ایه هر چیزی باندازه خودش باشد و تا موقع غروب خورشید امتداد دارد. از ابوهریره روایت شده كه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" (من أدرك ركعة من العصر قبل أن تغرب الشمس فقد أدرك العصر).[هر كس بتواند یك ركعت نماز عصر را قبل از غروب خورشید بخواند، بی‌گمان نماز عصر را دریافته است‌]"‌گروه محدثین آن را روایت ‌كرده‌اند. بیهقی متن این حدیث را چنین روایت ‌كرده است‌:" (من صلى من العصر ركعة قبل أن تغرب الشمس ثم صلى ما تبقى بعد غروب الشمس لم يفته العصر) [هر كس یك ركعت از نماز عصر را قبل از غروب خورشید بخواند، سپس بقیه آن را بعد از غروب خورشید بخواند، او نماز عصر را از دست نداده است ]‌’‌’‌.

وقتی ‌كه انسان آزاد است در آن نما‌ز عصر را بگزارد و وقتیكه كه ‌كراهت دارد
زمانی‌ كه خورشید زرد و كمرنگ می‌شود، وقت فضیلت و اختیار پایان می‌گیرد. مقصود از حدیث جابر و حدیث عبدالله بن عمرو كه قبلا گذشت‌، نیز این است‌. اما تاخیر در بجای آوردن نماز عصر تا اینكه خورشید كمرنگ و زرد می‌شود، اگر چه جایز است ولی بدون عذر، ‌كراهت دارد، زیرا از انس روایت شده ‌كه ‌گفته است‌، از پیامبر صلی الله علیه و سلم شنیدم‌ كه می‌فرمود:" (تلك صلاة المنافق، يجلس يرقب الشمس حتى إذا كانت بين قرني الشيطان قام فنقرها أربعا لا يذكر الله إلا قليلا)  [این نمازگزاردن‌ بتاخیر، شیوه نمازگزاردن منافق است‌، ‌كه می‌نشیند و انتظار می‌كشد تا اینكه خورشید بین دو شاخه شیطان قرار گیرد، آنوقت برمی‌خیزد، بهمانگونه ‌كه مرغ دانه برمی‌چیند، چهار ركعت نماز می‌گزارد. جز بمقدار كمی یاد الله نمی‌كند]"‌. جز بخاری و ابن ماجه ‌گروه محدثین‌، آن را روایت ‌كرده‌اند. نووی در شرح صحیح مسلم ‌گفته است‌: یاران ما گفته‌اند: نماز عصر پنج وقت دارد:

1) وقت فضیلت
٢) وقت اختیار 
٣) وقت جواز بدون ‌كراهت 
٤) وقت جواز همراه بكراهت 
٥) وقت عذر. 

وقت فضیلت اول وقت است‌. وقت اختیار تا زمانی است‌كه سایه هرچیزی دو برابر خودش می‌شود، امتداد دارد. وقت جواز بدون‌ كراهت تا وقتی است ‌كه زردی و كم رنگی خورشید فرا می‌رسد، و وقت جواز با كراهت‌، وقت زردی و كم رنگی خورشید تا غروب آن است‌. وقت عذر، وقت نماز ظهر است در‌ باره ‌كسی‌ كه نماز عصر را با نماز ظهر جمع می‌كند (‌جمع التقدیم‌)‌، برای اینكه در مسافرت است یا باران می‌بارد. نماز عصر در هر یك از این اوقات گزارده شود، نماز حاضر و “‌اداء‌‌“ بحساب می‌آید. هرگاه با غروب خورشید این اوقات را از دست بدهد، نماز قضا می گردد.

تا‌كید بر زود بجا‌ی ‌آوردن نما‌ز عصر در روز ابری
از بریده اسلمی روایت شده ‌كه ‌گفت‌: در جنگی همراه پیامبر صلی الله علیه و سلم بوذیم‌، فرمود:" (بكروا بالصلاة في اليوم الغيم، فإن من فاتته صلاة العصر فقد حبط عمله) [در روز ابری در ادای نماز (‌عصر) تعجیل‌ كنید، زبرا هر كس نماز عصر را از دست بدهد بیگمان عملش لغو و باطل است‌]"‌. احمد و ابن ماجه آن را روایت‌كرده‌اند.

ابن القیم ‌گفته است‌: ترك نماز دو نوع است‌: یكی آنكه هرگز نماز نخواند، در اینصورت همه اعمالش باطل است‌. و دیگری آنكه یك روز معین نماز را ترک‌ كند كه در آن صورت عمل آن روزش باطل است‌.

