،  آن  را  ازسرگیرد.  ازابن  عمرنقل  است‌،‌كه  اومشغول  سعی‌  بین  صفا  و مروه  بود، كه  نیاز  به  قضای  حاجت  برایش  پیش  آمد،  لذا  اندكی  دور  شد  و  آب  برای  تجدید  وضو  خواست  و  پس  از  قضای  حاجت  و  تجدید  وضو،  از همانجا كه  قطع ‌كرده  بود،  سعی  خویش  را  از  سرگرفت‌.  بروایت  سعید  بن  منصور.  و  همچنانكه  بین  دفعات  سعی  بین  صفا  و  مروه  موالات  شرط  نیست‌،  موالات  و  پی  در  پی  بودن  بین  طواف خانه‌كعبه  وسعی‌  بین  صفا  ومروه  هم  شرط  نیست‌.  

در  مغنی‌ گفته  است‌:  امام  احمد گفته  است‌:  اشكال  ندارد  كه  بعد  از  طواف  خانه  كعبه‌،  سعی  بین  صفا  و  مروه  را  بتاخیر اندازد  تا  اینكه  استراحتی ‌كند  یا  اینكه  تا  شب  آن  را  بتاخیراندازد.  عطاء  و  حسن  بصری  نظرشان  چنین  بود  و  در  تاخیرآن‌،  تا  شب  اشكالی  نمی‌دیدند.  و  قاسم  بن  محمد  و  سعید  بن  جبیر،  هم  چنین  می‌كردند،  زیرا  موالات  درخود  سعی  واجب  نیست‌،  پس  موالات  بین  طواف  و  سعی  بطریق  اولی  واجب  نیست‌.  سعید  بن  منصورگوید:  سوده  زن  عروه  بن  الزبیر،  سعی  بین  صفا  و  مروه  را  انجام  داد  و  طواف  خویش  را  در  سه  روز  انجام  داد،  زیرا  او  بسیار  چاق  و  درشت  اندم  بود،  نمی‌توانست  پشت  سر  هم  آن  را  انجام  دهد.وضو

وضو  عبارت  است  از طهارت  و  پاكیزگی  صورت  و  دست  و  سر  و  یا  با  آب‌.طهارت  برای  سعی 

بیشتر اهل  علم  برای  سعی  بین  صفا  و  مروه‌،  طهارت  از  جنب  و  حیض  را  شرط  نمی‌دانند.  زیرا  پیامبر صلی الله علیه و سلم    به  عایشه‌ گفت‌:  تو كه  در  حیض  هستی  و  قاعده  می‌باشی " فاقضي ما يقضي الحاج، غير أن لا تطوفي بالبيت حتى تغتسلي    [هر كاری  را كه  حاجیان  می‌كنند  تو  نیز  بكن‌،  غیر  از  طواف  خانه‌ كعبه‌، ‌كه  آن  را  بعد  از  غسل  انجام  بده‌]"‌.  بروایت  مسلم‌.  عایشه  و  ام  سلمه‌ گفته‌اند:  “‌اگر  زنی  طواف  خانه‌كعبه  را  انجام  داد  و  دوركعت  نمازبعد  ازطواف  را  هم‌گزارد،  سپس  قاعده  شد،  سعی‌  بین  صفا  و  مروه‌،  را  هم  در  حال  قاعدگی  انجام  دهد  اشكالی  ندارد”‌.  بروایت  سعید  بن  منصور  اگرچه  مستحب  است‌ كه  انسان  در  انجام  تمام  مناسك  حج  طاهر  و  پاك  باشد  و  طهارت  شرعاً  مورد  توجه  است‌.سعی  بین  صفا  و  مروه‌،  سواره  یا  پیاده

می‌توان  سعیه  بین  صفا  و  مروه  را،  سواره  یا  پیاده  انجام  داد،  ولی  پیاده  بهتراست‌.  در  حدیث  ابن  عباس  آمده  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    پیاده  سعی  را  انجام  می‌داد،  چون  مردم  فراوان‌،  او  را  احاطه‌كرده  بودند  و  نزد  او  جمع  شده  بودند،  سوار  شدند،  سوار  شد  تا  مردم  او  را  ببینند  و  از  او  سئوال‌ كنند.  ابوالطفیل  به  ابن  عباس ‌گفت‌:  آیا  طواف  بین  صفا  و  مروه  سواره‌،  سنت  است‌؟‌كه  قوم  تو  می‌پندارندكه  سنت  می‌باشد.  ابن  عباس‌گفت‌:  هم  راست‌ گفته‌اند  و  هم  دروغ‌. گفتم‌:  چگونه  چنین  چیزی  ممكن  است‌؟  ابن  عباس‌گفت‌:  پیامبر صلی الله علیه و سلم    كه  مشغول  سعی‌  بود،  آنقدر  مردم  پیرامون  او  جمع  شدند  و  می‌گفتند:  این  محمد  است‌،  این  محمد  است‌،  تا  اینكه  دختران  بالغ  از  خانه‌ها  بیرون  آمدند  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم    هم  مردم  راكه  در  پیرامون  او  جمع  شده  بودند،  آنان  را  بهم  نمی‌زد  و  چون  خیلی  ازدحام  زیاد  شد،  او  از  روی  ناچاری  سوار  شدند.

