التي ولد فيها) «هر کس به خدا و رسول او ايمان بياورد و نماز را اقامه کند و روزه ماه رمضان را بگيرد، بر خدا حق است (حق فضل و بخشش) که او را وارد بهشت کند، چه در راه خدا جهاد کرده و چه در زميني که در آن متولد شده نشسته باشد»؛ گفتند : آيا به مردم مژده ندهيم؟ پيامبرr فرمود : (إن في الجنة مائة درجة أعدها الله للمجاهدين في سبيل الله، ما بين الدرجتين کما بين السماء و الأرض، فإذا سألتم الله فاسألوه الفردوس، فإنه أوسط الجنة، و أعلي الجنة، وفوقه عرش الرحمن، منه تفجر أنهار الجنة)[1] «همانا در بهشت صد درجه است که خداوند آنها را براي مجاهدين در راه خدا آماده کرده است. فاصلة هر دو درجه مانند فاصلة آسمان و زمين است، لذا هرگاه از خدا خواستيد فردوس را بخواهيد که بهترين و بالاترين قسمت بهشت است و بالاي آن عرش رحمان قرار دارد و رودهاي بهشت از آن سرچشمه مي‌گيرند».

همچنين از ابوهريره روايت است که پيامبر ص فرمود : (مثل المجاهد في سبيل الله، کمثل الصائم القائم القانت بآيات الله، لايفتر من صيام و لاصلاة حتي يرجع المجاهد في سبيل الله)[2] «مثال مجاهد در راه خدا مانند روزه‌دار و نمازگزار با خشوعي است که با تلاوت آيات قرآني شب‌زنده‌داري مي‌کند، و از نماز و روزه خسته نمي‌شوند تا وقتي که مجاهد در راه خدا از جهاد برگردد».
همچنين از ابوهريره روايت است که پيامبر ص فرمود : (انتدب الله لمن خرج في سبيله لا يخرجه إلا إيمان بي و تصديق برسلي، أن أرجعه بما نال من أجر و غنيمة، أو أدخله الجنة)[3] «خداوند ضمانت کرده براي کسي که در راه او خارج شود (و فرموده) تنها به خاطر ايمان به من و تصديق پيامبرانم خارج شود، اينکه او را با غنيمت و پاداش برگردانم، يا اينکه او را وارد بهشت کنم».
.........................
[1]) صحيح : [ص. ج 2126]، [الصحيحة 921]، خ (2790/11/6).
[2]) صحيح : [ص. ج 5851]،م (1878/1498/3)، ت (1669/88/3).
[3]) متفق عليه : خ (36/92/1)، م (1876/1495/3).فضيلت شهادت در راه خدا

از مسروق روايت است : از عبدالله بن مسعود درباره اين آيه سؤال کرديم : 
) وَلاَتَحسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللهِ أموَاتاً، بَل أحيَاءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقُونَ ((آل عمران : 169)
«و کساني را که در راه خدا کشته مي‌شوند مرده مشماريد بلکه آنان زنده هستند و به ايشان نزد پروردگارشان روزي داده مي‌شود».
گفت : ما در اين باره از پيامبر ص سؤال کرديم فرمود : (أرواحهم في أجواف طير خضر، لها قناديل معلقة بالعرش، تسرح من الجنة حيث شاءت، ثم تأويإلي تلک القناديل، فاطلع إليهم ربهم اطلاعة فقال : هل تشتهون شيئا؟ قالوا : أي شي نشتهي، و نحن نسرح من الجنة حيث شئنا، ففعل بهم ذلک ثلاث مرات، فلما رأوا أنهم لن يترکوا من أن يسألوا، قالوا : يا رب نريد أن ترد أرواحنا في أجسادنا حتي نقتل في سبيلک، مرة أخري، فلما رأي أن ليس لهم حاجة ترکوا)[1] «ارواح آنها در شکم پرندگان سبز رنگ قرار دارد، و براي آنها قنديلها (چراغهايي) است که به عرش آويخته شده‌اند، و درهر جاي بهشت که بخواهند مي‌روند، سپس به طرف اين قنديلها (چراغها) برمي‌گردند، پروردگارشان به آنان نگاهي مي‌کند، و مي‌فرمايد : آيا چيزي ميل داريد؟ مي‌گويند : اشتهاي چه چيزي را داشته باشيم درحالي که در هر جاي بهشت، که بخواهيم مي‌رويم، خداوند اين سؤال را سه بار تکرار مي‌کند، وقتي که (شهداء) مي‌بينند رها نمي‌شوند مگر اينکه چيزي را درخواست کنند، مي‌گويند : پروردگارا! مي‌خواهيم ارواح ما به اجسادمان برگردانده شود تا يک بار ديگر در راه تو کشته شويم، وقتي خداوند مي‌بيند هيچ نيازي ندارند، آنان را به حال خود رها مي‌کند».

