ص و دوست داشتن دعاهاى جامع و آموزش آن به عايشه</a><a class="text" href="w:text:2492.txt">پيامبر ص و آموزش دعاى جامع براى ابوامامه و اصحابش</a><a class="text" href="w:text:2493.txt">استعاذه و پناه جستن  از آنچه پيامبر ص پناه مي‏جست</a><a class="text" href="w:text:2494.txt">پناه جستن از جن  آنچه پيامبر ص در شبى كه جن‏ها براى او دسيسه كردند گفت</a><a class="text" href="w:text:2495.txt">پيامبر ص و چگونگى به خدا سپردن يك اعرابى</a><a class="text" href="w:text:2496.txt">آنچه را پيامبر ص به خالدبن وليد ياد داد تا براى طرد آنچه در خوابش مي‏بيند بگويد</a></body></html>دعاهاى پيامبر ص در وقت خوردن، نوشيدن و پوشيدن لباس
بخارى، ابوداود و ترمذى از ابوامامه (رض) روايت نموده ‏اند كه: وقتى سفره پيامبر ص جمع مي‏شد مي‏گفت: (الحمدُللَّه كثيرا طيبا مباركا فيه غير مكفى و لا مودع و لا مستغنى عنه ربنا)، ترجمه: «ستايش زياد، پاك و مبارك براى خداست، ستايشى كه بر آن اكتفا نمى‏شود و نه آن ترك كرده مي‏شود و نه از آن بى پروايى صورت مي‏گيرد، اى پروردگار ما».
و نزد ترمذى و ابوداود از ابوسعيد (رض) روايت است كه گفت: پيامبر ص وقتى لباس جديدى را بر تن مي‏نمود مي‏گفت: (الحمدلله الذى اطعمنا و سقانا و جعلنا من المسل مين)
(اللهم لك الحمد انت كسوتنى هذا - ويس ميه باسمه اما ق ميصاو اما عمامة او رداء - اسالك خيره و خير ما صنع له، و اعوذبك من شره و شر ما صنع له)، ترجمه: «بار خدايا، ستايش تو راست، تو اين را به من پوشانيده‏اى - و نام آن را مي‏گرفت، يا پيراهن يا دستار يا چادر - از تو خير اين و خير آنچه را براى آن ساخته شده مي‏خواهم، و به تو از شر آن و شر آنچه براى آن ساخته شده پناه مي‏برم». اين چنين در جمع الفوائد (264/2) آمده است.
 
دعاهاى پيامبر ص در وقت ديدن مهتاب، و هنگام رعد و ابر و باد  
دعاى پيامبر ص در وقت ديدن مهتاب
ترمذى (183/2) از طلحه (رض) روايت نموده كه: پيامبر ص وقتى مهتاب نو را مي‏ديد مي‏گفت: (اللهم اهله علينا باليمن و الايمان والسلامة و الاسلام، ربى و ربك‏ اللَّه )، ترجمه: «بار خدايا، آن را بر ما با بركت، ايمان، سلامت و اسلام نو بگردان، پروردگار من و پروردگار تو خداست». و ابن عساكر اين را از ابن عمر به اين لفظ روايت نموده است: (اللَّه اكبر، اللهم اهله علينا بالامن و الامان والسلامة و الاسلام والتوفيق لما تحب و ترضى، ربنا و ربك‏ اللَّه )، ترجمه: «خداوند بزرگ است ، بار خدايا، آن را بر ما به امن و امان و سلامتى و اسلام و توفيق به آنچه دوست مي‏دارى و راضى مي‏شوى نو گردان، پروردگار ما و پروردگار تواللَّه است». چنانكه در الكنز (326/4) آمده است. و طبرانى نيز اين را از ابن عمر به مثل آن روايت نموده مگر اينكه وى اين را ذكر ننموده است:اللَّه اكبر، (و نزد وى ايمان در بدل امان است) آمده است. هيثمى (139/10) مي‏گويد: در اين روايت عثمان بن ابراهيم (حاطبى) آمده، و در وى ضعف مي‏باشد.
و طبرانى از رافع بن خديج (رض) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص وقتى مهتاب نو را مي‏ديد مي‏گفت: (هلال خير و رشد)، ترجمه: «مهتاب خير و رهنمونى»، و بعد از آن مي‏گفت: (اللهم انى اسالك من خير هذا الشهر و خير القدر، واعوذبك من شره)، ترجمه: «بار خدايا، من از تو خير اين ماه و خير قدر را سئوال مي‏كنم، و از شر آن به تو پناه مي‏برم»، سه بار. اسناد آن، چنانكه هيثمى (139/10) گفته، حسن است.
 
