ی الله علیه و سلم  بودم ‌که  او  ‌ما  را  در  پشت  سر  خود  در  دو  صف  قرار  داد،  در  حالیکه  دشمن  بین  ما  و قبله‌،  حایل  شده  بود، ‌پیامبر صلی الله علیه و سلم  تکبیر گفت و ما  نیز همگی  تکبیر گفتیم‌؛  سپس  او  به  رکوع  رفت  و ما  نیز  به رکوع  رفتیم‌،  سپس  او  از  رکوع  برخاست  و  ما  نیز برخاستیم‌،  سپس  او  بـه  سجده  رفت  و  صف  اول  نیز  همراه  او  به  سجده  رفت  و  صف  دوم  در  برابر  دشمن  ایستاد،‌: ‌چون  پیامبر صلی الله علیه و سلم  و  صف  اول  سجده  را بجای  آوردند،  آنگاه  صف  دوم  به  سجده  رفتند  و  برخاستند.  سپس  صف  موخر  پیش  افتاد  بجای  صف  مقدم  قرار  گرفت‌، ‌و  صف  مقدم  بجای  صف  موخر قرار گرفت‌.  سپس  پیامبر صلی الله علیه و سلم  (‌در رکعت  دوم‌) به  رکوع  رفت  و  ما  نیز به  رکوع  رفتیم‌،  سپس  او  برخاست  و  ما  نیز برخاستیم‌،  سپس  پیامبر صلی الله علیه و سلم  به  سجده  رفت  و صف  نزدیک  به  وی‌ که  در رکعت  اول  با  وی  به  سجده  نرفته  بود،  به  سجده  رفتند  و  صف  دوم  در  برابر دشمن  ایستاد،  چون  پیامبر و  صف  بعد  از او  سجده  را  انجام  دادند،  آنگاه  صف  دوم  نیز به  سجده  رفتند،  سپس  پیامبر صلی الله علیه و سلم  سلام  داد  و  ما  نیز همگی  سلام  دادیم‌“‌.  به  روایت  احمد  و  مسلم  و  نسائی  و  ابن  ماجه و  بیهقی‌.  

5-هر  دو گروه  با  امام  داخل  نماز  می‌شوند.  سپس  یک‌ گروه  در  برابر  دشمن  می‌ایستند  و گروه  دیگر  همراه  امام  یک  رکعت  می‌خوانند.  سپس  آنان  می‌روند و  در  برابر  دشمن  قرار می‌گیرند،  سپس  آن‌ گروه  دیگر  می‌آیند  و  برای  خود  یک  رکعت می‌خوانند  در  حالیکه  امام  ایستاده  است‌،  سپس  رکعت  دوم  را  با  امام  مـی‌خوانند  سپس  در  حالیکه  امام  و  این‌ گروه  برای  تشهد  نشسته‌اند،  آن‌ گروه ‌که  در  برابر  دشمن  ایستاده  بودند،  می‌آیند  و  برای  خود  رکعت  دوم  را  می‌خوانند  و  در  تشهد  به  امام  و آن  گروه  نشسته‌،  ملحق  می‌شوند،  سپس  امام  سلام  می‌دهد  و هر دو گروه  نیز به  پیروی  از او  سلام  می‌دهند.  

از  ابوهریره  روایت  است ‌که‌:“‌در  سال  جنگ  ‌“‌نجد‌“  همراه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  نماز  خوف  خواندم‌، ‌که  خواست  نماز  عصر  را  بخواند، ‌گروهی  همراه  او  به  نماز ایستادند،  و گروه  دیگر،  روبروی  دشمن  ایستادند که  پشتشان  به  قبله  بود.  پیامبر صلی الله علیه و سلم  تکبیر گفت  و  هر دو گروه‌،  با  وی  تکبیر گفتند.  سپس  پیامبر صلی الله علیه و سلم‌،  همراه  آن ‌گروه‌، ‌که  با  وی  بودند،  یک رکعت  خواندند  و  به  رکوع  و  سجود  رفتند،  در  حالیکه  هنوز آن ‌گروه  دیگر،  در  برابر  دشمن  ایستاده  بودند.  سپس  پیامبر صلی الله علیه و سلم  از  سجده  برخاست  و  آن ‌گروه‌،  نیز  برخاستند  و  رفتند  و  در  برابر  دشمن  ایستادند  و  آن  گروه‌ که  در  برابر  دشمن  بودند،  آمدند  و خودشان  یک  رکعت  خواندند  و  به  رکوع  و  سجود  رفتند  در حالیکه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  هنوز به  رکعت  دوم  ایستاده  بود.  سپس  آنان  از  سجده  برخاستند  و  رکعت  دوم  را  همراه  پیامبر صلی الله علیه و سلم  خواندند،  و  با  وی  به  رکوع  و سجود  رفتند  و  برای  تشهد  نشستند،  آنوقت  آن‌ گروه ‌که  روبروی  دشمن  بودند،  آمدند  و  رکعت  دوم  را  خودشان  خواندند  و  در  تشهد  به  پیامبر صلی الله علیه و سلم  و آن‌ گروه  دیگر ملحق  شدند.  سپس  پیامبر صلی الله علیه و سلم  سلام  داد  و  هر دو  گروه‌،  نیز  سلام  دادند.  بنابر این  پیامبر صلی الله علیه و سلم  دو  رکعت  خواند،  و  هر  دو گروه  نیز  دو  رکعت  خواندند“‌.  احمد  و  ابوداود  و  نسائی  آن  را  روایت ‌کرده‌اند.

