ى، جذام، و مرض‏هاى بد پناه مي‏برم».
و نزد ن دو از ابويسر صحابى (رض) روايت است كه: رسول خدا ص دعا مي‏نمود: (اللهم انى اعوذبك من الهدم، و اعوذبك من التردى، و اعوذبك من الغرق و الحرق و الهرم، و اعوذبك أن يتخبطنى الشيطان عند الموت، و اعوذبك أن اموت فى سبيلك مدبرا و اعوذبك آن اموت لديغا). ترجمه: «بار خدايا، من به تو از فرو ريختن منزل و واقع شدن در آن پناه مي‏برم، و به تو از افتادن پناه مي‏برم، و به تو از غرق شدن، سوختن و پير شدن بسيار زياد پناه مي‏برم، و به تو از اين پناه مي‏برم كه شيطان هنگام مرگ مرا پامال يا ديوانه وار سازد،و به تو از اين پناه مي‏برم، كه در راهت روى گردان ب ميرم، و از اين پناه مي‏برم كه بر اثر گزيده شدن جان دهم». اين لفظ ابوداود است.
و نزد آن دو به اسناد صحيح از ابوهريره (رض) روايت است كه گفت: رسول خدا ص گفت: (اللهم انى اعوذبك من الجوع فانه بئيس الضجيع، و اعوذبك من الخيانة فانها بئست البطانة)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از گرسنگى پناه مي‏برم، چون گرسنگى همبستر بدى است، و به تو از خيانت پناه مي‏جويم، چون خيانت رفيق بدى است». اين چنين در كتاب الاذكار (ص499) آمده است.
و نزد آن دو روايت است كه گفت: رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من الشقاق، و النفاق و سوء الاخلاق)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از شقاق، نفاق و اخلاق بد پناه مي‏برم». اين چنين در تيسير الوصول (83/2) آمده است.
و طبرانى در الصغير از انس (رض) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص چنين مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من العجز و الكسل، و اعوذبك من القسوة، والغفلة و العيلة و الذلة والمسكنة، و اعوذبك من الفسوق والشقاق والنفاق والسمعة والرياء، و اعوذبك من الصمم، والبكم والجنون والجذام و سى‏ء الاسقام)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از ناتوانى و سستى پناه مي‏برم، و به تو از سخت دلى، غفلت، فقر، ذلت و درويشى پناه مي‏برم، و به تو از فسق، شقاق، نفاق، خودنگرى و شهرت و ريا پناه مي‏برم. وبه تو از كرى، گنگى، ديوانگى، جذام و امراض بد پناه مي‏برم». هيثمى (143/10) مي‏گويد: رجال آن رجال صحيح‏اند. و نزد وى هم چنان از عقبه بن عامر (رض) روايت است كه گفت: نبى خدا ص مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من يوم السوء، و من ليلةالسوء، ومن ساعة السوء، و من صاحب السوء و من جار السوء فى دار المقامة)، ترجمه: «بار خدايا، من به تو از روز بد، از شب بد، از ساعت بد، از همراه بد، و از همسايه بد در جاى اقامت دايمى پناه مي‏برم». هيثمى (144/10) مي‏گويد: رجال آن رجال صحيح‏اند: غير بشر بن ثابت (البزار) كه وى ثقه مي‏باشد.
احمد ابن ابى شيبه، از ابوداوُد، نسائى و غير ايشان از عمر (رض) روايت نموده ‏اند كه: رسول خدا ص از پنج چيز پناه مي‏جست: (اللهم انى اعوذبك من البخل، والجبن، و فتنة الصدر و عذاب القبر و سوءالعمر).
ترجمه: «بار خدايا، من به تو از بخل، بزدلى، فتنه سينه، عذاب قبر و بدى عمر پناه مي‏برم». و نزد ابونعيم در الحليه  از عمر (رض) روايت است كه: پيامبر ص حسن و حسين (رض) را در پناه خدا سپرده مي‏گفت: (اعيذكما بكلمات‏ اللَّه  التامة، من كل شيطان و هامة، و من كل عين لامة)، ترجمه: «شما را با كلمه‏هاى تام خداوند، از هر شيطان و گزنده و از هر چشم ضرر رساننده، در پناه خدا قرار مي‏دهم». اين چنين در الكنز (212/1) آمده است.
 
