يد در حق‌ دوستانتان‌» كه‌ با شما پيوند نسبي‌ يا خويشاوندي‌اي‌ ندارند «احساني‌ بكنيد» از دادن‌ صدقه، يا وصيت‌ كردن‌ بخشي‌ از مال‌ خود به‌ ايشان‌ پس ‌در صورتي‌ كه‌ وصيت‌ از يك‌ سوم‌ كل‌ ثروت‌ شخص‌ بيشتر نشود، آن‌ وصيت ‌جايز است‌ زيرا آن‌گاه‌ كه‌ خداوند (ج) ميراث‌ بردن‌ از يك‌ديگر به‌ وسيله‌ پيمان ‌دوستي‌ و هجرت‌ را منسوخ‌ كرد، وصيت‌ در حق‌ يك‌ديگر را در دوران‌ حيات ‌مباح‌ گردانيد پس‌ اگر كسي‌ از يك‌سوم‌ مال‌ خويش‌ براي‌ دوست‌ خويش‌ وصيت‌ كند، اين‌ كار جايز است‌.
«اين‌» يعني: منسوخ‌ كردن‌ ارث‌ بردن‌ از طريق‌ هجرت، هم‌پيماني‌ و عقد توارث‌ و مقابلتا بازگردانيدن‌ ميراث‌ به‌ نزديكان‌ نسبي‌ و سببي‌ «در كتاب‌» يعني: در لوح‌ محفوظ، يا در قرآن‌ «نوشته‌ شده‌ است‌» پس‌ بنابراين، عمل‌ به‌ آن‌ بر شما واجب‌ است، هرچند كه‌ خداوند متعال‌ در زماني‌ ديگر به‌جهت‌ حكمت‌ بالغه‌ و مصلحت‌ موقتي، خلاف‌ اين‌ حكم‌ را مشروع‌ كرده‌ باشد.
 
سوره مريم آيه  87
‏متن آيه : ‏
‏ لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اختيار شفاعت‌ را ندارند» يعني‌ كسي‌ را نمي‌يابند كه‌ برايشان‌ شفاعت‌ كند و خود نيز نمي‌توانند براي‌ ديگران‌ شفاعت‌ كنند «جز آن‌ كس‌ كه‌ از جانب‌ خداي‌ رحمان‌عهدي‌ گرفته‌است‌» عهد و پيمان‌ الهي‌ به‌ معناي‌ گواهي‌دادن‌ به‌ يگانگي‌ خداي ‌عزوجل‌، عدم‌ شرك‌آوردن‌ به‌ او و پرداختن‌ به‌ حق‌ اين‌ گواهي‌ است‌ لذا هيچ‌كس‌، حتي‌ متقيان‌ نيز اختيار شفاعت‌ براي‌ كفار را ندارند زيرا شفاعت ‌كردن‌ فقط در مورد كسي‌ است‌ كه‌ همراه‌ با ايمان‌، «لا اله‌ الا الله» گفته‌ و چيزي‌ را به‌ خداي‌ سبحان‌ شريك‌ نياورده‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌مسعود(رض) آمده‌ است‌: از رسول‌ خداص شنيدم‌ كه‌ خطاب‌ به‌ اصحابشان‌ مي‌فرمودند: «آيا يكي‌ از شما ناتوان‌ است‌ از اين‌كه‌ هر صبح‌ و شام‌ از خداي‌ عزوجل‌ براي‌ خود عهدي‌ بگيرد؟ گفته‌ شد: يا رسول‌الله! اين‌ عهد چيست‌؟ فرمودند؛ هر صبح‌ و شام‌ بگويد: «اللهم ‌فاطر السموات‌ والأرض‌، عالم‌ الغيب‌ والشهادة، إني‌ أعهد إليك‌ في‌ هذه‌ الحياة الدنيا بأني ‌أشهد أن‌ لا إله‌ إلا أنت‌ وحدك‌ لا شريك‌ لك‌ وأن‌ محمدا عبدك‌ ورسولك‌، فلا تكلني‌ إلى ‌نفسي‌، فإنك‌ أن‌ تكلني‌ إلى نفسي‌ تباعدني‌ من‌ الخير، وتقربني‌ من‌ الشر، وإني‌ لا أثق‌ إلا برحمتك‌، فاجعل‌ لي‌ عندك‌ عهدا توفينيه‌ يوم‌ القيامة‌ إنك‌ لا تخلف‌ الميعاد: بارخدايا! اي‌آفريننده‌ آسمانها و زمين‌! اي‌ داناي‌ پنهان‌ و آشكار! من‌ به‌ تو در اين‌ زندگي‌ دنيا عهد مي‌سپارم‌ كه‌ گواهي‌ مي‌دهم‌ به‌ اين‌كه‌: خدايي‌ جز توي‌ يگانه‌ نيست‌ و برايت ‌شريكي‌ نمي‌باشد و گواهي‌ مي‌دهم‌ كه‌ محمد بنده‌ و فرستاده‌ توست‌ پس‌ مرا به ‌خودم‌ وا مگذار زيرا اگر مرا به‌ خودم‌ وا گذاري‌، مرا از خير دور و به‌ شر نزديك‌كرده‌اي‌ و من‌ جز به‌ رحمت‌ تو تكيه‌ ندارم‌ پس‌ براي‌ من‌ نزد خود عهدي‌ قرار ده‌ كه‌در روز قيامت‌ آن‌ را برايم‌ وفا كني‌، بي‌شك‌ تو وعده‌ را خلاف‌ نمي‌كني‌. پس‌چون‌ اين‌ دعا را بخواند، خداي‌ عزوجل‌ بر آن‌ مهري‌ نهاده‌ سپس‌ آن‌ را در زير عرش‌ خود مي‌گذارد و چون‌ روز قيامت‌ فرارسد، ندا دهنده‌اي‌ ندا مي‌كند: كجايند كساني‌ كه‌ نزد خدا(ج)عهد و پيماني‌ دارند؟ آن‌گاه‌ آن‌ بنده‌ مؤمن‌ كه‌ اين ‌دعا را خوانده‌ است‌، برمي‌خيزد و وارد بهشت‌ مي‌شود».
