رورفته‌ و چنان‌ از اين‌ امر در رنج‌ افتاده‌ است‌ كه‌ پر از غم‌ شده‌ ولي‌ اندوه‌ خويش‌ را فرو مي‌خورد.
 
سوره زخرف آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَمَن يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كسي‌ كه‌ در زر و زيور پرورده‌ مي‌شود و او در صف‌ خصومت‌ ظاهر نمي‌گردد؟» يعني: آن‌گاه‌ كه‌ مشركان‌ دختران‌ را به‌ خداوند سبحان‌ نسبت‌ دادند، در حقيقت‌ كسي‌ را به‌ او نسبت‌ دادند كه‌ از شأنش‌ اين‌ است‌ تا در زر و زيور پرورش‌ يافته‌ و از اين‌كه‌ به‌ امور خويش‌ بپردازد، عاجز مي‌باشد و چون‌ به‌ ميدان‌ خصومت‌ و جنگ‌ و جدل‌ كشيده‌ شود، به‌ برپا داشتن‌ حجت‌ خويش‌ و دفع‌ خصم‌ هم‌ قادر نيست‌، از آن‌روي‌ كه‌ عقل‌ وي‌ نقصان‌ داشته‌ و انديشه‌ وي‌ ضعيف‌ است‌ ـ كه‌ زنان‌ غالبا چنين ‌هستند ـ لذا فساد اين‌ سخن‌ مشركان‌، ثابت‌ و مسلم‌ مي‌باشد.
آيه‌ كريمه‌ دليل‌ رقت‌ طبع‌ زن‌ و غلبه‌ عاطفه‌ وي‌ بر عقلش‌ و ميل‌ و گرايش‌ وي‌ به ‌تجمل‌ و لطافت‌ است‌. همچنين‌ آيه‌ كريمه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ پوشيدن‌ طلا و ابريشم‌ براي‌ زنان‌ مباح‌ و براي‌ مردان‌ حرام‌ مي‌باشد.
 
	سوره زخرف آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثاً أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مدعي‌ شدند كه‌ فرشتگان‌ كه‌ خود بندگان‌ خداي‌ رحمانند، مادينه‌اند» يعني: سخن‌ سابق‌ مشركان‌ كه‌ گفتند: فرشتگان‌ دختران‌ خدايند، متضمن‌ فساد ديگري‌ نيز هست‌ و آن‌ اين‌ ادعاست‌ كه‌ گويي‌ فرشتگان‌ مادينه‌اند در حالي‌كه‌ فرشتگان‌ مخلوقات‌ نوراني‌اي‌ هستند كه‌ به‌ نري‌ و مادگي‌ و خنثي‌ بودن‌ وصف‌ نمي‌شوند «آيا آفرينش‌ آنها را شاهد بوده‌اند؟» يعني: آيا در هنگام‌ آفرينش‌ خداوند متعال‌ حاضر بوده‌اند تا به‌ اين‌ امر كه‌ فرشتگان‌ مادينه‌اند، گواهي‌ بدهند؟! يا معني‌ اين‌ است: آيا آفرينش‌ فرشتگان‌ را ديده‌اند تا گواهي‌ بدهند كه‌ آنها مادينه‌اند؟ «اين‌ گواهي‌ اينان ‌به‌زودي‌ نوشته‌ خواهدشد» در ديوان‌ اعمالشان‌ تا در برابر آن‌ مجازات‌ شوند «و پرسيده‌ خواهند شد» از اين‌ بهتان‌ در روز قيامت‌.
ابن‌منذر در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از قتاده‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفت: جمعي‌ از منافقان‌ گفتند: خداوند با جن‌ خويشاوندي‌ كرده ‌است‌ و از اين‌ خويشاوندي‌ فرشتگان‌ پديد آمده‌اند!! پس‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ در رد سخنشان‌ نازل‌ شد.
 
