‌ حواريون‌ گفتند: اي‌ عيسي‌ پسر مريم‌! آيا پروردگار تو مي‌تواند كه‌ بر ما مائده‌اي‌ از آسمان‌ فرو فرستد؟» به‌ قولي‌: اين‌ درخواست‌ حواريون‌ ازآن‌رو نبود كه‌ در توانايي‌ خداوند متعال‌ شك‌ كرده‌ باشند زيرا آنها به‌ قدرت‌ حق‌ تعالي‌ باور راسخ‌ داشتند بلكه‌ به‌ سبب‌ نياز آنها به‌ خوراكي‌ بود. به‌ قولي‌ديگر: آنها با درخواست‌ مائده‌، خواستار طمأنينه‌ و آرامش‌ قلبي‌ شدند چنان‌كه‌ ابراهيم‌(ع) گفت‌: (پروردگارا! به‌ من‌ بنمايان‌ كه‌ مردگان‌ را چگونه‌ زنده‌ مي‌كني‌...)«بقره/‌260». و آيه‌ بعد، گواه‌ هر دو قول‌ است‌ زيرا نياز به‌ خوراك‌ و اطمينان‌ قلبي‌هردو در آن‌ مطرح‌ شده‌ است‌. مائده‌: سفره‌اي‌ است‌ كه‌ بر آن‌ غذا نهاده‌ شده‌ باشد. عيسي‌(ع) در پاسخ‌ حواريون‌ «گفت‌: اگر مؤمنيد، از خدا پروا كنيد» يعني‌: چنانچه‌ در ايمان‌ خود راستگوييد، از خدا پروا كنيد و از اين‌ درخواست‌ و امثال ‌آن‌ صرف‌نظر نماييد زيرا از شأن‌ مؤمن‌ به‌دور است‌ كه‌ چنين‌ پيشنهاداتي‌ را به‌ حق‌ تعالي‌ ارائه‌ كند.
 
	سوره مائدة آيه  113
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: مي‌خواهيم‌ كه‌ از آن‌ بخوريم» زيرا جمع‌ بزرگي‌ با عيسي‌(ع) همراه‌ بودند كه‌ غذاي‌ كافي‌ براي‌ خوردن‌ نداشتند «و دلهاي‌ ما آرام‌ گيرد» با مشاهده‌ كمال ‌قدرت‌ خداوند(جل جلاله)، يا به‌ اين‌ امر كه‌ خداوند متعال‌ درخواست‌ ما را مورد اجابت ‌قرار داده‌ است‌ «و بدانيم‌ كه‌ به‌ ما راست‌ گفته‌اي» يعني‌: به‌ عين‌ اليقين‌ بدانيم‌ كه‌ تو در ادعاي‌ نبوتت‌ به‌ ما راست‌ گفته‌اي‌ «و در نزول‌ آن» يعني‌: در فرود آمدن‌ مائده ‌از آسمان‌ «از گواهان‌ باشيم» در نزد كساني‌ از بني‌اسرائيل‌ يا از ساير مردم‌ كه‌ شاهد فرودآمدن‌ آن‌ نيستند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:933.txt">آيه  114</a><a class="text" href="w:text:934.txt">آيه  115</a><a class="text" href="w:text:935.txt">آيه  116</a><a class="text" href="w:text:936.txt">آيه  117</a><a class="text" href="w:text:937.txt">آيه  118</a><a class="text" href="w:text:938.txt"> آيه  119</a><a class="text" href="w:text:939.txt">آيه  120</a></body></html>سوره مائدة آيه  114
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيداً لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ «عيسي‌بن‌ مريم» اين‌ سخنان‌ آنها را كه‌ بيانگر هدفشان‌ از فرود آوردن‌ مائده‌ بود، شنيد «گفت‌: بارالها! پروردگارا! از آسمان‌ خواني» پر از غذا «بر ما نازل ‌فرما تا عيدي‌ براي‌ ما باشد» يعني‌: تا روز فرودآمدن‌ آن‌ براي‌ ما عيدي‌ باشد «براي ‌اول‌ و آخر» امت‌ «ما» يعني‌: هم‌ براي‌ آنان‌كه‌ در عصر ما زندگي‌ مي‌كنند و هم ‌براي‌ كساني‌ كه‌ بعد از ما مي‌آيند. به‌ قولي‌: نزول‌ مائده‌ بر آنان‌ در روز يكشنبه‌ بود و از اين‌ جهت‌ نصاري‌ آن‌ روز را عيد خود قرار دادند «و» تا «نشانه‌اي‌ از جانب‌ تو» باشد. يعني‌: دلالت‌ و حجت‌ روشني‌ باشد بر كمال‌ قدرتت‌ و درستي‌ ادعاي ‌كسي‌ كه‌ به‌ رسالتش‌ فرستاده‌اي‌ «و ما را روزي‌ ده» كه‌ با آن‌ بر عبادتت‌ نيروگيريم ‌«و تو بهترين‌ روزي‌دهندگاني» بلكه‌ در حقيقت‌، غير از تو روزي‌دهنده‌اي‌ نيست‌.
 
