ز آيه‌ سابق‌ (174)، انتظار كشيدن‌ تا هنگام‌ روي‌ دادن‌ عذاب‌ دنيا بر كافران‌ است‌ اما مراد از اين‌ آيه‌، وقت‌ وقوع‌ عذاب‌ آخرت‌ مي‌باشد.
سوره صافات آيه  180
‏متن آيه : ‏
‏ سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«منزه‌ است‌ پروردگارت‌، پروردگار عزت» و غلبه‌ «از آنچه‌ اين‌ گروه‌ وصف ‌مي‌كنند» در نسبت‌ دادن‌ زن‌ و فرزند و شريك‌ به‌ وي‌. پس‌ مراد، تنزيه‌ حق‌ تعالي‌ از هر صفتي‌ است‌ كه‌ مشركان‌ او را به‌ آن‌ وصف‌ مي‌كنند؛ از آنچه‌ كه‌ به‌ حضرتش ‌سزاوار نيست‌.
	سوره صافات آيه  181
‏متن آيه : ‏
‏ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سلام‌ بر پيامبران‌ باد» يعني‌: ايمني‌ و سلامتي‌ از ناخوشي‌ها و ناملايمات‌ برايشان‌ باد! در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «چون‌ بر من‌ سلام‌ مي‌فرستاديد، بر پيامبران ‌ديگر نيز سلام‌ بفرستيد».
	سوره صافات آيه  182
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ستايش‌ ويژه‌ خداوند، پروردگار عالميان‌ است» هم‌ در آغاز و هم‌ در انجام‌، در برابر اين‌ نعمت‌ كه‌ پيامبرانش‌ را به‌سوي‌ انسانها مژده‌آور و بيم‌دهنده‌ فرستاده‌ است‌. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: سپاس‌ مخصوص‌ خداوند(ج) است‌ در برابر اين‌كه ‌مشركان‌ را نابود و پيامبران‌‡ را پيروز ساخته‌ است‌ و نيز سپاس‌ او راست‌ دربرابر همه‌ نعمتهايي‌ كه‌ بر كل‌ خلق‌ خويش‌ ارزاني‌ داشته‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌حضرت‌ علي(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌اكرم‌ ص فرمودند: «هر كس‌ به‌ اين‌ شادمان ‌مي‌شود كه‌ برايش‌ در روز قيامت‌ پيمانه‌اي‌ تمام‌تر از مزدش‌ پيمانه‌ شود، بايد در آخر مجلس‌ خود ـ هنگامي‌ كه‌ مي‌خواهد برخيزد ـ بگويد:  (سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ‏180 وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ ‏‏181 وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏182)  . همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌: كفاره‌ مجلس‌ اين‌ دعاء است‌: «سبحانك‌ اللهم‌ وبحمدك ‌لا إله‌ إلا أنت‌ أستغفرك‌ وأتوب‌ إليك‌: بار الها! تو پاك‌ و منزهي‌، سپاس‌ تو را، جز تو خدايي‌ نيست‌، از تو آمرزش‌ مي‌خواهم‌ و به‌سوي‌ تو با توبه‌ بازمي‌گردم‌»[1].

[1] ابن‌كثير مي‌گويد: «حمد و منت‌ خداي‌ را كه‌ در آداب‌ كفاره‌ مجلس‌ جزوه‌ جداگانه‌اي‌ نيز ترتيب‌كرده‌ام‌». پس‌ به‌ جزوه‌ وي‌ مراجعه‌ كنيد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1856.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:1857.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:1858.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:1859.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:1860.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:1861.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:1862.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:1863.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:1864.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:1865.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:1866.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:1867.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:1868.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:1869.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:1870.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:1871.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:1872.txt">﴿ سوره‌ ص ﴾</a></body></html>سوره ص آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
خوانده‌ مي‌شود: «صاد» به‌ سكون‌ دال‌ و فتح‌ يا كسر آن‌، بدون‌ تنوين‌ يا با تنوين‌. و قرائت‌ آن‌ به‌ كسر بدون‌ تنوين‌ ضعيف‌ است‌. اين‌ حرف‌ از حروف‌ مقطعه ‌است‌ و اين‌ حرف‌ و امثال‌ آن‌ از حروف‌ مقطعه‌ ابتداي‌ سوره‌ها، از رموزي‌ است ‌كه‌ خداوند متعال‌ علم‌ آنها را به‌ خودش‌ اختصاص‌ داده‌ است‌.
«سوگند به‌ قرآن‌ داراي‌ ذكر» سوگند خوردن‌ خداوند(ج) به‌ قرآن‌ در اينجا، براي ‌توجه ‌دادن‌ به‌ شرف‌ قدر و برتري‌ جايگاه‌ و منزلت‌ آن‌ است‌. ذي‌ الذكر: يعني‌ قرآن‌، مشتمل‌ بر ذكري‌ است‌ كه‌ در آن‌ بيان‌ هر چيز است‌. به‌قولي‌ معناي‌ آن‌ اين ‌است‌: قسم‌ به‌ قرآن‌ داراي‌ شرف‌. مفسران‌ در اين‌كه‌ جواب‌ قسم‌ چيست‌؟ اختلاف ‌نظر دارند ؛ قتاده‌ مي‌گويد: جواب‌ آن‌، آيه‌ بعد، يعني‌:( بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا   ...) است‌. ابن‌جرير نيز اين‌ قول‌ را برگزيده‌ است‌. به‌قولي‌ ديگر: جواب‌ قسم‌، مضموني‌ است‌ كه‌ سياق‌ كل‌ اين‌ سوره‌ متضمن‌ آن‌ مي‌باشد.
 
