واهی می دهد که جز الله معبود برحقی نيست و اينکه محمد صلی الله عليه وسلم فرستادهء خدا است و آن اين فرمودهء خداوند است: "ثابت می گرداند خداوند مؤمنان را به قول ثابت در زندگی دنيا و در آخرت." ابراهيم: 27

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:22.txt">1</a><a class="text" href="w:text:23.txt">2</a><a class="text" href="w:text:24.txt">3</a><a class="text" href="w:text:25.txt">4</a><a class="text" href="w:text:26.txt">5</a><a class="text" href="w:text:27.txt">6</a><a class="text" href="w:text:28.txt">7</a><a class="text" href="w:text:29.txt">8</a><a class="text" href="w:text:30.txt">9</a></body></html>428- وعن أَنس، رضي اللَّهُ عنه عن رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « إِنَّ الكَافِرَ إِذَا عَمِلَ حَسَنَةً ، أُطعِمَ بِهَا طُعمَةً مِنَ الدُّنيَا، وَأَمَّا المُؤمِن، فَإِنَّ اللَّه تعـالى يَدَّخِرُ لَهُ حَسَنَاتِهِ في الآخِرَةِ ، وَيُعْقِبُهُ رِزْقاً في الدُّنْيَا عَلى طَاعَتِهِ » .
    وفي روايةٍ : « إِنَّ اللَّه لا يَظْلِمُ مُؤْمِناً حَسَنَةً يُعْطَى بِهَا في الدُّنْيَا، وَيُجْزَى بِهَا في الآخِرَة، وَأَمَّا الْكَافِر، فَيُطْعَمُ بِحَسَنَاتِ مَا عَمِلَ للَّهِ تعالى ، في الدُّنْيَا حَتَّى إِذَا أَفْضَى إِلى الآخِرَة ، لَمْ يَكُنْ لَهُ حَسَنَةٌ يُجْزَى بِهَا » رواه مسلم.

428- انس رضی الله عنه روايت می کند که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: چون کافر عمل نيکی را انجام دهد، در برابر آن در دنيا پاداشی مادی به وی داده می شود، اما برای مؤمن خداوند نيکی هايش را در آخرت برايش ذخيره می کند و در برابر طاعتش در دنيا به وی روزی می دهد.
و در روايتی آمده که: خداوند مؤمنی را مورد ستم قرار نمی دهد، در برابر نيکی در دنيا به وی اجر ارزانی شود و در آخرت هم جزای خيرش را دريابد. و اما کافر: در برابر نيکی هايی که برای خدا انجام داده در دنيا رزق داده می شود، ولی چون به آخرت رسد نيکی ای برايش نمی ماند که در برابرش به وی مزد داده شود.

429- وعن جابر، رضي اللَّه عنه قال: قال رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَثَلُ الصَّلَوَاتِ الخَمْسِ كَمَثَلِ نَهَرٍ جَارٍ غَمْرٍ عَلَى بَابِ أَحَدِكُمْ يَغْتَسِلُ مِنْهُ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ » رواه مسلم.

429- از جابر رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: مثل نمازهای پنجگانه مانند جويی عميق بر آستانهء خانهء يکی از شما است که بسرعت جريان دارد و روزی پنج بار در آن شستشو می کند.

430- وعن ابنِ عباس، رضي اللَّه عنهما، قال: سمعتُ رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: «مَا مِنْ رَجُلٍ مُسلِمٍ يَمُوتُ فَيَقُومُ عَلَى جَنازتِه أَرَبَعُونَ رَجُلاً لا يُشرِكُونَ بِاللَّهِ شَيئاً إِلاَّ شَفَّعَهُمُ اللَّهُ فيه » رواه مسلم.

430- ابن عباس رضی الله عنهما روايت می کند که:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که می فرمود: هيچ مرد مسلمانی نيست که بميرد و 40 مرد بر جنازه اش بايستند که هيچ چيزی را به خدا شريک نمی آورند، مگر اينکه خداوند شفاعت آنها را در مورد وی می پذيرد.
431- وعن ابنِ مسعود، رضي اللَّهُ عنه، قال: كُنَّا مَعَ رسولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم في قُبَّةٍ نَحواً مِنْ أَرَبعِين، فقال: « أَتَرضَونَ أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الجَنَّة؟ » قُلْنَا: نَعَم، قال: «أَتَرضَونَ أَن تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الجَنَّة؟ » قُلْنَا: نَعَم، قال: « وَالَّذِي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنِّي لأَرجُو أَنْ تَكُونُوا نِصفَ أَهْلِ الجَنَّة ، وَذَلِك أَنَّ الجَنَّةَ لا يَدخُلُهَا إِلاَّ نَفسٌ مُسلِمَةٌ ، وَمَا أَنتُمْ في أَهْلِ الشِّركِ إِلاَّ كََالشَّعرَةِ البَيَضَاءِ في جلدِ الثَّورِ الأَسود، أَوْ كَالشَّعَرَةِ السَّودَاءِ في جلدِ الثَّورِ الأَحْمَرِ » متفقٌ عليه.

