ميدواريد» يعني‌: «آنچه‌ كه‌ آنها اميد ندارند» به‌سبب‌ كفر و انكارشان‌، پس‌ به ‌هرحال‌، شما به‌ پايداري‌ در ميدان‌ معركه‌ سزاوارتريد، چراكه‌ شما و آنان‌ درآسيب‌ و درد جنگ‌، با هم‌ برابريد، اما اين‌ فقط شما هستيد كه‌ در اميدواري‌ ثواب‌ و ياري‌ و تأييد پروردگار، برگ‌ برنده‌ را در اختيار داريد و آنها از اين‌ اميدواري ‌محروم‌اند «و الله همواره‌ داناي‌ حكيم‌ است‌» داناست‌ به‌ دردهايي‌ كه‌ مي‌كشيد، حكيم‌ است‌ در آنچه‌ كه‌ به‌ شما دستور مي‌دهد.
	آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللّهُ وَلاَ تَكُن لِّلْخَآئِنِينَ خَصِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
سبب‌ نزول‌ اين‌ آيات‌ اين‌ بود كه‌: مردي‌ از منافقان‌ به‌نام‌ طعمه‌بن‌ابيرق‌ كه‌ ازطايفه‌ «بني‌ابيرق» بود، مقداري‌ مواد خوراكي‌ و سلاح‌ را از رفاعه‌بن‌زيد دزديد، اما شخص‌ پاك‌ و شايسته‌اي‌ به‌نام‌ لبيدبن‌سهل‌ را به‌ آن‌ متهم‌ ساخت‌. به‌ روايتي‌ديگر: او زرهي‌ از آن‌ اموال‌ دزدي‌ را در خانه‌ مرد يهودي‌اي‌ به‌نام‌ زيدبن‌ سمين‌افگند. و چون‌ برخي‌ از مردم‌ سارق‌ حقيقي‌ را ـ كه‌ آن‌ شخص‌ منافق‌ بود ـشناختند، قومش‌ نزد رسول‌ خداص از وي‌ به‌ دفاع‌ پرداختند تا بدانجا كه‌ نزديك‌بود رسول‌ خداص ـ به‌ اين‌ استناد كه‌ متهم‌كننده‌ آن‌ منافق‌ گواه‌ و مدركي‌ ندارد ـ در داوري‌ خويش‌ به‌سوي‌ آنان‌ گرايش‌ يابند. اين‌ بود كه‌ نازل‌ شد: «ما اين‌ كتاب‌ رابه‌حق‌ و راستي‌ بر تو نازل‌ كرديم‌» اي‌ محمدص! «تا به‌موجب‌ آنچه‌ خدا به‌ توآموخته‌» به‌ وسيله‌ وحي‌، يا به‌ موجب‌ آموخته‌هاي‌ ديگري‌ كه‌ تو را بدان‌ راه‌نموده‌است؛ چون‌ اجتهاد «ميان‌ مردم‌ حكم‌ كني‌» برخي‌ از علماي‌ اصول‌ ـ ازجمله‌ ابومنصور ماتريدي‌ ـ با استناد به‌ اين‌ آيه‌ گفته‌اند: رسول‌ خداص حق ‌داشته‌اند كه‌ به‌ اجتهاد خويش‌ حكم‌ كنند، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ نيز آمده‌است‌ كه‌رسول‌ خداص فرمودند: «جز اين‌ نيست‌ كه‌ من‌ هم‌ بشري‌ هستم‌، لذا برمبناي‌ آنچه‌ كه‌ مي‌شنوم‌، حكم‌ صادر مي‌كنم‌ و چه ‌بسا يكي‌ از شما در بيان‌ حجت‌ خويش‌ لحن ‌رساتري‌ نسبت‌ به‌ بعضي‌ ديگر داشته‌ باشد و بنابراين‌، به‌ نفع‌ وي‌ حكم‌ صادر كنم‌، پس‌ بدانيد؛ آن‌ كسي‌ كه‌ من‌ حق‌ مسلماني‌ را براي‌ وي‌ حكم‌ كرده‌ام‌، قطعا آن‌ چيزپاره‌اي‌ از آتش‌ است‌، پس‌ با علم‌ به‌ اين‌ حقيقت‌، بايد آن‌ را بر دارد، يا بگذارد». «و زنهار جانبدار خيانتكاران‌ مباش‌» كه‌ به‌خاطر آنان‌ با ذي‌حقان‌ جدال‌ كني‌.
اين‌ آيه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ دفاع‌ و جانبداري‌ از كسي‌ جايز نيست‌، مگر بعد از آن‌ كه‌ به‌ برحق‌بودن‌ وي‌ يقين‌ داشته‌ باشيم‌. و وكيلان‌ مدافع‌ شامل‌ حكم‌ عام‌ اين ‌آيات‌ هستند زيرا آنان‌ در بسياري‌ از حالات‌، جز دفاع‌ از گنهكاران‌ و خائنان‌، هم و غم‌ ديگري‌ ندارند. پس‌ بايد دانست‌ كه‌ دفاع‌ از گنهكاران‌ و خائنان‌ به‌ خدا(جل جلاله)، پيامبرش ص و مسلمانان‌، به‌ هيچ‌وجه‌ جايز نيست‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:715.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:716.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:717.txt">آيه  108</a><a class="text" href="w:text:718.txt">آيه  109</a><a class="text" href="w:text:719.txt">آيه  110</a><a class="text" href="w:text:720.txt">آيه  111</a><a class="text" href="w:text:721.txt">آيه  112</a><a class="text" href="w:text:722.txt">آيه  113</a></body></html>آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ وَاسْتَغْفِرِ اللّهَ إِنَّ اللّهَ كَانَ غَفُوراً رَّحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از خدا آمرزش‌ بخواه‌» در اين‌ امر كه‌ از بني‌ابيرق‌ جانبداري‌ كردي‌ «كه‌ خدا آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» نقل‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص در دفاع‌ از بني‌ ابيرق‌ به‌ قتاده ‌پسر برادر رفاعه‌بن‌ زيد كه‌ مال‌باخته‌ بود، گفته‌ بودند: «قصد اهل‌بيتي‌ را كردي‌ كه ‌از آنان‌ به‌ اسلام‌ و صلاح‌ ياد شده‌است‌، آنان‌ را به‌ سرقت‌ متهم‌ مي‌كني‌، بي‌آن‌ كه‌دليل‌ و بينه‌اي‌ داشته‌ باشي». پس‌ چون‌ آيه‌كريمه‌ نازل‌ شد و راز حقيقي‌ سرقت‌ را برملا ساخت‌، بني‌ابيرق‌ سلاح‌ را به‌ مال‌باخته‌ برگرداندند.
 
	آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّاناً أَثِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از كساني‌ كه‌ به‌ خويشتن‌ خيانت‌ مي‌كنند» چراكه‌ مرتكب‌ معصيت‌ مي‌شوند وزيان‌ معصيتشان‌ به‌ خودشان‌ بازمي‌گردد «دفاع‌ نكن‌» يعني‌: از جايشان‌ حجت‌ و دليل‌ ارائه‌ نكن‌ «زيرا خداوند هركس‌ را كه‌ خيانتگر و گناه‌ پيشه‌ باشد، دوست‌ ندارد» پس‌ وقتي‌ خداوند(ج) خيانتكاران‌ را دوست‌ ندارد، ديگر هيچ‌ مسلماني‌ نبايد ازآنان‌ دفاع‌ كند. خوان‌: بسيار خيانت‌ پيشه‌. اثيم‌: بسيار گناه‌پيشه‌.
 
	آيه  108
‏متن آيه : ‏
‏ يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لاَ يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اينان‌ پنهان‌ مي‌دارند از مردم‌» اعمال‌ ناشايست‌ خود را، چرا كه‌ از آنان‌ حيامي‌كنند و از آسيب‌ و زيانشان‌ بيم‌ دارند «و از خداوند پنهان‌ نمي‌كنند» اعمال‌ زشت‌ خود را و ملاحظه‌ اين‌ امر را نمي‌كنند كه‌ خداوند(ج) بر آشكار و نهانشان‌آگاه‌ است‌. پس‌ بايد بدانند كه‌ نمي‌توانند چيزي‌ را از او پنهان‌ بدارند، چرا كه ‌هيچ‌چيز از او پنهان‌ نمي‌ماند، پس‌ بايد از حق‌ تعالي‌ حيا كنند «و» چگونه ‌مي‌توانند اعمال‌ خود را از او پنهان‌ كنند، در حالي‌كه‌ «او با آنهاست‌ آن‌گاه‌ كه‌ درشب‌ چاره‌انديشي‌ مي‌كنند» و در ميان‌ خود در مورد «آنچه‌ كه‌ خدا از سخنان‌ نمي‌پسندد» به‌ رايزني‌ و برنامه‌ريزي‌ مي‌پردازند. نيرنگ‌ پردازي‌ و چاره‌انديشي‌ را «تبييت» ناميد؛ زيرا عادتا اين‌ كارها در شب‌ طراحي‌ مي‌شود و در روز به‌ اجرا درمي‌آيد «و خدا به‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دهند، همواره‌ احاطه‌ دارد» و علم‌ و اراده‌ وي‌ بر آنها محيط است‌، پس‌ چگونه‌ است‌ كه‌ از او حيا نكرده‌ و به‌ نافرماني‌ او مي‌پردازند.
 
	آيه  109
‏متن آيه : ‏
‏ هَاأَنتُمْ هَؤُلاء جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَن يُجَادِلُ اللّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هان‌، شما همانان‌ هستيد كه‌ از خيانت‌كنندگان‌ در زندگي‌ دنيا جانبداري‌ كرديد» مراد كساني‌ از طايفه‌ بني‌ ابيرق‌اند كه‌ از قوم‌ دزد خويش‌ دفاع‌ كردند «پس‌ چه‌كسي‌در روز رستاخيز از آنان‌ در بر