﴿ سوره‌ احزاب ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (73) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌جهت‌ آن‌كه‌ دربرگيرنده‌ واقعه‌ خندق‌ و هجوم ‌احزاب‌ و طوايف‌ مشركان‌ به‌ مدينه‌ است، «احزاب‌» ناميده‌ شد.
محور سوره‌ «احزاب‌»، تعيين‌ راه‌ و رسم‌ زندگي‌ و بيان‌ آداب‌ و اخلاقيات ‌جامعه‌ اسلامي‌ است، كه‌ در آن‌ رهنمودهاي‌ مستقيمي‌ به‌ رسول‌ اكرم‌ ص و رهنمودهايي‌ نيز به‌ مؤمنان‌ صادر شده‌ است‌. البته‌ وارثان‌ نبوت‌ بايد همه‌ اين ‌توجيهات‌ را به‌كار بسته‌ و آن‌ را مدنظر داشته‌ باشند مگر آنچه‌ كه‌ خاص‌ به‌ شخص‌ رسول‌ اكرم‌ ص است‌.
شيخ‌ سعيد حوي‌؛ در تفسير «الأساس‌» مي‌گويد: «قابل‌ ملاحظه‌ است‌ كه‌ در اين‌ سوره‌ دو نداي: (يا أيها النبي‌) و (يا أيها الذين‌ آمنوا) به‌ تناوب‌ تكرار شده‌ است‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1422.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:1423.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:1424.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:1425.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:1426.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:1427.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:1428.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:1429.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:1430.txt">آيه  15</a></body></html>سوره أحزاب آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَاقاً غَلِيظاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از بيان‌ جايگاه‌ پيامبر ص در ميان‌ مؤمنان، اينك‌ خداوند (ج) مأموريت ‌بزرگ‌ و منزلت‌ بلند ايشان‌ در حوزه‌ تبليغ‌ شريعت‌ و رسالت‌ را بيان‌ مي‌دارد: «و بياد آور وقتي‌ را كه‌ از پيامبران‌ ميثاقشان‌ را گرفتيم‌» بر اين‌ كه‌ ما را عبادت‌ كنند، به‌سوي‌ عبادت‌ ما دعوت‌ نمايند، برخي‌ از آنها برخي‌ ديگر را تصديق‌ نمايند و خيرخواه‌ امت‌هاي‌ خويش‌ باشند «و نيز» پيمان‌ گرفتيم‌ «از تو و از نوح‌ و ابراهيم‌ و موسي‌ و عيسي‌ پسر مريم‌» حق‌ تعالي‌ اين‌ پنج‌ تن‌ را مخصوصا يادآوري‌ كرد زيرا ايشان‌ پيامبران‌ اولي‌العزم‌ وي‌ هستند. و در مقدم‌ ساختن‌ ذكر پيامبر ما ص با وجود مؤخر بودن‌ زمانشان، تشريف‌ و بزرگداشتي‌ عظيم‌ براي‌ ايشان‌ است‌ كه‌ مخفي‌ نتوان ‌بود. «و از آنان‌ ميثاقي‌ غليظ گرفتيم‌» يعني: از همه‌ آنان‌ عهدي‌ محكم‌ و پيماني ‌استوار گرفتيم‌ بر اين‌ كه‌ به‌ آن‌ امانتي كه‌ بر دوش‌ گرفته‌اند وفا كنند و مأموريتي‌ را كه‌ خداي‌ عزوجل‌ ايشان‌ را بدان‌ برگماشته‌ است، به ‌سر رسانند.
 
	سوره أحزاب آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَسْأَلَ الصَّادِقِينَ عَن صِدْقِهِمْ وَأَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَاباً أَلِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! خداوند (ج) از پيامبران‌ ميثاقي‌ محكم‌ گرفت: «تا راستگويان‌ را از راستي‌ آنان‌ بپرسد» يعني: از پيامبران‡ در مورد وفايشان‌ به‌ اين‌ ميثاق‌ و از آن‌ جمله‌ درباره‌ تبليغ‌ رسالت‌ به‌ امت‌ هايشان‌ سؤال‌ نمايد. پس‌ هرگاه‌ پيامبران‡ از اين‌ امر مورد پرسش‌ قرار مي‌گيرند، ديگران‌ چگونه‌ مورد پرسش‌ قرار نخواهند گرفت‌؟ «و براي