صلاه الوسطی (‌نماز میانه‌) نماز عصر است
خداوند می‌فرماید:" (حافظوا على الصلوات والصلاة الوسطى وقوموا لله قانتين)[8] [بر انجام نمازها بطور كلی و نماز عصر بویژه مداومت ‌كنید و پیوسته آنها را بگزارید و تنها به یاد خدا باشید و دل به او سپارید]‌". احادیث  ‌“‌صحیح‌“ تصریح دارند بر اینكه مقصود از  ‌“‌صلاه الوسطی‌“‌ نماز عصر است‌:

1-‌از علی بن ابیطالب رضی الله عنه روایت است كه پیامبر صلی الله علیه و سلم در روز جنگ  ‌“‌احزاب‌‌“ فرمود:" (ملا الله قبورهم وبيوتهم نارا كما شغلونا عن الصلاة الوسطى حتى غابت الشمس) [‌خداوند گورها و خانه‌هایشان را از آتش مملو سازد، ‌كه ما را از بجای آوردن “صلاة الوسطی‌“ بازداشتند تا اینكه خورشید غروب‌ كرد]"‌. بخاری و مسلم آن را روایت كرده‌اند. البته مسلم و احمد و ابوداود قسمت اخیر این حدیث را چنین نقل كرده‌اند:" (شغلونا عن الصلاة الوسطى، صلاة العصر).
 2-‌از ابن مسعود روایت است‌ كه ‌گفت‌: مشركان پیامبر صلی الله علیه و سلم را از گزاردن نماز عصر باز داشتند، تا اینكه خورشید سرخ و زرد و كمرنگ‌ گشت‌، آنگاه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" (شغلونا عن الصلاة الوسطى، صلاة العصر، ملا الله أجوافهم وقبورهم نارا)، (أو حشا أجوافهم وقبورهم نارا)  [‌ما را از گزاردن نماز میانه‌، نماز عصر باز داشتند، خداوند شكمهایشان و گورهایشان را پر از آتش دوزخ ‌كند]"‌. احمد و مسلم و ابن ماجه آن را روایت ‌كرده‌اند.  

وقت نماز مغرب (‌نماز شام‌) 
وقتی ‌كه خورشید ناپدید می‌شود و چهره در نقاب تاربكی می‌كشد، وقت نماز مغرب فرا می‌رسد، و تا وقتی‌ كه شفق احمر (‌‌سرخی ‌كنار آسمان‌) ناپدید می‌شود، امتداد دارد. زیرا، عبدالله بن عمرو گفته است‌ كه پیامبر صلی الله علیه فرمود:" (وقت صلاة المغرب إذا غابت الشمس ما لم يسقط الشفق) [‌وقت نماز مغرب از غروب خورشید است تا زمانی ‌كه سرخی ‌كنار آسمان ناپدید نشده است‌]"‌. مسلم آن را روایت ‌كرده است‌. از ابوموسی هم روایت شده است‌ كه‌: شخصی اوقات نماز را از پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم پرسید، همان حدیث را نقل ‌كرده ‌كه در آن آمده است‌: به او دستور داد، و او نماز مغرب را وقتی خواند كه خورشید غروب ‌كرده بود، چون روز دوم رسید، گفت‌: سپس نماز مغرب را به تاخیر انداخت تا اینكه سرخی‌ كنار آسمان در آستانه ناپدید شدن قرار گرفت‌، سپس‌ گفت‌: وقت مغرب بین این دو وقت است‌.

نووی در شرح مسلم می‌گوید: یاران محقق ما قول به جواز تاخیر نماز مغرب را تا زمانی‌ كه هنوز شفق احمر ناپدید نشده است‌، ترجیح می‌دهند، و می‌گویند در فاصله بین غروب خورشید و ناپدید شدن شفق احمر، هر وقت نماز مغرب را آغاز كند جایز است و تاخیر آن از اول وقت‌ گناه ندارد“‌. این سخن درست است و غیر آن روا نیست‌. اما آنچه قبلا در حدیث امامت جبرئیل ‌گذشت‌ كه بموجب آن جبرئیل نماز مغرب را در هر دو نوبت بلافاصله پس از غروب خورشید بجای آورد، دلیل است بر اینكه تعجیل در ادای نماز مغرب مستحب است و در احادیث نبوی این مطلب تصریح شده است‌:

1-‌از سائب بن یزید روایت شده ‌كه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" (لا تزال أمتي على الفطرة ما صلوا المغرب قبل طلوع النجوم) [‌تا زمانی‌ كه امت من نماز مغرب را قبل از بر آمدن ستارگان بخوانند، بر فطرت و سرشت طبیعی خویشند]‌". احمد و طبرانی آن را روا یت كرده‌اند.

2-‌در  ‌“‌مسند‌“ از ابوایوب انصاری روایت شده ‌كه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود:" (صلوا المغرب لفطر الصائم وبادروا طلوع النجوم). [نماز مغرب را بهنگامی‌ كه روزه‌دار روزه خود را می‌گشاید، بگزارید و از بر آمدن ستارگان پیشی‌ گیرید]