ياءاند و انبيا دينار و درهمي‌ را به ‌ارث‌ نگذاشته‌اند بلكه‌ فقط علم‌ را به‌ ميراث‌ گذاشته‌اند پس‌ هر كس‌ آن‌ را بگيرد، قطعا بهره‌ وافري‌ را برگرفته ‌است‌».
 
	سوره فاطر آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند» بهشتيان‌ آن‌گاه‌ كه‌ در باغ‌ هاي‌ عدن‌ مستقر مي‌شوند: «همه‌ ستايشها خدايي‌ را كه‌ اندوه» بديها و گناهان‌، بيم‌ نپذيرفته ‌شدن‌ طاعات‌ و اندوه‌ هول‌ و هراسهاي‌ روز قيامت‌ «را از ما دور كرد» به‌قولي‌ مراد اين‌ است‌: از ما نگراني‌ وانديشه‌ تأمين‌ مخارج‌ و هزينه‌هاي‌ زندگي‌ را دور كرد. زجاج‌ مي‌گويد: «خداوند(ج) همه‌ اندوه‌ها و نگراني‌ها را از بهشتيان‌ دور مي‌كند، چه‌ نگراني‌ها و اندوه‌هايي‌ كه‌ به‌ امر معاششان‌ ارتباط داشته‌ باشد و چه‌ نگراني‌ها و اندوه‌هايي‌ كه‌ به ‌امر معادشان‌ مربوط باشد. پس‌ اهل‌ ايمان‌ پيوسته‌ از عذاب‌ خداوند(ج) در ترس‌ وهراس‌ به‌سر مي‌برند و در همه‌ حال‌ از عاقبت‌ و خاتمه‌ بد بيمناك‌ و از اين‌ امر دل‌نگرانند كه‌ آيا اعمالشان‌ پذيرفته‌ مي‌شود يا خير؟ كه‌ اين‌ نگراني‌ها، دغدغه‌ها و اندوه‌هايشان‌ تا آن‌گاه‌ كه‌ به‌ بهشت‌ وارد نشوند، از بين‌ نمي‌رود. ولي‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «بر اهل‌ لااله‌الاالله هيچ‌ وحشتي‌ نيست‌: نه‌ در مرگ‌، نه‌ در قبر و نه‌ در رستاخيز، گويي‌ من‌ به‌ سويشان‌ در هنگام‌ بانگ‌ (رستاخيز) ـ در آن‌ حال‌ كه‌ از سرهاي‌ خود خاك‌ قبرها را مي‌افشانند ـ مي‌نگرم‌ كه‌ مي‌گويند:(الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ ‏)  ».
«به‌ راستي‌ پروردگار ما آمرزگار» است‌ بر كساني‌ كه‌ او را نافرماني‌ كرده‌، سپس‌ با توبه‌ به‌سويش‌ بازگشته‌اند «قدردان‌ است» براي‌ كساني‌ كه‌ او را اطاعت‌ مي‌كنند لذا گناهان‌ بسيارشان‌ را مي‌آمرزد و نيكي‌هاي‌ اندكشان‌ را ارج‌ مي‌گذارد.
 
سوره فاطر آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ خدايي‌ كه‌ ما را از فضل‌ خويش‌ به‌ اقامتگاه‌ جاودان‌ فرود آورد» دارالمقامه‌: اقامتگاهي‌ كه‌ در آن‌ ـ به‌ عنوان‌ فضل‌ و رحمتي‌ از سوي‌ خداي‌ منان‌ ـ جاودانه ‌ماندگارند و هرگز از آن‌ انتقال‌ داده‌ نمي‌شوند. آري‌! هرگز اعمال‌ شايسته ‌نمي‌تواند مابه‌ازاء اين ‌همه‌ فضل‌ و امتياز تلقي‌ شود چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف ‌آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «هرگز كسي‌ از شما را عملش‌ به‌ بهشت ‌وارد نمي‌كند». اصحاب‌ گفتند: حتي‌ شما را نيز يا رسول‌ الله؟ فرمودند: «حتي ‌مرا نيز مگر اين‌ كه‌ خداوند متعال‌ مرا به‌ رحمت‌ و فضلي‌ از جانب‌ خويش ‌درپوشاند». «در اينجا هيچ‌ رنجي» و خستگي‌ و مشقتي‌ «به‌ ما نمي‌رسد و در اينجا به‌ ما هيچ‌ درماندگي‌اي‌ نمي‌رسد» درماندگي‌اي‌ كه‌ حاصل‌ خستگي‌ و سختي‌ و رنج‌ و زحمت‌ باشد. آري‌! در بهشت‌ همه‌ رنجها و خستگي‌ها از تن‌ و روح‌ بهشتيان ‌زدوده‌ مي‌شود.
بيهقي‌ و ابن‌ابي‌حاتم‌ از عبدالله بن‌ابي‌أوفي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ روايت‌ كرده‌اند: «مردي‌ به‌ رسول‌‌خدا‌ص گفت‌: يا رسول‌ الله! به‌ راستي‌ خواب‌ از جمله‌ چيزهايي‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) به‌وسيله‌ آن‌ به‌ ما در دنيا آرامش‌ مي‌بخشد پس‌ آيا در بهشت‌ نيز خواب‌ هست‌؟ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: خير! زيرا خواب‌ شريك ‌مرگ‌ است‌ و در بهشت‌ مرگي‌ نيست‌. آن‌ مرد پرسيد: پس‌ راحتي‌ و آرامش‌ اهل ‌بهشت‌ در چيست‌؟ اين‌ سؤال‌ بر رسول‌‌خدا‌ص بزرگ‌ آمد و فرمودند: آخر در آنجا هيچ‌ خستگي‌اي‌ نيست‌، تمام‌ كار بهشتيان‌ آسايش‌ و راحتي‌ است‌». همان‌ بود كه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
	سوره فاطر آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقْضَى عَلَيْهِمْ فَيَمُوتُوا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُم مِّنْ عَذَابِهَا كَذَلِكَ نَجْزِي كُلَّ كَفُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ كافر شده‌اند، براي‌ آنان‌ آتش‌ دوزخ‌ است‌، نه‌ بر آنان» به‌ مرگ‌ «حكم‌ شود تا بميرند» به‌ مرگي‌ ديگر جز مرگ‌ دنيا تا از عذاب‌ راحت‌ گردند «و نه‌ عذاب‌ آن‌ از آنها سبك‌ ساخته‌ مي‌شود» بلكه‌ پيوسته‌ در عذاب‌ دوزخ‌ قرار دارند و هرگاه‌ كه‌ پوست‌ بدنشان‌ در آتش‌ سوخته‌ شود، خداوند(ج) پوستهاي‌ ديگري‌ را بر تنشان‌ مي‌پوشاند تا عذاب‌ را بچشند چنان‌كه‌ در آيه‌ ديگري‌ آمده‌ است‌. «هر كفوري‌ را چنين‌ كيفر مي‌دهيم» يعني‌: هر كسي‌ را كه‌ در كفر و ناسپاسي‌ و انكار حق ‌زياده‌روي‌ كند، همانند اين‌ جزاي‌ بسيار زشت‌ و وحشتناك‌، كيفر مي‌دهيم‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «أما أهل‌ النار الذين‌ هم‌ أهلها فلا يموتون‌ فيها ولا يحيون‌: اما همان‌ دوزخياني‌ كه‌ اهالي‌ آن‌ هستند «و در آن‌جاودانند» پس‌ نه‌ در آن‌ مي‌ميرند و نه‌ زنده‌ مي‌شوند».
 
	سوره كهف آيه  77
‏متن آيه : ‏
‏ فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا أَتَيَا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَمَا أَهْلَهَا فَأَبَوْا أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَاراً يُرِيدُ أَنْ يَنقَضَّ فَأَقَامَهُ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ رفتند تا به‌ اهل‌ قريه‌اي‌ رسيدند» به‌ قولي‌: آن‌ قريه ‌«ايله‌» بود «از مردم‌آنجا خوراكي‌ خواستند ولي‌ آنها از مهمان ‌كردن‌ آن‌ دو خودداري‌ كردند» يعني‌: مردم‌ آن‌ قريه‌ ابا ورزيدند از اين‌كه‌ حق‌ واجبي‌ را كه‌ در قبال‌ آن‌ دو ميهمان‌ بر ذمه‌شان‌ بود، ادا كنند «پس‌ در آنجا» يعني‌: در آن‌ قريه‌ «ديواري‌ را يافتند كه‌ مي‌خواست‌ فروريزد» يعني‌: هيأت‌ و حالت‌ سقوط بر آن‌ ديوار نمايان‌ بود «پس‌ آن‌ را استوار كرد» يعني‌: خضر(ع)  آن‌ ديوار را كج‌ يافت‌ پس‌ آن‌ را به‌ حالت‌ اولي‌اش‌ برگردانيد و استوار كرد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «خضر دستش‌ را بر آن‌ ديوار كشيد پس ‌ديوار بي‌درنگ‌ راست‌ شد». «گفت‌» موسي‌(ع)  «اگر مي‌خواستي‌ براي‌ اين‌ مزدي ‌مي‌گرفتي‌» يعني‌: مي‌توانستي‌ در قبال‌ راست ‌ساختن‌ و اصلاح‌ ديوار مزدي‌ بگيري‌.
 
	سوره طه آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر سخن‌ را آشكارا گويي‌» يعني‌ صدايت‌ را بدان‌ بلند كني‌ «پس‌ او سخن ‌نهان‌ و نهان‌تر را مي‌داند» سر: سخني‌ است‌ كه‌ انسان‌ با ديگري‌ به‌ آهست