ُلْوَةٌ خَضِرَةٌ وَإِنَّ اللَّه تَعالى مُسْتَخْلِفكُم فِيهَا، فَيَنْظُرُ كَيْفَ تَعْملُونَ فاتَّقُوا الدُّنْيَا واتَّقُوا النِّسَاءِ » رواه مسلم.

459- از ابو سعيد الخدری رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: دنيا شيرين و سبز است و خداوند شما را در آن خليفه گردانيده تا ببيند که چگونه عمل می کنيد، پس بترسيد از دنيا و بترسيد از زنان.

460- وعن أَنسٍ رضيَ اللَّه عنه. أَنَّ النبيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « اللَّهُمَّ لا عَيْشَ إِلاَّ عَيْشُ الآخِرَةِ » متفقٌ عليه.

460- از انس رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: بار خدايا هيچ عيش و آسودگی جز عيش آخرت نيست!

461- وعنهُ عن رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « يَتْبَعُ المَيِّتَ ثَلاثَةٌ : أَهْلُهُ وَمالُهُ وَعَمَلُه: فَيَرْجِعُ اثْنَان. وَيَبْقَى وَاحد: يَرْجِعُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ وَيَبْقَى عَمَلُهُ » متفقٌ عليه.

461- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: سه چيز بدنبال ميت می رود: خانواده اش، مالش و عملش؛ دو باز می گردد و يکی می ماند. خانواده و مالش بازگشته و عملش می ماند.

462- وعنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «يُؤْتِيَ بَأَنْعَمِ أَهْلِ الدُّنْيَا مِن أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَيُصْبَغُ في النَّارِ صَبْغَةً ثُمَّ يُقَالُ: يا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ خيراً قَطُّ؟ هَلْ مَرَّ بِكَ نَعيمٌ قَطُّ؟ فيقول: لا واللَّه يارَبِّ. وَيُؤْتِى بأَشَدِّ النَّاسِ بُؤْساً في الدُّنْيَا مِنْ أَهْلِ الجَنَّةِ فَيُصْبَغُ صَبْغَةً في الجَنَّةِ، فَيُقَالُ لَهُ: يا ابْنَ آدَمَ هَلْ رَأَيْتَ بُؤْساً قَطُّ؟ هَلْ مَرَّ بِكَ شِدَّةُ قَطُّ؟ فيقولُ: لا، وَاللَّه، مَا مَرَّ بِي بُؤْسٌ قَطُّ، وَلا رَأَيْتُ شِدَّةً قَطُّ» رواه مسلم.

462- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: در روز قيامت آسوده ترين مردم دنيا که مستحق دوزخ شده، آورده شده و در آتش غوطه داده می شود و سپس به او گفته می شود، آيا هرگز خيری ديده ای؟ آيا هرگز از نعمتی برخوردار شده ای؟
می گويد: نه بخدا، پروردگارا! و باز کسی آورده می شود که از همه بيشتر رنج و زحمت ديده، ولی مستحق بهشت شده است و به جنت درآورده می شود و باز به او گفته می شود، ای فرزند آدم آيا هرگز کدام سختی بر تو گذشته است؟ او می گويد: نه بخدا هيچ دشواری بر من نگذشته است و هيچ سختی نديده ام.
463- وعن المُسْتَوْردِ بنِ شدَّادٍ رَضِيَ اللَّه عنه، قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: مَا الدُّنْيَا في الآخِرَةِ إِلاَّ مِثْلُ مَا يَجْعَلُ أَحدُكُمْ أُصْبُعَهُ في الْيَم. فَلْيَنْظُرْ بِمَ يَرْجِعُ؟» رواه مسلم.

463- مستورد بن شداد رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: نيست دنيا در برابر آخرت، مگر مثل آنکه يکی از شما انگشت خود را در دريا داخل کند، بايد ببيند که چه را باز می گرداند.

464- وعن جابر، رضِيَ اللَّه عنهُ أَنَّ رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم مَرَّ بِالسُّوقِ وَالنَّاسُ كتفَيْه، فَمَرَّ بِجَدْيٍ أَسَكَّ مَيِّت، فَتَنَاوَلَه، فَأَخَذَ بَأُذُنِه، ثُمَّ قال: « أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ هَذَا لَهُ بِدِرْهَمٍ؟» فَقالوا: مَا نُحِبُّ أَنَّهُ لَنَا بِشَيْء، وَمَا نَصْنَعُ بِه؟ ثم قال: « أَتُحِبُّونَ أَنَّهُ لَكُمْ؟ قَالُوا: وَاللَّه لَوْ كَانَ حَيًّا كَانَ عَيْبا، إِنَّهُ أَسَك. فكَيْفَ وَهو مَيَّت، فقال: « فَوَ اللَّه للدُّنْيَا أَهْونُ عَلى اللَّه مِنْ هذا عَلَيْكُمْ » رواه مسلم.