پناه جستن از جن  آنچه پيامبر ص در شبى كه جن‏ها براى او دسيسه كردند گفت
احمد و ابويعلى از ابوتياح روايت نموده ‏اند كه گفت: براى عبدالرحمن بن خنبش ت ميمى (رض) كه بزرگ بود گفتم: رسول خدا ص را درك نمودى؟ گفت: ارى، گفتم: رسول خدا ص شبى كه جن‏ها براى او دسيسه كردند چه عملى انجام داد؟ گفت: شيطان‏ها در آن شب از وادى‏ها و كوه‏ها به سوى رسول خدا ص پائين آمدند و در  ميان آنان شيطان بزرگ نيز بود كه در دست آن آتش قرار داشت و مي‏خواست به روى رسول خدا را بسوزاند، آن گاه جبريل نزدش فرود آمد و گفت: اى محمد، بگو، گفت: «چه بگويم؟» گفت: بگو: (اعوذ بكلمات‏ اللَّه  التامة من شر ما خلق و ذراو برا و من شر ما ينزل من السماء و من شر ما يعرج فيها و من شر فتن الليل و النهار و من شر كل طارق الا طارقا يطرق بخير، يارحمن). ترجمه: «به كلمه‏هاى تام خداوند از شر آنچه خلق نموده، آفريده و پيدا نموده، و از شر آنچه از آسمان نازل مي‏شود، و از شر آنچه به آن بلند مي‏شود، و از شر فتنه‏هاى شب و روز، و از شر هر پيامد در شب، مگر آنچه خير مي‏آورد، پناه مي‏برم اى رحمن»، آن گاه آتش آنان خاموش گرديد و خداوند تبارك و تعالى شكست شان داد. منذرى در الترغيب (117/3) مي‏گويد: هر يكى از آن دو - [احمد و ابويعلى] - اسناد جيد دارند، كه قابل حجت آوردن است، و مالك اين را در الموطا از يحيى بن سعيد به شكل مرسل روايت نموده، و نسائى هم اين را به نقل از ابن مسعود به مثل آن روايت كرده است. و ابن ابى شيبه از مكحول به معناى اين را به اختصار، با فرق در الفاظ استعاذه، چنانكه در الكنز (212/1) آمده، روايت نموده است.
 
پيامبر ص و چگونگى به خدا سپردن يك اعرابى
احمد، حاكم و ترمذى در الدعوات از ابى بن كعب روايت نموده ‏اند كه گفت: نزد پيامبر ص بودم، آن گاه اعرابيى آمد و گفت: اى نبى خدا، من برادرى دارم، و از دردى رنج مي‏برد، پرسيد: «دردش چيست؟» گفت: وى ديوانگى خفيفى دارد، فرمود: «وى را نزدم بياور»، وى او را در پيش رويش گذاشت، پيامبر ص با خواندن چيزهاى زير او را به خدا سپرد: سوره فاتحه، چهار آيه از اول سوره بقره، اين دو آيت: [والهكم اله واحد].(البقره:163) و آيت الكرسى، و سه آيه از آخر سوره بقره، و يك آيه از آل عمران: [شهداللَّه انه لااله الا هو]. (آل عمران:18) و يك آيه از اعراف: [ان ربكم‏ اللَّه ].(الاعراف:54) و آخر سوره مومنين: [فتعالى‏ اللَّه  الملك الحق].(المؤمنون:114) و يك آيه از سوره جن: [و انه تعالى جد ربنا].(الجن:3) و ده آيه از اول سوره صافات، و سه آيه از آخر سوره حشر، و [قل هواللَّه احد]، و معوذتين. آن گاه آن مرد برخاست، انگار كه هرگز مريض نبوده است. اين چنين در الكنز (212/1) آمده است.
 
آنچه را وقتى كسى در شب خوابش نمى‏ برد يا مي‏ترسد بايد بگويد  
آنچه را پيامبر ص به خالدبن وليد ياد داد تا براى طرد آنچه در خوابش مي‏بيند بگويد
طبرانى در الأوسط از ابوامامه (رض) روايت نموده، كه گفت: خالدبن وليد (رض) براى رسول خدا ص از چيزهاى ترساننده‏اى كه در شب مي‏ديد صحبت نمود، به حدى كه آن‏ها مانع برخاستن وى براى نماز شب شده بود، رسول خدا ص فرمود : «اى خالدبن وليد، آيا برايت كلماتى نياموزانم، كه اگر آن‏ها را سه بار بگويى، خداوند آن را از تو دور نمايد؟» گفت: آرى، اى رسول خدا، پدر و مادرم فدايت، به همين  ا ميد برايت شكايت نمودم، گفت: «بگو: اعوذ بكلمات‏ اللَّه  التامة من غضبه و عقابه و شر عباده، و من همزات الشياطين و آن يحضرون» ،ترجمه: «به كلمه‏هاى تام خداوند از غضبش، تعذيبش، شربندگانش، از وسوسه‏هاى شيطان‏ها و از اينكه حاضر شوند پناه مي‏برم». عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) مي