دعاى پيامبر ص هنگام رعد، ابر و باد
ترمذى از ابن عمر (رض) روايت نموده كه: پيامبر ص روايت نموده كه: پيامبر ص وقتى صداى رعد و صاعقه را مي‏شنيد مي‏گفت: (اللهم لا تقتلنا بغضبك، و لا تهلكنا بعذابك، وعافنا قبل ذلك)، ترجمه: «بار خدايا، ما را به غضبت مكش و به عذابت هلاك مگردان و قبل از آن عافيت مان بده». اين چنين در جمع الفوائد (264/2) آمده است.
بخارى، مسلم و ترمذى از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت نموده ‏اند كه: وقتى باد شديد مي‏شد، نبى خدا ص مي‏گفت: (اللهم انى اسالك خيرها و خير ما فيها و خير ما ارسلت به، و اعوذبك من شرها و شرما فيها و شرما ارسلت به)، ترجمه: «بار خدايا، من ازتو خير آن را ، خير آنچه را در آن است و خير آنچه را به آن فرستاده شده است مي‏طلبم، و به تو از شر ان، شر آنچه در آن است و شر انچه به آن فرستاده شده است پناه مي‏برم»، و نزد ابوداود از وى روايت است كه: وقتى پيامبر ص ابر را در كناره آسمان مي‏ديد كار را ترك مي‏نمود، و اگر در نماز مي‏بود آن را زود ادا مي‏كرد، و بعد از آن مي‏گفت: (اللهم انى اعوذبك من شرها)، ترجمه: «بار خدايا من از شرش به تو پناه مي‏برم». و اگر باران مي‏باريد مي‏گفت: (اللهم صيبا هنيئا)، ترجمه: «بار خدايا، باران گوارا». اين چنين در جمع الفوائد (265/2) آمده است.
ابن ابى شيبه از عايشه (رضى‏ اللَّه  عنها) روايت نموده، كه گفت: رسول خدا ص وقتى ابر سنگينى را در كناره‏اى از كناره‏هاى آسمان مي‏ديد، عملى را كه در آن قرار مي‏داشت ترك مي‏نمود، اگرچه در نماز مي‏بود، و خود را روبروى قرار مي‏داد و مي‏گفت: (اللهم انا نعوذبك من شر ما ارسل به)، ترجمه: «بار خدايا، ما از شر انچه به آن فرستاده شده به تو پناه مي‏بريم» و اگر باران مي‏باريد مي‏گفت: (اللهم صيبا نافعا)، ترجمه: «بار خدايا، باران نافع»، دو بار يا سه بار، و اگر خداوند آن را دور مي‏ساخت و نمى‏باريد، خداوند تعالى را بر آن مي‏ستود. اين چنين در الكنز (290/4) آمده است.
و طبرانى در الكبير والأوسط از سلمه بن اكوع (رض) روايت نموده، كه گفت: وقتى كه باد شديد مي‏شد، رسول خدا ص مي‏گفت : (اللهم لقحا لا عقيما)، ترجمه: «بار خدايا، مثمر باشد و نه عقيم». هيثمى (135/10) مي‏گويد: رجال آن رجال صحيح اند، غير مغيره بن عبدالرحمن كه ثقه مي‏باشد.
 
بيعت فاطمه بنت عُتْبه
احمد وبزار - كه رجال وى رجال صحيح اند - از عائشه (رضي‏ الله  عنها) روايت نموده‏اند كه گفت: فاطمه بنت عتبه بن ربيعه (رضي‏ الله  عنها) جهت بيعت نزد پيامبر خدا ص آمد، پيامبر ص از وى تعهد گرفت:  «كه شرك نياورند و زنا ننمايند»... الآيه.  عائشه مي‏فرمايد: فاطمه دست خود را از حيا بر سر خود گذاشت، و پيامبر ص را آنچه از وى ديد متعجّب ساخت، عائشه (رض) گفت: اى زن اينها را قبول كن، به خدا سوگند ما نيز بر چيز ديگرى جز اين بيعت نكرده‏ايم. فاطمه پاسخ داد: بنابراين آرى، و با وى بر همان آيه بيعت نمود. اين چنين در مجمع الزوائد (37/6) آمده.
    
دعاهاى پيامبر ص بدون در نظر داشت وقت معينى
مسلم از ابن مسعود (رض) روايت نموده كه: نبى خدا ص مي‏گفت: (اللهم انى اسالك الهدى و العفاف و الغنى)، ترجمه: «بار خدايا، من از تو هدايت، تقوى، عفاف و غنا مي‏طلبم».
و هم چنان نزد وى و بخارى از ابوموسى اشعرى (رض) از پيامبر ص روايت است، كه وى به اين دعا، دعا مي‏نمود: (اللهم اغفرلى خطيئتى و جهلى، و اسرافى فى امرى، و ما انت اعلم به منى. اللهم اغفرلى جدى و هزلى و خطئى و عمدى، و كل ذلك عندى. اللهم اغفرلى ما قدمت و ما اخرت و ما اسررت و ما اعلنت و ما انت اعلم به منى، انت المقدم و انت المؤخر و انت على كل شى‏ء قدير). ترجمه: «بار خدايا، براي