ي ‌دارد و نه‌ مي‌ميرد ـ پاك‌ و برتر است‌ پروردگار سبحان‌ از اين‌ افتراها به‌ پاكي‌ و برتريي‌ بزرگ‌ «بنگر چگونه‌ آيات‌ خود را براي‌ آنان‌ روشن‌ مي‌سازيم» و بطلان‌پندارهاي‌ بي‌بنيادشان‌ را برملا مي‌گردانيم‌؟ و اين‌ عبارت‌، مخاطبان‌ را از حال‌ اين‌گروهي‌ كه‌ بشري‌ را بر مسند خدايي‌ مي‌نشانند، به‌ تعجب‌ در مي‌افگند. «باز بنگر چگونه‌ رويگردان‌ مي‌شوند» از شنيدن‌ حق‌ و تأمل‌ در آن‌، بعد از اين‌ بيان‌ روشن‌؟ عجبا بر حال‌ اين‌ گروه‌!
 
	سوره مائدة آيه  76
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرّاً وَلاَ نَفْعاً وَاللّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «آيا غير از خدا چيزي‌ را مي‌پرستيد كه‌ اختيار زيان‌ و سودي‌ را براي‌ شما ندارد؟» پس‌ كسي‌ كه‌ نه‌ مي‌تواند به‌شما سودي‌ برساند و نه‌ مي‌تواند زياني ‌را از شما باز دارد، چگونه‌ از سوي‌ شما مورد پرستش‌ قرارمي‌گيرد؟ مراد، مسيح‌ ومادرش‌ مريم‌ علیهما السلام اند «و همانا خداوند شنواي‌ داناست» و هر كس‌ چنين‌ باشد، فقط او به‌ رساندن‌ نفع‌ و بازداشتن‌ زيان‌ تواناست‌، بدان‌ جهت‌ كه‌ او بر هر شنيدني‌ ودانستني‌اي‌ احاطه‌ دارد بنابراين‌، فقط او خداي‌ برحق‌ است‌ نه‌ غير وي‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:889.txt"> آيه  77</a><a class="text" href="w:text:890.txt">آيه  78</a><a class="text" href="w:text:891.txt">آيه  79</a><a class="text" href="w:text:892.txt">آيه  80</a><a class="text" href="w:text:893.txt"> آيه  81</a><a class="text" href="w:text:894.txt">آيه  82</a></body></html>سوره مائدة آيه  77
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لاَ تَغْلُواْ فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلاَ تَتَّبِعُواْ أَهْوَاء قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَأَضَلُّواْ كَثِيراً وَضَلُّواْ عَن سَوَاء السَّبِيلِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «اي‌ اهل‌ كتاب‌! در دين‌ خود به‌ ناحق‌ از حد نگذريد» يعني‌: افراط گرايي‌ و گزافه‌گويي‌ و تجاوز از حد ـ چون‌ ادعاي‌ الوهيت‌ عيسي‌ و در پيش‌گرفتن‌ روشهاي‌ افراطي‌ ناروا ـ را كنار بگذاريد. ولي‌ بايد دانست‌ كه‌ غلو و افراط در حق‌، يعني‌ به‌ كارگرفتن‌ تمام‌ سعي‌ و كوشش‌ بشري‌ در جست‌وجوي‌ حق‌ وحقيقت‌ و كشف‌ آن‌، مطلوب‌ است‌ و چنين‌ افراطي‌ مذموم‌ نيست‌ «و خواهشهاي ‌نفسي‌ قومي‌ را كه‌ پيش‌ از اين‌ گمراه‌ شدند و بسياري» از مردمان‌ «را گمراه‌ كردند وخود از راه‌ راست‌ منحرف‌ شدند، پيروي‌ نكنيد» آنان‌، پيشينيان‌ و پيشوايان‌ يهود ونصاري‌ قبل‌ از بعثت‌ محمديص بودند. مراد اين‌ است‌ كه‌ اسلاف‌ يهود و نصاري‌ خود قبل‌ از بعثت‌ حضرت‌ محمدص گمراه‌ شده‌ و بسياري‌ از مردم‌ را در آن‌ دوران‌گمراه‌ ساختند و آيندگان‌شان‌ نيز بعد از بعثت‌ آن‌ حضرت‌ص به‌ روش‌ گمراه‌ سازي ‌مردم‌ ادامه‌ دادند زيرا روش‌ گمراهي‌ را براي‌ پسينيان‌ خود بنيان‌ گذاشته‌ و خط انحراف‌ را ترسيم‌ كردند.
 
	آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزاً مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اما كساني‌ كه‌ ستم‌ كرده‌ بودند، آن‌ سخن‌ را به‌ چيزي‌ جز آنچه‌ به‌ آنان‌ گفته‌ شده‌بود، تبديل‌ كردند» در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و مسلم‌ از رسول‌ خدا ص آمده‌است‌ كه‌ فرمودند: «به‌ بني‌اسرائيل‌ گفته‌ شد: سجده‌كنان‌ به‌ در درآييد و حطه ‌بگوييد، پس‌ سخن‌ را عوض‌ كردند و چون‌ از در وارد شدند، درحالي‌كه‌ برنشيمنگاه‌هايشان‌ مي‌خزيدند، مي‌گفتند: حبه‌ في‌شعره: گندم‌ درجو» كه‌ اين‌جمله‌اي‌ تمسخرآميز و بي‌معناست‌. بعضي‌ برآنند كه‌ آنها: «حنطه‌: گندم‌»مي‌گفتند «پس‌ بر سر ستمكاران‌ به‌ كيفر نافرمانيشان‌ عذابي‌ از آسمان‌ فرو فرستاديم‌» رجز: عذاب‌ است‌. ابن‌ عباس‌(رض)  مي‌گويد: «هر رجزي‌ در كتاب‌ خداوند (ج) به‌معناي‌ عذاب‌ است‌». گفتني‌ است‌ كه‌ اين‌ عذاب، در رأي‌ گروهي‌ از علما عذاب‌طاعون‌ بود. نقل‌ است‌ كه: در اين‌ طاعون‌ هفتادهزار تن‌ از بني‌ اسرائيل‌ در يك‌ روز هلاك‌ شدند.
 
 
سوره مائدة آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُواْ يَعْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ از بني‌اسرائيل‌ كه‌ كفر ورزيدند، به‌ زبان‌ داوود و عيسي‌بن‌ مريم» يعني‌: درتورات‌ و انجيل‌ «مورد لعنت‌ قرار گرفتند، اين‌ بدان‌ سبب‌ بود كه‌ عصيان‌ ورزيده‌ و از حد مي‌گذشتند» مانند از حدگذشتن‌شان‌ در شكستن‌ حرمت‌ روز شنبه‌ و كفرشان‌ به‌عيسي‌(ع). يعني‌: سبب‌ اين‌ لعنت‌ و نفرين‌، نافرماني‌ و تجاوزشان‌ بود، نه‌ چيزديگري‌.
آن‌گاه‌ در تفسير بيشتر اين‌ عصيان‌ مي‌فرمايد:
 
	سوره مائدة آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ كَانُواْ لاَ يَتَنَاهَوْنَ عَن مُّنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ يك‌ديگر را از عمل‌ زشتي‌ كه‌ مرتكب‌ آن‌ مي‌شدند، منع‌ نمي‌كردند» يعني‌: آن‌لعنت‌شدگان‌ بني‌ اسرائيل‌، انسانهاي‌ گنهكار و متجاوز را از تكرار گناهي‌ كه‌ انجام‌ داده‌ بودند، يا از ارتكاب‌ گناهي‌ كه‌ براي‌ انجام‌ دادن‌ آن‌ آماده‌ مي‌شدند، نهي ‌نمي‌كردند.
لازم‌ به‌ يادآوري‌ است‌ كه‌ امربه‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر، از مهمترين‌ قواعد اسلام‌ و بزرگترين‌ فرايض‌ شرعي‌ آن‌ است‌. ابن‌عطيه‌ مي‌گويد: «اجماع‌ مسلمانان ‌بر اين‌ است‌ كه‌ نهي‌ از منكر بر كسي‌ كه‌ توان‌ آن‌ را دارد و در صورت‌ انجام‌ دادن ‌آن‌، از رسيدن‌ زيان‌ بر خود و بر مسلمانان‌ ايمن‌ است‌، فرض‌ مي‌باشد اما اگر بيم‌چنين‌ زياني‌ متصور بود، بايد در دلش‌ منكر را انكار نموده‌ و مرتكب‌ منكر را ترك ‌نمايد و با وي‌ آميزش‌ نكند». «چه‌ بد است‌ آنچه‌ مي‌كردند» از ترك‌ انكار آنچه‌ كه‌ انكارش‌ بر آنان‌ فرض‌ بود. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌مسعود(رض) ازرسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «همانا اولين‌ نقصي‌ كه‌ در كار بني‌اسرائيل‌ وارد آمد، از آنجا ناشي‌ شد كه‌ چون‌ مردي‌ با مرد ديگري‌ روبرو مي‌شد و وي‌ را در منكري‌ مي‌ديد، به‌ او مي‌گفت‌: اي‌ مرد! از خدا پروا كن‌ و از اين‌ منكر دست‌ بردار زيرا اين‌ كار بر تو جايز نيست‌ اما همين‌كه‌ فرداي‌ آن‌ بار ديگر با همان‌ شخص ‌ملاقات‌ مي‌كرد، ارتكاب‌ منكر از سوي‌ او، وي‌ را از اين‌ كه‌ با او در يك‌جا بخورد و بياشامد و همنشيني‌ كند، بازنمي‌داشت‌ پس‌ وقتي‌ چنين‌ كردند، خداوند دلهاي‌ بعضي‌ از آنها ر