حُوا، وَتُمْسِي مَعَهُمْ حَيْثُ أَمْسَوْا». (بخارى:6522)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «مردم در سه گروه، حشر خواهند شد: گروهي در بيم و اميد به سر مي برند. و گروهي ديگر هستند که هر دو نفر، سه نفر، چهار نفر و ده نفر آنان بر يک شتر، سوار خواهند شد. و باقيماندة آنان را که گروه سوم هستند، آتش جمع مي کند و هركجا هنگام ظهر يا شب بخوابند با آنها توقف مي كند و صبح و شام با آنان خواهد بود»‌. 
2099ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «تُحْشَرُونَ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلاً». قَالَتْ عَائِشَةُ: فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ، يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ؟ فَقَالَ: «الأَمْرُ أَشَدُّ مِنْ أَنْ يُهِمَّهُمْ ذَاكِ». (بخارى:6527)
ترجمه: از عايشه رضي الله عنها روايت است که رسول الله (ص) فرمود: «پا لخت، عريان و بدون ختنه، حشر خواهيد شد»‌. عايشه رضي الله عنها مي گويد: گفتم: «اي رسول خدا! مردان و زنان، باهم حشر مي شوند و به يگديگر، نگاه مي کنند؟! فرمود: «مسئله دشوارتر از آن است که کسي در اين فکر باشد». (به ديگري نگاه کند).
باب (25): اين گفتة خداوند متعال كه مي فرمايد: (آيا آنان فكر نمي كنند كه در روز بزرگي برانگيخته مي شوند، روزي كه  مردم در پيشگاه پروردگارشان حاضر مي شوند)
2100ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ: يَرَقُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يَذْهَبَ عَرَقُهُمْ فِي الأَرْضِ سَبْعِينَ ذِرَاعًا، وَيُلْجِمُهُمْ حَتَّى يَبْلُغَ آذَانَهُمْ». (بخارى:6532)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است که رسول الله (ص)‌ فرمود: «روز قيامت، مردم به اندازه اي عرق مي کنند که عرق به گوشهايشان مي رسد و هفتاد ذراع در زمين فرو مي رود».

باب (26): قصاص در روز قيامت
2101ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «أَوَّلُ مَا يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ بِالدِّمَاءِ». (بخارى:6533)
ترجمه: عبدالله بن مسعود (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «نخستين، فيصله اي که در (روز قيامت) ميان انسانها صورت مي گيرد، در مورد خونها (قتلها) است».


