<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">اربعين نووي</a></body></html>از ابو عبدالله نعمان بن بشير رضی الله عنه روايت است كه گفت: شنيدم پيامبر صلی الله عليه و سلم مى فرمايد: 
((إِنَّ الْحَلاَلَ بَيِّنٌ، وَإِنَّ الْحَرَامَ بَيِّنٌ، وَبَيْنَهُمَا أُمُورٌ مُشْتَبِهَاتٌ لاَيَعْلَمُهُنَّ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ، فَمَنْ اتَّقَى الشُّبُهَاتِ فَقَد اسْتَبْرَأَ لِدِيْنِهِ وَعِرْضِهِ، وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ وَقَعَ فِي الْحَرَام، كَالرَّاعِي يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يَرْتَعَ فِيهِ، أَلاَ وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى، أَلاَ وَإِنَّ حِمَى اللهِ مَحَارِمُهُ، أَلاَ وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً، إِذَا صَلُحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، أَلاَ وَهِيَ الْقَلْبُ)). (رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ).
محققاً حلال روشن و آشكار است، و محققاً حرام روشن و واضح است، و در ميان حلال و حرام كارهايى است كه به گونه اى شباهت به حلال يا حرام دارد و اين كارهاى همانند را بسيارى از مردم نمى دانند، پس كسى كه خود را از همانندها نگه داشت، به حقيقت از شك و شبهه دور گشته و دين و ناموس خود را حفظ كرده است، و كسى كه در شك ها و گمان ها افتاد و از آن ها پرهيز نكرد، در حرام ميافتد، مانند چوپانى كه شتران خود را در اطراف مكان حفاظت شده براى چرا آزاد ميگذارد و در اين حال، به چرا كردن در آن حريم نزديك مى شود، هان! بدانيد كه هر شاهى، قرق و حريمى دارد كه مخصوص خـود اوسـت، آگاه باشيد كه بـه يقين منطقه اى كه خدا منع فرموده، از محرمات است. آگاه باشيد كه در بدن آدمى پاره گوشتى است كه هر زمان به صلاح آمد و شايسته شد، تمام بدن شايسته مى گردد، و هر زمان آن پاره گوشت، فاسد شد همه بدن به تباهى ميرود، بدانيد كه آن پاره گوشت، قلب و دل آدمى است.از ابى رقيه تميم بن اوس الدارى رضی الله عنه روايت است كه رسول الله صلی الله عليه و سلم فرمود: 
((الدِّينُ النَّصِيْحَةُ)) قُلْنَا: لِمَنْ؟ قَالَ: ((لِلّهِ، وَلِكِتَابِهِ، وَلِرَسُولِهِ، وَلأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ)). (رَوَاهُ مُسْلِمٌ).
دين همه اش سفارش و نصيحت است.گفتيم براى چه كسانى؟ فرمود: براى خدا، و براى قرآن، و براى پيغمبرش، و پيشوايان و فرمانداران و حكام مسلمين، و براى همه مسلمانان.از عبدالله بن عمر رضی الله عنه روايت است كه رسول اكرم صلی الله عليه و سلم فرمود: ((أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ، وَيُقِيمُوا الصَّلاَةَ، وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ، فَإِذَا فَعَلُوا ذلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ، إِلاَّ بِحَقِّ الإِسْلاَمِ، وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللهِ تَعَالَى)). (رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ).
مأمور شدم با مردم بجنگم تا آن كه گواهى دهند كه معبودى به حق جز خداى يكتا نيست، و آن كه محمد پيغمبر خداست، و نماز را بر پا بدارند، و زكات بدهند، پس اگر اين ها را انجام دادند خون ها و اموال خود را از من نگهداشته اند، مگر به حق اسلام. و حساب آن ها بر خداى تعالى است.حق اسلام، يعنى: آن چه اسلام، كيفرى بر آن ثابت نمايد، مانند قصاص، و سنگسار كردن مرد زناكارى كه زن داشته باشد و غير آن.از ابى هريره عبدالرحمن بن صخر رضی الله عنه روايت است كه گفت شنيدم رسول الله صلی الله عليه و سلم مى فرمايد: ((مَا نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ فَاجْتَنِبُوهُ، وَمَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَأْتُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ، فَإِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَثْرَةُ مَسَائِلِهِمْ وَاخْتِلاَفُهُمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ)). (رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ مُسْلِمٌ).
