانین حقوقى مربوط به دولت و مسایل سیاسى را از برنامههاى آموزشى دانشگاهها حذف مىکنم و این موضوعات را فقط به تعدادى افراد انتخاب شده که داراى استعدادهاى درخشان باشند، مىآموزیم. دانشگاهها دیگر نباید طرحهاى معجون و مجعولى در زمینه قانون اساسى بیرون بدهند و استادان هم نباید خودشان را به مسایل سیاسىاى که پدرانشان هم از فهم این گونه مسایل عاجزند، سرگرم کنند.
- وقتى گروه زیادى آن هم به طور نامطلوب، با مسایل سیاسى آشنا شوند، همانگونه که آموزش و پرورش در جوامع غیریهودى جنبه همگانى به خود گرفت، نوعى خیالبافى و بدآموزى بوجود مىآید.
ما باید مطالب و موادى را وارد نظامهاى آموزشى غیریهودیان کنیم که نظم و انسجام را از سیستمهاى آموزشى آنان بگیرد و اوضاع درهم و برهمى به وجود آورد. اما هنگامى که خودمان به قدرت رسیدیم، تمام مواد و مطالبى را که بىنظمى به بار مىآورند، و دانشآموزان را به نافرمانى وامىدارند، از دروس دانشگاهها حذف مىکنیم.
- به جاى «کلاسىسیسم» و تاریخ عهد باستان که چیزهاى بد آن، بیش از چیزهاى خوب است، مسایل مربوط به آینده را مورد مطالعه قرار مىدهیم. به علاوه تمام حقایق مربوط به قرون گذشته را که مطلوب ما نباشند، از لوح ذهن آدمیان پاک مىکنیم و فقط اشتباهات حکومتهاى غیریهودى را به حال خود مىگذاریم و مطالبى چون نحوه زندگى عملى، رعایت نظم، نحوه برقرارى روابط با دیگران، پرهیز از خودخواهى که موجب گسترش بدیها است و مسایل تربیتى دیگرى از این قبیل، در برنامهاى جداگانه و متناسب با مراحل مختلف زندگى تهیه و تدارک مىبینیم. بىشک این برنامه از اهمیت ویژهاى برخوردار خواهد بود.
- تربیت افراد باید متناسب با مقدرات و نیازهاى زندگى آنان صورت گیرد. البته افراد باهوشى پیدا مىشوند که مىتوانند زودتر از حد معمول وارد مراحل بالاتر بشوند. اما این کاملاً اشتباه خواهد بود که ما به خاطر عده معدودى مرزها را بشکنیم و به افراد بىاستعداد اجازه دهیم که جاى افراد مستعد را بگیرند و بدون ضابطه وارد مراحلى شوند که صرفاً متعلق به افراد باهوش است.
- فرمانروایى که مىخواهد در قلب و ذهن مردم جایى براى خود باز کند، باید از اقدامات و ابتکاراتى که به سود مردم انجام مىدهد، سخن بگوید و در مدرسه و بازار به مردم آموزش بدهد.
- به هر نوع آزادىاى در زمینه آموزش خاتمه مىدهیم. اما دانش آموزان در هر سنى که باشند مىتوانند با والدین خود در موسسات آموزشى یا مثل گذشته در یک باشگاه و در روزهاى تعطیل گردهم آیند و به بحثهاى آزاد معلمان که در زمینه روابط انسانها، قوانین جزائى، و خلاصه تئورىهاى جدید که قبلا مورد بررسى قرار نگرفتهاند، گوش فرا دهند. این تئوریها نخست عقاید جزمى و بسیار قدیمى و سرانجام دین ما را مورد بررسى قرار مىدهند.
- از آنجا که قرنها تجربه، به ما آموخته است که عقاید در زندگى و هدایت انسانها نقش بسیار مهمى داشته و این عقاید از طریق تربیت به مردم القاء شدهاند، لذا ما باید افکار نو و مستقل را چون گذشته به انحصار خویش درآوریم. روش مهار کردن فکر هم اکنون در دست بررسى و مطالعه است. این کار را به وسیله سیستمى که به سیستم دروس عینى معروف است و هدف آن مبدل کردن غیریهودیان به آدمهایى بىفکر، بىخرد، مطیع که منتظرند دیگران برایشان فکر کنند و عقایدشان را شکل بدهند؛ انجام مىدهیم، یکى از بهترین عوامل ما به نام «بورژوئیز» تقریباً تدریس به وسیله دروس عینى را رواج داده است.
- اشتغال بکار وکالت دادگسترى،[ اغلب ] آدمیان را سرد، بىعاطفه، و بىمسلک بارمىآورد. این گونه افراد همواره از یک دیدگاه غیر شخصى و صرفاً قانونى به مسائل نگاه مىکنند و طبق عادت دیرینهشان، براى مدافعات حقوقى، بیش از رفاه عمومى ارزش قائلند. دفاع از هر موضوعى را مىپذیرند و کوشش مىکنند به هر قیمتى که شده، متشاکى برائت حاصل کند. از کوچکترین ابهام در مسائل حقوقى خرده مىگیرند و بدینسان جنبه اخلاقى قضا و داورى را از بین مىبرند. به همین دلیل ما حرفه وکالت را، در چهارچوبى محدود و در زمره خدمات عمومى قرار مىدهیم. و اجازه نمىدهیم که قاضى و وکیل هر دو در طرح دعاوى حقوقى دخالت داشته باشند.
وکلا، فقط اسناد و مدارک لازم را از طریق دادگاه دریافت مىکنند و مطالعه خود را بر اساس گزارشات کتبى و مدارک انجام مىدهند. پس از اینکه در دادگاه از مراجعین و طرفین دعاوى بازجوئى بعمل آمد و حقایق روشن گردید، آنگاه، وکلاى مدافع کار دفاع خود را آغاز مىکنند. ضمناً بدون توجه به کیفیت کارشان، حقالوکالهاى به آنان پرداخت مىگردد. این کار باعث مىشود که وکیل نقش متعادل و همآهنگ کنندهاى در امور قضاوت بازى کند، و زمان رسیدگى به دعاوى حقوقى کوتاه گردد.
همچنین این عمل باعث مىشود که وکیل مدافع صادقانه و دور از تعصب کار کند و وکالت بر اساس ضوابطى ثابت انجام گیرد، تا برمبناى علائق و نظرات شخصى. این روش همچنین فسادى را که در حال حاضر در امر وکالت وجود دارد، ریشه کن مىکند و به معامله بین وکیل و موکل خاتمه مىدهد، زیرا طبق این گونه معاملات و قراردادها هر کس پول بیشترى پرداخت کرد، حاکم مىگردد.