باب (27): توصيف بهشتيان و دوزخيان 
2102ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِذَا صَارَ أَهْلُ الْجَنَّةِ إِلَى الْجَنَّةِ، وَأَهْلُ النَّارِ إِلَى النَّارِ، جِيءَ بِالْمَوْتِ، حَتَّى يُجْعَلَ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، ثُمَّ يُذْبَحُ، ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ: يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ، لا مَوْتَ، وَيَا أَهْلَ النَّارِ لا مَوْتَ، فَيَزْدَادُ أَهْلُ الْجَنَّةِ فَرَحًا إِلَى فَرَحِهِمْ، وَيَزْدَادُ أَهْلُ النَّارِ حُزْنًا إِلَى حُزْنِهِمْ». (بخارى:6548)
ترجمه: از ابن عمر رضي الله عنهما روايت است که رسول الله (ص) فرمود: «هنگامي که بهشتيان به بهشت، و جهنميان به جهنم مي روند، مرگ را مي آورند و ميان بهشت و دوزخ، ذبح   مي کنند و يک منادي، ندا مي دهدکه: اي بهشتيان! بعد از اين، مرگي وجود ندارد. و اي دوزخيان! بعد از اين، مرگي وجود ندارد. در نتيجه، بهشتيان بيش از پيش، خوشحال، و دوزخيان بيش از پيش غمگين مي شوند». 
2103ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ لأَهْلِ الْجَنَّةِ: يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ، فَيَقُولُونَ: لَبَّيْكَ رَبَّنَا وَسَعْدَيْكَ، فَيَقُولُ: هَلْ رَضِيتُمْ؟ فَيَقُولُونَ: وَمَا لَنَا لا نَرْضَى، وَقَدْ أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ، فَيَقُولُ: أَنَا أُعْطِيكُمْ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ، قَالُوا: يَا رَبِّ، وَأَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ؟ فَيَقُولُ: أُحِلُّ عَلَيْكُمْ رِضْوَانِي فَلا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا». (بخارى:6549)
ترجمه: ابوسعيد خدري (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «خداوند متعال خطاب به بهشتيان مي فرمايد: اي بهشتيان! آنان مي گويند: لبيك اي پروردگار ما! آمادة خدمتيم. مي فرمايد: آيا راضي و خشنود هستيد؟ مي گويند: چرا را ضي نباشيم؟ تو به ما نعمت هايي ارزاني داشته اي که به هيچ يک از مخلوقات ات عنايت نکرده اي. خداوند مي فرمايد: بهتر از اين، به شما عنايت           مي کنم. آنان مي گويند: پروردگارا! چه چيزي بهتر از اين است؟ مي فرمايد: رضايت و      خشنودي ام را شامل حال شما مي گردانم و بعد از آن، هرگز از شما ناخشنود نمي شوم». 
2104ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «مَا بَيْنَ مَنْكِبَيِ الْكَافِرِ مَسِيرَةُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ للرَّاكِبِ الْمُسْرِعِ». (بخارى:6553)
ترجمه: از ابو هريره (رض) روايت است که نبي اکرم (ص) فرمود: «فاصلة ميان دو شانة کافر به اندازة مسافتي است که يک سوارِ با شتاب، در سه روز، طي مي کند». 
2105ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «يَخْرُجُ قَوْمٌ مِنَ النَّارِ بَعْدَ مَا مَسَّهُمْ مِنْهَا سَفْعٌ، فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ، فَيُسَمِّيهِمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ: الْجَهَنَّمِيِّينَ». (بخارى:6559)
ترجمه: انس بن مالک (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «گروهي بعد از اينکه آتش آنها را سوخته و سياه کرده است، از دوزخ بيرون مي آيند و وارد بهشت مي شوند. پس بهشتيان، آنان را جهنميان مي نامند». 
2106ـ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ (ص) يَقُولُ: «إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ: رَجُلٌ عَلَى أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ جَمْرَتَانِ يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ، كَمَا يَغْلِي الْمِرْجَلُ وَالْقُمْقُمُ». (بخارى:6562)
ترجمه: نعمان بن بشير (رض) مي گويد: شنيدم که نبي اکرم (ص) فرمود: «آسان ترين عذاب جهنميان در روز قيامت از آنِ شخصي است كه دو اخگر در گودي کف پاهايش گذاشته       مي شود كه بر اثر آن، مغز سرش بجوش مي آيد همانگونه که ديگ و ظرف عطار مي جوشد».
2107ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ: النَّبِيُّ (ص): «لا يَدْخُلُ أَحَدٌ الْجَنَّةَ إِلاَّ أُرِيَ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ لَوْ أَسَاءَ، لِيَزْدَادَ شُكْرًا، وَلا يَدْخُلُ النَّارَ أَحَدٌ إِلاَّ أُرِيَ مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ لَوْ أَحْسَنَ، لِيَكُونَ عَلَيْهِ حَسْرَةً». (بخارى:6569)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «هيچ کس وارد بهشت نمي شود مگر اينکه جايش در دوزخ در صورتيكه بد كردار مي بود، به او نشان داده مي شود تا بيشتر سپاسگزاري کند. و همچنين هيچ کس وارد دوزخ نمي شود مگر اينکه جايش در بهشت در صورتيكه نيك كردار مي بود، به او نشان داده مي شود تا باعث حسرت وي گردد».
 
باب (28): دربارة حوض (كوثر)
2108ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رَضِيَ الله عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «حَوْضِي مَسِيرَةُ شَهْرٍ، مَاؤُهُ أَبْيَضُ مِنَ اللَّبَنِ، وَرِيح