گذار» مراد از آن: تكاليف‌ شاقه‌اي‌ است‌ كه‌ انسان‌ به ‌آساني‌ تاب‌ و تحمل‌ آنها را ندارد. درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «بعثت‌ باالحنفيه‌ السمحه‌: به‌ دين‌ حق‌گراي‌ آسان ‌برانگيخته‌ شده‌ام‌». پروردگارا! «و از ما در گذر» در آنچه‌ كه‌ ميان‌ ما و توست‌ - از تقصيرات‌ و لغزشهاي‌ ما - كه‌ تو به‌ آنها داناتري‌ «و بر ما بيامرز» آنچه‌ را كه‌ در ميان‌ ما و بندگان‌ توست، پس‌ بديها و اعمال‌ زشتمان‌ را برآنان‌ آشكار نگردان‌. يعني‌ بر گناهانمان‌ قلم‌ عفو بكش‌ و آنها را بپوشان‌ «و بر ما رحمت‌ آور» يعني: بر ما - با رحمتي‌ از جانب‌ خويش - در آينده‌ كار ما نيز تفضل‌ نما پس‌ به‌ توفيق‌ خويش‌ ما را درياب‌ و ما را ديگر در گناه‌ در نيفگن‌ «تو مولاي‌ مايي‌» يعني: توحامي‌ و مددكار و سرور و سالار مايي و ما غلامان‌ و چاكران‌ تو هستيم‌ «پس‌ ما را بر گروه‌ كافران‌ پيروز گردان‌» زيرا از حق‌ مولي‌ است‌ كه‌ غلامان‌ و بندگانش‌ را نصرت ‌دهد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «خداي‌ متعال‌ به‌دنبال‌ هر دعايي‌ از اين‌ دعاها فرمود: به‌تحقيق‌ كه‌ اجابت‌ كردم‌».
آري‌! حق‌ تعالي‌ امت‌ محمدص را به‌ چيزي‌ از خطا يا فراموشكاري‌ مؤاخذه ‌نمي‌كند، تكاليف‌ سنگيني‌ را كه‌ بر دوش‌ امتهاي‌ قبلي‌ نهاده‌ بود بر دوش‌ آنان‌ ننهاده، احكامي‌ كه‌ تاب‌ و تحمل‌ آن‌ را ندارند بر آنها وضع‌ نكرده، از آنان ‌درگذشته‌، آنان‌ را آمرزيده‌ و مشمول‌ رحمت‌ بي‌كران‌ خويش‌ گردانيده‌ و بر خدانشناسان‌ پيروزشان‌ ساخته‌ است‌ - كه‌ ستايش‌ مخصوص‌ پروردگار عالميان‌است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) راجع‌ به‌ فضيلت‌ اين‌ سه‌ آيه‌ آخر سوره ‌بقره‌ آمده‌ است: رسول‌ خداص چون‌ آخر سوره‌ بقره‌ و آيه‌الكرسي‌ را مي‌خواندند، مي‌خنديدند و سپس‌ مي‌فرمودند: «أعطيتهما من كنز الرحمن تحت العرش‌: اين‌دو را از گنجي‌ كه‌ در زير عرش‌ رحمان‌ است، داده‌ شده‌ام‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌مسعود(رض) از رسول‌ خداص آمده‌ است: «من قرأ بالآيتين من آخر سورة البقرة في ليلة كفتاه‌: هر كس‌ دو آيه‌ آخر سوره‌بقره‌ را در شبي‌ بخواند، اين‌ دو آيه‌ كريمه‌ او را بسنده‌ است‌». يعني: دافع‌ هر شر وبلايي‌ از اوست‌. احاديث‌ وارده‌ در فضل‌ اين‌ دو آيه‌ كريمه‌ بسيارند. ابن‌جريرمي‌گويد: «چون‌ آيه‌ ﴿‏ آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ ... ﴾ بر رسول‌ خداص نازل‌ شد، جبرئيل‌(ع) به‌ رسول‌ خداص گفت: همانا خداي‌ عزوجل‌ تو و امتت‌ را به‌ نيكوترين‌ وجه‌ ستوده‌ است، لذا از او بخواه‌ كه‌ خواسته‌ات‌ اجابت‌ مي‌شود. پس‌رسول‌ خداص چنين‌ درخواست‌ نمودند: ﴿‏ لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْساً.. ﴾  تا به‌ آخر آيه»...‌
خلاصه‌ احكام‌ سه‌ آيه‌ فوق‌ اين‌ است: 
1- ايمان‌ تجزيه‌پذير نيست‌ و مؤمن‌ بايد به‌ تمام‌ آنچه‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ وحي‌ و ابلاغ‌ نموده‌ و به‌ برحق ‌بودن‌ تمام‌ رسالتهاي‌ آسماني‌ ايمان‌ داشته‌ باشد.
2- ايمان‌ مستلزم‌ اطاعت‌ است‌.
3- اسلام‌ دين‌ سهولت‌ و آساني‌ است‌ و پيروان‌ خويش‌ را در حد توان‌ آنها مكلف ‌گردانيده، نه‌ بيش‌ از آن‌.
4- مسئوليت، فردي‌ است‌ و هيچ‌ كس‌ بار گناه‌ ديگري‌ را بر نمي‌دارد.
5- گناه‌ و مؤاخذه‌، از دو حالت‌ خطا و فراموشي، برداشته‌ شده‌ است‌.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:360.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:361.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:362.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:363.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:364.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:365.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:366.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:367.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:368.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:369.txt">وجه‌ تسميه‌ ﴿سوره‌ آل عمران﴾</a></body></html>آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَكِن لاَّ يَشْعُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آگاه‌ باشيد كه‌ آنان‌ يقينا فسادگرانند، ليكن‌ خود نمي‌دانند» يعني: نمي‌دانند كه‌ خود حقيقتا فسادكارند زيرا آنها با حق‌ و اهل‌ آن‌ دشمني‌ كرده‌ و راه‌ خدا(ج) را بر روي‌ مردم‌ مي‌بندند و خداي‌ عزوجل‌ را نافرماني‌ مي‌كنند، پس‌ هر كس‌ خدا(ج) رانافرماني‌ كند، بي‌گمان‌ در زمين‌ فساد نموده‌ است‌ زيرا صلاح‌ كار آسمان‌ و زمين‌ با اطاعت‌ و فرمان ‌بردن‌ از خداوند متعال‌ مي‌باشد.
ابن‌ جرير طبري‌ مي‌گويد: «منافقان‌ با نافرماني‌ پروردگارشان، ضايع‌ ساختن ‌فرايض‌ وي، شك‌ افگني‌ در دين‌ وي‌ و همكاري‌ و هم‌ پيماني‌ با دشمنان‌ وي‌ ورسولش، در روي‌ زمين‌ فسادگرند».
 
