 آيه : ‏
‏ إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! سوگند به‌ آنچه‌ ذكر شد «كه‌ آنچه‌ وعده‌ يافته‌ايد، قطعا رخ‌ خواهد داد» اين ‌آيه‌ جواب‌ قسم‌هاست‌؛ يعني‌ آنچه‌ كه‌ به‌ شما در مورد وقوع‌ قيامت‌، دميدن‌ در صور و برانگيختن‌ اجساد وعده‌ داده‌ شده‌، خواه‌ناخواه‌ رخ‌ مي‌دهد.
سپس‌ خداي‌ سبحان‌ نشانه‌هاي‌ اين‌ رخداد حتمي‌الوقوع‌ را اين‌ گونه‌ روشن ‌مي‌سازد:
 
	سوره مرسلات آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌گاه‌ كه‌ ستارگان‌ تيره‌ شوند» يعني: نور و روشني‌ آنها محو گردد.
 
	سوره مرسلات آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا السَّمَاء فُرِجَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ آسمان‌ شكافته‌ شود» و پاره‌پاره‌ گردد.
 
	سوره مرسلات آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ كوهها از جا كنده‌ شوند» و در فضا بر باد روند و هيچ‌ اثري‌ از آنها باقي‌ نماند و جايگاههاي‌ آنها با سطح‌ زمين‌ برابر گردد.
 
سوره مرسلات آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌گاه‌ كه‌ براي‌ پيامبران‌ ميقاتي‌ تعيين‌ كنند» به‌ منظور داوري‌ و فيصله‌ نهايي ‌ميان‌ ايشان‌ و امتهايشان‌. يعني: در آن‌ هنگام‌ آنچه‌ كه‌ وقوع‌ آن‌ حتمي‌ است‌، روي‌ مي‌دهد.
	سوره مرسلات آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ چه‌ روزي‌ تعيين‌ وقت‌ شده‌ است» تا پيامبران(ع) گواهي‌شان‌ در مورد امت‌هايشان‌ را برپا دارند؟.
 
	سوره أنبياء آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند» بعضي‌ از آنان‌ در پاسخ‌ سؤال‌كنندگان‌. يا همان‌ كسي‌ كه‌ سوگند ابراهيم‌(ع) در به‌كار بردن‌ تدبيري‌ عليه‌ بتان‌ را شنيده‌ بود، گفت: «شنيديم‌ جواني‌ از آنان‌ سخن‌ مي‌گفت‌» يعني: از بتان‌ به‌ بدي‌ ياد مي‌كرد و عيبشان‌ را برملا مي‌نمود؛ «كه‌ به‌ او ابراهيم‌ گفته‌ مي‌شود» يعني: اسم‌ او ابراهيم‌ است‌. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «خداوند(ج) هيچ‌ پيامبري‌ را به‌ نبوت‌ مبعوث‌ نكرد مگر در جواني‌». لذا جوانان ‌بايد به‌هوش‌ باشند كه‌ فرصت‌ جواني‌ بهترين‌ فرصت‌ براي‌ پرداختن‌ به‌ كار دين ‌است‌.
 
	سوره مرسلات آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَوْمِ الْفَصْلِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ روز فصل» كه‌ در آن‌ ميان‌ مردم‌ برمبناي‌ اعمالشان‌ داوري‌ و فيصله‌ نهايي‌ صادر مي‌شود سپس‌ به‌سوي‌ بهشت‌ يا دوزخ‌ پراكنده‌ مي‌شوند.
 
	سوره مرسلات آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ افگندن‌ تعجب‌ در مورد هولناك‌ بودن‌ روز قيامت‌ اين‌ سؤال‌ را مطرح‌ مي‌كند: «و تو چه‌ داني‌ كه‌ روز فصل‌ چيست‌؟» يعني: آن‌ روز، روز وقوع‌ رخداد هولناك‌ و عظيمي‌ است‌ كه‌ وصف‌ و مقدار هول‌ و هراس‌ آن‌ در تصور بشر نمي‌گنجد لذا پاسخ‌ اين‌ سؤال‌ در درون‌ آن‌ نهفته‌ است‌.
 