- از مدتها قبل کوشیدهایم که اعتبار کشیشان را در میان غیریهودیان از بین ببریم و به مأموریت آنها بر روى زمین که ممکن است هنوز هم مانع بزرگى برسر راه ما باشند، خاتمه دهیم. البته روز به روز از تأثیر آنها کاسته مىشود و اکنون آزادى عقیده در همه جا اعلام گردیده است. تنها «زمان» است که بین ما و لحظه ورشکستگى کامل آئین مسیحیت، فاصله انداخته است. راجع به ادیان دیگر اگر بخواهیم دست اندرکار شویم، مشکلات کمترى خواهیم داشت، ولى هنوز زود است در این باره صحبت کنیم. بطور کلى کشیشان را در تنگنا قرار دادهایم و تأثیر آنها روى مردم بر خلاف پیشرفتهاى گذشتهشان، روز به روز رو به قهقرا مىرود.
- هنگامى که زمان موعود فرا رسید تا دربار پاپ متلاشى شود، ملتها با اشاره دستى نامرئى به سوى دربار حرکت مىکنند، و هنگامى که خود را روى پاپ پرت کردند، ما زیر پوشش مدافع وى، و نیز به بهانه جلوگیرى از خونریزى بیشتر، پادرمیانى و میانجىگرى مىکنیم. و وقتى که به این طریق فکر مردم را مغشوش و منحرف کردیم، به درون دربار، نفوذ مىکنیم و تا قدرت آن را از بین نبریم، بیرون نخواهیم آمد.
- پادشاه یهودیان، پاپ واقعى جهان و رئیس کلیساى بین الملل خواهد بود.
- ضمن این که جوانان را با ادیان باستانى آشنا کرده، دین خود را به آنان آموزش مىدهیم اما آشکارا روى معایب کار کلیساهاى موجود، انگشت نمىگذاریم بلکه از طریق انتقادات حساب شده به جنگ آنها مىرویم تا مردم را از آنها جدا سازیم.
- بطور کلى، مطبوعات معاصر ما به انتقاد از امور دولت، مذهب و بىکفایتىهاى غیریهودیان ادامه مىدهند و در نوشتههایشان غیر اخلاقىترین اصطلاحات و عبارات را به کار مىگیرند تا به هر وسیلهاى که مقدور باشد، شأن و منزلت آنان را تنزل دهند و این کار فقط از دست افراد با استعداد قوم هوشمند ما بر مىآید.
- پادشاهى ما از قداست ویشنو[خداى هندوها] د فاع مىکند و در واقع تجسم شخصیت اوست. ما چون ویشنو صد دست داریم و بر سر هر دست انگشتى قرار دارد، که کلیه مهارهاى دستگاه حیات اجتماعى را در اختیار خواهیم گرفت و هر یک چون پلیس رسمى ناظر بر هر کارى هستیم و تدابیرى اندیشیدهایم که دولتهاى غیریهودى از فعالیتهاى ما بىاطلاع بمانند.
طبق برنامههایمان یک سوم از افراد تحت سلطه، مراقب رفتار و اعمال بقیه خواهند بود و این کار را بر اساس خدمت داوطلبانه خویش به دولت، انجام مىدهند. خبرچینى و جاسوسى براى دولت نه تنها ناپسند نیست، بلکه مایه افتخار هم هست. در عین حال اگر کسى گزارشى بىاساس علیه دیگران به دولت بدهد، شدیداً مجازات خواهد شد. تا کسى نتواند از قدرتش سؤ استفاده کند و از حق خود تجاوز نماید.
- عواملمان را هم از طبقه بالا و هم از طبقه پایین مردم انتخاب مىکنیم. در میان این عوامل، مدیرانى که به کارهاى تفریحى سرگرمند، سردبیرهاى روزنامه ها، ناشران، صاحبان چاپخانه ها، کتابفروشها، منشىها، فروشندگان، کارگران، مربیان ورزشى، خدمتکاران و غیره وجود دارند. این گونه افراد حق ندارند که خود سرانه دست بکارى بزنند. همچنین پلیس، قدرتى از خود نخواهد داشت و کارش تنها مشاهده کردن و گزارش دادن است. تحقیق در مورد گزارشات و توقیف افراد، با نظر مشاوران و گروهى که بر کار پلیس نظارت دارند انجام مىگیرد. اگر کسى در مورد مسائل سیاسى، موضوعى را مشاهده کرد و گزارش نداد، مسئول خواهد بود و اگر تقصیر وى ثابت شود، به جرم کتمان وقایع مورد بازخواست واقع خواهد شد.
- همانگونه که برادرانمان مسئولند تا با قبول خطر براى خود، خویشاوندان مرتد خویش و نیز کسانى که علیه رهبران دینى اقدام مىکنند، را به مقامات مذهبى معرفى نمایند، در نظام شاهنشاهىمان هم، تمام مردم سراسر جهان مسئولند که وظیفه خود را در این زمینه نسبت به دولت انجام دهند.
- با اعمال چنین روشى، هر گونه سوء استفاده از قدرت، زورگوئى، رشوه خوارى و تمام اعمال ناپسندى از این قبیل که مشاوران ما به کمک تئورىهاى حقوق بشر به فرهنگ و آداب و رسوم غیریهودیان تحمیل کردهاند، از بین خواهد رفت. اما چگونه ما زمینه را براى ایجاد بىنظمى در ادارات آنان مساعد ساختیم؟ از میان روشهاى گوناگون مىتوان به مهمترین عامل، یعنى افرادى که به نام «ایجاد کننده نظم» به ادارات نفوذ کردند، نام برد. این افراد در فرصتهاى مناسب به متلاشى کردن وحدت و همدستى آنان مىپردازند. و تمایلاتى چون سرسختى، غرور، خودبینى، عدم احساس مسئولیت و از همه بالاتر، دمدمى بودن را در آنان بوجود مىآورند.
- چون بسیارى از توطئهگران فقط حرفهاى توخالى مىزنند، لذا تا زمانى که مرتکب فعالیتهاى آشکارى نشوند، دست رویشان نمىگذاریم. ولى افرادى را بنام ناظر، به میان آنها مىفرستیم. باید بخاطر داشت که اگر دولتى بخواهد توطئههائى را که کشف مىکند، فاش نماید، از شأن و پرستیژ خود خواهد کاست. زیرا اینکار نشانه آنست که یا دولت به ضعف خود اعتراف مىکند و یا اینکه بىعدالتى شدید وجود دارد.
به خوبى مىدانید که ما هر چند گاه یک بار، عواملمان را زیر پوشش فعالیتهاى سیاسى به جان پادشاهان غیر یهودى انداختهایم و شأن و اعتبار آنان را تنزل دادهایم. ما فرمانروایان غیریهودى را واداشتهایم تا اعلام کنند که تدابیرى براى حفاظت خود به طور مخفیانه اندیشیدهاند و بدینسان آنها را مجبور کردهایم که به ضعف خود اعتراف کنند. بدون شک به زودى ما قدرت آنان را متلاشى خواهیم کرد.
- مافرمانروایان را خیلى مخفیانه حفاظت مىکنیم. ولى نحوه حفاظت چندان چشمگیر و با اهمیت نخواهد بود. زیرا نمىخواهیم اعتراف کنیم که توطئههائى در کار است و فرمانروا، قدرت برابرى با این گونه توطئهها را ندارد. و نیز اعتراف نمىکنیم که فرمانروا، خود را از خطرات پنهان مىکند.