	سوره زخرف آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا لَوْ شَاء الرَّحْمَنُ مَا عَبَدْنَاهُم مَّا لَهُم بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند: اگر خداي‌ رحمان‌ مي‌خواست‌ ما آنهارا نمي‌پرستيديم‌» يعني‌ كفار گفتند: اي‌ مؤمنان‌! اگر خداي‌ رحمان‌ پنداري‌ شما مي‌خواست‌؛ ما اين‌ فرشتگان‌ را نمي‌پرستيديم‌ پس‌ اين‌ پرستش‌ ما به‌ مشيت‌ اوست‌. البته‌ اين‌ سخن‌، سخن‌ حقي ‌است‌ كه‌ از آن‌ باطلي‌ را خواسته‌اند زيرا هدفشان‌ از اين‌ سخن‌ اين‌ است‌ كه ‌خداوند(ج)  از عبادتشان‌ براي‌ بتان‌ راضي‌ است‌! كه‌ اين‌گونه‌ استدلال‌، قطعا بي‌پايه‌ و اساس‌ مي‌باشد زيرا مشيت‌ الهي‌ عبارت‌ از ترجيح ‌يافتن‌ وجود بعضي‌ از ممكنات ‌بر بعضي‌ديگر است‌، چه‌ اين‌ ممكنات‌ در حوزه‌ اوامر پروردگار قرار داشته‌ باشند و چه‌ در حوزه‌ نواهي‌ وي‌، چه‌ نيك‌ باشند و چه‌ بد پس‌ اين‌ امر كه‌ مشيت‌ الهي‌ بر چيزي‌ رفته‌ باشد، اين‌ لزوما دليل‌ رضاي‌ او به‌ آن‌ چيز نيست‌، از اين‌ جهت‌،خداوند(ج)  به‌ جهالتشان‌ حكم‌ صادر نموده‌ و فرمود: «آنان به‌ اين‌ امر علمي ‌ندارند» پس‌ اين‌ پندارشان‌ كه: چون‌ باري‌ تعالي‌ وقوع‌ چيزي‌ را بخواهد و اراده ‌كند، از آن‌ امر راضي‌ است‌، پنداري‌ است‌ فاقد دليل‌ و بدون‌ پشتوانه‌ علم‌ بلكه ‌صرفا ناشي‌ از جهل‌ آنان‌ است‌ «آنان‌ جز دروغگو نيستند» در آنچه‌ كه‌ گفتند پس‌ با نيرنگ‌ و تصنع‌ ناروا و حدس‌ بي‌اساس‌ خويش‌ خواسته‌ اند كه‌ مغلطه‌بافي‌ كنند، آنها بايد بدانند كه‌ خداوند(ج)  هم‌ مؤمن‌ را آفريده ‌است‌ و هم‌ كافر را اما او مؤمن‌ را دوست‌ مي‌دارد و از كافر ناخشنود است‌، او به‌ حق‌ و ايمان‌ و خير امر مي‌كند وبه‌ كفر بندگانش‌ راضي‌ نيست‌.
 
سوره طه آيه  72
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا لَن نُّؤْثِرَكَ عَلَى مَا جَاءنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالَّذِي فَطَرَنَا فَاقْضِ مَا أَنتَ قَاضٍ إِنَّمَا تَقْضِي هَذِهِ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند» ساحران‌ در پاسخ‌ فرعون‌ «ما هرگز تو را بر آنچه‌ كه‌ نزد ما از بينات‌ آمده‌ است‌، ترجيح‌ نمي‌دهيم‌» يعني‌: قطعا تو را بر آنچه‌ كه‌ موسي‌(ع) از حجت‌ها ومعجزات‌ روشن‌ از نزد خداي‌ سبحان‌ براي‌ ما آورده ‌است‌، بر نمي‌گزينيم‌ «و» هرگز تو را ترجيح‌ نمي‌دهيم‌ «بر كسي‌ كه‌ ما را آفريده ‌است‌» به‌قولي‌: اين ‌جمله‌، قسم‌ است‌. يعني‌: سوگند به‌ ذاتي‌ كه‌ ما را آفريده‌ است‌، هرگز تو را بر بينات‌ و معجزات‌ وي‌ ترجيح‌ نمي‌دهيم‌ «پس‌ هر حكمي‌ مي‌خواهي‌ بكن‌» از كشتن‌ و به‌ دار آويختن‌ «جز اين‌ نيست‌ كه‌ تو فقط در اين‌ زندگاني‌ دنياست‌ كه‌ حكم ‌مي‌راني‌» و نفوذ سلطه‌ تو بر ما، فقط محدود به‌ همين‌ زندگي‌ دنياست‌؛ با آنچه‌ كه ‌از انواع‌ آزار و شكنجه‌ و قتل‌ بر ما روا مي‌داري‌ اما بعد از آن‌، تو را بر ما هيچ‌ سلطه‌اي‌ نيست‌ و ما سراي‌ پاينده‌ و پايدار را انتخاب‌ كرده‌ايم‌.
 
	 سوره زخرف آيه  21متن آيه : ‏‏ أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَاباً مِّن قَبْلِهِ فَهُم بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ ‏
آيه  22‏متن آيه : ‏‏ بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُّهْتَدُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌ آنان‌» يعني: به‌ اهل‌ مكه‌ و غير آنان‌ از مشركان‌ «پيش‌ از آن‌ كتابي ‌داديم‌؟» يعني: يا مگر به‌ آنان‌ پيش‌ از قرآن‌ كتابي‌ داده‌ايم‌ كه‌ در آن‌ كتاب‌، خطاب‌ به‌ آنان‌ چنين‌ نوشته‌ شده‌ است: شما بجز الله(ج)، ديگران‌ را بپرستيد؟ «پس‌ به‌ آن‌ تمسك‌ مي‌جويند؟» و آن‌ را مبناي‌ كار و حجت‌ و دليل‌ خويش‌ قرار مي‌دهند؟! خير! موضوع‌ چنين‌ نيست‌ و آنها در پرستش‌ غير خداي‌ سبحان‌، هيچ ‌برهان‌ و دليل‌ و حجتي‌ ندارند: «بلكه‌ گفتند: ما پدران‌ خود را بر امتي‌ يافتيم‌» يعني: آنها را بر عادت‌ و شيوه‌ و روشي‌ يافتيم‌ كه‌ به‌ آن‌ خو گرفته‌ و بر آن‌ رهرو شده‌ بودند «و ما بر پي‌ آنان‌ راه‌ يافته‌ايم‌» بدين‌گونه‌، به‌ اين‌ امر اعتراف‌ كردند كه‌ 