ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ ‌مي‌شماريد؟» زيرا اختلاف‌ شأنها و كارهاي‌ خداي‌ سبحان‌ در تدبير و اداره‌ امور كائنات‌ و بندگانش‌، نعمتي‌ است‌ كه‌ انكار آن‌ ممكن‌ نيست‌ و هيچ‌ تكذيب‌ كننده‌ نمي‌تواند آن‌ را دروغ‌ انگارد.
 
	سوره رحمن آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ جن‌ و انس‌! به‌ زودي‌ از همه‌ فارغ‌ شده‌ به‌ شما مي‌پردازيم‌» اين‌ استعاره ‌تمثيلي‌اي‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ در آن‌، پرداختن‌ به‌ محاسبه‌ خلايق‌ و جزاي‌ آنان‌ در روز قيامت‌ را در جايگاهي‌ از اهميت‌ قرار داده‌ كه‌ گويي‌ خود را از هر كار ديگري‌ براي‌ آن‌ فارغ‌ مي‌كند تا فقط به‌ آن‌ بپردازد، مثل‌ اين‌كه‌ كسي‌ به‌ ديگري‌ از باب‌ تهديد مي‌گويد: «به‌ زودي‌ براي‌ تو فارغ‌ خواهم‌ شد». پس‌ اين‌ تعبير در مورد خداي‌ عزوجل‌ استعاره‌اي‌ بيش‌ نيست‌ و حقيقت‌ اين‌ است‌ كه‌ هيچ‌ شأن‌ و هيچ‌ كاري‌ خداوند متعال‌ را از شأن‌ و كار ديگري‌ به‌ خود مشغول‌ نمي‌كند لذا اين‌ تعبير فقط بر سبيل‌ مثال‌ و براي‌ دادن‌ هشداري‌ سخت‌ از جانب‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ جن‌ وانس‌ بيان‌ شده‌ است‌. يعني: آگاه‌ باشيد و هوش‌ داريد كه‌ ما به‌ زودي‌ متوجه‌ حساب ‌و كتاب‌ شما مي‌شويم‌. به‌ قولي: جن‌ و انس‌ را بدان‌ جهت‌ «ثقلين‌» ناميده‌اند كه‌ آنان‌ در زندگي‌ و مرگشان‌ بر زمين‌ سنگين‌بارند.
اين‌ آيه‌، دليل‌ روشني‌ است‌ بر اين‌كه‌ جن‌ هم‌ مانند انس‌ تماما به‌ تكاليف‌ شرعي ‌مخاطب‌ هستند زيرا آنان‌ نيز به‌ تكاليف‌ شرعي‌ مكلف‌ بوده‌، مورد امر و نهي‌ قرار مي‌گيرند و همچون‌ انس‌، پاداش‌ و جزا داده‌ مي‌شوند پس‌ مؤمنشان‌ همچون‌ مؤمن ‌انسانهاست‌ و كافرشان‌ همچون‌ كافر آنان‌ و ميان‌ انسان‌ و جن‌ در هيچ‌ چيز از اين ‌امور، فرقي‌ نيست‌.
 
	سوره رحمن آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌يك‌ از نعمت‌هاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد؟» مگر غافل‌ از آنيد كه‌ از نعمت‌هاي‌ وي‌ يكي‌ هم‌ دادگري‌ در ميان ‌خلايق‌ با پاداش‌ دادن‌ نيكوكاران‌ و عذاب‌ نمودن‌ مجرمان‌ است‌؟ بنابراين‌، حق‌ تعالي‌ به‌ هيچ‌ كس‌ ستم‌ نمي‌كند و از اين‌ جزاي‌ وي‌ گريزي‌ هم‌ نيست‌ زيرا:
 
	سوره رحمن آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ گروه‌ جنيان‌ و انسيان‌! اگر مي‌توانيد كه‌ از كرانه‌هاي‌ آسمانها و زمين‌ به‌ بيرون‌ رخنه‌ كنيد پس‌ رخنه‌ كنيد» يعني: اگر مي‌توانيد كه‌ از كناره‌ها و گوشه‌هاي‌ آسمانها و زمين‌ به‌ قصد گريز از قضا و قدر خداوند متعال‌ بيرون‌ رويد؛ پس‌ از آنها بيرون‌ رويد و خودتان‌ را برهانيد. دستور؛ دستوري‌ تعجيزي‌ است‌ «اما جز با سلطاني‌ رخنه ‌نمي‌كنيد» يعني: جز با قوت‌ و قهر و غلبه‌، قادر به‌ نفوذ نخواهيد شد و بر اين‌ كار نيرو و تواني‌ نداريد. به‌قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است: جز با نيرويي‌ از جانب‌ خداي‌ سبحان‌، بر اين‌ كار قدرت‌ نمي‌يابيد. ضحاك‌ مي‌گويد: «آيه‌ كريمه‌ بدين ‌معني‌ است‌ كه‌ اگر مي‌توانيد از مرگ‌ بگريزيد پس‌ هلا بگريزيد».
 
