ِنَّا عَامِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اي‌ محمدص «به‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ نمي‌آورند» به‌ حق‌ و نه‌ پند مي‌گيرند، نه ‌به‌هوش‌ مي‌آيند و نه‌ بيدار مي‌شوند «بگو: بر مكانت‌ خود عمل‌ كنيد» مكانتكم‌: يعني ‌بر حسب‌ امكانات‌ و بر حال‌ و شيوه‌ و برنامه‌ و جهت‌گيري‌ خود عمل‌ كنيد «كه‌ ماهم‌ عمل‌ خواهيم‌ كرد» بر راه‌ و روش‌ و برنامه‌ خويش‌.
 
آيه  122
‏متن آيه : ‏
‏ وَانتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و منتظر باشيد كه‌ ما نيز منتظريم‌» يعني‌: منتظر فرجام‌ كار ما باشيد زيرا ما نيز منتظر فرجام‌ كار شما ـ يعني‌ آنچه‌ كه‌ بر شما از عذاب‌ و عقوبت‌ خداوند(ج)  فرود مي‌آيد ـ هستيم‌. البته‌ اين‌ انتظار به‌ درازا نكشيد زيرا ديري‌ نگذشت‌ كه‌ رسول‌خداص و مؤمنان‌، شامل‌ نصرت‌ پروردگار متعال‌ شدند و ستم‌ و سلطه ‌كافران‌ از صحنه‌ روزگار برافتاد.
	آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ وَلِلّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و علم‌ غيب‌ آسمانها و زمين‌ از آن‌ خداوند است‌» يعني‌: علم‌ تمام‌ آنچه‌ كه‌ در آسمانها و زمين‌ از بندگان‌ غايب‌ است‌، از آن‌ خداوند(ج)  است‌ و ديگران‌ در اين ‌علم‌ با وي‌ مشاركت‌ ندارند «و تمام‌ كارها به‌سوي‌ او بازگردانده‌ مي‌شود» در روز قيامت‌ پس‌ همگان‌ را در برابر اعمالشان‌ جزا مي‌دهد. لذا اي‌ محمدص! اين‌ امرقطعي‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ براي‌ تو از آنان‌ انتقام‌ مي‌گيرد «پس‌ او را عبادت‌ كن ‌و براو توكل‌ كن‌» زيرا او تو را بسنده‌ است‌ و او از هرآنچه‌ كه‌ ناخوش‌ مي‌داري‌، بازدارنده‌ توست‌ و هرآنچه‌ را كه‌ دوست‌ مي‌داري‌ به‌ تو مي‌دهد «و پروردگار تو ازآنچه‌ مي‌كنيد غافل‌ نيست‌» بلكه‌ به‌ تمام‌ اعمال‌ بندگانش‌ داناست‌. پس‌ در برابر اعمال‌ خير؛ به‌ شما پاداش‌ خير و در برابر اعمال‌ بد؛ به‌ شما سزاي‌ بد خواهد داد.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «هوشيار كسي‌ است‌ كه ‌نفس‌ خود را خوار كرده‌ و براي‌ بعد از مرگ‌ عمل‌ كند و ناتوان‌ كسي‌ است‌ كه ‌به‌ دنبال‌ هواهاي‌ نفس‌ خود رفته‌ و بر خداوند(ج)  آرزوها و تمناها ببندد».
بدين‌گونه‌ است‌ كه‌ سوره‌ مباركه‌ «هود» با همان‌ پيامي‌ به‌ پايان‌ مي‌رسد كه‌ با آن‌ آغاز شده‌ بود، يعني‌: پيام‌ توحيد در عبادت‌ و پيام‌ توبه‌ و انابت‌.

  
سوره يوسف
آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
خوانده‌ مي‌شود: «الف، لام، راء» و سخن‌ درباره‌ حروف‌ مقطعه‌ آغاز سوره‌ها، در ابتداي‌ سوره ‌«بقره‌» گذشت‌ «اين‌ آيات، آيات‌ كتاب‌ مبين‌ است‌» يعني: اين‌ آياتي‌ كه‌ در اين‌ سوره‌ بر تو نازل‌ شده، همانا از آيات‌ قرآن‌ مبين‌ است، به‌ اين ‌معني‌ كه: حقيقت‌ نزول‌ آنها از جانب‌ خداوند(ج)  روشن‌، و اعجاز آنها نيز واضح‌ و آشكار است‌ چنان‌كه‌ به‌ اين‌ معني‌ نيز مبين‌ و روشنگر است‌ كه‌ در آنها احكام‌ وعبرتها و موعظه‌هاي‌ فراواني‌ وجود دارد. يا معاني‌ قرآن‌ بدان‌ جهت‌ واضح‌ و روشن‌ است‌ كه‌ قرآن‌ به‌ زبان‌ فصيح‌ عربي‌ نازل‌ شده‌ است‌. يا معاني‌ قرآن‌ براي ‌كسي‌ كه‌ در آنها تدبر كند روشنگر است‌ زيرا او از تدبر در اين‌ آيات‌ قطعا به‌ اين ‌نتيجه‌ مي‌رسد كه‌ اين‌ آيات‌ از نزد خداوند(ج)  است‌ نه‌ از سوي‌ بشر.
 
	آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ قُرْآناً عَرَبِيّاً لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ما آن‌ را» يعني: قرآن‌ را «قرآني‌ عربي‌» يعني: به‌ زبان‌ عربي‌ «نازل‌ كرديم، باشد كه‌ شما بينديشيد» يعني: براي‌ اين‌كه‌ معاني‌ آن‌ را بدانيد، مضامين‌ آن‌ را بفهميد و در آن‌ بينديشيد. و اين‌ امكان‌ از آن‌ رو براي‌ شما ميسر است‌ كه‌ زبان ‌عربي؛ فصيح‌ترين، واضح‌ترين‌ و فراگيرترين‌ زبانها از نظر ظرفيت‌هاي‌ لغوي، و غني‌ترين‌ آنها در دادن‌ معاني‌اي‌ است‌ كه‌ بر دلها مي‌نشيند و بر ذهن‌ها و انديشه‌ها جاي‌ مي‌گيرد. بدين‌گونه‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ شريف ‌ترين‌ كتاب‌ را با شريف‌ترين‌ زبانها، بر شريف‌ترين‌ پيامبران، با سفارت‌ شريف ‌ترين‌ فرشتگان‌ و در شريف‌ترين‌ اماكن‌ زمين‌ نازل‌ كرد و آغاز نزول‌ آن‌ را در شريف‌ترين‌ ماه‌هاي‌ سال ‌كه‌ ماه‌ رمضان‌ المبارك‌ است‌ قرار داد بنابراين، آن‌ را از همه‌ وجوه، به‌ كمال‌ و جمال‌ و شكوه‌ آراست‌.
 
	آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ هَذَا الْقُرْآنَ وَإِن كُنتَ مِن قَبْلِهِ لَمِنَ الْغَافِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ما بر تو نيكوترين‌ داستان‌ را» در باره‌ سرگذشت‌ امتهاي‌ گذشته‌ و سنت‌هاي ‌خود در باره‌ بندگان‌ خويش‌ «حكايت‌ مي‌كنيم، با وحي‌ فرستادن‌ خود به‌سوي‌ تو اين ‌قرآن‌ را» و اين‌ نيكوترين‌ حديثي‌ است‌ كه‌ كسي‌ با كسي‌ در ميان‌ مي‌گذارد «و تو قطعا پيش‌ از اين‌ از بي‌خبران‌ بودي‌» نسبت‌ به‌ اين‌ داستان‌ و غير آن‌ از داستانهايي‌ كه‌ از طريق‌ وحي‌ الهي‌ به‌ تو رسيده‌ است‌.
مفسران‌ گفته‌اند: اين‌ سوره، بدين‌ سبب ‌«احسن‌ القصص‌» است‌ كه: 
1ـ متضمن‌ عبرتها، موعظه‌ها و حكمت‌هايي‌ است‌ كه‌ در غير آن‌ از سوره‌ها وجود ندارد.
2ـ در اين‌ سوره؛ داستان‌ حال‌ پيامبران، صالحان‌ و فرشتگان‌ و نيز سيرت ‌پادشاهان، بردگان، تاجران، مردان‌ و زنان‌ و نيرنگ‌ها و مكرهايشان‌ آمده‌ است‌.
3ـ هر كسي‌ كه‌ در اين‌ داستان‌ از او ياد شده‌ است، مآل‌ و سرانجام‌ كارش‌ نجات ‌و سعادت‌ بوده‌ است‌.
 
	آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَا أَبتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ياد كن‌» اي‌ محمدص! «زماني‌ را كه‌ يوسف‌ به‌ پدرش‌ گفت‌» پدر يوسف؛ يعقوب‌ فرزند اسحاق‌ فرزند ابراهيم‡ است‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «الكريم‌ ابن‌ الكريم‌ ابن‌ الكريم‌ ابن‌ الكريم، يوسف‌ بن‌ يعقوب ‌بن‌ اسحاق‌ بن‌ابراهيم: گرامي‌ فرزند گرامي‌ فرزند گرامي‌ فرزند گرامي، يوسف ‌فرزند يعقوب‌ فرزند اسحاق‌ فرزند ابراهيم‌». آري‌! يوسف‌ به‌ پدرش‌ گفت: «اي‌پدر! من‌» در خواب‌ «يازده‌ ستاره‌ را با خورشيد و ماه‌ ديدم‌» تأويل‌ يازده‌ ستاره، برادران‌ يوسف‌(ع)  اند كه‌ يازده‌ تن‌ بودند ـ چنان‌كه‌ در آخر سوره‌ خواهد آمد ـ و تأويل‌ خورشيد و ماه؛ مادر و پدر يوسف‌(ع)  اند «ديدم‌ آنها براي‌ من‌ سجده ‌مي‌كنند»