از آن چه شما را از آن باز داشتم، دورى كنيد، و آن چه شما را به آن امر كردم، انجام دهيد تا آن جا كه توانايى آن را داريد، زيرا به حقيقت، مردمى كه پيش از شما بودند به هلاكت رسيدند، به خاطر سؤال و پرسش بسيار آنها، و اختلاف نمودن و مخالفت شان برپيامبرانشان.از ابى هريره رضی الله عنه روايت است كه رسول اكرم صلی الله عليه و سلم فرمودند: ((إِنَّ اللهَ تَعَالَى طَيِّبٌ لاَ يَقْبَلُ إِلاَّ طَيِّباً، وَإِنَّ اللهَ أَمَرَ الْمُؤْمِنِينَ بِمَا أَمَرَ بِهِ الْمُرْسَلِينَ، فَقَالَ تَعَالَى: يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا(1) . وَقَالَ تَعَالَى: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ (2). ثُمَّ ذَكَرَ الرَّجُلَ يُطِيلُ السَّفَرَ، أَشْعَثَ أَغْبَرَ، يَمُدُّ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ: يَا رَبُّ؛ يَارَبُّ؛ وَمَطْعَمُهُ حَرَامٌ، وَمَشْرَبُهُ حَرَامٌ، وَمَلْبَسُهُ حَرَامٌ، وغُذِيَ بِالْحَرَامِ؛ فَأَنّى يُسْتَجَابُ لَهُ !)) (رَوَاهُ مُسْلِمٌ).
محققاً كه خداوند پاك است وجز پاكيزه را نمى پذيرد، و به حقيقت كه خداى تعالى به مؤمنان امر فرمود آن چه را به پيامبران امر فـرموده كه: « اى پيامبران از روزيهاى حلال و پاكيزه بخوريد و عمل صالح انجام دهيد »، و خداوند فرمود: « اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از نعمت هاى پاكيزه كه به شما روزى داده ايم بخوريد ». سپس پيامبر از كسى ياد كرد كه سفر خود را طولانى مى كند و ژوليده موى و گرد آلود، دو دستش را به سوى آسمان بلند كرده، مى گويد: اى پروردگار من! در حالى كه غذايش حرام، و آبش حرام، و پوشاكش حرام، و پرورش يافته به حرام است، با اين حال، چگونه خداوند او را اجابت كند و دعايش را بپذيرد؟
...............................
(1) سورة المؤمنون 51.
(2) سورة البقرة 172.از ابو محمد حسن بن علي بن ابي طالب ريحانهء پيامبر ( پسر دختر پيامبر صلی الله عليه و سلم ) رضی الله عنه روايت است كه گفت: ((دَعْ مَا يَرِيْبُكَ إِلَى مَا لاَ يَرِيبُكَ)). 
(رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ، وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ).
از پيامبر ص اين جمله را حفظ نمودم: آن چه تو را به شك اندازد، آن را رها كن و بگذار. و آن چه تو را به شك نمى اندازد بگير.از ابوهريره رضی الله عنه روايت است كه گفت پيامبر اكرم صلی الله عليه و سلم فرمودند: ((مِنْ حُسْنِ إِسْلاَمِ الْمَرْءِ تَرْكُهُ مَا لاَ يَعْنِيهِ)). (حَدِيثٌ حَسَنٌ، رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَغَيْرَهُ هكَذَا).
از خوبى هاى مسلمانى فرد است، ترك كردن آن چه را كه نه مورد توجه اوست، نه به او ربط دارد و نه وابسته به كارش است.از ابى حمزه انس بن مالك رضی الله عنه خادم رسول الله صلی الله عليه و سلم روايت است كه رسول الله ص فرمودند: ((لاَ يُؤْمِنُ أَحَدَكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأَخِيْهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ)). (رَوَاهُ البُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ).
هيچ يك از شما ايمان نياورده است، تا اين كه دوست بدارد براى برادرش، آن چه كه براى خودش دوست ميدارد.از عبد