464- جابر رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  از بازار گذشتند و مردم هم در دو طرف مبارک بودند، ايشان از کنار بزغالهء گوش کوتاه مرده ای گذشته گوش او را گرفته و بعد فرمودند: کدام يک از شما دوست دارد در برابر يک درهم اين از او باشد؟
گفتند: دوست نداريم که در برابر او چيزی بدهيم، او را چه کنيم؟
سپس فرمود: آيا دوست داريد که او از شما باشد؟
جواب دادند: بخدا اگر او زنده بودی هم عيب داشت، زيرا گوشهايش کوتاه بود، پس چگونه است در حاليکه مرده است؟
آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: بخدا که دنيا در نزد خدا بی ارزشتر از اين است برای شما.

465- وعن أبي ذرٍّ رَضِيَ اللَّه عنه، قال: كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، في حَرَّةٍ بالمدينة ، فَاسْتَقْبلَنَا أَحُدٌ فقال: « يا أَبَا ذَرٍّ » . قلت: لَبَّيْكَ يا رسول اللَّه. فقال: « مَا يَسُرُّني أَنَّ عِنْدِي مِثل أَحُدٍ هذا ذَهباً تَمْضِي عَلَيَّ ثَلاثَةُ أَيَّامٍ وعِنْدِي مِنْهُ دِينَار، إِلاَّ شَيْءٌ أَرْصُدُهُ لِدَيْن، إِلاَّ أَنْ أَقُولَ بِهِ في عِبَاد اللَّه هكَذَا وَهَكَذا » عن يَمِينهِ وعن شماله ومن خلفه، ثم سار فقال: « إِنَّ الأَكثَرِينَ هُمُ الأَقَلُّونَ يَومَ القيامةِ إِلاَّ مَنْ قَالَ بالمَالِ هكذَا وهكذا » عن يمينه، وعن شماله، ومِنْ خَلفه « وَقَليلٌ مَا هُمْ » . ثم قال لي: « مَكَانَك لا تَبْرَحْ حَتَّى آتيَكَ » . ثم انْطَلَقَ في سَوَادِ اللَّيْلِ حتى تَوَارَى ، فسمِعْتُ صَوْتاً قَدِ ارْتَفَعَ، فَتَخَوَّفْتُ أَنْ يَكُونَ أَحَدٌ عَرَضَ للنَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فَأَرَدْتُ أَنْ آتِيَهُ فَذَكَرْتُ قوله: « لا تَبْرَحْ حَتَّى آتيَكَ » فلم أَبْرَحْ حَتَّى أَتَاني، فَقُلْت: لقد سَمِعْتُ صَوتاً تَخَوَّفْتُ منه، فَذَكَرْتُ له. فقال: « وَهَلْ سَمِعْتَه؟ » قلت: نَعَم، قال: « ذَاكَ جِبريلُ أَتاني فقال: مَن ماتَ مِنْ أُمتِكَ لايُشرِكُ باللَّه شَيئاً دَخَلَ الجَنَّةَ ، قلت: وَإِنْ زَنَي وَإِنْ سَرَق؟ قال: وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ » متفقٌ عليه. وهذا لفظ البخاري.

465- ابو ذر رضی الله عنه روايت کرده گفت:
با پيامبر صلی الله عليه وسلم در حره ای از حره های مدينه می رفتيم که کوه احد در برابر ما قرار گرفت. آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: ای ابو ذر! جواب دادم: لبيک يا رسول الله صلی الله عليه وسلم!
فرمود: خوش ندارم که مانند اين کوه احد طلا داشته باشم و سه روز بر من بگذرد و از آن ديناری نزدم باقی مانده باشد، مگر چيزی را که برای قرض نگهداشته ام. مگر اينکه در مورد تقسيم آن به بندگان خدا دستور دهم، اينچنين و اينچنين و اينچنين. از طرف راست و چپ و پشت سرش. و فرمود: کسانی که بيشتر دارند در روز قيامت کمتر دارند، مگر آنکه مال را چنين و چنان کند. يعنی از راست و چپ و پشت سرش به مردم دهد و آن عده مردم کم هستند. بعد برايم فرمود: از جايت حرکت مکن تا خود بيايم و به سياهی شب رفتند تا که از نظر پنهان شدند، من صدائی را شنيدم که بلند شد، ترسيدم که به پيامبر صلی الله عليه وسلم کسی تعرض کرده باشد، خواستم نزدش ب