بروایت  مسلم  و  دیگران  هر‌وله  رفتن  در  بستر  وادی  بین  “‌دومیل‌"  و  بقیه  را  با  راه  رفتن  عادی‌،  بهتر  است‌.  سواری  در  سعی‌  اگرچه  جایز  است  ولی  كراهت  دارد.  ترمذی  گوید: ‌گروهی  از  اهل  علم  و  همچنین  شافعی‌،  مكروه  می‌دانند  كه ‌كسی  طواف  خانه‌ كعبه  و  سعی  بین  صفا  ومروه  را  سواره  انجام  دهد،  مگراینكه  عذری  در  میان  باشد.  مالكیه‌گویند:  اگر كسی  بدون  عذری  سواره‌،  سعی‌  را  انجام  داد،  باید  ازنو  آن  را  انجام  دهد،  اگر  وقت  باقی  باشد  و  اگر  وقت  باقی  نباشد،  باید  به  خون  ریختن  گوسفندی  آن  را  جبران‌كند،  زیرا  برای‌كسی‌كه  توانائی  راه  رفتن  داشته  باشد،  پیاده  سعی‌  بین  صفا  و  مروه  را  انجام  دادن  واجب  می‌باشد.  ابوحنیفه  هم  چنین  می‌گوید.  و  عمل  سواری  پیامبر صلی الله علیه و سلم    را  بعلت ‌كثرت  ازدحام  و  جمعیت  مردم‌،  درحضوراو  توجیه  نموده‌اند  و  آن  را  عذری  برای  او  شمرده‌اند،‌كه  مقتضی  سواره  انجام  دادن  آن  شد.مستحب  است كه  بین  دو  میل  را  در  فاصله  صفا  و  مروه‌،  سعی  نمود

درفاصله  بین  دو  میل  مستحب  است‌كه  هر‌وله  راه  رفت  وبقیه  را  با  راه  رفتن عادی‌.  این  مطلب  قبلا  در  حدیث  دختر  ابوتجراه‌،  بیان‌گردید  كه  در  آن  آمده  بودكه  پیامبر صلی الله علیه و سلم   آنقدر  با  هروله  و  شتاب  می‌رفت‌كه  زیرپوش  ایشان  بدوركمرش  می‌چرخید  و  زانوان  پیامبر صلی الله علیه و سلم    پیدا  می‌شد.  درحدیث  ابن  عباس  آمده  بود،‌كه ‌مشی  با  هروله  وگام  عادی  بهترمی‌باشد.  یعنی  در  بستروادی  بین  دومیل  با  هروله  وبقیه  آن  را  با  رفتن  عادی‌.  اگرهمه  هفت  دوربین  صفا  و  مروه  را  باگامهای  عادی  برود،  اشكال ندارد  و  جایز  است‌.  سعید  بن  جبیرگوید:  عبدالله  بن  عمر  را  دیدم‌كه  در  بین  صفا  و مروه  بطور  عادی  راه  می‌رود.  سپس‌گفت‌:  اگر  با  راه  رفتن  عادی‌،  سعی  بین  صفا  و  مروه  را  انجام  می‌دهم‌،  برای  اینست‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    را  دیده‌ام‌كه  چنین  راه  می‌رفت‌،  و  اگر  هر‌وله  می‌كنم  برای  اینست  كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم   را  چنین  دیده‌ام‌.  و  من  پیر  شده‌ام‌.  بروایت  ابوداود  و  ترمذی‌.  این  استحباب  برای  مردان  است  ولی  برای  زن  هروله مستحب  نیست‌،  بلكه  او  با  راه  رفتن  عادی  سعی‌  را  انجام  می‌دهد.

امام  شافعی  از  عایشه  روایت‌كرده  است‌كه  او  زنانی  را  دید كه  سعی‌  را  با  هر‌وله  انجام  می‌دهند،  بدانان  گفت‌:  آیا  ما  -  زنان  پیامبر صلی الله علیه و سلم    -  برای  شما  اسوه  و  مقتدی  نیستیم‌؟  بر  شما  واجب  نیست  مگراینكه  سعی  را  با  راه  رفتن  عادی  انجام  دهید.مستحب  است  بركوه  صفا  و مروه  رفت  و  رو بكعبه  دعا كرد

مستحب  است  وقتی ‌كه  حاجی  بر صفا  و مروه  صعود  می‌كند،  رو بكعبه  بایستد  و  درباره  دین  و  دنیای  خویش‌،  هرچه  می‌خواهد،  دعا  كند.  چنان  مشهور  است‌كه  پیامبر صلی الله علیه و سلم    از  درصفا،  بیرون  رفت‌.  چون  به  صفا  نزدیك  شد،  این  آیه  را  خواند:"  إن الصفا والمروة من شعائر الله     [من  از  صفا  شروع  می‌كنم  كه  خداوند  بدان  شروع  كرده  است‌]"‌.  ازكوه  صفا  بالا  رفت  تا  اینكه  خانه‌كعبه  پدیدار  شد،  آنگاه  رو  به  قبله  ایستاد،  سه  بار  توحید  و  تكبیرگفت  و  خدا  را  حمدكرد  وگفت‌:" لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد يحيي ويميت وهو على كل شئ قدير، لا إله إلا الله وحده أنجز وعده، ونصر عبده، وهزم الاحزاب وحده   نمود،  سپس  با