رده اند قرار مده پروردگارا تويي كه بخشنده مهرباني». 
خدايا توفيق و قبول توبه از تو مي‌طلبيم.
اين اسناد جيد است اگر سماع امام زين العابدين از جدش علي ابن ابي طالب رضي ‌الله‌ عنه صحيح باشد البته از نسخه ظاهريه ثابت است و اين نسخه معتمدي و مؤثقي است كه از اصلي قوي تراست، ‌البته حديث را با اين لفظ نيافتم و نه در تفسير آيه سوره زمر كه امام صادق رحمت ‌الله عليه به آن استدلال كرده اند. از حديثي كه امام صادق روايت كرده اند الفاظ مختصر تري نيز وجود دارد، ‌از جمله روايت ابن عمر رضي‌الله عنهما كه مرفوع از رسول خدا صلي‌الله‌ عليه‌ وآله‌ وسلم روايت است كه فرمودند:
‌(‌أنا اول من تنشق عنه الارض ثم ابوبكر ثم عمر ثم عثمان، ‌ثم علي ثم أتي اهل البقيع ثم انتظر اهل مكة‌ فتنشق عنهم ثم يقوم الخلائق).
 ‌ملا عمر ابن حضر آنرا در سيرتش از ابن محب طبري در رياض النضره‌ (1/52)آورده است،‌ كما اينكه ابوحاتم رازي در فضائل عمر آنرا از ابن محب (1/164) نقل كرده است.
و از علي ابن ابي طالب روايت است كه عرض كرد اي رسول خدا اولين كسي كه در روز قيامت از او حساب گرفته مي‌شود كيست؟ فرمود: ابوبكر؟ عرض كرد سپس كي؟ فرمودند: عمر عرض كرد سپس كي؟ فرمودند: (ثم انت يا علي) گفتم: اي رسول خدا عثمان كجا كجاست؟ فرمودند:
‌(إني سألت عثمان حاجة ‌سرا فقضاها سرا فسالت الله أن لا يحاسب عثمان)‌ من از عثمان پنهاني چيزي خواستم، ‌اوآنرا پنهاني بجا آورد، ‌لذا از خداوند خواستم كه از عثمان حساب نگيرد.
حافظ ابن بشران وابن السمان در (الموافقة بين آل البيت والصحابة) و شبيه آنرا الخجندي در الاربعين آورده اند،‌ كما اينكه ابن محب طبري نيز آنرا (‌2/32) نقل كرده است. ‌اما لفظي كه در متن آمده اين است كه رسول الله ‌صلي‌الله عليه‌ وآله‌ وسلم از قاتلين عمر و علي اسم گرفته اند.
در اينجا امام صادق رحمت ‌الله عليه تاكيد مي‌كند كسي كه با اين چهار نفر يا با يكي از آنان بغض و كينه بورزد يا كساني كه آنان را تكفير مي‌كنند يا مرتد مي‌خوانند بي ترديد كافر است و اعمالش جزو اعمال كساني است كه خداوند در باره آنان فرموده:
 (وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُوراً) (الفرقان:23) 
«به هر گونه كاري كه كرده اند مي پردازيم سپس آنرا (چون) غبار بر باد رفته مي گردانيم».
در آخر نسخه ظاهريه چنين آمده است: ‌آخر المناظرة‌ و الحمدلله رب العالمين وصلي الله علي محمد و آله الطاهرين و سلم.پس دانستيم كه امام صادق رحمت الله‌ عليه كه امام اهل بيت در زمان خودش بود دشمنان صحابه و كساني كه با آنان بغض و كنيه داشتند يا آنان را دشنام مي‌دادند را مسلمان نمي‌دانست و اين مطابق آيات قرآن كريم و اقوال علماي امت اعم از صحابه و تابعين و تبع تابعين است.
‌بنابراين جز كسي كه از هوي و هوس نفس و از شيطان پيروي مي‌كند و يا ندانسته بازيچه دست دشمنان اسلام قرار گرفته هيچ مسلماني جرأت ندارد كه به صحابه پيامبر رضوان الله عليهم اجمعين توهين كند يا آنان را كافر و مرتد ومنافق بخواند يا آنان را لعن كند.
 خداوند همه مسلمين را از شر شيطان ونفسها ودشمنان جني و انسي شان نجات بخشد و دلهاي همه را به قرآن وسنت ومحبت صحابه واهل بيت رضوان‌الله‌عليهم جمع كند، ‌وبه آنان توفيق وحدت و اتحاد و يكدلي عنايت فرمايد و سايه هر گونه شر ونفاق و اختلاف و چند دستگي و كينه و دشمني را از سرشان دور كند.
