ايي عنايت كن كه هيچگونه بيماري اي باقي نماند. چرا كه تو شفا دهنده هستي و هيچ شفايي، بجز شفاي تو وجود ندارد».

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1506.txt">باب (1): خداوند براي هر مرضي، دارويي آفريده است</a><a class="text" href="w:text:1507.txt">باب (2): شفا در سه چيز است</a><a class="text" href="w:text:1508.txt">باب (3): مداوا با عسل و اين گفتة خداوند متعال كه  مي فرمايد: (در عسل براي مردم، شفا وجود دارد)</a><a class="text" href="w:text:1509.txt">باب (4): سياه‏ دانه (شونيز)</a><a class="text" href="w:text:1510.txt">باب (5): قطرة بيني از عود هندي و عود دريايي</a><a class="text" href="w:text:1511.txt">باب (6): حجامت از بيماري</a><a class="text" href="w:text:1512.txt">باب (7): كسيكه از رقيه (تعويذ) استفاده نكرده است</a><a class="text" href="w:text:1513.txt">باب (8): جذام</a><a class="text" href="w:text:1514.txt">باب (9): صَفَر تاثيري ندارد</a><a class="text" href="w:text:1515.txt">باب (10): بيماري سينه پهلو</a><a class="text" href="w:text:1516.txt">باب (12): آنچه دربارة طاعون آمده است</a><a class="text" href="w:text:1517.txt">باب (13): دم كردن براي نجات از چشم زخم</a><a class="text" href="w:text:1518.txt">باب (14): دم كردن شخصي كه مار يا عقرب او را گزيده است</a><a class="text" href="w:text:1519.txt">باب (15): پيامبر اكرم (ص) چگونه دم مي كرد</a><a class="text" href="w:text:1520.txt">باب (16): فال گرفتن</a><a class="text" href="w:text:1521.txt">باب (17): پيشگويي</a><a class="text" href="w:text:1522.txt">باب (18): بعضي از سخنان، مانند سحر، تأثير دارند</a><a class="text" href="w:text:1523.txt">باب (19): واگير بودن بيماري، اصالتي ندارد</a><a class="text" href="w:text:1524.txt">باب (20): نوشيدن زهر و مانند آن براي مداوا</a><a class="text" href="w:text:1525.txt">باب (21): اگر مگسي، در ظرف بيفتد</a></body></html>باب (1): خداوند براي هر مرضي، دارويي آفريده است
1939ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «مَا أَنْزَلَ اللَّهُ دَاءً إِلاَّ أَنْزَلَ لَهُ شِفَاءً». (بخارى:5678)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: نبي ‏اكرم (ص) فرمود: «خداوند هيچ بيماري اي را نيافريده مگر اينكه دواي آنرا نيز آفريده است».

باب (2): شفا در سه چيز است
1940ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ الله عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «الشِّفَاءُ فِي ثَلاثَةٍ: فِي شَرْطَةِ مِحْجَمٍ، أَوْ شَرْبَةِ عَسَلٍ، أَوْ كَيَّةٍ بِنَارٍ، وَأَنَا أَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَيِّ». (بخارى:5681)
ترجمه: ابن عباس رضي الله عنهما مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «شفا در سه چيز است: در نشتر حجام, شربت عسل و داغ با آتش. ولي من امتم را از داغ كردن, منع مي كنم». 