سوره ص آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ كافران‌ در سركشي‌ و ستيزه‌جويي‌ هستند» گويي‌ فرمود: قطعا در قرآن‌ هيچ ‌شكي‌ نيست‌ و اين‌كه‌ كافران‌ آن‌ را نمي‌پذيرند، موجب‌ شك‌ و شبهه‌ در آن ‌نمي‌باشد زيرا آنها در تكبر و سركشي‌ و مخالفت‌ و ستيزه‌جويي‌ قرار دارند و دليل ‌عدم‌ پذيرفتن‌ آنان‌ نيز همين‌ است‌، نه‌ اين‌ كه‌ در حقانيت‌ قرآن‌ شك‌ و شبهه‌اي ‌وجود داشته‌ باشد. پس‌ معناي‌: فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ‏ اين‌ است‌: كافران‌ از پذيرفتن‌ حق ‌در مخالفت‌ و امتناع‌ قرار دارند.
 
سوره ص آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چه‌بسيار نسلها كه‌ پيش‌ از آنان‌ نابودشان‌ كرديم» يعني‌: قطعا قبل‌ از آنان‌، بسياري‌ از امتهاي‌ گذشته‌ را كه‌ نيرومندتر، بازدارنده‌تر و سرمايه‌دارتر از كفار عصر بعثت‌ بودند، نابود كرديم‌ «كه‌ فرياد برآوردند ولي‌ ديگر آن‌ زمان‌، زمان‌ خلاصي ‌نبود» يعني‌: هنگامي‌ فرياد دادرسي‌ سر دادند كه‌ عذاب‌ بر آنان‌ نازل‌ مي‌شد اما اين ‌زمان‌، نه‌ زمان‌ رهايي‌ و گريزشان‌ بود و نه‌ وقت‌ مناسبي‌ براي‌ فرياد و استغاثه‌ و زاري‌شان‌.
 
	سوره ص آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَجِبُوا أَن جَاءهُم مُّنذِرٌ مِّنْهُمْ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و تعجب‌ كردند» كافران‌ «از اين‌كه‌ بيم‌دهنده‌اي‌ از خودشان‌ برايشان‌ آمد» كه‌ آنها را ـ چنانچه‌ بر كفر استمرار ورزند ـ از عذاب‌ الهي‌ بيم‌ و هشدار مي‌دهد «وكافران‌ گفتند: اين‌ شخص‌ جادوگري‌ شياد است» آنها اين‌ سخن‌ را هنگامي‌ گفتند كه‌ معجزات‌ پيامبر‌ص را مشاهده‌ كردند، معجزاتي‌ كه‌ از قدرت‌ بشر خارج‌ است‌.
 
	سوره طه آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«زيرا تو خود بر احوال‌ ما بينايي‌» و مي‌داني‌ كه‌ من‌ در توفيق‌ يافتن‌ به‌ رسالت ‌خود، ناگزير از داشتن‌ اين‌ موهبتها هستم‌ زيرا بدون‌ «شرح‌ صدر»، انسان‌ نمي‌تواند دعوت‌ الي‌الله را به‌ درستي‌ انجام‌ دهد، بدون‌ آسان‌ ساختن‌ كار؛ قلب‌ دعوتگر مي‌شكند، بدون‌ گشاده‌ بودن‌ زبان‌؛ حجت‌ اقامه‌ نمي‌شود و مقصود به‌ دست ‌نمي‌آيد و بدون‌ داشتن‌ برادري‌ هم‌پشت‌ و غمخوار كه‌ از او مشورت‌ خواسته‌ شود 