 خدايا! از تو مي‌خواهيم كه امت اسلامي را متحد بگرداني و آنان را بر دشمنانشان كه دشمنان دين و قرآن هستند پيروز و سرفراز بگرداني.
‌خدايا! از تو عاجزانه مي‌خواهيم كه تمام اسباب و عوامل اختلاف را از ميان امت ريشه كن ‌كني و براي هميشه دلهاي مسلمين جهان را به هم پيوند محبت و اخوت دهي.
‌خدايا! كساني را كه در ميان امت تخم اختلاف و كينه و دشمني مي‌كارند هدايت كن، ‌اگر هدايت در تقدير شان نيست خدايا هلاك و نابود شان بگردان.
وخدايا! ترا شاهد مي‌گيريم كه بخاطر تو با همه دوستان تو دوست هستيم و هر كسي را كه تو دوست داشته اي يا دوست مي‌داري يا دوست خواهي داشت همه را دوست مي‌داريم و از همه دشمنانت نفرت و انزجار داريم ولي از تو مي‌خواهيم كه آنها را نيز هدايت كني كه خزائن تو پر از هدايت و بهشت تو بزرگ است.
 خدايا! همة بشريت را به راه راست هدايت كن وهمه هدايت شدگان را بايكديگر متحد و متفق بگردان.
‌خدايا! تو مي داني كه ضعف امت اسلامي بر اثر دوري از دين تو و تفرقه و اختلاف است پس همه ما را به دين و رضا و خوشنودي خودت نزديك بفرما.
 خديا! تمام اسباب تفرقه و اختلاف را نابود فرما و همه تفرقه اندازان و اختلاف افكنان را هدايت فرما.
خدايا! ‌اگر هدايت در تقديرشان ننوشته اي نابودشان بفرما ولي قبل از آن رسوايشان گردان تا براي دیگران پند و عبرتی باشند.
خدایا! نسل هاي شان را هم اگر قابل هدايتند هدايت فرما اگر نيستند رسوا و نابودشان فرما.
 خدايا! ترا شاهد مي‌گيرم اگر به من فرصت يك دعاي مقبول عنايت فرمايي آن يك دعا این است كه تمام بشريت را هدايت كني و دلهاي همه هدايت شدگان را به هم نزديك كني و با الفت و محبت و وحدت شستشو دهي و تمام عوامل تفرقه را خوار ورسوا و ذليل گرداني.
خدايا! اين دعا را از اين بنده عاجز و ساير بندگانت قبول فرما و مرا سبب هدايت و اتحاد امت بگردان.
 خدايا! باز هم از تو عاجزانه مي خواهم كه مرا سبب هدايت و و حدت امت محمد صلي‌الله‌ عليه ‌وآله‌ وسلم بگرداني.  آمين.

الحمدلله رب العالمين. پايان ترجمه يكشنبه شب 14 ربيع الأول 1423هـ. شهريور 1381 خورشيدي. به قلم عبدالله حيدرى تربت جامى. درحرم نبوى شريف مدينه منوره على صاحبها ألف ألف صلاة و سلام.
***امام جعفر صادق رحمة الله عليه فرزندان زيادي بجاي گذاشتند:
1-	اسماعيل كه بزرگترين فرزند ايشان است و در حيات ايشان در سال 138هجری وفات نمود، و فرزندي بنام محمد بن اسماعيل از خود به جاي گذاشت، محمد فرزندان زيادي داشت كه هر كدام آنان نسلي بجاي گذاشتند.
2-	عبد الله، لذا كنيه ايشان ابوعبدالله بود.
3-	موسي كه به كاظم لقب يافت، شيعيان اثناعشري او را بعد از پدر امام هفتم مي دانند، از همينجا اختلاف كردند، اسماعيليها فرزند اول ايشان اسماعيل را امام ميدانند و اثناعشري ها موسي كاظم را امام گفتند.
4-	اسحاق
5-	محمد
6-	علي
7-	فاطمه.امام جعفر صادق علم و حديث را از طبقه عالي از علماء آموختند، زيرا  ايشان  اواخر عصر صحابه را درك كردند، مانند سهل بن سعد ساعدي وانس بن مالك رضي الله عنهما. از پدرشان محمد بن علي باقر هم زياد روايت كرده است، باقر فاضل و ثقه است اكثر محدثين از ايشان روايت كرده اند، وفات ايشان تقريبا سال 110  هجری بود، اكثر روايات ايشان از طريق پدر از جدش حسين بن علي يا علي ابن ابي طالب از رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم است  و اين به اعتبار سند عالي ترين روايات وي است و اينها بهترين نمونه روايات پسران از پدرانشان است.
از ديگر شيوخ امام صادق سردار تابعين