	سوره رحمن آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏«پس‌ كدام‌يك‌ از نعمت‌هاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد» اي‌ گروه‌ جن‌ وانس‌ در حالي‌كه‌ شما در برابر عظمت‌ ملك‌ و هستي‌ حق‌ تعالي‌، ناتوان‌ و درمانده‌ايد؟.
 
	سوره رحمن آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بر شما شواظي‌ از آتش‌ فرستاده‌ خواهد شد» شواظ: شعله‌اي‌ است‌ كه‌ بي‌دود باشد «و از نحاس‌» بر شما فرستاده‌ خواهد شد. نحاس: همان‌ مس‌ معدني‌ معروف ‌است‌ كه‌ با آتش‌ ذوب‌ گرديده‌ و بر سرهايشان‌ فروريخته‌ مي‌شود. به‌قولي: نحاس‌؛ دودي‌ است‌ كه‌ شعله‌ نداشته‌ باشد و خليل‌ نيز بر همين‌ رأي‌ است‌ «پس‌ شما مقابله‌ نتوانيد كرد» يعني: چنانچه‌ ابزار و سلطه‌ نفوذ را به‌ شما ندهيم‌، قادر به‌ نفوذ در آسمان‌ نخواهيد شد همان‌ طوري‌ كه‌ مسافران‌ فضايي‌ با مسلح‌ شدن‌ به‌ وسايل‌ مخصوص‌ و پوشيدن‌ لباسهاي‌ ويژه‌اي‌ كه‌ آنان‌ را از گزند شهابهاي‌ آسماني‌ حفظ مي‌كند، راهي‌ كرات‌ ديگر مي‌شوند. پس‌ اين‌ آيه‌ از معجزات‌ بزرگ‌ قرآن‌كريم ‌است‌. يا اين‌ معني‌ مربوط به‌ آخرت‌ است‌، يعني‌ شما در آخرت‌ بر بازداشتن ‌عذاب‌ خداوند(ج) از خود توانا نخواهيد شد و مقابله‌ نتوانيد كرد، قطعا شما هماورد اين‌ ميدان‌ نتوانيد شد بلكه‌ خواه‌ ناخواه‌ به‌ سوي‌ محشر رانده‌ مي‌شويد.
 
سوره طه آيه  130
‏متن آيه : ‏
‏ فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا وَمِنْ آنَاء اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بر آنچه‌ مي‌گويند» در اين‌ باره‌ كه‌ تو جادوگري‌ دروغگو هستي‌ و مانند آن‌ از طعن‌ و تكذيب‌هاي‌ ناروا «شكيبا باش‌» و به‌ اين‌ ياوه‌هايشان‌ هيچ‌ اهميتي ‌نده‌ زيرا براي‌ عذابشان‌ وقت‌ معيني‌ است‌ كه‌ هرگز پس‌وپيش‌ نمي‌افتد «و با حمدپروردگار خويش‌ تسبيح‌ گوي‌» مراد از تسبيح‌ گفتن‌ در اوقاتي‌ كه‌ در اين‌ آيه‌ ذكرمي‌شود، اداي‌ نمازهاي‌ پنج‌گانه‌ است‌. آري‌! تسبيح‌ گوي‌ «قبل‌ از طلوع ‌آفتاب‌» اشاره‌ به‌ نماز صبح‌ است‌ «و قبل‌ از غروب‌ آن‌» اشاره‌ به‌ نماز عصر است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ص فرمودند: «هرگز كسي‌ كه‌ قبل‌ از طلوع‌ آفتاب‌ و قبل‌ از غروب‌ آن‌ نماز خوانده‌ است‌، به‌ دوزخ‌ داخل‌ نمي‌شود». «و برخي‌ از ساعات‌ شب‌ تسبيح‌ بگوي‌» يعني‌: نماز بخوان‌. مراد از آن‌ نماز تهجد است‌ و برخي‌ آن‌ را بر دو نماز مغرب‌ و عشاء حمل‌ كرده‌اند «و» تسبيح‌ گوي‌ در «اطراف‌ روز» به‌قولي‌: مراد از آن‌، نمازهاي‌ ظهر و عصر است‌. به‌قولي‌ ديگر: جمله‌ (و قبل‌ غروبها) به‌ نماز ظهر نيز اشاره‌ دارد زيرا نمازهاي‌ ظهر و عصر هر دو قبل‌ از غروب‌ آفتاب‌ است‌. بعضي‌ گفته‌‌اند: مراد آيه‌ كريمه‌، نمازهاي‌ نافله‌ است‌. به‌قولي‌ ديگر: مراد گفتن‌ سبحان‌الله در اين‌ اوقات‌ است‌ «باشد كه‌ خشنود گردي‌» يعني‌ بدان‌ اميد كه‌ از نزد خداي‌ سبحان