أَكْبَرُكُمَا». (بخارى:630)
ترجمه:  و در روايتي ديگر، مالك بن حويرث مي‏گويد: دو نفر كه قصد مسافرت داشتند، خدمت آنحضرت (ص) شرفياب شدند. رسول ‏الله (ص) فرمود: «هرگاه به مسافرت رفتيد و وقت نماز فرارسيد، اذان و اقامه بگوييد و نماز بخوانيد و هر يك از شما كه بزرگتر است، امامت نماز را بعهده گيرد».
 
باب (14): اگر مسافران، جماعتي بودند، اذان واقامه بگويند
379 ـ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) كَانَ يَأْمُرُ مُؤَذِّنًا يُؤَذِّنُ، ثمَّ يَقُولُ عَلَى إِثرِهِ: «أَلا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ»، فِي اللَّيْلَةِ الْبَارِدَةِ، أَوِ الْمَطِيرَةِ فِي السَّفَرِ. (بخارى:632)
ترجمه:  عبدالهل بن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: رسول ‏اكرم (ص) در شبهاي سرد يا باراني، در مسافرت، به مؤذن دستور مي داد تا اذان بگويد و بعد از اذان،  اعلام كند كه: «در محل اقامت خود، نماز بخوانيد».
 
باب (15): كسي كه بگويد: نمازمان فوت شده است
380 ـ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ (رض) قَالَ: بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ (ص) إِذْ سَمِعَ جَلَبَةَ رِجَالٍ، فَلَمَّا صَلَّى قَالَ: «مَا شَأْنُكُمْ»؟ قَالُوا: اسْتَعْجَلْنَا إِلَى الصَّلاةِ. قَالَ: «فَلا تَفْعَلُوا إِذَا أَتَيْتُمُ الصَّلاةَ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ، فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا، وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا». (بخارى:635)
ترجمه: ابوقتاده (رض) مي‏گويد: با رسول اكرم(ص) مشغول نماز خواندن بوديم كه صداي جست وخيز عده اي، بگوش رسيد. پس از اتمام نماز، رسول اكرم (ص) خطاب به آنان، فرمود: «اين چه كاري بود كه كرديد »؟گفتند: براي رسيدن به نماز جماعت، عجله داشتيم. رسول ‏الله (ص) فرمود: «دوباره اين كار را انجام ندهيد. هنگامي كه براي نماز مي آييد، با سكون و آرامش بياييد. هر چه از نماز را دريافتيد، بخوانيد. وبقيه را خودتان، كامل كنيد».



باب (16): چه وقت بايد براي نماز خواندن، بلند شد
381 ـ وعَنْهُ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاةُ فَلا تَقُومُوا حَتَّى تَرَوْنِي». (بخارى:637)
ترجمه: ابوقتاده (رض) مي‏گويد. رسول الله (ص) فرمود: ««هنگامي كه براي نماز، اقامه گفته شد تا من نيامدم و مرا نديديد از سر جايتان بلند نشويد».

باب (17): اگر پس از اقامه گفتن، براي امام كاري پيش آمد
382 ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) قَالَ: أُقِيمَتِ الصَّلاةُ وَالنَّبِيُّ (ص) يُنَاجِي رَجُلا فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ، فَمَا قَامَ إِلَى الصَّلاةِ حَتَّى نَامَ الْقَوْمُ. (بخارى:642)
ترجمه: انس بن مالك (رض) ميگويد: براي نماز، اقامه گفته شد در حاليكه پيامبر اكرم(ص) در گوشة مسجد، با كسي مشغول صحبت كردن بود. بعد از شنيدن اقامه، آنحضرت (ص) براي خواندن نماز، بلند نشد مگر زماني كه عده اي بخواب رفته بودند.