- اگر ما همچون غیریهودیان که همواره پذیرفته و مىپذیرند که خطر آنها را تهدید مىکند، بپذیریم که خطرى در کار است، به دست خود، سند مرگ فرمانروایمان را امضاء کردهایم. حال اگر این حقیقت در مورد فرمانروا صدق نکند، در فاصلهاى نه چندان دور، درباره جانشینانش صدق خواهد کرد.
- سیماى ظاهرى حکومت ما به گونهاى است که نشان مىدهد فرمانروا تمام قدرتش را در جهت رفاه ملتش بکار مىگیرد، نه بخاطر حفظ منافع خود و خویشاوندانش.
لذا وقتى که مردم شاهد چنین رفتارى باشند، حکومتش بوسیله افراد تحت سلطه حفاظت خواهد شد و از ستایشهاى اغراق آمیز برخوردار خواهد بود. زیرا رفاه هر شهروندى به اقتدار حکومت بستگى خواهد داشت.
- حفاظت فرمانروا به گونهاى آشکار، نشانه ضعف قدرت و مدیریت رهبر است.
- هنگامى که فرمانرواى ما به میان مردم مىرود، ظاهراً گروهى زن و مرد مشتاق] که در واقع محافظان اویند[ او را احاطه مىکنند و صف اول دیدارکنندگان را تشکیل مىدهند و وانمود مىکنند که به خاطر حفظ نظم باید صفوف دیگران را بدون رعایت احترام به عقب زد. این عمل، فشار و ناراحتى مردمى را که براى دیدار او یورش مىآورند، کاهش مىدهد. اگر کسى در بین مردم خواست که عریضهاى بدست فرمانروا بدهد، کسانى که در صف اول قرار دارند، عریضه او را گرفته و در برابر چشمانش به فرمانروا مىدهند تا بدانند که فرمانروا خود بر همه امور نظارت دارد. مردم همیشه باید بگویند: «اگر فرمانروا این را بداند یا آن بگوشش برسد، چنین و چنان خواهد شد».
- اگر سازمانى رسمى براى حفاظت فرمانروا تأسیس شود، شأن و اعتبار او با این کار از بین مىرود. وانگهى، شورشطلبان در انتظار فرصت مىمانند تا به موقع، حمله خود را آغاز کنند.
- کسانى که علیه ما مرتکب جنایت شوند، پس از اینکه ظنمان به یقین مبدل گشت، آنها را بازداشت مىکنیم و اجازه فرار به آنان نمىدهیم. کسانى که در زمینه مسائل سیاسى مرتکب جرم شوند، باید انگیزه آنها را جویا شویم. زیرا هیچکس نباید دخالت در مسایل سیاسى را حق خود بداند و این تنها دولت است که با همه مسائل آشنائى دارد... البته همه دولتها از ماهیت واقعى سیاست سر در نمىآورند.
- اگر از ابراز هر گونه نظریهاى مستقل، در زمینه مسائل سیاسى، جلوگیرى نکنیم، بدون شک مردم را تشویق خواهیم کرد که گزارش، پیشنهاد، طرح وپروژههائى براى بهبود شرایط زندگى خود به دولت ارائه بدهند. البته این کار به نوبه خود موجب خواهد شد که ما به معایب و محاسن پیشنهادات افراد تحت سلطه خود پىببریم و به یکى از دو طریق زیر به آنان پاسخ بگوئیم. یا اینکه پیشنهادات آنها را به اجراء در آوریم و یا اینکه ضمن نشان دادن کوته بینىها و قضاوتهاى نادرستشان، نظرات آنها را رد کنیم.
- شورش علیه دولت، به پارس کردن سگ در برابر فیل مىماند. زیرا دولتى که از نظر مردم نه از نظر پلیس، خوب سازمان یافته باشد، به این گونه شورشها اهمیتى نمىدهد. لذا براى نشان دادن اهمیت این گونه شورشها مثالى بهتر از زوزه سگ در برابر فیل، نمىتوان یافت. زیرا وقتى که سگ به وضوح فیل را دید، زوزهاش را قطع مىکند و دمش را تکان مىدهد.
- ما منتهاى کوششمان را بکار مىبریم و امیدواریم که غیریهودیان به مخالفت علیه ما برنخیزند و شورش راه نیندازند. به همین دلیل ما در مطبوعات اعلام خواهیم کرد کسانى که بخاطر خیر و رفاه عمومى با شورشیان درگیر شوند و بمیرند، شهید تلقى مىشوند و با این کار ما هزاران نفر از غیریهودیان را به گله خدمتکاران خود افزودهایم.
- امروز درباره مسائل مالى، که من آن را به پایان این گزارش موکول کردهام، و در عین حال بخش اعلاى برنامههایمان را تشکیل مىدهد، صحبت مىکنم. قبل از اینکه وارد بحث شوم، خاطرنشان مىسازم که یکبار اشارهاى کردم و گفتم که ما تمام فعالیتهایمان را با اعداد و ارقام نشان مىدهیم.
- هنگامى که حکومت شاهنشاهى مستقل ما آغاز شد، از تحمیل مالیاتهاى سنگین بر دوش توده مردم پرهیز مىکنیم. اما چون دولت هزینههاى سنگین دارد، براى اداره امور به پول نیاز داریم. به همین دلیل براى ایجاد تعادل در این زمینه باید خیلى محتاطانه عمل کنیم.
- در نظام حکومتى ما، شاه قانوناً مالک همه اموال دولت است (مىتوان این موضوع را به سادگى از قوه به فعل در آورد) و مىتواند به منظور به جریان انداختن پولها، تمام وجوه موجود را قانوناً ضبط کند. بدنبال این اقدام مىتوان با وضع مالیات تصاعدى بر دارائى، دیون را پرداخت کرد، بدون آنکه بر اثر وصول درصد معینى از دارائى مردم بعنوان مالیات، فشار یا زیانى بر افراد وارد شود. ثروتمندان باید بدانند که وظیفه آنان ایجاب مىکند که قسمتى از دارائى خود را در اختیار دولت بگذارند. زیرا دولت مالکیت باقى ثروتشان را محترم شمرده و شرافتمندانه سود بردن آنها را تضمین مىکند. اینکه مىگویم شرافتمندانه منظورم اینست که نظارت دولت بر دارائى، از غارت قانونى جلوگیرى مىکند.
- اصلاحات اجتماعى باید از بالا صورت گیرد زیرا اصلاح اجتماعى، یکى از شرایط ضرورى برقرارى صلح است.
- تحمیل مالیات بر مردم فقیر، براى دولت خطراتى دربر دارد و به مثابه کاشتن بذر انقلاب است. کسى که در شکار بدنبال صید کوچک مىرود، صید بزرگ را از دست مىدهد. صرف نظر از این موضوع، اخذ مالیات از سرمایه داران بزرگ مانع تراکم ثروت نزد افراد مىشود و ما تا امروز آن را عامل متعادل کننده و نگه دارنده غیر یهودیان (مسائل مالى آنها) دانستهایم.
