ارى:5771)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسول الله (ص) فرمود: «هيچ كس نبايد شتران بيمارش را نزد كسي كه شترانش سالم اند, ببرد».  

باب (20): نوشيدن زهر و مانند آن براي مداوا
1959ـ وَعَنْهُ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «مَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَهُوَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ يَتَرَدَّى فِيهِ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ تَحَسَّى سُمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَسُمُّهُ فِي يَدِهِ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ يَجَأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا». (بخارى:5778)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است كه نبي اكرم (ص) فرمود: «هركس، خودش را از بالاي كوهي بيندازد و خودكشي كند، براي هميشه و بطور دائم در آتش جهنم، سقوط مي كند. و هركس, با خوردن زهر, خود كشي كند, براي هميشه و بطور دائم آن زهر را در آتش جهنم در دست خواهد داشت و جرعه جرعه آن را خواهد نوشيد. وهركس، با آهني, خودكشي كند، براي هميشه و بطور دائم, آن آهن را در آتش جهنم بدست خواهد داشت و در شكم اش فرو خواهد برد».
باب (21): اگر مگسي، در ظرف بيفتد
1960ـ وَعَنْهُ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «إِذَا وَقَعَ الذُّبَابُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ، فَلْيَغْمِسْهُ كُلَّهُ، ثُمَّ لِيَطْرَحْهُ، فَإِنَّ فِي أَحَدِ جَنَاحَيْهِ شِفَاءً وَفِي الآخَرِ دَاءً». (بخارى:5782)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است كه رسول الله (ص) فرمود: «اگر مگس در ظرف (آب) يكي از شما افتاد, آنرا بطور كامل در آن, غوطه دهد. سپس، بيرون بيندازد. زيرا در يكي از بالهايش, شفا و در ديگري، بيماري وجود دارد».

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1527.txt">باب (1): لباسي كه پايين‏تر از قوزكهاي پا باشد، در دوزخ خواهد بود </a><a class="text" href="w:text:1528.txt">باب (2): لباس گُلدار، نقش دار و عبا</a><a class="text" href="w:text:1529.txt">باب (3): لباس سفيد</a><a class="text" href="w:text:1530.txt">باب (4): پوشيدن حرير و نشستن روي آن</a><a class="text" href="w:text:1531.txt">باب (5): نشستن روي ابريشم</a><a class="text" href="w:text:1532.txt">باب (6): استعمال زعفران براي مردان، ممنوع مي باشد</a><a class="text" href="w:text:1533.txt">باب (7): كفشهاي چرمي و غيره</a><a class="text" href="w:text:1534.txt">باب (8): در آوردن كفش پاي چپ</a><a class="text" href="w:text:1535.txt">باب (9): هيچ كس نبايد نقشي مانند نقش انگشتر پيامبر اكرم (ص) بسازد</a><a class="text" href="w:text:1536.txt">باب (10): مرداني كه خود را به صورت زنان در مي‏آورند، بايد از خانه‏ها بيرون رانده شوند</a><a class="text" href="w:text:1537.txt">باب (11): گذاشتن ريش</a><a class="text" href="w:text:1538.txt">باب (12): رنگ كردن محاسن و موي سر</a><a class="text" href="w:text:1539.txt">باب (13): موي مجعّد</a><a class="text" href="w:text:1540.txt">باب (14): تراشيدن بخشي از موي سر و ترك كردن بخشي ديگر</a><a class="text" href="w:text:1541.txt">باب (15): خو شبو زدن زن به شوهر</a><a class="text" href="w:text:1542.txt">باب (16): رد نكردن عطر و مواد خوشبو</a><a class="text" href="w:text:1543.txt">باب (17): عطر مخلوط</a><a class="text" href="w:text:1544.txt">باب (18): عذاب مجسمه سازان در روز قيامت</a><a class="text" href="w:text:1545.txt">باب (19): از بين بردن تصاوير</a></body></html>باب (1): لباسي كه پايين‏تر از قوزكهاي پا باشد، در دوزخ خواهد بود 
1961ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «مَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ مِنَ الإِزَارِ فَفِي النَّارِ». (بخارى:5787)
        ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص) فرمود: «هر كس, ازارش پايين تر از  شتالنگ هايش باشد, در جهنم است». (البته اين زماني است كه بخاطر تكبر باشد. فتح الباري).