باب (18): وجوب نماز جماعت
383 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ، ثمَّ آمُرَ بِالصَّلاةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا، ثمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيَؤُمَّ النَّاسَ، ثمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينً،ا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ، لَشَهِدَ الْعِشَاءَ». (بخارى:644)
ترجمه: ابوهريره (رض) نقل مي كند كه رسول الله (ص) فرمود: «سوگند به ذاتي كه جانم در يد قدرت اوست، تصميم گرفتم دستور دهم تا هيزم آماده كنند. وپس از اذان، كسي را براي امامت نماز بگمارم و خود، نزد كساني بروم كه در خانه‏ها نشسته و در نماز جماعت شركت نمي‏كنند  و آنها را با خانه هايشان آتش بزنم. بخدا سوگند، آناني كه به جماعت نمي‏آيند، اگرمي‏دانستند كه استخواني چرب يا دو تكه گوشت خوب به آنان مي‏رسد، حتما در نماز عشاء شركت مي‏كردند».
 
باب (19): فضيلت نماز جماعت
384 ـ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «صَلاةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلاةَ الْفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً». (بخارى:645)
ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما نقل مي كند كه رسول الله (ص) فرمود: «نماز جماعت بر نمازي كه تنها خوانده شود، بيست و هفت درجه، برتري دارد».
 
باب (20): فضيلت نماز صبح با جماعت
385 ـ عَنْ أبي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: «تَفْضُلُ صَلاةُ الْجَمِيعِ صَلاةَ أَحَدِكُمْ وَحْدَهُ بِخَمْسٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا، وَتَجْتَمِعُ مَلائِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلائِكَةُ النَّهَارِ فِي صَلاةِ الْفَجْرِ». ثمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ: (إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَان مَشْهُودًا) (بخارى:648).
ترجمه: ابوهريره (رض) مي‏گويد: از رسول اكرم (ص) شنيدم كه مي‏فرمود: «نماز با جماعت بر نمازي كه به تنهايي خوانده مي شود، بيست و پنج برابر، برتري دارد. و هنگام نماز صبح، فرشتگان شب و روز، جمع مي‏شوند». ابوهريره(رض) مي‏گويد: براي اثبات اين مطلب، اين آيه را بخوانيد:(إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا) يعني همانا نماز فجر، زمان حضور فرشتگان است.
386 ـ عَنْ أَبِي مُوسَى (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «أَعْظَمُ النَّاسِ أَجْرًا فِي الصَّلاةِ أَبْعَدُهُمْ فَأَبْعَدُهُمْ مَمْشًى، وَالَّذِي يَنْتَظِرُ الصَّلاةَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الإِمَامِ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنِ الَّذِي يُصَلِّي، ثمَّ يَنَامُ».)بخارى:651)
ترجمه: ابو موسي اشعري (رض) مي گويد: رسول ‏الله (ص) فرمود: «بيشترين ثواب را در نماز، كساني مي‏برند كه مسير طولاني تري را طي نمايند. (يعني هر اندازه از مسجد دورتر باشند، ثواب بيشتري خواهند برد). و كسي كه منتظر مي ماند تا نماز را با جماعت بخواند از كسي كه نمازش را مي خواند و مي‏خوابد، ثواب بيشتري مي برد».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:360.txt">باب (21): فضيلت حضور در نماز ظهر، در شدت گرما</a><a class="text" href="w:text:361.txt">باب (22):پاداش گام برداشتن در راه خدا</a><a class="text" href="w:text:362.txt">باب (23): فضيلت نماز عشاء با جماعت</a><a class="text" href="w:text:363.txt">باب (24): فضيلت مساجد و اجر و پاداش كسي كه در مسجد نشسته  ومنتظر نماز باشد</a><a class="text" href="w:text:364.txt">باب (25): فضيلت رفتن به مسجد</a><a class="text" href="w:text:365.txt">باب (26): هنگام اقامه نماز فرض، هيچ نماز ديگري صحيح نيست .</a><a class="text" href="w:text:366.txt">باب (27): شخص بيمار تا چه وقت بايد براي نماز جماعت حاضر شود</a><a class="text" href="w:text:367.txt">باب (28): آيا امام با كسانيكه حاضر شده اند، نماز بخواند؟ و آيا در روزهاي باراني خطبة جمعه خوانده شود؟</a><a class="text" href="w:text:368.txt">باب (29): اگر غذا حاضر شد و وقت نماز نيز فرا رسيد (چه بايد كرد؟)</a><a class="text" href="w:text:369.txt">باب (30): كسي كه در خانه اش مشغول كاري بوده وهنگام  فرار رسيدن وقت نماز، به مسجد رفته است