- مالیات تصاعدى به نسبت سرمایه، منبع درآمد عمدهاى براى دولت به شمار مىرود و به مراتب بهتر از مالیات کنونى است که از افراد وصول مىشود. ما امروز وصول این گونه مالیات را موجه مىدانیم زیرا مشکلا ت و تنگناهاى زیادى براى دولتهاى غیر یهودى به وجود مىآورد.
- تأکید پادشاه قوم ما بر آن خواهد بود که تعادل اقتصادى و صلح، هر دو تضمین گردد. براى آنکه این دو منظور برآورده شود، سرمایه داران باید بخشى از درآمد خود را به دولت واگذار کنند تا بدینسان چرخهاى ماشین دولت بخوبى و با اطمینان کامل به حرکت درآید. نیازهاى دولت باید به وسیله کسانى برآورده شود که اگر از ثروتشان چیزى برداشته شود، فشارى احساس نکنند.
- چنین اقدامى (کمک سرمایه داران به دولت) موجب مىشود که نفرت فقیر نسبت به ثروتمند زایل گردد. زیرا فقیر مىبیند که ثروتمند برقرار کننده صلح و رفاه است و نیز مىبیند که ثروتمند بسیارى از نیازهاى دولت را از طریق کمک مالى برآورده مىکند.
- براى آنکه مالیات دهندگان وابسته به طبقه تحصیل کرده، از پرداخت مالیاتهاى جدید احساس فشار و ناراحتى نکنند باید حسابها را بطور دقیق به اطلاع آنها رساند تا بدانند که وجوه پرداختى به چه مصارفى رسیده است. البته صورت حسابهاى مخارج دربار و سایر مؤسسات ادارى از این قاعده مستثنى خواهد بود.
- کسى که فرمانروائى مىکند، هیچگونه ثروت و اموالى نخواهد داشت. زیرا از سوئى مالک همه اموال و دارائى دولت است و از سوئى دیگر چنانچه ثروتى بیاندوزد، خود را از دیگران متمایز ساخته است. به علاوه مالیکت فردى حاکم موجب اضمحلال و نابودى مالکیت عمومى مىگردد.
- البته خویشاوندان فرمانروا از این قاعده مستثنى بوده و مىتوانند اموال داشته باشند. اما کسانى که از منابع مالى دولت استفاده مىکنند، باید به صف خدمتگزاران دولت در آیند. در غیر این صورت باید صرفاً از طریق کار، کسب مال کنند. داشتن قرابت با خانواده سلطنتى نباید باعث حیف و میل در اموال دولت گردد.
- کسانى که اقدام به خرید چیزى مىکنند و یا ارثى از بستگان خود مىبرند، مشمول پرداخت مالیاتى تصاعدى به نام حق تمبر مىشوند. انتقال دارائى خواه به صورت نقدى باشد و خواه به صورت غیر نقدى، بدون ارائه شواهدى دال بر پرداخت این نوع مالیات - (انتقال به طریق ثبتى صورت مىگیرد) - مالک قبلى اموال را به پرداخت مالیات و بهره مالیات از لحظه انتقال تا کشف واقعه، مکلف مىکند. سند انتقال اموال که نام، نام خانوادگى و محل سکونت مالک قدیم و جدید در آن مندرج است، هر هفته باید به اداره خزانه دارى محل ارائه گردد.
- اکنون مىتوانید تخمین بزنید که چه درآمد سرشارى از این گونه مالیاتها را مىتوان از کشورهاى غیر یهودى وصول کرد.
- خزانه دار دولت موظف است که ذخایر مالى و نیز مبالغ مازاد بر ذخایر را که باید براى گردش وارد بازار شود، تعیین و تنظیم کند. به کمک این گونه منابع مالى، دولت کارهاى عام المنفعه انجام مىدهد و بدینسان منافع طبقه کارگر با منافع دولت و کسانى که فرمانروائى مىکنند، پیوند مىخورد. به علاوه از این وجوه نیز مبالغى براى کارهاى ابداعى و تولیدى کنار گذاشته مىشود.
- به هیچ عنوان نباید وجهى مازاد بر ذخایر بر آورده شده مورد نیاز، در خزانه دولت راکد بماند. زیرا پول باید در گردش باشد و راکد گذاشتن پول، ماشین دولت را به وضع اسفبارى از کار مىاندازد. به عبارت دیگر، گردش پول به مثابه عاملى است که چرخهاى ماشین دولت را روان مىکند و از توقف آن جلوگیرى مىنماید.
- استفاده از اوراق بهادار در امر معاوضه و پرداخت، خود موجب رکود گردیده است و نتیجه این اوضاع و احوال امروزه به طور وضوح دیده مىشود.
- مؤسسهاى به نام دیوان محاسبات تأسیس مىکنیم تا فرمانروا بتواند صورت حساب در آمدها و هزینههاى ممکلت را به استثناى حساب ماه جارى و ماه قبل از آن که به دیوان محاسبات گزارش نشده اند، در هر لحظهاى که بخواهد، ملاحظه کند.
- تنها کسى که علاقه اى به چپاول اموال دولت ندارد، مالک آن یعنى فرمانروا دولت است. به همین دلیل نظارت شخص فرمانروا امکان هر گونه کسرى نامعقولى را از بین مىبرد.
- تشریفات در بارى و پذیرفتن اشخاص که موجب تلف شدن وقت گرانبهاى فرمانروا مىشوند، حذف خواهد شد تا وى وقت کافى براى نظارت و بررسى امور داشته باشد. بعلاوه قدرتش میان فرصت طلبانى که بخاطر شکوه و جلالش او را احاطه کرده و صرفاً بمنافع خویش فکر مىکنند تا منافع دیگران، تجزیه و تقسیم نخواهد شد.
- با خارج کردن پول از گردش، غیریهودیان را با بحران اقتصادى مواجه نمودهایم. به عبارت دیگر، سرمایهها و پولهاى فراوانى را که متعلق به دولتهاى غیریهودى است، دچار رکود کردهایم. مثلاً سرمایههائى که بابت این گونه وامها پرداخت مىشود، بار مالى این دولتها را سنگین کرده و در واقع دولتها برده این گونه سرمایهها مىشوند. تمرکز صنعت در دست عده معدودى از صاحبان صنایع، شیره جان ملتها و دولتها را مکیده است...
- در حال حاضر، انتشار پول بطور کلى با نیازهاى افراد متناسب نیست و احتیاجات کارگران و کارکنان را جوابگو نمىباشد. لذا انتشار پول باید با رشد جمعیت هماهنگ بوده و کودکان نیز از همان لحظه تولد، مصرف کننده پول به حساب آیند. انتشار پول یک مسأله مالى است که باید در سطح جهان مورد بررسى قرار گیرد.