از انس روايت است که ربيع دختر براء، مادر حارثه بن سراقه، نزد پيامبر ص آمد و گفت : اي رسول خدا! آيا در مورد حارثه برايم سخن نمي‌گوئي – حارثه در روز جنگ بدر تيري نامعلوم به او برخورد کرد و او را کشت – اگر در بهشت باشد صبر مي‌کنم، و اگر غير آن باشد تا بتوانم بر اوگريه مي‌کنم. پيامبر ص فرمود : (يا أم حارثه إنها جنان في الجنة، و إن ابنک أصاب الفردوس الأعلي)[2] «اي ام حارثه در بهشت باغ و باغات زيادي وجود دارد، و پسرت به فردوس اعلي رسيده است».

از مقدام بن معديکرب روايت است که پيامبر ص فرمود : (للشهيد عند الله ست خصال، يغفر له في أول دفعة، و يري مقعده في الجنة، و يجار من عذاب القبر، و يأمن من الفزع الأکبر، و يوضع علي رأسه تاج الوقار، الياقوتة منها خير من الدنيا و ما فيها، و يزوج ثنتين وسبعين زوجة من الحور العين، و يشفع في سبعين من أقربائه)[3] «شهيد نزدخدا شش خصلت دارد : با ريخته شدن اولين قطرة خون او گناهان بخشيده مي‌شود، و جايگاهش را در بهشت مي‌بيند و از عذاب قبر محفوظ مي‌ماند و از فزع اکبر (هول قيامت) در امان مي‌ماند و بر سرش تاج وقار گذاشته مي‌شود، که تنها يک ياقوت از آن از دنيا و آنچه در آن است بهتر است، و هفتاد و دو زن از حوريان (چشم‌درشت) بهشتي را به ازدواجشش درمي‌آورند، و براي هفتاد نفر از نزديکانش شفاعت مي‌کند».

از ابوهريره روايت است که پيامبر ص فرمود : (الشهيد لايجد ألم القتل إلا کما يجد أحدکم ألم القرصة)[4] «شهيد درد کشته شدن را احساس نمي‌کند مگر به اندازه درد نيشگون».
.............................
[1]) صحيح : [مختصر م 1068]، م (1887/1502/3)، ت (4098/298/4).
[2]) صحيح : [ص. ج 7852]، خ (2809/25/6)، ت (3224/9/5).
[3]) صحيح : [ص. جه 2257]، ت (1712/106/3)، جه (2799/935/2).
[4]) حسن صحيح : [ص. جه 2260]، ت (1719/109/3)، جه (3802/937/2)، نس (36/6).وعيد عذاب براي کسي که جهاد را ترک کند

خداوند متعال مي‌فرمايد : 
)يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَالَکُمْ إِذَا قِيلَ لَکُمْ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَي الأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنْ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ. إِلاَّ تَنفِرُوا يُعَذِّبْکُمْ عَذَابًا ألِيماً وَ يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَکُمْ وَلاَتَضُرُّوهُ شَيْئًا وَاللَّهُ عَلَي کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ(  (توبه : 38 - 39)
«اي مؤمنان! چرا هنگامي که به شما گفته مي‌شود (براي جهاد) در راه خدا حرکت کنيد سستي مي‌کنيد و دل به دنيا مي‌دهيد؟ آيا به زندگي اين جهان به جاي زندگي آن جهان خشنوديد؟ تمتع و کالاي اين جهان در برابر تمتع و کالاي آن جهان چيز کمي بيش نيست، اگر براي جهاد بيرون نرويد، خداوند شما را عذاب دردناکي مي‌دهد و قومي ديگر را جايگزينتان مي‌کند و هيچ زياني به خدا نمي‌رسانيد و خدا بر هر چيزي توانا است».

و مي‌فرمايد : 
)وَأنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللهِ وَ لاَتُلقُوا بِأيدِيکُم إلَي التّهلُکَةِ( (بقره : 195)
«و در راه خدا انفاق کنيد و خود را با دست خويش به هلاکت نيافکنيد».

ابن کثير گويد : «ليث بن سعد از يزيد بن حبيب از أسلم أبي عمران روايت کرده که گفت : مردي از مهاجرين در قسطنطينيه به صف دشمن حمله کرد بطوريکه صف آنان را شکافت، ابوايوب انصاري هم با ما بود، جماعتي گفتند : اين مرد با دست خودخودش را به هلات انداخت، ابوايوب گفت : ما به