هايشان‌ است‌ كه‌ بعد از آنان‌ جز اندكي‌ مسكون‌ نبوده‌ است‌» يعني: بعد از آنان‌ احدي‌ در آن‌ مسكنها ـ جز كوتاه‌زماني‌ ـ سكني‌ نيافته‌ اند و اين‌ تعداد هم‌ كساني‌اند كه‌ در حال‌ سفر از برابر خانه‌هايشان‌ مي‌گذرند و اجبارا روز يا نيم‌روزي‌ در آن‌ درنگ‌ مي‌كنند در حالي‌كه‌ بيشتر آن‌ ويران‌ است‌ «و ما خود ميراث‌بر» آنان‌ «بوده‌ايم‌» زيرا كسي‌ از آنان ‌باقي‌ نماند تا منازل‌ و اموالشان‌ را ميراث‌ ببرد. البته براي‌ چيزي‌ كه‌ بدون‌ مالك‌ باقي ‌بماند، مي‌گويند: آن‌ چيز ميراث‌ خداأ است‌ زيرا حق‌ تعالي‌ است‌ كه‌ مالك ‌حقيقي‌ كائنات‌ مي‌باشد و اوست‌ كه‌ بعد از فناي‌ خلقش‌ باقي‌ است‌.
بنابراين، عذرآوران‌ اهل‌ مكه‌ كه‌ از بيم‌ از دست‌ رفتن‌ نعمتهايشان‌ خود را در ايمان‌ نياوردن‌ معذور مي‌پندارند، بايد بدانند كه‌ اين‌ عدم‌ ايمان‌ است‌ كه‌ سبب ‌زوال‌ نعمتها مي‌گردد، نه‌ ايمان‌ آوردن‌ به‌ حق‌.
 
سوره قصص آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّهَا رَسُولاً يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِنَا وَمَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَى إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پروردگار تو هرگز نابودكننده‌ شهرها نبوده‌ است‌ مگر اين‌ كه‌ در ام‌ آنها» يعني: در مركز و پايتخت‌ و كانون‌ بزرگترين‌ شهرهاي‌ آنها «رسولي‌ برانگيزد» براي‌ الزام‌ حجت‌ و قطع‌ معذرت‌ «كه‌ آيات‌ ما را بر آنان‌ بخواند» آياتي‌ كه‌ بيانگر تكاليف‌ و پاداش‌هاي‌ ما براي‌ فرمانبرداران‌ و مجازات‌هاي‌ ما براي‌ نافرمانان‌ است‌. به‌ قولي: مراد از ام‌القري‌ در اينجا مكه‌ است‌ «و ما هرگز نابودكننده‌ شهرها نبوده‌ايم‌» بعد از آن‌كه‌ به‌سوي‌ مركز آنها پيامبري‌ را فرستاده‌ايم‌ «مگر اين‌ كه‌ اهالي‌ آنها ستمگر باشند» و با ظلم‌ و كفرشان‌ به‌ خداأ و رسولش، سزاوار نابودي‌ گردند.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1165.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:1166.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:1167.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:1168.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:1169.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:1170.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:1171.txt"> آيه  66</a><a class="text" href="w:text:1172.txt"> آيه  67</a><a class="text" href="w:text:1173.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:1174.txt"> آيه  69</a><a class="text" href="w:text:1175.txt"> آيه  70</a></body></html>سوره قصص آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أُوتِيتُم مِّن شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَزِينَتُهَا وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى أَفَلَا تَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر آنچه‌ شما داده‌ شده‌ايد، بهره‌ زندگاني‌ دنيا و تجمل‌ آن‌ است‌» كه‌ به‌ آن‌ در مدت‌ زندگاني‌ دنيايتان‌ بهره‌مند مي‌شويد، سپس‌ يا شما از بستر بهره‌منديها به‌سراشيب‌ زوال‌ و نابودي‌ مي‌گراييد، يا اين‌ بهره‌ها از نزد شما رخت‌ برمي‌بندد «ولي‌ آنچه‌ نزد خداوند است‌» از ثواب‌ و پاداش‌؛ «بهتر» است‌ از اين‌ بهره‌هاي‌ زوال‌پذير فاني‌ زيرا پاداش‌ الهي‌ لذتي‌ است‌ بي‌پيرايه‌ و از شايبه‌ آلودگي‌ها خالص‌ شده‌ «و» آنچه‌ نزد خداأ است‌ «پاينده‌تر است‌» زيرا براي‌ ابد باقي‌ مي‌ماند وماندگار است، در حالي‌ كه‌ اين‌ بهره‌هاي‌ دنيوي، به‌ سرعت‌ رهنورد راه‌ نابودي‌ و فناست‌ «آيا تعقل‌ نمي‌كنيد» در اين‌ كه‌ چيزهاي‌ باقي‌ و ماندگار بهتر از چيزهاي‌ فاني‌است‌؟.
 