- همانگونه که آگاهید، کشورهائى که طلا را به عنوان پشتوانه پولشان پذیرفتهاند، با نابسامانىهائى مواجه هستند زیرا طلا نمىتواند نیاز روز افزون به پول را ارضاء کند. البته ما تا آنجا که توانستهایم طلا را از گردش خارج ساخته و آن را به سود خود برداشته ایم.
- ما معتقدیم که بها و ارزش کار آدمى باید به عنوان پشتوانه پول پذیرفته شود. خواه این ارزش به صورت کاغذ عرضه گردد، و خواه به صورت چوب. براى آنکه انتشار اسکناس را با نیازهاى طبیعى افراد هماهنگ سازیم، باید شمار افراد متولد شده را به جمعیت افزوده و میزان مرگ و میر را از کل جمعیت کم کنیم.
- هر ادارهاى حسابهاى خاص خود را تنظیم مىکند.
- براى آنکه تأخیرى در پرداخت پولهاى مورد نیاز دولت رخ ندهد، مبلغ و زمان پرداخت پولها طبق دستور فرمانروا مشخص خواهد شد. این کار باعث مىشود که وزارتخانه یا مؤسسهاى به مؤسسات دیگر خسارات مالى وارد نکند.
- بودجه درآمدها و هزینهها به گونهاى در کنار هم تنظیم و عرضه مىگردد که هیچگونه ابهامى در این مورد وجود نداشته باشد.
- دگرگونىهائى که ما در مؤسسات غیریهودیان ایجاد مىکنیم، بگونهاى خواهد بود که کسى متوجه خطر نمىشود. ما به دولتهاى غیریهودى خاطرنشان مىکنیم که دولتهاى آنها بدلیل بىنظمى، ابهام در امور مالى، احتیاج به تحولاتى در این زمینه دارند. نخستین بىنظمى و نابسامانىاى را که ما به آنها یادآور مىشویم، تنظیم بودجههاى آنهاست که سال به سال اقدام به تنظیم آن مىکنند.البته آنها نخست بودجه شش ماه اول سال را تنظیم مىکنند. سپس هزینههاى سه ماه بعد را برآورد مىنمایند و سرانجام به یک مکمل بودجه نیاز پیدا مىکنند. سال بعد که اقدام به تنظیم بودجه مىکنند، بودجه آنها ۵۰ درصد بودجه سال قبل افزایش مىیابد و بدینسان بودجه آنها سال به سال اضافه مىشود و دیرى نمىپاید که خزانه آنها خالى مىگردد و بهره دیونشان بطور ناگهانى ترقى مىکند و سرانجام دچار ورشکستگى مىشوند.
- کاملاً آگاهید که مقررات مالى و اقتصادىاى که ما به غیریهودیان پیشنهاد مىکنیم، هرگز به وسیله خودمان اجراء نخواهد شد.
- هر گونه وامى براى دولتها نوعى ضعف به بار مىآورد. قرضها، چون شمشیر «داموکلس» بر روى سرفرمانروایان آویزانند. این گونه فرمانروایان به جاى آنکه براى پرداخت دیون، مالیاتهاى موقت از مردم بگیرند، دست تکدى خود را به سوى بانکداران ما دراز مىکنند. وامهاى خارجى چون زالو بر پیکر دولت مىچسبند و شروع به مکیدن خون مىکنند و سرانجام یا دولت را از پاى در مىآورند یا خود در اثر مکیدن خون فراوان از پیکر دولت کنده مىشوند. اما دولتها این گونه زالوها را از تن خویش جدا نمىکنند. یعنى آنکه آنقدر به گرفتن وام ادامه مىدهند کهسرانجام در اثر از دست دادن خون فراوان آن هم بنا به خواست خود، از پاى در مىآیند.
- به راستى اصل و ماهیت وام، به ویژه وام خارجى چیست؟ وام خارجى مسألهاى است که به دولت مربوط مىشود و آن شامل سفته و سندى است که وام گیرنده متعهد مىشود که متناسب با سرمایه (مبلغ وام)، درصد معینى به وام دهنده بهره بپردازد. میزان بهره در طول ۴۰ سال به دو برابر و در طول ۶۰ سال به سه برابر کل سرمایه خواهد رسید و آنچه که در این میان به صورت پرداخت نشده باقى مىماند، اصل سرمایه است.
- این گونه محاسبات نشان مىدهند که دولت با وضع مالیاتهاى گوناگون، پولهاى مردم فقیر را به منظور تسویه حساب با سرمایه داران خارجى تلمبار کرده و به جاى آنکه این گونه پولها را در جهت رفع نیازمندىهاى خود مصرف کند، بابت بهره وامهاى خارجى هدر مىدهد.
- تا زمانى که وامهاى داخلى رایج بودند، غیریهودیان فقط پول فقرا را به جیب ثروتمندان مىریختند اما از وقتى که ما وامهاى خارجى را مرسوم ساختیم، ثروت ملتها به سوى صندوقهاى پولمان سرازیر گشت و غیر یهودیان شروع به پرداخت باج به ما کردند.
- سطحى فکر کردن فرمانروایان غیریهودى در زمینه مسائل مالى، رشوهگیرى وزیران و آشنا نبودن مقامات مسئول با مسائل مالى، موجب گردیدهاند که ممالک غیریهودى، زیربار دیون ما که پرداخت آنها به سادگى مقدور نیست، بروند.
- ما پولهایمان را راکد نمىگذاریم و نیز اوراق قرضه منتشر نمىکنیم مگر اوراقى که بهره آنها یک درصد باشد. همچنین وام بهره دار نمىگیریم و به رباخواران اجازه نمىدهیم که چون زالو خون دولت را بمکند. ضمناً، اجازه انتشار و استفاده از اوراق را منحصراً به کمپانىهاى صنعتى مىدهیم زیرا این گونه کمپانىها از سود سرشارى که عایدشان مىشود، بهره خرید این گونه اوراق را بدون آنکه فشارى احساس کنند، مىتوانند بپردازند ولى به عکس کمپانىها، دولت، پولهائى را که به عنوان قرض مىگیرد، به جاى معامله کردن و سود بردن، آنها را بلافاصله خرج مىکند.
- بجاى آنکه دولت از مؤسسات صنعتى وام بگیرد و بهره وام را بپردازد، منفعت این گونه مؤسسات را به صورت وام دریافت مىنماید و از راکد ماندن پول و سودجوئى نامطلوب، جلوگیرى مىکند.
- غیریهودیان بىآنکه بیندیشند، از ما وام مىگیرند و به این ترتیب، علاوه بر سرمایه، مبلغى هم به عنوان بهره وامها پرداخت مىکنند. این عمل، عقب ماندگى ذهن و کوتاهى فکر آنها را بوضوح نشان مىدهد. چه راهى سادهتر از این وجود دارد که آنها پول مورد نیاز دولت را از ملت بگیرند؟
- یکى از نشانههاى ذکاوت و هوش قوم برگزیده ما این است که مسأله وامها را به نحوى به غیریهودیان عرضه کردهایم که آنها فکر مىکنند وام گرفتن امتیازات فراوانى برایشان در بردارد.
