 و  شكیبائی  پیشه  می‌كند  و  خویشتن  را  نمی‌بازد)  ولی  فاجر  و  منافق‌، همچون  درخت  صنوبر  سفت  و  سخت  در  برابر  باد  می‌ایستد  وتسلیم  نمی‌شود  تا  اینكه  خداوند  هروقت  بخواهد  آنرا  درهم  می‌شكند  (‌یعنی  خداوند  اورا  با  بیماریها  و  بلاها  آزمایش  نمی‌كندو  از  این  بابت  مزدی  و  پاداشی  به  وی  نمی‌رسد  تا  اینكه  یكباره  هلاك  می‌شود]‌"‌.شكیبائی  بهنگا‌م  بیما‌ری

بر  بیمار  است ‌كه  ناراحتی  را  تحمل ‌كند  و  شكیبا  باشد،  چون  هیچ  چیزی  برای انسان‌،  بهتر  از  شكیبائی  نیست‌.
1-‌مسلم  از  صهیب  بن  سنان  روایت‌ كرده  است  كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:  "" عجبا لامر المؤمن إن أمره كله خير - وليس ذلك لاحد إلا للمؤمن - إن أصابته سراء شكر فكان خيرا له وإن أصابته ضراء صبر فكان خيرا له   [‌ازكار  مومنان  در  شگفتم‌كه  همه  حالاتشان  خیر  است  -‌تنها  مومنان  چنینند  -‌هرگاه  بخوشی  و  شادی  برسند  خدا  را  سپاسگزارند  پس  بخیرو  نیكی  دست  می‌یابند  و  هرگاه  به  ناخوشی  و  ناراحتی  برسند  شكیبائی  را  پیشه  می‌كنند  و  پاداش  آن  را  می‌یابند،  پس  درآنصورت  نیز  بخیرو  نیكی  دست  می‌یابند]"‌.

٢-‌بخاری  از  انس  روایت  كرده  است  كه‌گفت‌:  از  پیامبر صلی الله علیه و سلم    شنیدم‌كه  می‌گفت‌: " إن الله تعالى قال: إذا ابتليت عبدي بحبيبتيه فصبر عوضته منهما الجنة   [‌همانا  خداوند می‌فرماید:  هرگاه  بنده  خویش  را  بدرد  چشم  مبتلاكردم  و  چشمانش  را  از  دست  داد  بجای  آنها  بهشت  را  بوی  می‌دهم‌]"‌.

٣-‌بخاری  و  مسلم  از  عطاء  بن  ریاح  از  ابن  عباس  روایت‌كرده‌اندكه‌گفت  دلت  می‌خواهد  زنی  از  اهل  بهشت  را  بشما  نشان  دهم‌؟  گفتم‌:  آری‌.گفت‌:  این  زن  سیاه  است‌كه  به  پیشگاه  پیامبر صلی الله علیه و سلم   آمد  وگفت‌:  من  به  بیماری  صرع  مبتلاهستم  وخویشتن  را  برهنه  می‌سازم  و  لباسم  را  از  تن  بیرون  می‌آورم‌،  در  پیشگاه  خداوند  برایم  دعاكن  كه  خود  را  برهنه  نسازم‌،‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    برایش  دعاكرد.آه  وناله  و بی‌تا‌بی  بیما‌ر

برای  بیمار  جایز  است‌ كه  پیش  پزشك  و  دوستش  از  رنج  و  دردی‌ كه  می‌كشد  شكوه‌ كند  مادام  اینكه  شكوه  او از روی  خشم  و عصبانیت  و  جزع  و فزع  نباشد  و  قبلا  نیز  این  حدیث  را:" إني أوعك كما يوعك  رجلان منكم     [‌من  باندازه  دو  نفر  از  شما سختی  تب  را  می‌كشم‌]"  نقل‌ كرده‌ایم‌.

حضرت  عایشه  نیز در نزد  پیامبر صلی الله علیه و سلم    ازسردردش  شكوه  نمود  وگفت‌:"‌وا  راساه"‌،  پیامبر صلی الله علیه و سلم    نیزگفت‌:"‌بل  انا  وا  را‌ساه  [‌وای  سرمن  نیزدرد  می‌كند  بلكه  وای  سرمن  نیز درد  می‌كند]‌"‌.  عبدالله  بن  الزبیر  نیز  ازاسماء  دختر  ابوبكركه  زنش  بود،  احوال  پرسی نمود  و  اوگفت‌:  سخت  در  رنج  و  دردم‌.  شایسته  است  بیمارپیش  از  اینكه  از  بیماری  و  رنج  و  درد  آن  شكوه‌كند،  پروردگارخود  را  حمدكند.  ابن  مسعودگفته  است‌:  اگر  پیش  از  شكوه‌،  شكرگزاری‌كند،  اشكالی  ندارد.  چون  در  حقیقت  نزد  خداوند  شكوه  كرده  است  و  شكوه  نزد  خداوند  جایزو  مشروع  است‌.