سوره قصص آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَمَن وَعَدْنَاهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لَاقِيهِ كَمَن مَّتَّعْنَاهُ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كسي‌ كه‌ او را به‌ وعده‌ نيك‌ وعده‌ داده‌ايم‌» يعني: او را به‌ بهشت‌ و آنچه‌ كه ‌در آن‌ از نعمتهاي‌ بي‌شمار است، وعده‌ داده‌ايم‌؛ «و او دريابنده‌ آن ‌است‌» خواه‌ناخواه‌ و بدون‌ هيچ‌ گونه‌ شك‌ و ترديدي‌ چرا كه‌ خداوندأ وعده‌ خويش‌ را خلاف‌ نمي‌كند، آيا اين‌ كس‌ «مانند كسي‌ است‌ كه‌ او را از كالاي‌ زندگي ‌دنيا بهره‌مند گردانيده‌ايم‌» و به‌ او برخي‌ از آنچه‌ را كه‌ از بهره‌هاي‌ دنيا خواسته‌ است ‌داده‌ايم‌؟ با آن‌كه‌ خود به‌ زودي‌ هلاك‌ مي‌شود، يا آن‌ بهره‌ها را از وي‌ باز پس ‌مي‌گيريم‌؟ «آن‌گاه‌ او روز قيامت‌ از احضارشدگان‌ است‌» در دوزخ‌؟ و بازگشت‌ وي ‌به‌سوي‌ دوزخ‌ مي‌باشد پس‌ آيا اين‌ دو شخص‌ باهم‌ برابرند؟ هرگز! لذا انسان ‌دورانديش‌ و خردمند بايد ميان‌ اين‌ دوكس‌ مقارنه‌ و مقايسه‌ نمايد.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ رسول‌ خدا ص و ابوجهل، يا درباره‌ حمزه‌(رض) و ابوجهل‌ نازل‌ شد.
 
سوره قصص آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» به‌ ياد آور «روزي‌ را كه‌» خداي‌ سبحان‌ «آنان‌ را» يعني: كفار و مشركان ‌را «ندا مي‌دهد پس‌ مي‌گويد» به‌ آنان‌ توبيخ‌كنان‌ «آن‌ شريكان‌ من‌ كه‌ مي‌پنداشتيد كجايند» كه‌ شما را ياري‌ دهند و براي‌ شما شفاعت‌ كنند؟.
 
سوره قصص آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَؤُلَاء الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ قول‌ برآنان‌ ثابت‌ شده‌» يعني: كساني‌ كه‌ حكم‌ عذاب‌ بر آنان‌ ثابت ‌شده، كه‌ عبارت‌اند از: رؤساي گمراهي‌اي‌ كه‌ كافران‌ آنان‌ را جز خداوندأ به‌پروردگاري‌ گرفته‌اند؛ «مي‌گويند: پروردگارا! اينان‌» يعني: اين‌ پيروان‌ ما «كساني‌ هستند كه‌ ما اغوايشان‌ كرديم‌» يعني: به‌سوي‌ گمراهي‌ و شرك‌ دعوتشان‌ كرديم‌ «آنان‌ را اغوا كرديم‌ همچنان‌ كه‌ خود در اغوا بوديم‌» يعني: گمراهشان‌ كرديم‌ چنان‌كه‌ خود گمراه‌ بوديم‌ و اين‌ گمراهي‌شان‌ به‌اختيار و انتخاب‌ خودشان‌ بوده‌ است‌ چنان‌كه‌ گمراهي‌ مان‌ به‌اختيار خودمان‌ بوده‌ است‌ پس‌ تلاش‌ ما آنان‌ را به‌گمراهي‌ مجبور نساخت‌ بلكه‌ خودشان‌ در اين‌ امر صاحب‌ اختيار بودند «به‌سوي‌ تو تبري ‌مي‌جوييم‌» از آنان‌. يعني‌ رؤساي‌ گمراهي، يا شياطين‌ از پيروانشان‌ بيزاري ‌مي‌جويند «آنان‌» در واقع‌ «ما را نمي‌پرستيدند» بلكه‌ خواهش‌هاي‌ خودشان‌ را مي‌پرستيدند.
 
سوره قصص آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ وَقِيلَ ادْعُوا شُرَكَاءكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَرَأَوُا الْعَذَابَ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا يَهْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفته‌ مي‌شود» به‌ مشركان‌ از بني‌آدم: «شريكانتان‌ را بخوانيد» يعن