باب (2): لباس گُلدار، نقش دار و عبا
1962ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ (رض) قَالَ: كَانَ أَحَبُّ الثِّيَابِ إِلَى النَّبِيِّ (ص) أَنْ يَلْبَسَهَا الْحِبَرَةَ. (بخارى:5813)
ترجمه: انس بن مالك (رض) مي گويد: محبوب ترين پارچه نزد نبي اكرم  (ص) براي پوشيدن، بُرد يماني سبز رنگ بود.
1963ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ (ص): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) حِينَ تُوُفِّيَ سُجِّيَ بِبُرْدٍ حِبَرَةٍ. (بخارى:5814)
ترجمه: عايشه رضي الله عنها ؛همسر گرامي نبي اكرم (ص)؛ مي گويد: هنگامي كه رسول الله (ص)وفات يافت, با يك چادر سبز يمني پوشانده شد.

باب (3): لباس سفيد
1964ـ عَنْ أَبِي ذَرٍّ (رض) قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ (ص) وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ أَبْيَضُ، وَهُوَ نَائِمٌ، ثُمَّ أَتَيْتُهُ وَقَدِ اسْتَيْقَظَ، فَقَالَ: «مَا مِنْ عَبْدٍ قَالَ: لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، ثُمَّ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ، إِلاَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ». قُلْتُ: وَإِنْ زَنَى، وَإِنْ سَرَقَ؟ قَالَ: «وَإِنْ زَنَى، وَإِنْ سَرَقَ». قُلْتُ: وَإِنْ زَنَى، وَإِنْ سَرَقَ؟ قَالَ: «وَإِنْ زَنَى، وَإِنْ سَرَقَ». قُلْتُ: وَإِنْ زَنَى، وَإِنْ سَرَقَ؟ قَالَ: « وَإِنْ زَنَى، وَإِنْ سَرَقَ، عَلَى رَغْمِ أَنْفِ أَبِي ذَرٍّ». وَكَانَ أَبُو ذَرٍّ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا، قَالَ: وَإِنْ رَغِمَ أَنْفُ أَبِي ذَرٍّ. (بخارى:5827)
ترجمه: ابوذر (رض) مي گويد: نزد نبي اكرم (ص) رفتم و ديدم كه پارچه اي سفيد بر او كشيده شده و خوابيده است. بار دوم كه نزد ايشان رفتم, بيدار شده بود. پس فرمود: «هر بنده اي كه       لا اله الا الله بگويد و بر آن بميرد, وارد بهشت مي شود». پرسيدم: اگر چه مرتكب زنا و سرقت شود؟ فرمود: «اگر چه مرتكب زنا و سرقت شود». دوباره پرسيدم: اگر چه مرتكب زنا و سرقت شود؟ فرمود: «اگر چه مرتكب زنا و سرقت شود». باز هم پرسيدم: اگر چه مرتكب زنا و سرقت شود؟ فرمود: «علي رغم خواست ابوذر, اگر چه زنا و دزدي كند».
راوي مي گويد: هرگاه ابوذر(رض) اين حديث را بيان مي كرد, مي گفت: علي رغم خواست ابوذر.
باب (30): استفاده از باقيماندة آب وضو
142ـ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ (رض) قال: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ (ص) بِالْهَاجِرَةِ، فَأُتِيَ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَأْخُذُونَ مِنْ فَضْلِ وَضُوئِهِ فَيَتَمَسَّحُونَ بِهِ،
فَصَلَّى النَّبِيُّ (ص) الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ.(بخارى:187)
ترجمه: ابو جحيفه (رض) ميگويد: روزي، رسول الله (ص) اول ظهر، نزد ما تشريف آورد. آب براي  وضوي آنحضرت (ص) آورده شد. رسول الله (ص) وضو گرفت و مردم، باقيماندة آب وضويش را برداشتند و به صورتهايشان ماليدند. رسول الله (ص) در حالي كه جلوي خود، نيزه اي را (بعنوان ستره) نصب كرده بود، هر يك از نمازهاي ظهر و عصر را دو ركعتي خواند. 
143ـ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ (رض) قال: ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى النَّبِيِّ (ص) فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ، ثُمَّ قُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتَمِ النُّبُوَّةِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ مِث