سوره آل عمران آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ الم ‏
 
‏ترجمه : ‏
«الف‌. لام‌. ميم» خداي‌ عزوجل‌ به‌ مراد خويش‌ از آوردن‌ اين‌ حروف‌ در آغازسوره‌ها، داناتر است‌. سخن‌ پيرامون‌ حروف‌ مقطعه، در آغاز سوره‌ «بقره» نيزگذشت‌.
 
سوره آل عمران آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ اللّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«الله؛ جز او معبودي‌ نيست، حي‌ قيوم‌ است» تفسير «حي» و «قيوم»، در سوره‌«بقره‌/آيه‌ 255» گذشت‌. همچنين‌ در آنجا گفتيم‌ كه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ و آيه‌الكرسي‌ حامل‌ اسم‌ اعظم‌ خداوند(ج) مي‌باشند.
 
سوره آل عمران آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ ‏
 
‏ترجمه :
اي‌ محمدص! خداوند(ج) «اين‌ كتاب‌ را» يعني‌: قرآن‌ را «به‌ حق» يعني‌: به‌راستي‌ و به‌ حجت‌ غالب‌ «بر تو نازل‌ كرد، درحالي‌كه‌ مصدق‌ است» يعني‌: موافق‌است‌ با «آنچه‌ كه‌ پيش‌ از آن‌ مي‌باشد» از كتب‌ آسماني‌ «و تورات‌ و انجيل‌ را فرودآورد» بر موسي‌ و عيسي‌ عليهماالسلام‌. تورات‌: كلمه‌ عبري‌ به‌ معني‌ شريعت‌ است‌ ومشتمل‌ بر پنج‌ سفر مي‌باشد كه‌ عبارت‌اند از: سفر تكوين، سفر خروج، سفرلاويين، سفر عدد و سفر تشنيه‌ اشتراع‌. و به‌ آن‌ «عهد قديم» نيز مي‌گويند. انجيل‌:كلمه‌ يوناني‌ است‌ كه‌ به‌ معني‌ «تعليم‌ جديد»، يا «بشارت» است‌ و آن‌ را «عهدجديد» نيز مي‌نامند و مشتمل‌ بر سيرت‌ مسيح‌(ع) و برخي‌ از تعاليم‌ وي‌ مي‌باشد.
 
سوره آل عمران آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ الْفُرْقَانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِآيَاتِ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پيش‌ از آن» يعني‌: حق‌ تعالي‌ تورات‌ و انجيل‌ را پيش‌ از نازل‌ كردن‌ قرآن‌ فرود آورد «براي‌ هدايت‌ مردم» يعني‌: براي‌ هدايت‌ تمام‌ بشريت‌ در زمان‌ رسالت‌ خود آن‌ پيامبران(ع). يادآور مي‌شويم‌ كه‌ امت‌ ما نيز به‌ پيروي‌ از آن‌ بخش‌ ازشرايع‌ آ