اتشان‌ پنهان‌ باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1553.txt"> آيه  49</a><a class="text" href="w:text:1554.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:1555.txt"> آيه  51</a><a class="text" href="w:text:1556.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:1557.txt"> آيه  53</a><a class="text" href="w:text:1558.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:1559.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:1560.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:1561.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:1562.txt">وجه‌ تسميه‌:﴿ سوره‌ فاطر ﴾</a></body></html>سوره سبأ آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ جَاء الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمد‌ص به‌ آنان‌ «حق‌ آمد» يعني‌: اسلام‌ و توحيد و قرآن‌ كه‌ دربرگيرنده‌ برهانهاست‌ به‌ ميدان‌ آمد «و ديگر باطل‌ از سر نمي‌گيرد و برنمي‌گردد» يعني‌: باطل‌ چنان‌ از ميان‌ رفت‌ كه‌ نه‌ از آمدن‌ آن‌ اثري‌ باقي‌ مانده‌ و نه ‌از رفتن‌ آن‌، نه‌ از آغاز آن‌ و نه‌ از برگشت‌ آن‌. ابن‌كثير نقل‌ مي‌كند: «چون‌ رسول‌‌خدا‌ص در روز فتح‌ مكه‌ به‌ مسجدالحرام‌ وارد شدند، بتان‌ را ديدند كه ‌پيرامون‌ كعبه‌ نصب‌ شده‌اند پس‌ شروع‌ به‌ كوبيدن‌ بتان‌ كردند، درحالي‌ كه‌ مي‌خواندند: (‏ وَقُلْ جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقاً ‏) «اسراء/81» و نيز اين‌ آيه‌ را مي‌خواندند: (‏ قُلْ جَاء الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ ‏)
 
سوره سبأ آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِن ضَلَلْتُ فَإِنَّمَا أَضِلُّ عَلَى نَفْسِي وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمد‌ص به‌ آنان‌ «اگر گمراه‌ شدم» از راه‌ حق‌ و هدايت‌ «جز اين ‌نيست‌ كه‌ به‌ زيان‌ خود گمراه‌ مي‌شوم» يعني‌: گناه‌ گمراهي‌ام‌ بر دوش‌ خودم‌ مي‌باشد «و اگر هدايت‌ شدم‌، اين‌ به‌سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ پروردگارم‌ به‌سويم‌ وحي ‌مي‌فرستد» حكمت‌ها، اندرزها و روشنگري‌ها را به‌ وسيله‌ قرآن‌ «بي‌گمان‌ او شنواي‌ نزديك‌ است» به‌ من‌ و به‌ شما و هدايت‌ و گمراهي‌ من‌ و شما را مي‌داند پس ‌اگر بر او بهتاني‌ بسته‌ باشم‌، يقينا مرا مجازات‌ مي‌كند. و اين‌ سخني‌ فيصله‌كن‌ با مشركان‌ است‌.
	سوره سبأ آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ تَرَى إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِن مَّكَانٍ قَرِيبٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر مي‌ديدي» اي‌ محمد‌ص! «هنگامي‌ را كه‌ مضطرب‌ شوند» كافران‌ در هنگام‌ مرگ‌ يا رستاخيز. قتاده‌ مي‌گويد: «اين‌ اضطراب‌ عبارت‌ از: هول‌ و هراس ‌آنان‌ در هنگامي‌ است‌ كه‌ از قبرهايشان‌ بيرون‌ مي‌آيند». اما ابن‌كثير مي‌گويد: «صحيح‌ اين‌ است‌ كه‌ مراد از آن‌، اضطراب‌ روز قيامت‌ است‌». يعني‌ اگر آنان‌ را در آن‌ حال‌ مضطرب‌ و هراسان‌ ببيني‌، قطعا كاري‌ هولناك‌ و شگفت‌آسا را ديده‌اي‌ «آنجا هيچ‌ گريزي‌ در كار نيست» كسي‌ از آنان‌ از نزد ما نمي‌تواند بگريزد و نجات‌ يافتني‌ نيست‌ «و از جايي‌ نزديك‌ فروگرفته‌ شدند» يعني‌: از روي‌ زمين‌، يا از قبرهايشان‌، يا از صحنه‌ حساب‌ روز قيامت‌ گرفتار آمده‌اند پس‌ به‌هرحال‌، آنان‌ از خداوند(ج) دور نيستند و نمي‌توانند از نزد او بگريزند و به‌آساني‌ فروگرفته‌ مي‌شوند.
 