431- ابن مسعود رضی الله عنه گفت:
ما در حدود چهل نفر با پيامبر خدا صلی الله عليه وسلم در قبه ای (خيمهء مدور از خيمه های عرب) بوديم فرمود: آيا راضی می شويد که 4/1 حصهء اهل بهشت باشيد؟

گفتيم: بلی.
فرمود: آيا راضی می شويد 3/1 حصهء اهل بهشت باشيد؟
گفتيم: بلی.
فرمود: سوگند به ذاتی که جان محمد در دست اوست، اميدوارم که شما نيمهء اهل بهشت باشيد، زيرا به بهشت جز شخص مسلمان کسی داخل نمی گردد و شما در ميان مردم مشرک مانند موی سفيد در پوست گاو سياه يا مانند موی سياه در پوست گاو سرخ می باشيد.

432- وعن أبي موسى الأَشعري، رضي اللَّه عنه، قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ دَفَعَ اللَّهُ إِلى كُلِّ مُسْلِمٍ يَهُوديًّا أو نَصْرَانِيّآً فَيَقُول: هَذَا فِكَاكُكَ مِنَ النَّارِ» .
وفي رواية عنهُ عن النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيامَةِ نَاسٌ مِنَ المُسْلِمِين بِذُنُوبٍ أَمْثَالِ الجبَالِ يَغفِرُهَا اللَّهُ لهمُ » رواه مسلم.

432- ابو موسی اشعری رضی الله عنه روايت می کند که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: چون روز قيامت شود، خداوند برای هر مسلمان يک يهودی يا نصرانی می دهد و می گويد: اين خلاصی تو از دوزخ است.
و در روايتی از پيامبر صلی الله عليه وسلم آمده که فرمود: عدهء از مسلمين در روز قيامت با گناهانی به اندازهء کوهها می آيند و خداوند گناهان شان را می آمرزد.

433- وعن ابن عمَر رضي اللَّه عنهما قال: سمِعتُ رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: « يُدْنَى المُؤْمِنُ يَومَ القِيَامَةِ مِنُ رَبِّهِ حتَّى يَضَعَ كَنَفَهُ عَلَيه، فَيُقَرِّرَهُ بِذُنُوبِه، فيقولُ: أَتَعرفُ ذنبَ كَذا؟ أَتَعرفُ ذَنبَ كَذَا؟ فيقول: رَبِّ أَعْرِف، قال: فَإِنِّي قَد سَتَرتُهَا عَلَيكَ في الدُّنيَا، وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ اليَوم، فَيُعطَى صَحِيفَةَ حسَنَاته » متفقٌ عليه.

433- ابن عمر رضی الله عنهما روايت می کند:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم  شنيدم که فرمود: مؤمن در روز قيامت به پروردگارش به اندازه ای نزديک می شود که خداوند رحمت خود را بر او می نهد، و خداوند او را به گناهانش معترف ساخته می گويد: آيا فلان گناه و فلان گناه را بخاطر می آوری؟ 
در جواب می گويد: پروردگارا! می دانم. 
خداوند می فرمايد: همانا آن را در دنيا بر تو پوشاندم و امروز برايت می آمرزم و صحيفهء نيکی هايش به وی داده می شود.
ش: مراد از دنو و قرب مؤمن در روز قيامت به پروردگارش، نزديکی از ديدگاه کرامت و احسان است نه نزديکی از روی مسافه، زيرا او تعالی جل و علا شأنه از مسافت منزه و پاک است.

434- وعن ابنِ مسعودٍ رضي اللَّه عنه أَنَّ رَجُلاً أَصَابَ مِنَ امْرَأَةٍ قُبْلَة ، فَأَتَى النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فأَخبره، فأَنزل اللَّهُ تعالى :  { وَأَقِمِ الصَّلاَةَ طَرََفي النَّهَارِ وَزُلَفاً مِنَ الَّليْلِ إِنَّ الحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ }  [ هود: 114 ] فقال الرجل: أَلي هذا يا رسولَ اللَّه؟ قال: «لجَميعِ أُمَّتي كُلهِمْ »