- هنگامى که زمان موعود فرا رسید، سیستم حسابداریمان را عرضه مىکنیم تا هر کسى بتواند در یک نگاه کوتاه، وضع، دقت و ابداعاتمان را در زمینه حسابدارى ملاحظه کند. البته این گونه پیشرفتها معلول تجربیاتى است که ما روى دولتهاى غیریهودى به عمل آوردهایم. اما هنگامى که شاهنشاهىمان آغاز گشت، به آن دسته از سوء استفادههائى که در زمان تسلطمان بر غیریهودیان رایج بوده، خاتمه مىدهیم.
- سیستم حسابداریمان را به گونهاى تحت کنترل و نظارت قرار مىدهیم که از فرمانروا گرفته تا خدمتگزار جزء، هیچکدام نتوانند پس از اینکه برنامه کارها مشخص شد، در نحوه مصرف کمترین وجه از وجوه دولت، تغییرى ایجاد کنند.
- همانگونه که گام نهادن بدون توشه در راهى نامعلوم، قهرمانان و نیمه خدایان را با شکست مواجه مىکند، حکومت کردن نیز بدون داشتن برنامهاى مشخص غیر ممکن است.
- هنگامى که فرمانروایان غیریهودى از ما مشورت مىخواهند، برنامههائى برایشان طرح مىکنیم که بیشتر وقتشان صرف تشریفات دربارى، پذیرفتن نمایندگان و سرگرمىها بشود و از اداره امور باز بمانند. بودجههاى تشریفات دربارى را عواملمان برایشان تنظیم مىکنند و به امید اینکه در آینده وضع اقتصادیشان بهتر خواهد شد، آنها را راضى نگه مىدارند... چگونه اقتصادشان بهتر خواهد شد؟ از طریق مالیاتهاى جدید؟ این سؤالات براى آنها مطرح خواهد بود ولى اگر کسى حسابها و پروژههاى ما را بخواند نیازى به سوال کردن نخواهد داشت.
- شما اینک مىدانید که چگونه بىدقت بار آمدهاند و چگونه نابسامانىهاى مالیشان به اوج خود رسیده است و نیز چگونه صنعتشان دوام نخواهد آورد.
- مىخواهم به آنچه که در آخرین جلسه به شما گزارش کردم، تفسیر مفصلى پیرامون وامهاى داخلى اضافه کنم، درباره وامهاى خارجى چیزى نمىگویم زیرا دولت ما به علت تغذیه و استفاده از پولهاى کشورهاى غیر یهودى، احتیاجى به وام خارجى ندارد.
- پولهاى مازاد بر احتیاجمان را به کشورهاى غیریهودى وام مىدهیم و با استفاده از رشوه خوارى مدیران و اهمال و ندانم کارى فرمانروایان این گونه ممالک، دوتاسه برابر پولهایمان را پس مىگیریم. آیا کسى مىتواند که در حق ما چنین کند؟ از آنجا که ما وام خارجى نمىگیریم، پاسخ منفى است. بنابراین من فقط بذکر جزئیات وامهاى داخلى مىپردازم.
- دولتهاى غیریهودى اعلام مىکنند که مردم مىتوانند از طریق خرید اوراق قرضه، به دولت وام بدهند. قیمت این گونه اوراق هم در حدى خواهد بود که همه قدرت خرید آنها را داشته باشند. به کسانى که روزهاى اول براى خرید اقدام کنند، تخفیفهائى داده مىشود. اما روزهاى بعد قیمتها بطور مصنوعى بالا مىرود و دلیل بالا رفتن قیمتها، تقاضا و هجوم بیش از حد مردم اعلام مىگردد. پس از چند روز دولتها اعلام مىکنند که خزانه مملو از پول است و تقاضا براى خرید اوراق بیش از وام مورد نیاز است. سرانجام دولتها به مردم مىگویند که به سفتههائى که از دولت خود دارند، باید اعتماد کرد و رمز تمام قضایا در همین نکته آخر نهفته است.
- هنگامىکه به اصطلاح اجراى نمایش کمدى پایان یافت، دولتها در برابر وامهائى که روز به روز بار آنها سنگینتر مىشود، قرار مىگیرند و ناگزیر مىگردند که براى پرداخت بهره این گونه وامها، وامهاى جدیدى دست و پا کنند. اما وامهاى جدید نه تنها صرف پرداخت وامهاى قدیم نمىشود، بلکه به اصل وامهاى قبلى اضافه مىگردد. بعلاوه وقتى که اعتبارات موجود مصرف شد، دولتها ناگزیر مىشوند که از طریق وضع مالیاتهاى جدید، اقدام به پرداخت وامها کنند. در واقع این گونه مالیاتها وامى هستند که وام دیگرى با آن پرداخت مىشود.
- پس از مدتى به دارندگان اوراق قرضه اعلام مىشود، در صورتىکه حاضر شوند بهره اوراق خریدارى شده را کاهش دهند، مىتوانند اوراقشان را تبدیل کنند. البته اینکار بدون رضایت وام دهندگان امکان پذیر نیست. لذا، دولت به آنان پیشنهاد مىکند در صورت داشتن تمایل به اینکار، مىتوانند پولهاى خود را دریافت کنند. حال اگر همه براى پس گرفتن پولهاى خود مراجعه کنند، دولت گرفتار و درمانده خواهد شد و قادر به پرداخت مبالغ پیشنهاد شده نخواهد گردید.
خوشبختانه دولتمردان غیریهودى، چیزى درباره مسایل مالى نمىدانند و در معاوضه و مبادله سهل گیرند و به امید سرمایه گذارىهاى جدید از بهرههایشان چشمپوشى مىکنند.
- غیریهودیان که امروزه از ما وام خارجى مىگیرند، نمىتوانند این گونه حیلهها را علیه ما بکار ببرند. زیرا مىدانند که اگر بخواهند در این مورد اقدام بکنند، ما پولهایمان را پس مىگیریم.
- وقتى که بین منافع مردم و حکام ممالک، وجه اشتراک و رابطهاى وجود نداشته باشد، ورشکستگى این گونه دولتها اجتناب ناپذیر است.
- از شما خواهش مىکنم که به این نکته دقیقاً توجه کنید: امروزه تمام قرضهاى داخلى، قرضهائى هستند که موعد پرداخت آنها کم و بیش نزدیک است و معمولاً این گونه وامها را به قسمت پس ازنداز بانکها و ذخیره پولى واریز مىکنند. حال اگر این پولها براى مدتى طولانى در اختیار دولت باشند، دولت مىتواند با آنها بهره وامهاى خارجى را پرداخت کند و از سنگینى بار آنها بکاهد.
- این اقدام بسیارى از به اصطلاح چکههاى خزانه دارى دولتهاى غیریهودى را مىبندد.