سوره مرسلات آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«واي‌ در آن‌ روز» هولناك‌ «بر تكذيب‌ كنندگان» ويل: تهديد به‌ نابودي‌ و هلاكت‌ است‌. ابن‌كثير مي‌گويد: اين‌ روايت‌ كه‌ «ويل‌» وادي‌اي‌ در جهنم‌ است ‌صحيح‌ نيست‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ تهديد و تهويل‌ با جمله(‏ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ‏) در نه‌ جاي‌ ديگر از اين‌ سوره‌ نيز براي‌ تأكيد و تبيين‌ بيشتر تكرار شده‌ است‌ چنان‌كه ‌در سوره‌ «رحمان‌» نيز نظير آن‌، يعني: (‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏) تكرار شده ‌است‌.
 
	سوره مرسلات آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر پيشينيان‌ را هلاك‌ نكرديم‌؟» يعني: آيا كفار امتهاي‌ گذشته‌ چون‌ اقوام‌ نوح‌، عاد، ثمود و ديگران‌ را از زمان‌ آدم‌(ع) تا كفار ستيزه‌جوي‌ زمان‌ محمد ص با عذاب‌ دنيا هلاك‌ نكرديم‌؛ آن‌گاه‌ كه‌ پيامبرانشان‌ را تكذيب‌ كردند؟.
	سوره مرسلات آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ پسينيان‌ را» يعني: كفار مكه‌، موافقانشان‌ و نيز امثالشان‌ از كفار قرنهاي ‌ديگر را كه‌ به‌ تكذيب‌ محمد ص مي‌پردازند «در پي‌ آنان‌ مي‌آوريم» و اين‌ سنت‌ ما در مورد آنهاست‌.
 
	 سوره مرسلات آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«با مجرمان‌ چنين‌ مي‌كنيم» يعني: هر مشركي‌ را اين‌چنين‌ نابود مي‌كنيم‌؛ يا در دنيا يا در آخرت‌.
 
	سوره مرسلات آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«واي‌ در آن‌ روز بر تكذيب‌كنندگان» يعني: واي‌ در روز هلاك‌ بر تكذيب‌كنندگان‌ كتابها و پيامبران‌ خداوند(ج). تكرار اين‌ آيه‌ ـ چنان‌كه‌ گفتيم‌ ـ براي‌ تأكيد است‌.
 
﴿ سوره‌ مرسلات ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (50) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌نام‌ مطلع‌ خود: (‏ وَالْمُرْسَلَاتِ ...) كه‌ خداوند(ج) بدان‌ سوگند خورده‌ است‌، «مرسلات‌» ناميده‌ شد.
فضيلت‌ آن: ابن‌عباس‌(رض) از مادرش‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در نماز مغرب‌ سوره‌ «مرسلات‌» را مي‌خواندند. نقل‌ است‌ كه‌ ابن‌عباس‌(رض) سوره ‌«مرسلات‌» را مي‌خواند، در اين‌ اثنا ام‌الفضل‌ به‌ وي‌ گفت: فرزندم‌! با خواندن‌ اين ‌سوره‌ به‌ خاطرم‌ آوردي‌؛ اين‌ سوره‌ آخرين‌ چيزي‌ است‌ كه‌ شنيدم‌ رسول‌ خدا صآن‌ را در نماز مغرب‌ مي‌خوانند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3619.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:3620.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3621.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:3622.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:3623.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:3624.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:3625.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:3626.txt"> آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3627.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:3628.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:3629.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:3630.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:3631.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:3632.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:3633.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:3634.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:3635.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:3636.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:3637.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:3638.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:3639.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:3640.txt"> آيه  41</a><a class="text" href="w:text:3641.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:3642.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:3643.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:3644.txt"> آيه  45</a><a class="text" href="w:text:3645.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:3646.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:3647.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:3648.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:3649.txt"> آيه  50<