ز جمله‌ اين‌ تحريفاتشان‌، حكم‌ رجم‌ (سنگساركردن‌) مرد و زن‌ زناكار بود كه‌ بجاي‌ آن‌، حكم‌ سياه ‌كردن‌ روي‌ و رسواكردن‌ زناكاران‌ را نهادند.
«مي‌گويند» اين‌ تحريف‌گران‌ به‌ پيروان‌ خود «اگر اين» حكم‌ تحريف‌ شده‌ «به ‌شما داده‌ شد، آن‌ را بپذيريد» و بدانيد كه‌ آن‌ حق‌ است‌ «و اگر اين‌ به‌ شما داده‌ نشد پس‌ دوري‌ كنيد» يعني‌: اگر محمدص اين‌ سخن‌ تحريف‌ شده‌ ما را به‌ شما تحويل ‌داد، آن‌ را بگيريد و بدان‌ عمل‌ كنيد اما اگر غير آن‌ را به‌ شما گفت‌، از پذيرفتن‌ آن ‌و عمل‌ به‌ آن‌ بپرهيزيد «و هركه‌ الله فتنه‌ او را» يعني‌: گمراهي‌ او را «اراده‌ كند، هرگز براي‌ او در برابر خداوند ازدست‌ تو چيزي‌ برنمي‌آيد» يعني‌: تو هرگز نمي‌تواني‌ آن‌ فتنه‌ و گمراهي‌ را از او دفع‌ كني‌ و قادر نيستي‌ كه‌ به‌ او نفعي‌ رسانده‌ و او را به‌ راه‌ راست ‌هدايت‌ كني‌. اين‌ عبارت‌، قطع‌ كننده‌ اميد آن‌ حضرت‌ص از ايمان‌ آوردن ‌آنهاست‌ «اينان‌ كساني‌ هستند كه‌ خداوند نخواسته‌ است‌ دلهايشان‌ را پاك‌ كند» از پليديهاي‌ كفر و نفاق‌ چنان‌ كه‌ دلهاي‌ مؤمنان‌ را پاك‌ ساخت‌ زيرا آنها خود كفر و نفاق‌ را برگزيده‌اند «در دنيا براي‌ آنان‌ رسوايي‌اي‌ است» از سوي‌ خداوند متعال‌، باآشكار كردن‌ نفاق‌ منافقان‌، تحميل‌ جزيه‌ بر كافران‌ يهود و برملا كردن‌ تحريفها وپنهان‌كاري‌هاي‌ آنان‌ در مورد احكام‌ منزله‌ الهي‌ در تورات‌ «و براي‌ آنان‌ در آخرت ‌عذاب‌ بزرگي‌ است» كه‌ همانا جاودانگي‌ در دوزخ‌ مي‌باشد.
 
[5] داستان‌ در كتب‌ حديث‌ به‌ تفصيل‌ آمده‌ است‌.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:848.txt"> آيه  42</a><a class="text" href="w:text:849.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:850.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:851.txt"> آيه  45</a></body></html>سوره مائدة آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِن جَآؤُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ پذيرا و شنواي‌ سخن‌ دروغ‌ و خورنده‌ سحت‌ اند» سحت‌: هر مال‌ حرامي‌ است‌ و به‌ معني‌ زايل‌ شدن‌ است‌، چرا كه‌ حرام‌ طاعات‌ را ازبين‌ برده‌ و پاداش‌ آن‌را محو مي‌كند. بعضي‌ گفته‌اند: مراد از سحت‌ در اينجا رشوه‌ است‌ زيرا آيه‌ كريمه ‌درباره‌ يهوديان‌ نازل ‌شد كه‌ چون‌ مجرم‌ و مقصر با رشوه‌ نزد حكامشان‌ مي‌رفت‌، سخن‌ وي‌ شنيده‌ مي‌شد و به‌ قول‌ خصم‌ محق‌ وي‌، هيچ‌ توجهي‌ به‌عمل‌ نمي‌آمد «پس‌ اگر نزد تو آمدند، ميان‌ آنان‌ حكم‌ كن‌، يا از آنان‌ روي‌ بگردان» يعني‌: اي‌ رسول ‌ماص! تو در قبال‌ آنان‌ مخيري‌، كه‌ در ميانشان‌ حكم‌ كني‌ يا از آنان‌ روي ‌برگرداني‌.
علما اجماع‌ دارند بر اين‌ كه‌ اگر مسلمان‌ و ذمي‌اي‌ نزد حكام‌ مسلمين‌ در قضيه‌اي‌ دادخواهي‌ كردند، بر آنها واجب‌ است‌ تا ميان‌ آنان‌ حكم‌ نمايند اما در مورد دادخواهي‌ اهل‌ ذمه‌ نزد حكام‌ مسلمان‌ در قضاياي‌ داخلي‌شان‌، ميان‌ علما اختلاف‌ نظر وجود دارد؛ به‌ قولي‌: حكم‌نمودن‌ ميان‌ آنان‌ جايز است‌، يعني‌ حاكم ‌مسلمان‌ مي‌تواند ميانشان‌ حكم‌ كند و هم‌ مي‌تواند آنان‌ را برگردانده‌ و در ميانشان‌ حكم‌ نكند. به‌ قولي‌ ديگر: حكم‌ كردن‌ ميان‌ آنان‌ واجب‌ است‌. بنابراين‌ قول‌، جمعي‌ از مفسران‌ برآنند كه‌ مخيركردن‌ رسول‌ خداص و حكام‌ مسلمان‌ بعد از ايشان‌ در اين‌ مورد، منسوخ‌ شده‌ است‌ به‌ اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌: ﴿‏ وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ .. ﴾ ‌: (و در ميان‌ آنان‌ بر حسب‌ آنچه‌ خداوند نازل‌ كرده‌ است‌، حكم‌كن‌) «مائده/‌49». «و اگر از آنان‌ روي‌ برتابي‌، هرگز زياني‌ به‌ تو نمي‌رسانند» يعني‌: اگر انتخاب‌ تو اعراض‌ و روي ‌گرداني‌ از آنان‌ و حكم ‌نكردن‌ در ميانشان‌ باشد، آنها هيچ‌ راهي‌ به‌سوي‌ سلطه‌گري‌ و زيان‌ رساني‌ بر تو ندارند «و اگر حكم‌ كردي» يعني‌: اگر انتخابت‌، داوري ‌كردن‌ در ميانشان‌ بود «پس‌ در ميانشان‌ به‌ قسط حكم‌كن» يعني‌: به‌ عدالت‌ و انصافي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ تو را بدان‌ فرمان‌ داده‌ و آن‌ را بر تو نازل‌ كرده‌ است‌ «هرآينه‌ الله عدالت‌كنندگان» در همه‌ امور «را دوست‌ مي‌دارد».
 