- هنگامى که به فرمانروائى جهان رسیدیم، تمام این گونه مقرارات را که با منافع ما هماهنگ نباشند، از پیش پاى خویش برمىداریم و تراشهها و بقایاى آنها را پاک مىکنیم. حتى بازار سهام و بورس بازى را از بین مىبریم و اجازه نمىدهیم که نوسان قیمتها و ارزشهاى متغیرى که روى کالاها گذاشته مىشوند، به شأن و پرستیژ قدرتمان لطمهاى وارد کنند. طبق قانون بهاى هر چیزى را طورى تعیین مىکنیم که نشان دهنده واقعى قیمت تمام شده آن چیز باشد و قیمت کالا بالا و پائین نرود.
- بجاى بازار سهام و بورس، مؤسسات اعتبارى وابسته به دولت تأسیس مىکنیم. هدف این گونه مؤسسات آنست که قیمت کالاهاى صنعتى را مطابق با خواست و نظر دولت تثبیت کنند. شما مىتوانید تصور کنید که چه قدرت عظیمى را ما مىتوانیم بدین وسیله براى خود کسب کنیم.
- در خلال گزارشهایى که به شما داده ام، کوشش کرده ام که با دقت، اسرار وقایع گذشته، آینده، وقایع کنونى که مىروند تا به جریانهاى بزرگ تاریخ ملحق شوند، و همچنین اسرار روابطمان را با غیریهودیان و نیز عملکرد مسائل مالى را برایتان ترسیم کنم. ضمناً مبحث کوتاهى را که باقى مانده است، اضافه مىنمایم.
- ما بزرگترین قدرت عصر یعنى طلا را در اختیار داریم و در طول دو روز مىتوانیم هر اندازه که بخواهیم، از انبارهایمان طلا خارج کنیم.
- مطمئناً احتیاجى نیست که بیش از این استدلال کنیم که خداوند مقدر کرده است تا بر جهانیان فرمانروا باشیم. مطمئناً احتیاجى نیست که ثابت کنیم تمام بدىهائى را که مرتکب شدهایم، همگى وسیلههائى بودهاند که از آنها براى رسیدن به هدفهایمان که همانا رفاه واقعى و بر قرارى نظم است، کمک گرفتهایم. ثابت خواهیم کرد که مددکارانى هستیم که آرامش را به زمینى که متلاشى شده است، بر مىگردانیم و آن را به محل صلح و آرامش مبدل مىکنیم. همچنین آزادى و خوشبختى انسانها را به آنان باز مىگردانیم به شرط آنکه قوانینى را که وضع کردهایم، دقیقاً رعایت کنند. یادآور مىشویم که آزادى به معناى عیاشى و زیاده روى و لجام گسیختگى نیست و نیز نشان مىدهیم که آزادى فرد به هیچ وجه در ایراد سخنرانى به منظور تحریک تودههاى لجام گسیخته نیست. بلکه آزادى یعنى پرهیز از خشونت و اطاعت دقیق از قوانین زندگى.
- قدرت شکوهمند ما قادر است که حکومت را بدست گیرد و بشر را هدایت کند. کار ما سخن سرائى و سرهم کردن کلمات نامفهوم نیست. قدرت ما بگونهاى است که هر کس را وامىدارد تا با احترامى توأم با ترس در برابر عظمتش زانو بزند.
- [در حکومت جهانى خود] براى آنکه مردم به اطاعت کردن عادت کنند، باید درس قناعت و تواضع به آنان آموخت. معناى این سخن آنست که از تولید اشیاء لوکس باید جلوگیرى کرد. زیرا به مدد این کار مىتوانیم مسائل اخلاقى را که به سبب رقابت در مصرف اشیاء لوکس متزلزل گردیدهاند، اصلاح کنیم.
تأسیس کارگاههاى تولیدى کوچک که به معناى کارگذاشتن بمب، زیرپاى سرمایههاى خصوصى است، دوباره ازسرمىگیریم. زیرا صاحبان موسسات تولیدى بزرگ اگر چه، نه همیشه آگاهانه - افکار تودهها را علیه مصالح دولت برمىانگیزند. کارفرمایان موسسات تولیدى کوچک، چیزى درباره بیکارى نمىدانند و کارگران را با مقررات دولت آشتى داده وقدرت دولت را استحکام مىبخشند. بیکارى خطر بسیار بزرگى براى دولت به شمار مىرود. البته زمانى که ما به قدرت برسیم نقشههاى لازم در این زمینه به اجرا درخواهد آمد. همچنین شرابخورى را طبق قانون ممنوع اعلام مىکنیم. کسى که مشروب مىخورد، تحت تاثیر الکل به حیوانى درنده مبدل مىگردد. لذا ما این را جنایتى علیه بشر تلقى کرده و شرابخوار را مشمول مجازات قرار مىدهیم.
- یکبار دیگر تکرار مىکنم، افراد تحت سلطه، از فرد قوى دستى که هیچگونه وابستگى و اتکایى به آنها ندارد، کورکورانه اطاعت مىکنند. زیرا او را شمشیر دفاع و حامى اجتماع در برابر نابسامانىها مىدانند. این افراد از پادشاهى که روحى ملکوتى در بدن دارد، چه انتظارى دارند؟
- جوامعى که ما اخلاقیات را در آنها از بین بردهایم، وجود خدا را نفى مىکنند و از میان آنها شعلههاى آتش هرج و مرج طلبى (آنارشیسم) به هر سو زبانه مىکشد. لذا فرمانرواى عظیم الشأن، صحنه این گونه جوامع را از وجود فرمانروایان کنونى پاک خواهد کرد. به علاوه فرمانروا موظف است که این گونه جوامع را پس از نابودى جان تازهاى ببخشد و خون تازهاى در رگهاى آنها به جریان اندازد تا به صورت جوامع منظمى درآیند و چون سربازانى جنگجو به مبارزه با آلودگىهایى که ممکن است پیکر دولت را مجروح نمایند، برخیزند.
- کسى که از جانب خداوند انتخاب شده است، مأموریتى آسمانى دارد تا نیروهاى کور و ناآگاهى را که به فرمان غریزه و امیال و نه به فرمان عقل، دست اندرکارند، متلاشى کند. این نیروها هم اکنون به صورت چپاول و انواع دیگر خشونت و بزهکارى و نیز زیرماسک اصول آزادى و حقوق بشر تجلى مىکنند. این نیروها تقریباً همه نوع نظم اجتماعى را به هم زدهاند و زمینه را براى استقرار حکومت پادشاه یهود فراهم ساختهاند. اما زمانى که پادشاه یهود شاهنشاهى خویش را آغاز کرد، این گونه نیروها دیگر نقشى نخواهند داشت. البته لازم است که آنها را ازسر راه پادشاه برداریم و بقایاى آنها را برجاى نگذاریم.
