هْرِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْغَدَاةِ. (بخارى:1182)
ترجمه: عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي‏فرمايد: رسول الله (ص)چهار ركعت قبل از نماز ظهر و دو ركعت قبل از نماز فجر را ترك نمي‏كرد.
 
باب (23): خواندن نماز نفل قبل از نماز مغرب
613ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ الْمُزَنِيِّ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «صَلُّوا قَبْلَ صَلاةِ الْمَغْرِبِ». قَالَ فِي الثَّالِثَةِ: «لِمَنْ شَاءَ». كَرَاهِيَةَ أَنْ يَتَّخِذَهَا النَّاسُ سُنَّةً. (بخارى:1183)
ترجمه: عبد الهن مزني(رض) مي‏گويد: رسول الله (ص) فرمود: «قبل از نماز مغرب، دو ركعت نماز بخوانيد». و اين جمله را سه بار، تكرار كرد. و پس از تكرار سوم، فرمود: «هر كس كه بخواهد». و جمله فوق را به خاطر اين فرمود كه دوست نداشت، مردم آنرا سنت مؤكده تلقي كنند. 
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:560.txt">باب (1): فضيلت نماز در مسجد مكه و مسجد مدينه </a><a class="text" href="w:text:561.txt">باب (2): مسجد قبا</a><a class="text" href="w:text:562.txt">باب (3): فضيلت (مكان) ميان قبر و منبر رسول الله (ص)</a></body></html>باب (22): شب بيداري در شب قدر از ايمان است
33 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «مَنْ يَقُمْ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ». (بخارى:35) 
ترجمه: از ابو هريره (رض) روايت است كه رسول الله (ص) فرمود: «هر كس، شب قدر را بقصد ثواب، زنده نگاه دارد، (يعني آن شب را در عبادت و بندگي بسر برد)، همة گناهان گذشته اش، مورد عفو قرار خواهند گرفت».
 
باب (1): فضيلت نماز در مسجد مكه و مسجد مدينه 
614 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «لا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلاَّ إِلَى ثَلاثَةِ مَسَاجِدَ: الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِ الرَّسُولِ (ص)، وَمَسْجِدِ الأَقْصَى». (بخارى:1189)
ترجمه:  ابوهريره (رض) مي‏گويد: رسول الله (ص) فرمود: رخت سفر نبنديد مگر براي زيارت سه مسجد: 1ـ مسجد الحرام  2 ـ مسجد النبي(ص)  3ـ مسجد الاقصي.
615 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) أَنَّ النَّبِيَّ (ص) قَالَ: «صَلاةٌ فِي مَسْجِدِي هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ صَلاةٍ فِيمَا سِوَاهُ، إِلاَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ». (بخارى:1190)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي‏گويد: رسول الله (ص) فرمود: «نماز خواندن در مسجد من، هزار بار بهتر از نماز خواندن در ساير مساجد است بجز مسجد الحرام». 
 
باب (2): مسجد قبا
616 ـ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّه عَنْهُمَا:أَنَّهُ كَانَ لا يُصَلِّي مِنَ الضُّحَى إِلاَّ فِي يَوْمَيْنِ: يَوْمَ يَقْدَمُ بِمَكَّةَ فَإِنَّهُ كَانَ يَقْدَمُهَا ضُحًى، فَيَطُوفُ بِالْبَيْتِ، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ، وَيَوْمَ يَأْتِي مَسْجِدَ قُبَاءٍ، فَإِنَّهُ كَانَ يَأْتِيهِ كُلَّ سَبْتٍ، فَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَرِهَ أَنْ يَخْرُجَ مِنْهُ حَتَّى يُصَلِّيَ فِيهِ، قَالَ: وَكَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) كَانَ يَزُورُهُ رَاكِبًا وَمَاشِيًا، قَالَ: وَكَانَ يَقُولُ: إِنَّمَا أَصْنَعُ كَمَا رَأَيْتُ أَصْحَابِي يَصْنَعُونَ، وَلا أَمْنَعُ أَحَدًا أَنْ يُصَلِّيَ فِي أَيِّ سَاعَةٍ شَاءَ مِنْ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ، غَيْرَ أَنْ لا تَتَحَرَّوْا طُلُوعَ الشَّمْسِ وَلا غُرُوبَهَا. (بخارى:1191 ، 1192)
ترجمه: از عبد الله بن عمر رضي الله عنهما روايت است كه او نماز چاشت نمي خواند، مگر در دو روز. نخست، روزي كه وارد مكه مي شد. يعني هنگامي كه مي خواست وارد شهر شود، وقت چاشت وارد مي شد. ابتدا، خانة كعبه را طواف مي كرد. سپس، دو ركعت نماز، در مقام ابراهيم مي خواند.دوم، روزهاي شنبه كه به مسجد قبا مي رفت. وقتي وارد مسجد مي شد، دوست نداشت بدون خواندن نماز، از آنجا بيرون رود. ( بدين جهت در آنجا، نماز مي خواند).
عبد الله بن عمر رضي الله عنهما مي گويد: رسول الله (ص)گاهي پياده و گاهي سواره، به زيارت مسجد قبا مي رفت. من همان كاري را  انجام مي دهم كه ساير دوستانم  مي كنند. و  هيچ كس را از خواندن نماز، در ساير اوقات شبانه روز، منع نمي كنم. البته هنگام طلوع و غروب آفتاب، نماز نخوانيد.
 