وحضرت  یعقوب‌گفت‌: " إنما أشكو بثي وحزني إلى الله   [‌بحقیقت  ازشدت  حزن  و  اندوه  خویش‌،  تنها  در  نزد  خداوند  شكوه  می‌كنم‌]"‌.  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم    نیزگفت‌:  اللهم إليك أشكو ضعف قوتي...  [خداوندا  ازضعف  وعجزو  ناتوانی  خویش‌،  تنها  به  سوی  تو  شكوه  می‌كنم‌...  ]"‌.بیمار  در ایام  بیماری  ثواب   و پاداش‌ اعمال  دوران  تندرستی  را  دارد:

بخاری  از  ابوموسی  اشعری  روایت  كرده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:" إذا مرض العبد أو سافر كتب له مثل ما كان يعمل مقيما صحيحا   [‌هرگاه  بنده  خدا،  بیمار  شد  یا  به  مسافرت  رفت‌،  ثواب  و  پاداش  اعمالی‌كه  در  دوره  تندرستی  و  اقامت  انجام  می‌داد،  برایش  نوشته  می‌شود]"‌.عیادت  بیما‌ر 

از  جمله  آداب  اسلامی  آنست‌كه  مسلمان  به  عیادت  بیمار  برود  و  از  وی  احوالپرسی‌ كند  و  خبرگیری  نماید  تا  بدینوسیله  او  را  خوشحال‌كند  و  بوظیفه  انسانی  و  اسلامی  خویش  نیز  عمل‌كرده  باشد.  (‌چون  مسلمانان  بگردن  هم  حق  دارند)‌.  ابن  عباس‌گفته  است‌:  عیادت  بیمارنخستین  روزسنت  است  وبعد  ازآن  یك  عمل  خیر  داوطلبانه  است‌.  بخاری  از  ابوموسی  روایت‌كرده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم   فرمود:" أطعموا الجائع وعودوا المريض: وفكوا العاني     [‌گرسنه  را  سیركنید  و  از  بیمار  عیادت  نمائید  و  اسیر  را  آزاد  سازید]"‌.

بخاری  و  مسلم  روایت‌كرده‌اند:" حق المسلم على المسلم ست، قيل: ما هن يا رسول الله؟ قال إذا لقيته فسلم عليه، وإذا دعاك فأجبه، وإذا استنصحك فانصح له، وإذا عطس فحمد الله فشمته، وإذا مرض فعده. وإذا مات فاتبعه    [حق  مسلمان  بر  مسلمان  شش  چیز  است‌:  به  وی‌گفتند:  آنها  چه  چیزهائی  هستند  ای  رسول  خدا؟‌گفت‌:  هرگاه  وی  را  ملاقات‌كردی‌، بر او  سلام كن‌.  و  هروقت  ترا  دعوت  كرد  (‌یا  بكمك  طلبید)  وی  را  پاسخ  مثبت  ده‌،  و  هرگاه  از  تو  خیرخواهی‌كرد  و  مشورت  خواست  وی  را  نصیحت‌كن  وخیراو  را  بخواه‌،  و  هروقت  عطسه‌كرد  و  “الحمدلله“‌گفت  تونیزبه  او  بگو:  یرحمك  الله‌-‌خدا  ترا  مورد  مهرخویش  قراردهد،  و  هرگاه  بیمار  شد  از  او  عیادت‌كن  و  چون  مرد  در  تشییع  جنازه‌اش  شركت‌كن‌]‌"‌.فضیلت  عیا‌دت  از بیما‌ر

1-  ابن  ماجه  از  ابوهریره  روایت  كرده  است  كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:" من عاد مريضا نادى مناد من السماء طبت وطاب ممشاك وتبوأت من الجنة منزلا    [‌هركس  از  بیماری  عیادت  كند،  منادیی  در  آسمان  ندا  در  دهد  كه‌:  خوب  كاری  كردی  شاد  باشی‌،  و  رفتنت  خوبست  و  شادی  افزا  و  منزلی  را  در  بهشت  برای  خویش  مهیا كردی‌]"‌.

٢-  مسلم  از ابوهریره  روایت ‌كرده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم گفت‌:" إن الله عز وجل يقول يوم القيامة: يا ابن آدم مرضت فلم تعدني قال: يا رب كيف أعودك وأنت رب العالمين؟ قال أما علمت ان عبدي فلانا مرض فلم تعده، أما علمت أنك لو عدته لوجدتني عنده؟ يا ابن آدم استطعمتك فلم تطعمني قال: يا رب كيف أطعمك وأنت رب العالمين؟! قال: أما علمت أنه استطعمك عبدي فلان فلم تطعمه، أما علمت أنك لو أطعمته لوجدت ذلك عندي؟ يا ابن آدم استسقيتك فلم تسقني؟ قال: يا رب كيف أسقيك وأنت رب العالمين؟ قال: استسقاك عبدي فلان فلم تسقه، أما علمت أنك لو سقيته لوجدت ذلك عندي    [همانا  خداوند  در  روز  قیامت  می‌گوید:  ای  فرزند  آدم  من  بیمار  شدم  و  تو  از  من  عیادت  نكردی‌.  اوگوید:  ای  پروردگار  چگونه  ترا  عیادت‌كنم  و  حال  آنكه  تو  پروردگار  جهانیان  هستی‌؟  خداوندگوید:  مگر  نمی‌دانی‌كه  بنده‌ام  فلانی  بیمار  شده  بود  و  تو  از  او  عیادت  نكردی‌،  مگرنمی‌دانستی‌كه  اگراو  را  عیادت  می‌كردی  مرا  آنجا  می‌یافتی‌