باب (3): مداوا با عسل و اين گفتة خداوند متعال كه  مي فرمايد: (در عسل براي مردم، شفا وجود دارد)
1941ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ (رض): أَنَّ رَجُلاً أَتَى النَّبِيَّ (ص) فَقَالَ: أَخِي يَشْتَكِي بَطْنَهُ، فَقَالَ: «اسْقِهِ عَسَلاً». ثُمَّ أَتَى الثَّانِيَةَ فَقَالَ: «اسْقِهِ عَسَلاً». ثُمَّ أَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَقَالَ: «اسْقِهِ عَسَلاً». ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ: قَدْ فَعَلْتُ. فَقَالَ: «صَدَقَ اللَّهُ، وَكَذَبَ بَطْنُ أَخِيكَ، اسْقِهِ عَسَلاً». فَسَقَاهُ فَبَرَأَ. (بخارى:5684)
ترجمه: ابوسعيد (رض) مي گويد: مردي نزد نبي ‏اكرم (ص) آمد وگفت: برادرم, شكم درد و اسهال است. رسول خدا (ص) فرمود: «به او عسل بده». دوباره آمد. باز هم آن حضرت (ص) فرمود: «به او عسل بده». براي سومين بار آمد. باز هم رسول خدا (ص) فرمود: «به او عسل بده». آن مرد، بار ديگر آمد وگفت: به او عسل دادم (ولي شفا نيافت). پيامبر اكرم (ص) فرمود: «خداوند راست گفته وشكم برادرت، دروغ گفته است (صلاحيت خوب شدن ندارد). به او عسل بده». اين بار، به او عسل داد و شفا يافت».  
باب (4): سياه‏ دانه (شونيز)
1942ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: سَمِعَتُِ النَّبِيَّ (ص) يَقُولُ: «إِنَّ هَذِهِ الْحَبَّةَ السَّوْدَاءَ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ مِنَ السَّامِ». قُلْتُ: وَمَا السَّامُ؟ قَالَ: «الْمَوْتُ». (بخارى:5687)
ترجمه: عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي گويد: شنيدم كه نبي ‏اكرم (ص) فرمود: «اين سياه ‏دانه، علاج هر بيماري است بجز سام». پرسيدم: سام چيست؟ فرمود: «مرگ».
 
باب (28): خواندن قرآن، بدون وضو
140ـ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما: أَنَّهُ بَاتَ لَيْلَةً عِنْدَ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ (ص)، وَهِيَ خَالَتُهُ، فَاضْطَجَعْتُ فِي عَرْضِ الْوِسَادَةِ، وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ  (ص) وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا، فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) حَتَّى إِذَا انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ، اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فَجَلَسَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ، ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ الآيَاتِ الْخَوَاتِمَ مِنْ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ، فَتَوَضَّأَ مِنْهَا، فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ، ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي، قَالَ: فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ، ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ، فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي، وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ أَوْتَرَ، ثُمَّ اضْطَجَعَ، حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ، فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ. (بخارى:183)
ترجمه: عبدالهى بن عباس رضي الله عنهما مي گويد: شبي، در خانه خاله‏ ام ؛ميمونه رضي ‏الله ‏عنها؛ همسر رسول الله (ص) ؛خوابيدم. رسول خدا (ص) و همسرش؛ ميمونه؛ در طول بالش و من در عرض آن، سر نهاديم. رسول الله (ص) خواب رفت ولي پس از گذشت نصف شب يا كمتر ازآن  ، بيدار شد و با كشيدن دست‏ها بر چهرة خويش ، خواب را از خود دور كرد و ده آية اخير سورة آل عمران را تلاوت نمود و بعد بسوي مشك آبي كه آويزان بود، رفت و خوب و كامل، وضو گرفت و به نماز ايستاد.
ابن عباس رضي الله عنهما مي گويد: من نيز مانند رسول الله (ص) وضو گرفته، كنار ايشان به نماز ايستادم. آنحضرت (ص) دست راستش را بر سر من گذاشت و گوش راست مرا اندكي فشرد. پس از آن، رسول الله (ص) دوازده ركعت نماز دو ركعتي خواند. و در پايان، يك ركعت نماز وتر خواند و دراز كشيد. و هنگامي كه اذان صبح گفته شد، دو ركعت سنت فجر را بصورت مختصر خواند و براي اداي نماز فجر، به مسجد رفت.

باب (5): قطرة بيني از عود هندي و عود دريايي
1943ـ عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ (ص) يَقُولُ: «عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ، يُسْتَعَطُ بِهِ مِنَ الْعُذْرَةِ، وَيُلَدُّ بِهِ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ». وَبَاقِيُ الْحَدِيْثِ تَقَدَّمَ. (بخارى:5693)
ترجمه: ام قيس دختر مِحصن رضي الله عنها مي گويد: شنيدم كه نبي اكرم (ص) مي فرمود: «اين عود هندي را لازم بگيريد زيرا براي هفت بيماري، خوب است: براي گلو درد ب