َتَرٌ وَلاَ ذِلَّةٌ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ كساني‌ كه‌ كار نيكو كرده‌اند، نيكويي‌اي‌ است‌» يعني: براي‌ كساني‌ كه‌ به‌ تكاليف‌ و واجبات‌ الهي‌ بر ذمه‌ خود، به‌ نيكويي‌ قيام‌ كرده‌ و آنها را به‌ درستي ‌انجام‌ داده‌اند و از نواهي‌ او خود را بازداشته‌اند، پاداش‌ نيكويي‌ است‌ كه‌ همانا بهشت‌ است‌ «و زيادتي‌ بر آن‌ است‌» آن‌ زيادت‌؛ فضل‌ و عنايت‌ الهي‌ بر ايشان‌ با دادن‌ اين‌ امكان‌ است‌ كه: بر روي‌ حضرتش‌ در بهشت‌ بنگرند. تفسير (زياده‌) به‌نظر كردن‌ الي‌ وجه‌ الله؛ قول‌ جمهور علما از سلف‌ و خلف‌ مي‌باشد.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ امام‌ احمد و امام‌ مسلم‌ از صهيب‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كردند، آن‌گاه‌ فرمودند: «چون‌ اهل‌ بهشت‌ به ‌بهشت‌ و اهل‌ دوزخ‌ به‌ دوزخ‌ در آيند، منادي‌اي‌ چنين‌ ندا مي‌كند: اي‌ اهل‌ بهشت‌! همانا شما نزد خداوند(ج)  وعده‌اي‌ داريد كه‌ مي‌خواهد به‌ آن‌ وعده‌ براي‌ شما وفا كند. مي‌گويند: آن‌ وعده‌ چيست‌؟ مگر ميزان‌ اعمال‌ نيك‌ ما را سنگين‌ نساخت‌، مگر روسپيدمان‌ نگردانيد، مگر ما را به‌ بهشت‌ وارد نكرد و از دوزخ‌ دورمان ‌نساخت‌؟ در اين‌ هنگام‌ حق‌ تعالي‌ حجاب‌ را از برابر آنان‌ كنار مي‌زند و ايشان ‌به‌سوي‌ او مي‌نگرند. سوگند به‌ خداي‌ عزوجل‌ كه‌ او چيزي‌ را دوست‌ داشتني‌تر و آرام‌بخش‌تر براي‌ آنان‌، از نظركردن‌ به ‌سوي‌ خويش‌ نبخشيده‌ است‌». «وچهره‌هايشان‌ را هيچ‌ غبار و ذلتي‌ نمي‌پوشاند» نه‌ روي‌ آنان‌ را سياهي‌اي‌ مي‌پوشاند ونه‌ دود و دخان‌ دوزخ‌، گرد خواري‌ و حسرت‌ و ندامت‌ و افسردگي‌ را بر چهره‌هايشان‌ مي‌نشاند «اينان‌ اهل‌ بهشتند و در آن‌ جاودانه‌ خواهند بود».
 
	آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَسَبُواْ السَّيِّئَاتِ جَزَاء سَيِّئَةٍ بِمِثْلِهَا وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ مَّا لَهُم مِّنَ اللّهِ مِنْ عَاصِمٍ كَأَنَّمَا أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِّنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ مرتكب‌ بديها شده‌اند، بدانند كه‌ جزاي‌ بدي‌ مانند آن‌ است‌» يعني: خداوند متعال‌ جزاي‌ يك‌ بدي‌ را با يك‌ بدي‌ مي‌دهد و بر آن‌ نمي‌افزايد پس‌ جزاي ‌بدي‌ در كوچكي‌ و بزرگي‌ خود، همانند بدي‌ است‌ نه‌ بيش‌ از آن‌ «و بر آنان‌ غبار خواري‌ نشيند» از اثر گناهانشان‌ و ترس‌ و دلهره‌اي‌ كه‌ از آن‌ دارند «براي‌ آنان‌ در برابر خداوند هيچ‌ پشت‌ و پناهي‌ نيست‌» يعني: هيچ‌ كس‌ آنها را از خشم‌ و عذاب‌ خداي‌ قهار پناه‌ نمي‌دهد «گويي‌ چهره‌هايشان‌ با پاره‌هايي‌ از شب‌ تار پوشيده‌ شده‌است‌» از بس‌ كه‌ دود و دخان‌ آتش‌ و سياهي‌ آن‌، چهره‌هايشان‌ را فرو پوشانيده‌است‌ «آنان‌ اصحاب‌ آتش‌اند كه‌» هيچ‌ جدايي‌اي‌ از آن‌ ندارند و «جاودانه‌ درآنند».
 
	آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُواْ مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَآؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَآؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ همگي‌ آنان‌ را حشر كنيم‌» يعني: تمام‌ اهل‌ زمين‌؛ اعم‌ از انس‌ و جن‌، نيكوكار و بدكار، موحدان‌ و پرستشگران‌ معبودان‌ باطل‌ را براي‌ بازپرسي‌ گردآوريم‌ «آن‌گاه‌ به‌ كساني‌ كه‌ شرك‌ ورزيده‌اند، مي‌گوييم‌» به‌ منظور سركوب‌ و سرزنش‌ آنها در حضور اهل‌ محشر و در حضور معبودانشان: «شما وشريكانتان‌» كه‌ آنها را همراه‌ با خداي‌ لاشريك‌ به‌ پرستش‌ گرفته‌ بوديد «بر جاي‌ خود باشيد» يعني: در جاي‌ معين‌ خود، جدا از مقام‌ و موضع‌ مؤمنان‌ بايستيد «پس ‌ميان‌ آنها جدايي‌ مي‌افگنيم‌» يعني: معبودان‌ را از عبادت‌كنندگانشان‌ جدا مي‌كنيم‌، يا مشركان‌ و مؤمنان‌ را از يك‌ديگر جدا مي‌كنيم‌ و هرگونه‌ پيوندي‌ را كه‌ در دنيا ميان‌ آنان‌ بوده‌ است‌، مي‌گسلانيم‌ «و شريكانشان‌» به‌ آنان‌ «مي‌گويند: شما ما را نمي‌پرستيديد» يعني: ما شما را به‌ پرستش‌ خويش‌ دستور نداده‌ و فرا نخوانده ‌بوديم‌ بلكه‌ شما هوس‌ و گمراهي‌ خود و نيز شياطينتان‌ را كه‌ گمراهتان‌ كرده‌ بودند، مي‌پرستيديد زيرا آنان‌ بودند كه‌ شما را به‌ پرستش‌ ما فرمان‌ دادند و شما هم‌ از آنان ‌اطاعت‌ كرديد. بنابراين‌، معني‌ انكار پرستش‌ عابدان‌ از سوي‌ معبودان‌، انكار اين‌ امر است‌ كه‌ به‌ آنان‌ چنين‌ دستوري‌ داده‌ باشند.
 
آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَفَى بِاللّهِ شَهِيداً بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ خدا به‌ عنوان‌ گواه‌ ميان‌ ما و ميان‌ شما بس‌ است‌» يعني: خداي‌ سبحان ‌گواه‌ است‌ بر اين‌كه: ما شما را به‌ عبادت‌ خويش‌ دستور نداده‌ايم‌، يا گواه‌ است‌ بر اين‌كه: ما به‌ اين‌ كار شما راضي‌ و خشنود نبوده‌ايم‌ «همانا ما از پرستش‌ شما بي‌خبر بوديم‌» ما آگاه‌ نبوديم‌ كه‌ شما ما را مي‌پرستيد و نه‌ هم‌ اين‌ كار را از شما خواسته ‌بوديم‌ چرا كه‌ عقل‌ و شعوري‌ نداشتيم‌.
اين‌ سرزنشي‌ است‌ بزرگ‌ براي‌ مشركان‌ كه‌ خدايان‌ ناشنوا، نابينا و بي‌شعوري‌ را به‌ پرستش‌ گرفته‌اند.
 
	آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ وَرُدُّواْ إِلَى اللّهِ مَوْلاَهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنجاست‌» يعني: در آن‌ مكان‌ يا در آن‌ زمان‌ است‌ «كه‌ هر كسي‌ آنچه‌ را پيش ‌فرستاده‌ بود، در مي‌يابد» يعني: هر كس‌ جزاي‌ عملي‌ را كه‌ پيش‌ فرستاده‌ بود، مي‌چشد و مي‌آزمايد؛ كه‌ آيا عملش‌ زشت‌ بوده‌ يا زيبا، سودمند بوده‌ يا زيانبار، مورد قبول‌ بوده‌ يا مردود؟ «و به‌سوي‌ خدا، مولاي‌ حقيقي‌ خود باز گردانيده‌ مي‌شوند» يعني: آنان‌كه‌ شرك‌ ورزيده‌اند، به‌سوي‌ پروردگار بر حق‌ خويش‌ كه ‌ربوبيتش‌ حق‌ است‌ بازگردانيده‌ مي‌شوند، نه‌ به‌سوي‌ معبودات‌ باطلي‌ كه‌ برگرفته‌ اند «و آنچه‌ افترا مي‌كردند از آنان‌ گم‌ شد» خدايان‌ باطلشان‌ در آخرت‌ ناپديد شده‌ وهيچ‌ سودي‌ به‌ آنها نمي‌رسانند و نه‌ مي‌توانند براي‌ آنان‌ ميانجي‌گري‌ و شفاعتي‌ بكنند پس‌ قبل‌ از آن‌كه‌ چنين‌ روزي‌ در رسد، بايد از پرستش‌ اين‌ معبودهاي‌ باطل ‌دست‌ بردارند.
 
	آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ مَن يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ أَمَّن يَمْلِكُ السَّمْعَ والأَبْصَارَ وَمَن يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيّ