لله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: ای اباذر چون شوربا پختی، آب آنرا بسيار نما و همسايه ات را ياد کن.
در روايت ديگری از مسلم آمده که: خليلم مرا توصيه کرد که چون شوربا پختی آب آنرا بسيار نما و سپس به خانواده های همسايه ات بنگر و بر ايشان خوب و احسان کن.

305- وعن أبي هريرة رضي اللَّه عنه أَن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « واللَّهِ لا يُؤْمِن، واللَّهِ لا يُؤْمِن، » قِيل: منْ يا رسولَ اللَّه؟ قال: « الَّذي: لا يأْمنُ جارُهُ بَوَائِقَهُ،» متفق عليه.
 وفي رواية لمسلم: « لا يَدْخُلُ الجنَّة مَنْ لا يأْمنُ جارُهُ بوَائِقهُ » .

305- از ابوهريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: بخدا مؤمن شمرده نمی شود بخدا مؤمن شمرده نمی شود بخدا مؤمن شمرده نمی شود. گفته شد چه کسی يا رسول الله؟ 
فرمود: کسی که همسايه اش از شر او در امان نمی باشد.

306- وعنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « يَا نِسَاءَ المُسلِمَاتِ لا تَحْقِرَنَّ جارَةٌ لجارتِهَا وَلَوْ فِرْسَنَ شَاةٍ » متفقٌ عليه.

306- و هم از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: ای زنان مسلمان، هرگز زن همسايه زن همسايهء خود خوار نشمارد، اگر چه سم گوسفندی هم باشد.
307- وعنه أَن رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: لا يَمْنَعْ جارٌ جارَهُ أَنْ يغْرِزَ خَشَبَةً في جِدارِهِ » ثُمَّ يَقُولُ أَبو هريرة : مَالي أَرَاكُمْ عنْهَا معْرِضِين، واللَّهِ لأرمينَّ بها بيْنَ أَكْتَافِكُم. متفقٌ عليه.

307- و هم از ابوهريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هيچ همسايه، همسايهء ديگری را منع نکند از اينکه چوبی در ديوار خانه اش بکوبد. و ابوهريره رضی الله عنه می گفت: چرا شما را از اين سنت روی گردان می بينم؟ بخدا قسم حتماً آنرا در ميان شما مطرح می کنم.

308-  وعنه أَن رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ باللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ، فَلا يُؤْذِ جَارَه، وَمَنْ كَان يُؤْمِنُ بِاللَّهِ والْيَوْمِ الآخر، فَلْيكرِمْ ضَيْفه، وَمَنْ كَانَ يُؤْمنُ بِاللَّهِ وَالْيومِ الآخِر، فَلْيَقُلْ خَيْراً أَوْ لِيَسْكُتْ » متفقٌ عليه.

308- و هم از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: آنکه ايمان به خدا و روز آخرت دارد، بايد همسايه اش را اذيت نکند و آنکه ايمان به خدا و روز آخرت دارد، بايد مهمانش را احترام کند، وکسی که ايمان به خدا و روز آخرت دارد، بايد سخن خير گويد، يا سکوت اختيار نمايد.

309- وعن أبي شُريْح الخُزاعيِّ رضي اللَّه عنه أَن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «مَنْ كَانَ يُؤمِنُ بِاللَّهِ والْيوْمِ الآخِر، فَلْيُحسِنْ إلِى جارِه، ومنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ واليومِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفهُ، ومنْ كانَ يؤمنُ باللَّهِ واليومِ الآخرِ فَلْيَقُلْ خَيْراً أَوْ لِيسْكُتْ » رواه مسلم بهذا اللفظ، وروى البخاري بعضه.

309- از ابو شريح خزاعی رضی الله عنه مروی است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: کسی که ايمان به خدا و روز آخرت دارد، بايد با همسايه اش نيکی کند، و کسی که ايمان بخدا و روز آخرت دارد، بايد مهمانش را اکرام کند، و کسی که ايمان بخدا و روز آخرت دارد، بايد سخن خير بگويد، يا اينکه سکوت اختيار نمايد.

310- وعن عائشة رضي اللَّه عنها قالت: قلت: يا رسول اللَّه إِنَّ لي جَارَيْن، فَإِلى أَيِّهما أُهْدِى؟ قال: « إلى أَقْربهمِا مِنْك باباً » رواه البخاري.

310- از عايشه رضی الله عنها روايت شده:
گفتم: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم! دو همسايه دارم به کدام يک هديه بفرستم؟
فرمود: هر کدام که دروازهء خانه اش به تو نزديکتر است.

311- وعن عبدِ اللَّه بن عمر رضي اللَّه عنهما قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « خَيْرُ الأَصحاب عِنْدَ اللَّهِ تعالى خَيْرُهُمْ لصـاحِبِه، وخَيْرُ الجيران عِنْدَ اللَّه تعالى خيْرُهُمْ لجارِهِ » رواه الترمذي وقال: حديث حسن.

311- از عبد الله بن عمر رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: خوبترين ياران در نزد خداوند خوبترين شان برای يار خودش است، و خوبترين همسايگان در نزد خداوند، خوبترين شان برای همسايه اش می باشد. 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:153.txt">1</a><a class="text" href="w:text:154.txt">2</a><a class="text" href="w:text:155.txt">3</a><a class="text" href="w:text:156.txt">4</a><a class="text" href="w:text:157.txt">5</a><a class="text" href="w:text:158.txt">6</a><a class="text" href="w:text:159.txt">7</a><a class="text" href="w:text:160.txt">8</a><a class="text" href="w:text:161.txt">9</a></body></html>قال الله تعالي: { وَاعْبُدُواْ اللّهَ وَلاَ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئاً وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} النساء: ٣٦
و قال تعالی: {وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ } النساء: ١
و قال تعالی: { وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ} الرعد: ٢١
و قال تعالی: { وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْناً } العنكبوت: ٨
و قال تعالی: { وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيماً{23} وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيراً{24} الإسراء: ٢٣ – ٢٤
و قال تعالی: { وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ} لقمان: ١٤

خداوند می فرمايد: و خدا را بپرستيد و چيزی را شريک وی قرار مدهيد و به پدر و مادر، خويشان و يتيمان و گدايان و همسايهء خويشاوند و به همسايهء بيگانه و به همنشين بر پهلو نشسته و به مسافر و به آنچه دست شما مالکش شده نيکو کاری کنيد. نساء: 36
و خداوند می فرمايد: و از آن خدائی که بنام او از يکديگر سؤال می کنيد بترسيد و بترسيد از گسستن خويشاوندان. نساء: 1
و ميفرمايد: و آنانکه پيوسته دارند آنچه را که خداوند به پيوستن و وصل آن امر نموده است. رعد: 21
و ميفرمايد: و امر کرديم انسان را به نيک معامله کردن با پدر و مادرش. عنکبوت: 8
و ميفرمايد: و حکم کرد پروردگار تو که جز خدا را عبادت مکنيد و با پدر و مادر خود نيکوکاری کنيد. هرگاه نزد تو کلانسالی يکی شان يا هردوی شان برسد، پس بر ايشان أُف مگو و بر آنان بانگ مزن و سخن نيکو با آنها بگو و برای شان بازوی تواضع را بخاطر مهربانی پست 