- آنگاه به مردم جهان مىگوییم: «خداوند را شکرگزار باشید و در برابرش که سرنوشت انسان را رقم مىزند و نیز در برابر کسى که خداوند ستاره بختش را هدایت کرده است، زانو بزنید. زیرا کسى غیر از او نمىتواند ما را از زیرفشارها و بدیها که قبلاً از آنها یاد کردیم، رهایى بخشد.»
- تعلیم دادن آیینمان به آخرین ذریه حضرت داود بر روى زمین، مطلبى است که من اکنون آن را به شما عرضه مىکنم.
- «کانسروتیسم(۲) که حکماى اندیشمند ما آن را عامل هدایت و پرورش فکر تمام بشریت مىدانند، قبل از هر چیز باید جزء برنامه آموزش باشد.
- گروه معینى از نسل داود، شاه و وارثین او را نه براساس قرابت، بلکه براساس استعداد و توانایى پیاده کردن مسایل اسرارآمیز سیاسى در زمینه مملکت دارى، آماده و انتخاب مىکنند. به شرط آنکه هیچکس جز فرمانروا ازاسرار سیاسى سردرنیاورد. هدف این روش آن است که نمىتوان حکومت را به کسانى که از مسایل سرى آگاه نیستند، محول کرد.
- به این گونه افراد (فرمانروایان) یاد داده مىشود که براساس مقایسه تجربیات گذشته، مشاهده تحولات سیاسى - اقتصادى و نیز به کمک علوم اجتماعى، برنامههایى را که قبلا ذکر کردیم، پیاده کنند. خلاصه آنکه روح قوانین لایتغیرى که طبیعت، خودش وضع کرده است تا افراد طبق آنها با هم رابطه برقرار کنند، به رهبران آموخته مىشود.
- اگر این افراد هنگام آموزش، ضعف، نرمش و سایر خصوصیاتى که موجب تزلزل قدرت مىشوند، ازخود نشان دهند، آنگاه عامل وراثت نادیده گرفته مىشود. و این عامل شرط لازم براى جلوس برتخت شاهى به حساب نخواهد آمد. زیرا فردى که داراى صفات بالا باشد از عهده اداره مملکت برنخواهد آمد و پادشاهیش خطرناک خواهد بود.
- کسانى که با قاطعیت عمل کنند، حتى اگر بىرحم هم باشند حکماى اندیشمند ما زمام فرمانروایى را به آنان مىسپارند.
- در مواردى که شاهان ضعف اراده و یا هر نوع بىکفایتى دیگرى از خود نشان بدهند، باید طبق قانون، زمام فرمانروایى را به دستهاى تواناى دیگر بسپارند.
- برنامه کار شاه اززمان حاضر تا آینده موعود، براى همه پوشیده و مکتوم خواهد ماند. حتى براى کسانى که خود را نزدیکترین مشاور او مىخوانند. تنها خود شاه و سه تن کفیل وى مىدانند که در آینده چه وضعى پیش خواهد آمد.
- شخص شاه، اراده خلل ناپذیرش مسلط بر خود و ملت است و همانگونه که سرنوشتش از دیگران متمایز است، کسى نمىداند با منش و خلق و خویى که دارد، آرزوى رسیدن به چه هدفهایى را درسرمىپروراند و لذا کسى که راهى را نمىشناسد، جرأت سد کردن آن راه را پیدا نخواهد کرد.
- استنباط ما این است که توانایى و ظرفیت ذهن شاه باید با برنامههاى دولت متناسب باشد. به همین دلیل تا امتحاناتى را که به وسیله حکماى اندیشمندمان ازوى به عمل مىآید، نگذراند، نمىتواند بر تخت شاهى جلوس کند.
- براى آنکه مردم شاهشان را بشناسند و دوست داشته باشند، وى باید در میادین و محلهایى که افراد براى مبادله افکار گردهم مىآیند، حضور پیدا کرده و با مردم به گفتگو بپردازد. این کار باعث وصلت دو نیرویى (شاه و مردم) مىشود که ما اکنون آنها را از طریق ایجاد رعب و وحشت از هم جدا کردهایم.
- ادامه این گونه رعب ووحشت تا زمانى که هر دو نیرو به طور جداگانه به زیر سلطه ما درآیند، امرى اجتناب ناپذیر وضرورى است.
- پادشاه یهودیان نباید پیرو عواطف و امیالش باشد و نیز باید به غرایز و عواطف تند و تیز خویش اجازه ندهد که برعقلش غلبه کند. زیرا پیروى از عواطف، بدتر از هر چیزى نظم ذهن را از بین مىبرد، آدمى را بىدقت بار مىآورد و فکر را به بىرحمانهترین فعالیتها وامىدارد.
- شاه عظیم الشأن، حامى و پشتیبان انسان و ذریه مقدس حضرت داود، باید تمام خواستها و تمایلاتش را فداى مردم کند. او باید نمونه و سمبل بىگناهى باشد.
................... (Anotates ).................
۱) فراماسون (freemason) به انجمنهائى گفته مىشود که داراى فعالیتهاى پنهانى هستند و اعضاى این انجمنها نباید آیین و رسوم آن را بازگو کنند. دستگاه فراماسونرى داراى انجمنهاى محلىاى است موسوم به لژ. انجمنهاى فراماسونرى به وسیله لژها با هم ارتباط پیدا مىکنند. در ابتداى قرن ۱۸ و ۱۹ میلادى دستگاه فراماسونرى رونق سیاسى بسیارى یافت و پادشاهان و سیاستمداران فراوانى به عضویت آن در آمدند. جورج واشنگتن اولین رئیس جمهور امریکا، گوته شاعر آلمانى و ادوارد هدفتم پادشاه انگلستان عضویت این دستگاه را داشتند. در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ شعب دستگاه فراماسونرى در خاورمیانه تأسیس شد ولژهاى آن در کشورهاى ایران، مصر و ترکیه بوجود آمد و وسیلهاى براى پیشرفت سیاستهاى اروپائى در این کشورها شد. در زمان ناصرالدین شاه میرزاملکمخان اولین لژ فراماسونرى را در ایران بر پا کرد. اما بعلت مخالفت حکومت وقت دوام زیادى نکرد. پس از میرزا ملکم خان لژهاى فرانسوى و انگلیسى در ایران به وجود آمد و به فعالیتهاى سیاسى خود تا قبل از پیروزى انقلاب ادامه دادند. (دائرةالمعارف فارسى جلد دوم بخش اول صفحه ۱۸۵۲.) براى اطلاع بیشتر از نحوه فعالیتهاى فراماسونرى در ایران، به کتاب »فراماسونرى در ایران«نوشته اسماعیل رائین رجوع شود.
۲) کانسروتیسم (Conservative Judaism) شاخهاى از دین یهود است که بعضى از قسمتهاى تورات را تغییر داده و تسلیم و اطاعت محض در برابر قدرت رهبران مذهبى (ربى) را خواستار است. به علاوه تغییر پارهاى از عبادات و مراسم مذهبى را مطابق با نیازهاى زمان مجاز مىداند. (مترجم).