ند:  ای  طالبان  خیر  و  نیکی  بر  شما  مژده  باد  و  ای  طالبان  شر  و  بدی  بس کنید  تا  این‌که  ماه  رمضان  پایان  می‌یابد]"‌.  بروایت  احمد  و  نسائی‌.  سند  این  حدیث  “‌جید“  است‌.  

٣-‌از  ابوهریره  روایت  است  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم  گفت ‌:" والصلوات الخمس، والجمعة إلى الجمعة، ورمضان إلى رمضان مكفرات لما بينهن، إذا اجتنبت الكبائر     [‌نمازهای  پنجگانه  فرض  و  نماز  هفتگی  جمعه  و  روزه  سالیانه  ماه  رمضان  همگی‌کفاره‌گناهان  صغیره  هستند  مشروط  برآنکه  ازگناهان‌کبیره  اجتناب‌گردد]"‌.  بروایت  مسلم‌.

٤-‌از  ابوسعید  خدری  روایت  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:"  من صام رمضان وعرف حدوده، وتحفظ مما كان ينبغي أن يتحفظ منه كفر ما قبله   [هرکس  ماه  رمضان  را  روزه  بگیرد  و  حدود  و  مقررات  و  فرایض  آن  را  بداند  و  خویشتن  را  درچیزهایی‌که  پرهیزاز  آنها  لازم  است  مصون  دارد  اوکفاره‌گناهان  (‌صغیره‌)  پیش  از  رمضان  را  داده  است‌]"‌.  بروایت  احمد  وبیهقی  با  سندی  نیکو.

5-از  ابوهریره  روایت  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم   گفت‌:" من صام رمضان إيمانا واحتسابا  غفر له ما تقدم من ذنبه     [هرکس  برای  رضای  خدا  و  بامید  پاداش  او،  ماه  رمضان  را  روزه  بگیرد،  گناهان  (‌‌صغیره‌)‌گذشته  او  آمرزیده  می‌شود]‌"‌.  بروایت  احمد  و صاحبان  سنناخطا‌ر به  روزه  خواران  در ما‌ه  رمضا‌ن‌:  

1-‌از  ابن  عباس  روایت  است  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:" عرى الاسلام، وقواعد الدين ثلاثة، عليهن أسس الاسلام، من ترك واحدة منهن، فهو بها كافر حلال الدم: شهادة أن لا إله إلا الله، والصلاة المكتوبة، وصوم رمضان  [دستگیره  محکم  و  قابل  اطمینان  اسلام  و  زیربنای  دین‌،  سه  چیز  است‌که  پایه‌های  اسلام  برآنها  استوار  است‌.  هرکس  یکی  از  آنها  را  ترک  کند،  به ‌کفر  وی  می‌انجامد،‌ که  خونش  حلال  است‌: ‌گواهی  بوحدانیت  الله‌،  نمازهای  فریضه‌،  و روزه  ماه  رمضان‌]"‌.  بروایت  ابویعلی  و  دیلمی  و  ذهبی  آن  را  ‌“‌صحیح‌‌“  دانسته  است‌.

2-‌از  ابوهریره  روایت  است‌که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌: " من أفطر يوما من رمضان، في غير رخصة رخصها الله له لم يقض عنه صيام الدهر كله، وإن صامه   [‌هرکس  یک  روز  در  ماه  رمضان  بدون  عذر  و  رخصت  شرعی‌،  روزه  را  بخورد،  اگر  همه  روزگار  روزه  باشد  نمی‌تواند  پاداش  آن  را  جبران‌کند]"‌.  بروایت  ابوداود  و  ابن  ماجه  و  ترمذی‌.

بخاری  از  ابوهریره  بطریق  مرفوع  نقل‌کرده  است‌:  ‌“‌هرکس  در  ماه  رمضان  بدون  عذر  و  بیماری  روزه‌ای  را  بخورد،  اگر  تمام  روزگار  روزه  باشد،  نمی‌تواند  جای  آن  را  بگیرد  و  پاداش  آن  را  جبران  نماید‌“‌.  و  ابن  مسعود  نیز  آن  راگفته  است‌.  ذهبی‌گفته  

است‌:  به  نزد  مومنان  ثابت  شده  است‌:  ‌“‌هرکس  بدون  بیماری  روزه  رمضان  را  بخورد،  

او  از  زناکار  و  دائم  الخمر  بدتر  است‌.  بلکه‌گروهی  در  مسلمان  بودن  روزه‌خوار،  در  شک  می‌باشند  و  او  را  زندیق  و  مرتد  می‌پندارند“‌.از چه  راهی  فرا  رسیدن، ‌ماه  رمضا‌ن  به  ثبوت  می‌رسد؟

فرا  رسیدن  ماه  رمضان‌،  ازدو  راه  ثابت  می‌گردد:  یکی  رویت  هلال  ماه  رمضان  ولو  اینکه  وسیله  یک  نفر  عادل  باشد.  دوم  تمام‌کردن  سی  روزه  ماه  شعبان‌.  

1-‌از  ابن  عمر  روایت  است‌که  ‌“‌مردم  در  صدد  رویت  هلال  ماه  رمضان  بودند،‌که  من  به  پیامبر،  خبردادم‌که  هلال  را  دیده‌ام‌،  او  خود  روزه‌گرفت  و  بمردم  نیزدستور  دادکه  روزه  بگیرند‌“‌.  بروایت  ابوداود  و  حاکم  و  ابن  حبان‌که  این  دو  نفر  آن  را  ‌“‌صحیح‌“  دانسته‌اند.