	سوره مائدة آيه  115
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ اللّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَاباً لاَّ أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِّنَ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏	
«خداي‌ سبحان» خواسته‌ عيسي‌(ع) را اجابت‌ كرد و «فرمود: من‌ فرو فرستنده ‌آن‌ بر شما هستم» و وعده‌ من‌ حق‌ است‌ و من‌ خلف‌ وعده‌ نمي‌كنم‌ «ولي‌ پس‌ از آن» يعني‌: پس‌ از فرودآوردن‌ مائده‌ «اگر كسي‌ از شما كافر شود» و انكار ورزد «پس‌ او را به‌ عذابي‌ تعذيب‌ كنم‌ كه‌ به‌ آن» يعني‌: به ‌مانند آن‌ «هيچ‌يك‌ از اهل‌ عالم‌ را عذاب‌ نكرده‌ باشم» چرا كه‌ آنها در آن‌ صورت‌، معجزه‌اي‌ را تكذيب‌ كرده‌اند كه ‌محسوس‌ است‌ و آن‌ را به‌ چشم‌ سر ديده‌اند پس‌ عذابشان‌ نيز عذابي‌ سنگين‌ و بي‌مانند خواهد بود.
جمهور مفسران‌ بر آنند كه‌ مائده‌ بر آنان‌ نازل‌ شد، برخلاف‌ قولي‌ كه‌ مي‌گويد: وقتي‌ آنها به‌ عذاب‌ تهديد شدند، گفتند: به‌ نزول‌ مائده‌ نيازي‌ نداريم‌. از ابن‌عباس‌(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: «مائده‌، بر عيسي‌(ع) و حواريون‌ نازل‌ شد و آن‌ خواني‌ آماده‌ از ماهي‌ و نان‌ بود كه‌ از آن‌ در هرجايي‌ كه‌ مي‌رفتند و در هر زماني‌ كه‌ مي‌خواستند، مي‌خوردند». ابن‌كثير بر اساس‌ روايت‌ عماربن‌ ياسر(رض) مي‌گويد: «... آنها مأمور بودند كه‌ خيانت‌ نكرده‌ و غذاي‌ امروز را براي‌ فرداذخيره‌ نكنند اما خيانت‌ نموده‌ و ذخيره‌ كردند پس‌ پروردگار به‌ كيفر آن‌، به‌ خوك‌ و بوزينه‌ مسخشان‌ كرد».
ابن‌عباس‌(رض) روايت‌ كرده‌است‌ كه‌ قريش‌ نيز به‌ رسول‌اكرم‌ص گفتند: از پروردگارت‌ بخواه‌ تا كوه‌ صفا را براي‌ ما طلا گرداند و آن ‌وقت‌ به‌ تو ايمان ‌مي‌آوريم‌...! رسول‌اكرمص دعا كردند و جبرئيل‌(ع) فرود آمد و گفت‌: پروردگارت‌ بر تو سلام‌ مي‌گويد و مي‌فرمايد: اگر مي‌خواهي‌، كوه‌ صفا را براي‌ آنان‌ به‌ طلا تبديل‌ مي‌كنم‌ اما اگر كسي‌ بعد از آن‌ كفر ورزيد، او را چنان‌ عذاب‌ كنم‌ كه‌ احدي‌ از جهانيان‌ را عذاب‌ نكرده‌ باشم‌. و اگرهم‌ مي‌خواهي‌، در توبه‌ و رحمت‌ را به‌روي‌ آنان‌ گشاده‌ بدارم‌ [و كوه‌ صفا را به‌ طلا تبديل‌ نكنم].رسول‌ خداص گفتند: «بلكه‌ در توبه‌ و رحمت‌ را [بركوه‌ طلا] ترجيح‌ مي‌دهم».
صاحب‌ تفسير «في‌ظلال‌ القرآن» مي‌گويد: «اين‌ گفت‌وگو ميان‌ عيسي‌(ع) و حواريون‌، ما را به‌ طبيعت‌ قوم‌ عيسي‌(ع) و برگزيده‌ترين‌هايشان‌ آشنا مي‌سازد.. ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ ميان‌ آنها و اصحاب‌ رسول‌ اكرم‌ص فرقي‌ است‌ بزرگ‌ زيرا حواريون‌ با آن‌همه‌ معجزات‌ حسي‌ آشكاري‌ كه‌ از عيسي‌(ع) ديدند، باز هم ‌خواستار معجزه‌اي‌ ديگر شدند درحالي‌ كه‌ اصحاب‌ محمدص بعد از آن‌ كه‌ اسلام ‌آوردند، حتي‌ يك‌ معجزه‌ هم‌ درخواست‌ نكردند... اين‌ است‌ تفاوت‌ عظيم ‌حواريون‌ عيسي‌(ع) با حواريون‌ محمدص».
 
سوره مائدة آيه  116
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَهَيْنِ مِن دُونِ اللّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِن كُنتُ قُلْتُهُ