	سوره سبأ آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا آمَنَّا بِهِ وَأَنَّى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِن مَكَانٍ بَعِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مي‌گويند» در آن‌ بحبوحه‌ هول‌ و هراس‌ آن‌گاه‌ كه‌ عذاب‌ را مشاهده‌ مي‌كنند «اكنون‌ به‌ او» يعني‌: به‌ محمد‌ص، يا به‌ خداأ، يا به‌ قرآن‌ «ايمان‌ آورديم‌. از كجا از جايي‌ دور دست‌ يافتن‌ ايمان‌ براي‌ آنان‌ ميسر است‌؟» يعني‌: چگونه‌ از آخرت‌ به ‌ايمان‌ دسترسي‌ دارند در حالي‌ كه‌ آن‌ را در دنيا فرو گذاشته‌اند؟ و اين‌ است‌ معناي ‌«از مكاني‌ دور». يا اين‌ تمثيلي‌ براي‌ حالشان‌ در طلب‌ نجات‌ و رهايي‌ است‌، بعد از آن‌كه‌ نجات‌ از دسترس‌ آنان‌ خارج‌ شده‌ و نسبت‌ به‌ آنان‌ دور است‌.
 
	سوره سبأ آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَدْ كَفَرُوا بِهِ مِن قَبْلُ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و حال‌ آن‌كه‌ پيش‌ از اين‌ به‌ آن‌، كفر ورزيدند» يعني‌: چگونه‌ به‌ ايمان‌ دسترسي‌ خواهند داشت‌، حال‌ آن‌كه‌ آنچه‌ را كه‌ هم‌اكنون‌ در آخرت‌ به‌ آن‌ ايمان ‌آورده‌اند، پيش‌ از اين‌ در سراي‌ دنيا ـ يعني‌ در دار ابتلا و آزمايش‌ ـ به‌ آن‌ كفر ورزيده‌ بودند پس‌ دسترسي‌ آنان‌ به‌ ايمان‌، در آخرت‌ محال‌ است‌. «و از جايي ‌دور» يعني‌: از دوردستها «به‌ ناديده‌ غيب‌ مي‌افگنند» يعني‌: تير در تاريكي‌ انداخته ‌و با اتكا به‌ ظن‌ و پندار مي‌گويند: نه‌ برانگيختني‌ است‌، نه‌ حشر و نشر و نه‌ بهشت‌ و دوزخي‌. بي‌گمان‌ اين‌ تير در تاريكي‌ افگندنها براي‌ گمان‌ باطلشان‌ تكيه‌گاهي‌ نتواند بود.
در اين‌ تعبير، حالشان‌ به‌حال‌ كسي‌ تمثيل‌ شده‌ كه‌ به‌سوي‌ چيزي‌ تير مي‌افگند كه‌ آن‌ را نمي‌بيند، آن‌ هم‌ از جايي‌ دور كه‌ هيچ‌ مجالي‌ براي‌ اين‌ گمان‌ كه‌ آن‌ تير به‌هدف‌ بخورد، وجود ندارد. پس‌ همين‌گونه‌، اين‌ سخنانشان‌ در حق‌ پيامبر‌ص كه‌گاهي‌ مي‌گويند: شاعر است‌، گاهي‌ مي‌گويند: فال‌بين‌ است‌ و گاهي‌ مي‌گويند: ديوانه‌ است‌، همه‌ اينها و امثال‌ آن‌ چيزي‌ جز افگندن‌ تيرهايي‌ از دور در تاريكي‌هاي‌ ظن‌وگمان‌ و وهم‌ نيست‌.
 
سوره سبأ آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِم مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا فِي شَكٍّ مُّرِيبٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ميان‌ آنان‌ و ميان‌ آنچه‌ خوش‌ دارند» در دنيا از اموال‌ و خانواده‌هايشان‌، يا از بازگشت‌ به‌سوي‌ دنيا «حايلي‌ افگنده‌ شد، همان‌ گونه‌ كه‌ از دير باز با امثال‌ آنان» ازكفار امتهاي‌ گذشته‌ «نيز چنين‌ شد» و ميان‌ آنها و خواستني‌هاي‌ محبوبشان‌ جدايي‌ افگنده‌ شد. «زيرا آنها در دودلي‌ سختي‌ بودند» في‌ شك‌ مريب‌: يعني‌: آنها در كارپيامبران‌‡ و رستاخيز و بهشت‌ و دوزخ‌، شديدا در شك‌ بودند. يا آنها در توحيد و آنچه‌ كه‌ پيامبران‌‡ از امر دين‌ برايشان‌ آورده‌ بودند، شديدا در شك ‌بودند، از اين‌روي‌ ايمان‌ آنها در هنگام‌ مشاهده‌ عذاب‌، از آنها پذيرفته‌ نشد. قتاده ‌مي‌گويد: «هان‌! از شك‌ و شبهه‌ بپرهيزيد زيرا كسي‌ كه‌ بر شك‌ بميرد، بر شك ‌برانگيخته‌ مي‌شود و كسي‌ كه‌ بر يقين‌ بميرد، بر يقين‌ برانگيخته‌ مي‌شود». نسفي ‌مي‌گويد: «اين‌ آيه‌ رد پندار كساني‌ است‌ كه‌ مي‌گويند: خداوند(ج) انسان‌ را به‌سبب‌ شك‌ وي‌ عذاب‌ نمي‌كند».
 

سوره فاطر آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ فَ