سوره مائدة آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ التَّوْرَاةُ فِيهَا حُكْمُ اللّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُوْلَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چگونه‌ تو را داور قرار مي‌دهند و حال‌ آن‌ كه‌ تورات‌ در نزد آنان‌ است‌ كه‌ در آن‌ حكم ‌خدا آمده‌ است» در اين‌ آيه‌، رسول‌ خداص از اين‌ امر كه‌ از سوي‌ يهوديان‌ به‌ حكميت‌ برگزيده‌ شوند، به‌ تعجب‌ درافگنده‌ مي‌شوند، چنين‌ امري‌ از آن‌ رو شگفت‌ برانگيز است‌ كه‌ يهوديان‌ نه‌ به‌ آن‌ حضرت‌ص ايمان‌ دارند و نه‌ به‌ كتاب ‌نازل ‌شده‌ بر ايشان‌، از سوي‌ ديگر، آنچه‌ كه‌ رسول‌ خداص را در مورد آن‌ به‌داوري‌ فرامي‌خوانند، نزد خودشان‌ در كتابشان‌ تورات‌ موجود است‌ ـ چون‌ حكم‌ رجم‌ و نظاير آن‌ ـ بنابراين‌، فراخواندن‌ رسول‌ خداص به‌ داوري‌ از سوي‌ آنها، فقط مي‌تواند از يك‌ عامل‌ ناشي‌ شده‌ باشد و آن‌ طمع‌ آنها به‌ موافقت‌ و همراهي ‌پيامبرص با تحريف‌گري‌ها و هوسبازيهاي‌ آنان‌ است‌ و بس‌ اما هنگامي‌ كه‌ پيامبرخداص با اهداف‌ ناپاكشان‌ همراه‌ و هم‌آوا نشدند «آن‌گاه‌ آنان‌ بعد از اين» داوري‌خواهي‌، از پيامبر خداص «پشت‌ مي‌كنند و واقعا آنان‌ مؤمن‌ نيستند» نه‌ به‌ تو و نه‌ به‌ كتاب‌ خودشان‌.
 
	آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ پس‌ از مرگتان‌ شما را ديگربار زنده‌ كرديم‌؛ تا شكرگزار باشيد» اين‌ نعمت‌ وديگر نعمتهاي‌ ما را.
 
سوره مائدة آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُواْ لِلَّذِينَ هَادُواْ وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُواْ مِن كِتَابِ اللّهِ وَكَانُواْ عَلَيْهِ شُهَدَاء فَلاَ تَخْشَوُاْ النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي ثَمَناً قَلِيلاً وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همانا ما تورات‌ را فرود آورديم‌، در آن‌ هدايت‌ و نوري‌ است» آن‌ هدايت‌ و نور عبارت‌ است‌ از: بيان‌ احكام‌ شرعي