6-بدینگونه‌ که  هر گروه  تنها  یک  رکعت  با  امام  می‌خواند که  امام  دو  رکعت  و  هر یک  از گروهها  یک  رکعت  می‌خواند.  از ابن  عباس  روایت  است‌که‌: “‌ پیامبر صلی الله علیه و سلم  در ‌“‌ذی  قرد““  نماز  خواند،  مردم  را  به  دو  صف  تقسیم‌ کرد،  یک  صف  را  پشت  سرش  و  صف  دیگر را  رو در روی  دشمن  قرار داد.  یک  رکعت  را  با  آن  دسته  خواند،‌ که  پشت  سرش  قرار  داشتند.  سپس  این  دسته  بجای  دسته  دیگر  در  برابر  دشمن  قرار گرفتند  و  آن  دسته  دیگر آمدند  و  پیامبر صلی الله علیه و سلم  با  آنان  نیز یک  رکعت  خواند،  و آن  دو گروه  هر یک‌،  یک  رکعت  را  نخواندند“‌.  به  روایت  نسائی  و  ابن  حبان ‌که  آن  را  تصحیح  نیز کرده  است‌.  باز  هم  از  او  روایت  شده  است‌ که‌:“‌خداوند  نماز  را  در  غیر  مسافرت  چهار  رکعت  و  در  مسافرت  دو  رکعت  و  در  حال  خوف  یک  رکعت  فرض‌ کرده  است‌“‌.  احمد  و  مسلم  و  ابوداود  و  نسائی  آن  را  روایت  کرده‌اند.  از  ثلعبه  بن  زهدم  روایت  است ‌که‌:"‌ما  همراه  سعید  بن  العاص  در  طبرستان  بودیم  او گفت‌:‌ کدامیک  از شما  با  پیامبرصلی الله علیه و سلم  یک  رکعت  خوانده  است‌؟  حذیفه‌ گفت‌:  من  با  این‌ گروه  یک  رکعت  خواندم  و  با  آن‌ گروه  دیگر  نیز یک  رکعت  خواندم  و  نماز  را  قضا  نکردند“‌.  ابوداود  و نسائی  آن را  روایت‌ کرده‌اند.  

چگونگی  نماز مغرب  در  حال  خوف‌:
نماز  مغرب  کوتاه  نمی‌شود،  و  در  هیچیک  از  احادیث  روایت  شده  از کیفیت خواندن  نماز مغرب  در  حال  خوف  سخنی  نرفته  است‌.  لذا  فقهاء  درباره  آن  اختلاف  کرده‌اند:  در  مذهب  حنفی  و  مالکی‌:  امام  با گروه  اول  دو  رکعت  می‌خواند  و  با گروه  دوم  یک  رکعت  می‌خواند.  شافعی  و  احمد  جایز  دانسته‌اند که  امام  با گروه  اول  یک  رکعت  و با گروه  دوم  دو  رکعت  بخواند.  چون  از  حضرت  علی  روایت  شده ‌که  چنین  کرده  است‌.

 نماز  خواندن  در  هنگام  شدت  خوف‌:
هرگاه  خوف  شدت  یافت  و صفوف  جنگ  طرفین  بهم  پیوست‌،  هر کس بر حسب  استطاعت  و  توانائی  خویش‌،  نماز می‌خواند،  پیاده  یا  سواره‌،  رو  به  قبله  یا  غیر  قبله  و به  هر گونه ‌که  برایش  ممکن  باشد،  با  ایماء  و اشاره  رکوع  و  سجود  را  انجام  می‌دهد،  و  برای  سجود  بیش  از  رکوع  سرش  را،  پایین  می‌آورد.  ارکان و  شرایطی‌ که  از  انجام  آنها  عاجز  است‌،  ساقط  می‌شود.  ابن  عمر گفته  است‌،  پیامبر صلی الله علیه و سلم  در  وصف  نماز  خوف  فرمود:" فإن كان خوف أشد من ذلك فرجالا وركبانا [اگر خوف  شدیدتر  از  این  حالت  

شد،  نماز  را  هرگونه ‌که  توانستید  بخوانید  سواره  و  پیاده‌]"‌.  متن  حدیث  در  بخاری  چنین  است‌:" فإن كان خوف أشد من ذلك صلوا رجالا قياما على أقدامهم أو ركبانا مستقبلي القبلة وغير مستقبليها".  و  در روایت  مسلم  آمده  است‌ که‌:  ابن  عمر گفت‌:" فإن كان خوف أكثر من ذلك فصل راكبا أو قائما تومئ إيماء [اگر خوف  بیش  از  این شدت ‌گرفت‌،  سواره  یا  ایستاده  با  اشاره  و  ایماء  نماز  بخوانید]"‌.

نماز  خواندن ‌کسی ‌که  دشمن  را  تعقیب  می‌کند  یا  بوسیله  دشمن  تعقیب  می‌شود:
کسی  که  دشمن  را  تعقیب  می‌کند  و  در  پی  او  می‌رود  و  نگران  است ‌که ،مبادا، دشمن  از  دسترس  او  بیرون  رود،  می‌تواند  با  اشاره  