باب (3): فضيلت (مكان) ميان قبر و منبر رسول الله (ص)
617 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ، وَمِنْبَرِي عَلَى حَوْضِي». (بخارى:1196)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «ميان خانه و منبر من، باغي از باغهاي بهشت است. و منبر من، بر روي حوض من، (كوثر) قرار دارد». 
 
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:564.txt">باب (1):  آنچه از سخن، در نماز ممنوع شده است</a><a class="text" href="w:text:565.txt">باب (2): همواركردن سنگ ريزه ها در نماز</a><a class="text" href="w:text:566.txt">باب (3): اگر سواري، هنگام نماز خواندن، فرار كرد  </a><a class="text" href="w:text:567.txt">باب (4): جواب ندادن سلام در نماز</a><a class="text" href="w:text:568.txt">باب (5): دست به كمر ايستادن، در نماز</a></body></html>باب (1):  آنچه از سخن، در نماز ممنوع شده است
618 ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ مَسْعُوْدٍ (رض) قَالَ: كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ (ص) وَهُوَ فِي الصَّلاةِ، فَيَرُدُّ عَلَيْنَا، فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ، فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا، وَقَالَ: «إِنَّ فِي الصَّلاةِ شُغْلاً». (بخارى:1199)
ترجمه: عبد الله بن مسعود (رض) مي گويد: (ابتدا) هنگامي كه رسول الله (ص) مشغول نماز خواندن بود و ما به ايشان سلام مي داديم، جواب سلام ما را مي داد. اما هنگاميكه از نزد نجاشي (پس از هجرت به حبشه) برگشتيم و سلام داديم، جواب نداد و فرمود: «در نماز، مشغوليت ديگري وجود دارد».
619 ـ وَفِيْ رِوَايَةٍ عَنْ زَيْدِ بْنُ أَرْقَمَ  (رض) قال: كَانَ أَحَدُنَا يُكَلِّمُ صَاحِبَهُ فِي الصَّلاةِ، حَتَّى نَزَلَتْ:(حَافِظوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ) فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ. (بخارى:1200)
ترجمه: و در روايتي، زيد بن ارقم(رض) مي گويد: در ابتداي اسلام ، هنگام نماز خواندن، با يكديگر صحبت مي كرديم. اما زماني كه اين آيه نازل شد كه: (بر نمازها مواظبت كنيد بويژه نماز ميانه، و براي خدا با فروتني بايستيد).  به ما دستور داده شد تا در نماز، سكوت را رعايت نماييم.

باب (2): همواركردن سنگ ريزه ها در نماز
620 ـ عَنْ مُعَيْقِيب (رض): أَنَّ النَّبِيَّ (ص) قَالَ فِي الرَّجُلِ يُسَوِّي التُّرَابَ حَيْثُ يَسْجُدُ، قَالَ: «إِنْ كُنْتَ فَاعِلاً فَوَاحِدَةً». (بخارى:1207)
ترجمه: معيقيب (رض) مي گويد: رسول الله (ص) دربارة كسي كه خاكهاي مكان سجده اش را هموار مي كند، فرمود: «اگر مي خواهيد اين كار را انجام دهيد، يك بار كافي است».
 
باب (3): اگر سواري، هنگام نماز خواندن، فرار كرد  
621 ـ عَنْ أَبِيْ بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ (رض): أَنَّهُ صَلَّى يَوْماً فِيْ غَزْوَةٍ وُّلِجَامُ دَابَّتِ