2-‌از  ابوهریره  روایت  است  که  پیامبر صلی الله علیه و سلم    گفت‌:"  صوموا لرؤيته  وأفطروا لرؤيته، فإن غم عليكم فأكملوا عدة شعبان ثلاثين يوما      [‌هر  رقت  هلال  ماه  رمضان  را  رویت  کردید،  روزه  بگیرید  و  هروقت  هلال  شوال  را  رویت‌کردید،  روزه  را  بخورید  و روزه نباشید.  اگرهوا  ابری  بود  و نتوانستید  هلال  رمضان  را  رویت‌کنید،  سی  روزه  شعبان  را  تکمیل ‌کنید]"‌.  بروایت  بخاری  و  مسلم‌.

ترمذی‌گفته  است‌:  بیشتر  اهل  علم  بدینطریق  عمل  می‌کنند  وگفته‌اند:‌که  برای  روزه‌گرفتن‌،  شهادت  وگواهی  یک  نفر  مردکه  بگوید  من  هلال  را  دیده‌ام‌،  مورد  قبول  است‌.  و  رای  امام  شافعی  و  امام  احمد  و  ابن  المبارک  نیز  چنین  می‌باشد  و  نووی‌گفته  است‌:  اصح  آنست‌.  واما  در‌باره  ثبوت  رویت  هلال  شوال‌:  بنابرای  عموم  فقها،  رویت  یک  مرد  عادل  وگواهی  وی  پذیرفته  نمی‌شود،  بلکه  باید  سی  روزه  ماه  رمضان تکمیل‌ گردد  یا  اینکه  دو  نفرگواه  عادل  برویت  هلال  شوال‌گواهی  دهند.  ولی  ابوثور  گفته  است  ثبوت  رویت  هلال  شوال  وهلال  رمضان‌،  با  هم  فرقی  ندارند  وبرای  هر  دو،‌گواهی  یک  نفر  عادل  قبول  است‌.

ابن  رشد  گفته  است‌:  “رای  ابوبکر  بن  المنذر  نیز  چون  رای  ابوثور  است  وگمان  می‌کنم  رای  ‌“‌ظاهریه‌‌“  نیز  چنین  است‌.  ابن  المنذر  استدلال  کرده  است  که  اجماع  است‌،  بر  اینکه  بقول  یکنفر  افطار  و  امساک  از  خوردن  واجب  می‌باشد،  بنابراین  فرا  رسیدن  و  تمام  شدن  ماه  رمضان  نیز،  بهمین‌گونه  است  چون  هردو  علامت  و  نشانه‌ای  می‌باشند،‌که  زمان  افطار  و  زمان  روزه‌گرفتن  را،  از  هم  جدا  می‌کنند“‌.

شوکانی‌گفته  است‌:  اگر  درباره  معتبر  بودن  دو  نفرگواه  عادل‌،  برای  ثبوت  هلال شوال  دلایل  صحیحی  نباشد،  چنان  پیدا  است  بقیاس  براینکه  رویت  هلال  رمضان  با  شهادت  یکنفر  ثابت  می‌شود،  برای  افطار  و  ثبوت  رویت  هلال  شوال  نیز،  یکنفرگواه  کفایت  می‌کند.  بعلاوه  پذیرفتن  تعبدی  خبرواحد  دلیل  است  بر  اینکه  آن  را  در  هر  موضوعی‌،  بپذیریم  مگر  اینکه  دلیلی  داشته  باشیم‌،  که  در  موارد  خاصی‌،  پذیرفتن  خبر  واحد  تعبدی  نیست‌،  مانند  شهادت  درباره  اموال  و  امثال  آن‌،  که  خبر  واحد  پذیرفته  نمی‌شود.  بهرحال  پیدا  است‌که  رای  ابوثور  درست  باشد.اگر كسی  تنها  هلال  را  رویت كرد: 

پیشوایان  فقه  اتفاق  دارند،  بر اینكه  هر كس‌،  تنها  هلال  ماه  رمضان  را  دید،  باید  او  روزه  باشد.  ولی  عطاء  مخالفت‌كرده  وگفته  است‌:  بر  وی  واجب  نیست‌كه  روزه  بگیرد،  مگراینكه  شخص  دیگری  نیزبا  وی  هلال  را  رویت‌كند.  ودرباره  رویت  هلال  شوال  اختلاف  كرده‌اند:  آیا  اگر  شخصی  هلال  شوال  را  رویت ‌كرد  باید  افطار كند؟  حق  آنست  كه  باید  افطار كند،  همانگونه ‌كه  شافعی  و  ابوثور گفته‌اند.  زیرا  پیامبر صلی الله علیه و سلم  بهنگام  رویت  هلال  روزه  و افطار را  واجب ‌كرده  است  و  شخصی‌كه  هلال  را  می‌بیند،  بطور  یقینی  رویت  برایش  پیش  آمده‌،  و  مدارآن  بر  حس  است  و  نیازی  به  مشاركت  غیر  ندارد.اختلاف  مطالع‌:

برای  جمهور  فقهاء  اختل