م خطايم و جهلم، اسرافم در كارم و آنچه را تو به آن از من عالم‏ترى ببخشاى. خداوندا، گناه جدّيم، شوخيم، خطايم و قصديم را ببخشاى و همه آن نزدم هست. بار خدايا، برايم آنچهمين مايم، و آنچه را پنهان نموده‏ام، و آنچه را علنى انجام داده‏ام و آنچه را تو به آن از من عالم‏تر هستى برايم بيامرز، تو پيش كننده و عقب برنده هستى ، و تو بر همه چيز قادر و توانايى».
و نزد مسلم از ابوهريره (رض) روايت است كه گفت: رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم اصلح لى دينى الذى هو عصمت امرى، و اصلح لى دنياى التى فيها معاشى، و اصلح لى اخرتى التى فيها معادى، و اجعل الحياة زيادة لى فى كل خير، و اجعل الموت راحة لى من كل شر)، ترجمه: «بار خدايا، دينم را برايم اصلاح بگردان، كه عصمت امرم است، و دنيايم را برايم اصلاح بگردان، كه در آن زندگى ام است، و آخرتم را برايم اصلاح بگردان كه در آن معاد و برگشتم است، و زندگى را برايم زيادتى در هر خير بگردان و مرگ را برايم راحتى از هر شر بگردان».
هم چنان نزد وى  بخارى از ابن عباس (رضى‏ اللَّه  عنهما) روايت است كه: رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم لك اسلمت، و بك آمنت، و عليك توكلت، و اليك انبت، و بك خاصمت. اللهم انى اعوذ بعزتك لااله الا انت، آن تضلنى، انت الحى الذى لا تموت والجن والانس يموتون)، ترجمه: «بار خدايا، براى تو اسلام آوردم، به تو ايمان آوردم، بر تو توكل نمودم، به سويت برگشتم و به مدد تو مخاصمه نمودم. بار خدايا، من به عزت تو پناه مي‏برم از اينكه گمراهم سازى، خدايى جز تو نيست، تو زنده‏اى هستى كه نمى‏ ميرى، و جن و انس مي‏ ميرند».
و نزد ترمذى از ام سلمه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت است كه گفت: اكثر دعاى پيامبر ص اين بود: (يا مقلب القلوب ثبت قلبى على دينك)، ترجمه: «اى گرداننده قلب‏ها، قلبم را بر دينت ثابت گردان». ترمذى مي‏گويد: حديث حسن است.
و نزد وى هم چنان از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت است كه گفت: رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم عافنى فى جسدى، و عافنى فى بصرى، واجعله الوارث منى، لااله الا انت الحليم الكريم، سبحان‏ اللَّه  رب العرش العظيم، والحمدلله رب العال مين).، ترجمه: «بار خدايا، در جسدم برايم عافيت نصيب فرما در چشمم برايم عافيت نصيب نما، و آن را تا آخر همين طور نگه دار، خدايى جز تو كه بردبار و كريم هستى وجود ندارد، پاكى است خدايى را كه پروردگار عرش عظيم است و ستايش خدايى راست كه پروردگار جهانيان است».
و هم چنان نزد وى و ابوداود و ابن ماجه از ابن عباس (رضى‏ اللَّه  عنهما) روايت است كه گفت: پيامبر ص دعا نموده مي‏گفت: (رب اعنى و لا تعن على، وانصرنى و لا تنصر على، وامكر بى و لا تمكر على، و اهدنى و يسر هداى، وانصرنى على من بغى على، رب اجعلنى لك شاكرا، لك ذاكرا، لك راهبا، لك مطواعا، اليك مجيبا - او منيبا - تقبل توبتى، و اغسل حوبتى، واجب دعوتى، و ثبت حجتى، و اهد قلبى، و سدد لسانى، و اسلل سخيمة قلبى)، ترجمه: «پروردگارا، كمكم نما، و بر من كسى را كمك مكن، نصرتم بده و بر من كسى را نصرت مده، برآيم تدبير و حيله فراهم ساز، و بر ضد من تدبير و حيله فراهم مساز، هدايتم نما و هدايتم را آسان گردان، و بر كسى كه بر من بغاوت نموده نصرتم بده، پروردگارا، مرا برايت شاكر، ذاكر، ترسنده، مطيع، جواب دهنده - يا برگشت كننده - بگردان، توبه‏ام را قبول فرما، گناهم را بشوى، دعايم را قبول كن، دليل و حجتم را ثابت ساز، قلبم را هدايت نما، زبانم را استوار ساز و كينه قلبم را بيرون كش». و در روايت ترمذى آمده: (او اها منيبا). ترمذى مي‏گويد: حديث حسن و صحيح است.
