"w:text:5.txt">مقدمهء مؤلف</a><a class="folder" href="w:html:6.xml">ابواب 1 تا 100</a><a class="folder" href="w:html:349.xml">ابواب 101 تا 200</a><a class="folder" href="w:html:500.xml">ابواب 201 تا 300</a><a class="folder" href="w:html:708.xml">ابواب 301 تا 372</a></body></html>22- وَعَنْ أبي نُجَيْد بِضَم النُّونِ وَفَتْح الْجيِمِ  عِمْرانَ بْنِ الحُصيْنِ الخُزاعيِّ رَضِي اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ امْرأَةً مِنْ جُهينةَ أَتَت رَسُولَ الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَهِيَ حُبْلَى مِنَ الزِّنَا، فقَالَت: يَا رسول الله أَصَبْتُ حَدّاً فأَقِمْهُ عَلَي، فَدَعَا نَبِيُّ الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَليَّهَا فَقال: أَحْسِنْ إِليْهَا، فَإِذَا وَضَعَتْ فَأْتِنِي فَفَعَلَ فَأَمَرَ بِهَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، فَشُدَّتْ عَلَيْهَا ثِيَابُها، ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فرُجِمت، ثُمَّ صلَّى عَلَيْهَا. فَقَالَ لَهُ عُمَر: تُصَلِّي عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَقَدْ زَنَت، قال: لَقَدْ تَابَتْ تَوْبةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْن سبْعِينَ مِنْ أَهْلِ المدِينَةِ لوسعتهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنفْسهَا للَّهِ عَزَّ وجَل؟،» رواه مسلم.
22- از ابونجيد عمران بن حصين خزاعی رضی الله عنهما روايت است که:
زنی از جهينه که از زنا حامله گشته بود، نزد رسول الله صلی الله عليه وسلم آمده و گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم  جرمی را مرتکب شدم حکم آن را بر من جاری کن. پيامبر صلی الله عليه وسلم ولی او را خواسته فرمود تا به او نيکی کند، و چون وی حملش را وضع نمايد، او را به حضورشان بياورد. آن شخص هم اين کار را نمود پيامبر صلی الله عليه وسلم دستور دادند تا لباسهايش را محکم بستند و باز امر نمودند که رجم شود و سپس بر وی نماز گزاردند.
حضرت عمر رضی الله عنه گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم  بر زنی که زنا کرد نماز می گزاری؟ آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا اين زن توبه ای کرده که اگر ميان هفتاد نفر از مردم مدينه قسمت کرده شود برای همه گنجايش دارد. آيا بهتر از اين يافته ای که جانش را در راه خدا فدا کرد؟
ش: اين حديث دال بر اين می باشد که رجم به امر و در حضور پيامبر صلی الله عليه وسلم صورت پذيرفت بدون اينکه آنحضرت صلی الله عليه وسلم شخصاً بدان تعريض نمايند. امام شافعی و موافقين وی بر اين استدلال اند که در وقت رجم حضور امام ضروری نبوده و شهودی  که شهادت داده اند هم ضرور نيست که حتماً در رجم حاضر باشند.
اما امام ابو حنيفه و امام احمد بر اين عقيده اند که امام خودش حاضر می شود و به رجم ابتداء می نمايد. البته هرگاه محکوميت به اقرار خود شخص ثابت گردد.
در نسائی آمده که شخص پيامبر صلی الله عليه وسلم در رجم (غامديه) حاضر شده و به رجم شروع نمودند، و لذا حضور شهود نيز لازم بوده بر اينکه بايد آنان شروع و ابتداء بر رجم کنند.
و از اين حديث نيز ثابت می گردد که بر کسی که رجم می گردد، بايد امام با اشخاص فاضل و عالم نماز گزارند به گونه ای که بر ديگر مردم نماز گزاده می شود. (مترجم).

23- وَعَنِ ابْنِ عَبَّاس وأنس بن مالك رَضِي الله عنْهُم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لَوْ أَنَّ لابْنِ آدَمَ وَادِياً مِنْ ذَهَبِ أَحَبَّ أَنْ يَكُونَ لَهُ وادِيان، وَلَنْ يَمْلأَ فَاهُ إِلاَّ التُّرَاب، وَيَتُوب اللَّهُ عَلَى مَنْ تَابَ » مُتَّفَقٌ عَليْه.
23- از ابن عباس رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم  فرمود: هرگاه فرزند آدم وادی از طلا داشه باشد دوست می دارد که دو وادی داشته باشد، و دهان فرزند آدم را جز خاک چيز ديگری هرگز پر نمی تواند کرد. و خداوند می پذيرد توبهء هر کس را که بخواهد.

