ِ عِندَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ آنان‌» يعني: براي‌ اين‌ گروهي‌ كه‌ پند مي‌پذيرند «نزد پروردگارشان‌ دارالسلام‌ است‌» دارالسلام: بهشت‌ است‌ زيرا بهشت‌، سراي‌ سلامتي‌ از هر ناخوشي‌ و ناملايماتي‌ است‌ و مؤمنان‌ از آن‌رو مستحق‌ اين‌ سراي‌ سلامتي‌ هستند كه ‌با سير در صراط مستقيم‌ از آفات‌ انحراف‌ و كجروي‌ سالم‌ باقي‌ مانده‌اند «و او ولي ‌آنان‌ است‌» يعني: خداوند(ج) مددكار و كارساز و متولي‌ امر آنان‌ است‌ تا آن‌ كه‌ درحالي‌ به‌ بهشت‌ درآيند كه‌ از هر ستم‌ و ناخوشي‌اي‌ ايمنند «به‌سبب‌ آنچه ‌مي‌كردند» يعني: به ‌سبب‌ اعمال‌ نيك‌ و پاكيزه‌شان‌.
 
	آيه  128
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يِحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الإِنسِ وَقَالَ أَوْلِيَآؤُهُم مِّنَ الإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِيَ أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلاَّ مَا شَاء اللّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَليمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ خداوند همه‌ آنان‌ را يكجا حشر كند» يعني: همه‌ بشر و جن‌ را در محشر گرد آورد، مي‌فرمايد: «اي‌ گروه‌ جنيان‌» يعني: اي‌ شيطانهاي‌ جني‌ «از آدميان‌ پيروان‌ بسيار گرفتيد» يعني: از آنان‌ بسياري‌ را اغوا و گمراه‌ كرديد تا درحكم‌ پيروان‌ شما شدند، در نتيجه‌، ما نيز آنان‌ را با شما يكجا حشر كرديم‌. «و دوستان‌ آنها از آدميان‌ مي‌گويند» يعني: پيروانشان‌ از كفار انسي‌، در پاسخ‌ به‌ آن ‌فرموده‌ حق‌ تعالي‌ مي‌گويند: «پروردگارا! ما از همديگر بهره‌مند شديم‌» بهره‌برداري‌ جنيان‌ از آدميان‌، لذت‌گرفتن‌شان‌ از پيروي‌ آدميان‌ است‌ اما بهره‌مندي‌ آدميان‌ ازجنيان‌ اين‌ است‌ كه: چون‌ آرايش‌دهي‌ گناهان‌ را از جنيان‌ پذيرفتند و در گناهان‌ فروافتادند، از آن‌ گناهان‌ لذت‌ بردند و بهره‌مند شدند، همچنان‌ اهل‌ جاهليت‌ وهم‌قطارانشان‌، جنيان‌ را در القائاتشان‌ تصديق‌ مي‌كردند و از اين‌ تصديق‌ خويش ‌لذت‌ مي‌بردند و كاهنان‌ و عرافان‌ هم‌ در برابر آن‌، به‌ چيزي‌ از بهره‌هاي‌ دنيا دست ‌مي‌يافتند «و به‌ ميعادي‌ كه‌ براي‌ ما مقرر داشته‌ بودي‌، رسيديم‌» يعني: به‌ ميعاد روز قيامت‌. اين‌ نوعي‌ حسرت ‌خوردن‌ بر گذشته‌ و اعترافي‌ از سويشان‌ به‌ فرارسيدن ‌ميعادگاه‌ الهي‌اي‌ است‌ كه‌ آن‌ را در دنيا تكذيب‌ مي‌كردند. «خدا مي‌فرمايد: آتش ‌دوزخ‌ جايگاه‌ شماست‌» يعني: اقامتگاه‌ و منزلگاه‌ شما و دوستان‌ شماست‌ «جاودانه‌ درآنيد مگر آنچه‌ خدا بخواهد» مگر در آن‌ وقتي‌ كه‌ خداوند(ج)، نبودنتان‌ را در دوزخ‌ بخواهد. يا: مگر در آن‌ اوقاتي‌ كه‌ از عذاب‌ سوزان‌ به‌ عذاب‌ سرد زمهرير يا آب‌ جوشان‌ درآييد «بي‌گمان‌ پروردگار تو حكيم‌ داناست‌» به‌ آنچه‌ كه‌ با دوستان‌ و دشمنانش‌ انجام‌ مي‌دهد.
روايت‌ شده‌است‌ كه‌ ابن‌عباس‌ك در تبصره‌اي‌ بر اين‌ آيه‌ فرمود: «براي‌ هيچ‌كس‌ سزاوار نيست‌ كه‌ بر خداي‌ عزوجل‌ در مورد خلقش‌ حكم‌ كرده‌ و آنان‌ را از پيش‌ خود به‌ بهشت‌ يا دوزخ‌ فرود آورد». مراد ابن‌عباس‌ك اين‌ است‌ كه‌ نبايد كسي‌ حكم‌ خدا(ج) را در مورد كسي‌ ـ اعم‌ از مؤمن‌ يا كافر ـ پيشگويي‌ كرده‌ و قاطعانه‌ بگويد كه: جايگاه‌ فلان‌ ـ مثلا ـ در بهشت‌ يا در دوزخ‌ است‌.
 