 و نزد حاكم از ابن مسعود (رض) - كه آن را به شرط مسلم صحيح دانسته - روايت است كه گفت: از دعاى رسول خدا ص اين بود: (اللهم انا نسالك موجبات رحمتك، و عزائم مغفرتك، و السلامة من كل اثم، و الغنيمة من كل بر، والفوز بالجنة والنجاة من النار)، ترجمه: «بار خدايا، ما از تو موجبات رحمتت را، اسباب واقعى آمرزشت را، سلامتى از هر گناه را، غنيمت از هر نيكى را و كا ميابى به جنت و نجات از آتش را مي‏طلبيم». اين چنين در كتاب أذكار نووى (498) آمده است.
احمد و طبرانى از عبداللَّه بن عمرو (رضى‏ اللَّه  عنهما) روايت نموده ‏اند كه: رسول خدا ص دعا مي‏نمود: (اللهم اغفرلنا ذنوبنا و ظلمنا و هزلنا و جدنا و عمدنا، و كل ذلك عندنا)، ترجمه: «بار خدايا، گناهان ما را، ظلم ما را، شوخى ما را، عمل جدى ما را و قصدى و عمدى ما را ببخشاى، و همه اين‏ها نزد ما هست». هيثمى (172/10) مي‏گويد: اسناد اين دو حسن است.
و هم چنان نزد آن دو و بزار از عمران بن حصين (رضى‏ اللَّه  عنهما) روايت است كه گفت: دعاى پيامبر ص به طور اغلب اين بود: (اللهم اغفرلى ما اخطات و ماتعمدت و ما اسررت و ما اعلنت و ما جهلت و ماتعمدت)، ترجمه: «بار خدايا، آنچه را خطا نمودم و آنچه را عمدى انجام دادم، آنچه را سرى نمودم و آنچه را علنى كردم و آنچه را ندانستم و به جهالت مرتكب شدم و آنچه را عمدى انجام دادم، برايم ببخش». هيثمى (172/10) مي‏گويد: رجال آن‏ها رجال صحيح اند، غير عون عقيلى كه ثقه مي‏باشد.
و احمد از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم احسنت خلقى فاحسن خلقى)، ترجمه: «بار خدايا، خلقم را نيكو نموده‏اى، اخلاقم را هم نيكو ساز». هيثمى (173/10) مي‏گويد: رجال آن رجال صحيح اند، احمد و ابويعلى نيز اين را از ابن مسعود به مثل آن به اسناد صحيح روايت كرده‏ اند.
احمد و ابويعلى به دو اسناد حسن از ام سلمه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت نموده ‏اند كه: رسول خدا ص مي‏گفت: (رب اغفر و ارحم واهدنى السبيل الاقوم)، ترجمه: «بار خدايا، برايم بيامرز، رحمم نما، و به راه استوارتر هدايتم كن». و نزد طبرانى در الأوسط از انس بن مالك (رض) روايت است كه رسول خدا ص مي‏گفت، (يا ولى الاسلام واهله، ثبتنى به حتى القاك)، ترجمه: «اى كارساز اسلام و اهل اسلام، مرا بر اسلام تا ملاقاتت ثابت گردان». رجال آن، چنانكه هيثمى (176 174/10) گفته، ثقه‏ اند.
احمد و طبرانى از بسربن ابى ارطات قريشى (رض) روايت نموده ‏اند كه گفت: از رسول خدا ص شنيدم كه دعا مي‏نمود: (اللهم احسن عاقبتنا فى الامور كلها، و اجرنا من خزى الدنيا و عذاب الاخرة)، ترجمه: «بار خدايا، فرجام ما را در همه امور نيك گردان، و از رسوايى دنيا و عذاب آخرت امان مان ده»، و طبرانى افزوده، كه گفت: «كسى كه اين دعايش باشد، قبل از رسيدن بلا برايش مي‏ ميرد». هيثمى(178/10) مي‏گويد: رجال احمد و يكى از اسنادهاى طبرانى ثقه‏ اند.
و هم چنان نزد هر دوى آنان از ابوصرمه (رض) روايت است كه: رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم انى اسالك غناى و غنى مولاى)، ترجمه: «بار خدايا ، من از تو غناى خود و غناى مولايم  را طلب مي‏كنم». هيثمى (178/10) مي‏گويد: رجال يكى از اسنادهاى احمد رجال صحيح‏اند.
و نزد بزار از ثوبان (رض) روايت است كه رسول خدا ص مي‏گفت: (اللهم انى اسالك الطيبات و ترك المنكرات، و حب المساكين، و آن تتوب على، و آن اردت بعبادك فتنة آن تقبضنى غير مفتون)، ترجمه: «خداو