24- وَعَنْ أبي هريرة رَضِي اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « يَضْحكُ اللَّهُ سبْحَانُه وتَعَالَى إِلَى رَجُلَيْنِ يقْتُلُ أحدُهُمَا الآخَرَ يدْخُلاَنِ الجَنَّة ، يُقَاتِلُ هَذَا في سبيلِ اللَّهِ فيُقْتل، ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَى الْقَاتِلِ فَيسْلِمُ فيستشهدُ » مُتَّفَقٌ عَلَيْه.
24- از ابو هريرة رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: خداوند می خندد بحال دو مردی که يکی ديگری را می کشد و هردو به بهشت داخل می گردند، يکی شان در راه خدا جهاد می کند و شهيد می شود و خدا توبهء قاتل را می پذيرد که او هم مسلمان می شود و در راه خدا شهيد می گردد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:201.xml">51.باب رجاء (اميد)</a><a class="text" href="w:text:215.txt">52. باب در فضيلت اميد و رجاء</a><a class="text" href="w:text:216.txt">53.باب جمع بين بيم و اميد (خوف و رجاء)</a><a class="folder" href="w:html:217.xml">54.باب فضيلت گريستن از ترس خدا و اشتياق بسوی او جلت عظمته</a><a class="folder" href="w:html:221.xml">55. باب فضيلت زهد و پارسائی در دنيا و تشويق بر کم طلبی از آن و فضيلت فقر </a><a class="folder" href="w:html:233.xml">56. باب فضيلت صبر بر گرسنگی کشيدن وزندگی خشن داشتن و اکتفاء به لباس و خوردنی و آشاميدنی کم و جز آن از بهره های نفسانی و ترک شهوات و آرزوها</a><a class="folder" href="w:html:247.xml">57.باب قناعت و پرهيز از سؤالگری و ميانه روی در مصرف و مذمت سؤالگری بدون ضرورت</a><a class="text" href="w:text:253.txt">58.باب روا بودن گرفتن چيزی بدون سؤالگری و چشمداشت</a><a class="text" href="w:text:254.txt">59. باب ترغيب بر خوردن از دسترنج و پرهيز از سؤالگری و پيش شدن برای گرفتن چيزی </a><a class="folder" href="w:html:255.xml">60.باب فضيلت کرم و سخاوتمندی و مصرف در راههای خير، به اساس اعتماد بر خداوند متعال </a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:202.txt">1</a><a class="text" href="w:text:203.txt">2</a><a class="text" href="w:text:204.txt">3</a><a class="text" href="w:text:205.txt">4</a><a class="text" href="w:text:206.txt">5</a><a class="text" href="w:text:207.txt">6</a><a class="text" href="w:text:208.txt">7</a><a class="text" href="w:text:209.txt">8</a><a class="text" href="w:text:210.txt">9</a><a class="text" href="w:text:211.txt">10</a><a class="text" href="w:text:212.txt">11</a><a class="text" href="w:text:213.txt">12</a><a class="text" href="w:text:214.txt">13</a></body></html>قال الله تعالی: { قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ} الزمر: ٥٣
و قال تعالی: {وَهَلْ نُجَازِي إِلَّا الْكَفُورَ} سبأ: ١٧
و قال تعالی: { إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَى مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّى}  طه: ٤٨
و قال تعالی: {وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ} الأعراف: ١٥٦

خداوند می فرمايد: بگو از سويم: ای بندگانم که از حد تجاوز نموده ايد نا اميد مشويد، بر خود از رحمت خدا، حقا که خدا می آمرزد، همهء گناهان را و خدا آمرزگار مهربان است. زمر: 53
و ميفرمايد: و سزای بد نميدهيم جز ناسپاس را. سبأ: 17
و ميفرمايد: وحی فرستاده شد بر ما که عذاب بر کسی باشد که خدا و رسولانش را دروغ شمرده و روگردان شود. طه: 48
و هم می فرمايد: و رحمتم همهء موجودات را فرا گرفته ا