ٍ رضي اللَّه عنْهما عن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لو أَنَّ أَحَدكُمْ إِذا أَتَى أَهلَهُ قال: بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيطَانَ وَجنِّبِ الشَّيطانَ ما رزَقْتَنَا، فَقُضِي بيْنهُما ولَد، لم يضُرّهُ » متفقٌ عليه.  

1445- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: هرگاه يکی از شما با همسرش هم بستر شود، بگويد: بسم الله، اللهم... بنام خدا بار خدايا ما را و آنچه را که بما روزی دادی (فرزند) از شيطان دور بدار، زيرا هرگاه در ميان شان به فرزند حکم شود، شيطان به او ضرر نمی رساند.
246- باب در مورد دعاهائی که در هنگام خواب شدن و بيدار شدن گفته می شود

1446- عن حُذَيْفَة، وأَبي ذَرٍّ رضيَ اللَّه عَنْهُمَا قالا: كانَ رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم إِذا أَوَى إِلى فِراشِهِ قال: « بِاسمِكَ اللَّهُمَّ أَحْيَا وَأَمُوتُ » وإِذا اسْتيقَظَ قال: « الحمْدُ للَّهِ الذِي أَحْيَانَا بعد مَا أَماتَنَا وَإِليْهِ النُّشورُ » رواه الترمذي.

1446- از حذيفه و ابو ذر رضی الله عنهما روايت شده که گفتند:
چون رسول الله صلی الله عليه وسلم به بسترش قرار می گرفت، می فرمود: با سمک اللهم... خداوندا بنامت می ميرم و زنده می شوم. و چون بيدار می شد، می فرمود: الحمد لله الذی... ثنا باد خداوندی را که ما را پس از آنکه ميراند، زنده کرد و بازگشت بسوی اوست.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:618.txt">1</a><a class="text" href="w:text:619.txt">2</a></body></html>قال الله تعالی: { وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ} الكهف: ٢٨

خداوند می فرمايد: و نگهدار خود را با کسانيکه در صبح و شام، پروردگار شان ار خوانده و رضای او را می طلبند و چشمت را از آنان مگردان. کهف: 28

1447- وعنْ أَبي هُريرةَ رضي اللَّه عنهُ قال: قالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِنَّ للَّهِ تَعالى ملائِكَةً يَطُوفُونَ في الطُّرُق يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْر، فإِذا وَجدُوا قَوْماً يذكُرُونَ اللَّه عَزَّ وَجلَّ، تَـنَادَوْا: هَلُمُّوا إِلى حاجتِكُم، فَيَحُفُّونَهم بِأَجْنِحَتِهم إِلى السَّمَاء الدُّنْيَا، فَيَسأَلهُم رَبُّهُم ¬ وَهُوَ أَعْلم ¬ : ما يقولُ عِبَادِي ؟ قال: يَقُولُون: يُسبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرونَك، ويحْمَدُونَك، ويُمَجِّدُونَك، فيقول: هل رأَوْني ؟ فيقولون: لا واللَّهِ ما رأَوْك، فَيَقُول: كَيْفَ لو رَأَوْني؟، قال: يقُولُون لو رَأَوْكَ كانُوا أَشَدَّ لكَ عِبادَة، وأَشَدَّ لكَ تمْجِيدا، وأَكثرَ لكَ تَسْبِيحا. فَيَقُول: فماذا يَسأَلُون؟ قال: يَقُولون: يسأَلُونَكَ الجنَّة. قال: يقول: وَهل رَأَوْهَا؟ قال: يَقُولُون: لا وَاللَّه ياربِّ مَا رأَوْهَا. قَال: يَقُول: فَكَيْفَ لو رَأَوْهَا؟، قال: يَقُولُون: لو أَنَّهُم رأَوْها كَانُوا أَشَدَّ علَيْهَا حِرْصا، وَأَشَدَّ لهَا طَلَبا، وَأَعْظَم فِيها رغْبة. قَال: فَمِمَّ يَتَعَوَّذُون؟ قَال: يقولُون يَتعَوَّذُونَ مِنَ النَّار، قال: فَيقُول: وهَل رَأَوْهَا؟ قالَ: يقولونَ: لا واللَّهِ ما رأَوْهَا. فَيقُول: كَيْف لو رَأوْها؟، قال: يقُولُون: لو رَأَوْهَا كانوا أَشَدَّ منها فِرارا، وأَشَدَّ لها مَخَافَة. قَال: فيقُول: فَأُشْهدُكم أَنِّي قَد غَفَرْتُ لهم، قَال: يقُولُ مَلَكٌ مِنَ الملائِكَة: فِيهم فُلانٌ لَيْس مِنهم، إِنَّمَا جاءَ لِحاجَةٍ، قال: هُمُ الجُلَسَاءُ لا يَشْقَى بِهم جلِيسهُم » متفقٌ عليه.
        وفي روايةٍ لمسلِمٍ عنْ أَبي هُريرةَ رضِي اللَّه عنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « إِنَّ للَّهِ مَلائِكَةً سَيَّارةً فُضًلاءَ يتَتَبَّعُونَ مجالِس الذِّكر، فَإِذا وجدُوا مَجلِساً فِيهِ ذِكْر، قَعدُوا معهُم، وحفَّ بعْضُهُم بعْضاً بِأَجْنِحَتِهِم حتَّى يَمْلأُوا ما بيْنَهُمْ وَبَيْنَ السَّماءِ الدُّنْيَا، فَإِذا تَفَرَّقُوا عَرجُوا وصعِدوا إِلى السَّماءِ ، فَيسْأَلهُمُ اللَّهُ عَزَّ وجلَّ ¬ وهُوَ أَعْلَمُ ¬ : مِنْ أَيْنَ جِئْتُم؟ فَيَقُولُون: جِئْنَا مِنْ عِندِ عِبادٍ لَكَ في الأَرْض: يُسبحُونَكَ، ويُكَبِّرُونَك، وَيُهَلِّلُونَك، وَيحْمَدُونَك، وَيَسْأَلُونَك. قال: وماذا يسْأَلُوني ؟ قَالُوا: يَسْأَلُونَكَ جنَّتَك. قال: وهَلْ رَأَوْا جنَّتي ؟ قالُوا: لا، أَيْ رب: قال: فكَيْفَ لو رأَوْا جنَّتي ؟ قالُوا: ويسْتَجِيرُونَكَ قال: ومِمَّ يسْتَجِيرُوني ؟ قالوا: منْ نَارِكَ يارب. قال: وَهَلْ رَأَوْا نَارِي ؟ قالوا: لا، قال: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا نَارِي ؟، قالُوا: ويسْتَغْفِرونَك، فيقول: قَدْ غفَرْتُ لهُم، وأَعطَيْتُهُمْ ما سَأَلُوا، وأَجرْتُهم مِمَّا اسْتَجارُوا. قال: فَيقُولون: ربِّ فيهمْ فُلانٌ عبْدٌ خَطَّاءٌ إِنَّمَا مَر، فَجلَس معهُم، فيقول: ولهُ غفَرْت، هُمْ القَوْمُ لا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ » .

1446- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: برای خداوند فرشتگانی است که در راهها در پی اهل ذکر می گردند و چون گروهی را بيابند که به ذکر خدا مشغول هستند، همديگر را صدا می کنند که بشتابيد به آنچه که نيازمند بوديد و آنها را به بالهای خود تا آسمان دنيا بدرقه می کنند و پروردگار شان از آنها سؤال می کند در حاليکه داناتر است: بندگانم چه می گويند؟ 
فرمود: فرشتگان می گويند: تسبيح و تکبير و حمد ترا گويند و ترا به بزرگی ياد کنند. 
می فرمايد: آيا مرا ديده اند؟
می گويند: نه، والله ترا نديده اند.
می فرمايد: چگونه است، اگر مرا ببينند؟
می گويند: اگر ترا ديده بودند، بيشتر برايت عبادت نموده و فزونتر ترا به بزرگی ياد نموده زياد تسبيح ترا می گفتند.
باز می فرمايد: چه می خواهند؟
فرمود: می گويند: از تو بهشت می خواهند.
فرمود: می فرمايد: آيا آنرا ديده اند؟
فرمود: می گويند: نی والله يا رب آن را نديده اند.
فرمود: می  فرمايد: چگونه است اگر آن را ببينند؟
فرمود: می گويند: اگر آنرا ديده بودند، بيشتر بدان حرص ورزيده و بيشتر بدان ميل نموده و سخت تر در پی بدست آوردن آن تلاش می کردند.
فرمود: از چه پناه می جستند؟
فرمود: می گويند: از دوزخ پناه می جويند.
فرمود: می فرمايد: آيا آن را ديده اند؟
فرمود: می گويند: اگر آن را ببينند از آن بيشتر ترسيده و فرار می نمايند.
فرمود: پس می فرمايد: پس من شما را شاهد می گيرم که برای شان آمرزيدم. 
فرمود: فرشتهء از فرشتگان می گويد: در ايشان فلانی است که از آنها نيست و برای ضرورتی آمده.
فرمود: آنها همنشينان اند و همنشين شان به ايشان بدبخت نمی شود.
و در روايتی از مسلم آمده که: از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا برای الله تعالی فرشتگانی است که در زمين گردش نموده و زائد اند – بر حفظه –