آيه  129
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضاً بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اين‌گونه‌ بعضي‌ از ستمكاران‌ را بر بعضي ‌ديگر مسلط مي‌كنيم‌» يعني: اين‌ گونه ‌ستمكاران‌ جن‌ را بر ستمكاران‌ انس‌ و نيز بعضي‌ از ستمكاران‌ را بر بعضي ‌ديگرمسلط مي‌كنيم‌ تا آنان‌ را هلاك‌ كنند و به‌ ذلت‌ كشانند. يا معني‌ اين‌ است: بعضي‌ از ستمكاران‌ را در دوزخ‌، دوستان‌ يا پيروان‌ بعضي‌ ديگر قرار مي‌دهيم‌؛ «به‌ كيفر آنچه ‌مي‌كردند» يعني: مسلط ساختن‌ بعضي‌ از ظالمان‌ بر بعضي‌ديگر، به‌ سبب‌ كار وكردار كفرآميز و گناه‌آلودشان‌ است‌. از اعمش‌ روايت‌ شده‌است‌ كه‌ گفت: «ازسلف‌ صالح‌ شنيدم‌ كه‌ مي‌گفتند: چون‌ زمانه‌ فاسد شود، خداي‌ عزوجل‌ بدترين ‌مردم‌ را بر مردم‌ حاكم‌ مي‌كند». فضيل‌بن‌ عياض‌ گفت: «هرگاه‌ ديدي‌ كه‌ ظالمي‌از ظالم‌ ديگر انتقام‌ مي‌گيرد پس‌ بپاخيز و با خوشحالي‌ تماشا كن‌».
 
	آيه  130
‏متن آيه : ‏
‏ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُواْ شَهِدْنَا عَلَى أَنفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ گروه‌ جن‌ و انس‌» يعني: روزي‌ كه‌ آنان‌ را محشور مي‌كنيم‌، به‌ آنان‌ از باب ‌سرزنش‌ مي‌گوييم: اي‌ گروه‌ جن‌ و انس‌! «آيا از ميان‌ شما فرستادگاني‌ براي‌ شما نيامدند كه‌ آيات‌ مرا بر شما بخوانند و از ملاقات‌ اين‌ روزتان‌ شما را بيم‌ دهند؟» يعني: آيا فرستادگاني‌ از انس‌ نزد شما نيامدند كه‌ كتابهاي‌ خداوند(ج) را بر انس‌ و جن ‌تلاوت‌ كنند و شما را از ملاقات‌ روز قيامت‌ بيم‌ دهند؟ زيرا جمهور سلف‌ و خلف ‌برآنند كه‌ از جن‌ پيامبري‌ مبعوث‌ نشده‌ است‌ و جنيان‌ فقط حامل‌ پيامي‌ به‌سوي ‌طايفه‌ خويش‌ هستند كه‌ آن‌ را از پيامبر انسي‌ مي‌شنوند. «مي‌گويند: برخود اعتراف ‌كرديم‌» كه‌ پيامبران‌ آمدند و پيامت‌ را به‌ ما ابلاغ‌ كردند. اين‌ اقراري‌ از سويشان‌ به ‌اين‌ حقيقت‌ است‌ كه‌ حجت‌ خداي‌ عزوجل‌ بر آنان‌ در فرستادن‌ پيامبرانش‌ واجب ‌گرديده‌ است‌ «و زندگي‌ دنيا آنان‌ را فريب‌ داده‌ بود» زندگي‌ دنيا با آرايشها و زينتهاي‌خود، آنان‌ را به‌ خود مشغول‌ گردانيده‌ بود بنابراين‌، دلهايشان‌ به‌سوي‌ آن‌ گرويد تا بدانجا كه‌ اين‌ گرايش‌، آنان‌ را به‌سوي‌ تكذيب‌ پيامبران‌ كشانيده‌ و از ايمان‌ به‌ ايشان ‌باز داشت‌ «و بر خود گواهي‌ دادند كه‌ كافر بوده‌اند» در دنيا به‌ پيامبران‌ مرسل‌ حق‌ تعالي‌ و آياتي‌ كه‌ ايشان‌ با خود آورده‌ بودند. اين‌ گواهي‌ ديگري‌ از سوي‌ آنان‌ بر ضد خودشان‌ است‌.
	آيه  131
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ أَن لَّمْ يَكُن رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌» فرستادن‌ پيامبران‌ و خواندن‌ آيات‌ «به‌سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ هرگز پروردگار تو هلاك‌كننده‌ شهرها از روي‌ ستم‌ نيست‌ درحالي‌ كه‌ مردم‌ آنها غافل‌ باشند» آري‌! خداي‌ عزوج