 مسْعُود، وابنِ عُمر، وأنسٍ رضي اللَّه عنهُمْ قَالُوا: قَالَ النبيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يوْمَ القِيامة، يُقَال: هذِهِ غَدْرَةُ فُلانٍ » متفقٌ عليه.

1585- از ابن مسعود و ابن عمر و انس رضی الله عنهم روايت شده که گفتند:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: برای هر پيمان شکن در روز قيامت پرچمی است و گفته می شود، اين نشانهء پيمان شکنی فلانی است.

 1586- وَعَنْ أبي سَعِيدٍ الخُدْرِي رضي اللَّه عَنهُ أنَّ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: لِكُلِّ غَادِرٍ لِواءٌ عِندَ إسْتِه يَوْمَ القِيامةِ يُرْفَعُ لَهُ بِقدْرِ غدْرِه، ألا ولا غَادر أعْظمُ غَدْراً مِنْ أمير عامَّةٍ » رواه مسلم  .

1586- از ابو سعيد خدری رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: برای هر پيمان شکن در روز قيامت پرچمی است که در برابر مقعدش قرار دارد و به اندازهء پيمان شکنی اش برايش بلند ساخته می شود و بدانيد که هيچ پيمان شکنی پيمان شکن تر از اولی الامر عامهء مردم نيست.
ش: معنی "لکل غادر لواء" اين است که هر پيمان شکن نشانه ای دارد که بدان وسيله در ميان مردم تشهير می شود و عربها عادت داشتند که پرچم ها را در بازارها برای تشهير پيمان شکن نصب می نمودند.

 1587- وعنْ أبي هُرَيرةَ رضي اللَّه عنهُ عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  قال: قَالَ اللَّه تعالى ثَلاثَةٌ أنا خَصْمُهُمْ يوْمَ القِيَامَة: رَجُلٌ أعطَى بي ثُمْ غَدَر، وَرجُلٌ باع حُراً فأَكل ثمنَه، ورجُلٌ استَأجرَ أجِيرا، فَاسْتَوْفي مِنه، ولَمْ يُعْطِهِ أجْرَهُ » رواه البخاري.

1587- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: خداوند فرمود: سه کس است که من در روز قيامت خصم و طرف دعوای آنها می باشم: مردی که بنام من پيمان داد و باز آن را شکست و مردی که انسان آزادی را فروخته و قيمتش را خورد و مرديکه کارگری را بمزد گرفت و کار خود را بر او تمام کرد، ولی مزدش را نداد.
قال الله تعالی: { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُبْطِلُواْ صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالأذَى} البقرة: ٢٦٤
و قال تعالی: { الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ ثُمَّ لاَ يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُواُ مَنّاً وَلاَ أَذًى} البقرة: ٢٦٢

خداوند می فرمايد: ای مؤمنان تباه مکنيد صدقات خود را به منت گذاری و آزرده کردن. بقره: 264
و می فرمايد: آنانکه اموال خود را در راه خدا خرج می کنند و پس از آن انفاق، نمی آرند منت نهادن را و نه ايذا رسانيدن را. بقره: 262

1588- وعنْ أبي ذَرٍّ رضي اللَّه عنهُ عنِ النبيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم  قَال: « ثَلاثةٌ لا يُكلِّمُهُمْ اللَّه يوْمَ القيامة، ولا يَنْظُرُ إليْهِم، ولا يُزَكِّيهِمْ وَلهُمْ عذابٌ أليمٌ » قال: فَقرأها رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم ثَلاثَ مَرَّات. قال أبو ذر: خَابُوا وخَسِروا منْ هُمْ يا رسولَ اللَّه، قال المُسبِل، والمَنَّانُ، والمُنْفِقُ سلعتهُ بالحِلفِ الكَاذبِ » رواه مسلم.
  وفي روايةٍ له: « المسبلُ إزارهُ » يعْني: المسْبِلُ إزَارهُ وثَوْبَهُ أسفَلَ مِنِ الكَعْبَيْنِ للخُيَلاءِ.

1588- از ابو ذر رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: سه کس اند که خداوند در روز قيامت با آنها سخن نگفته و نظر نکرده و تزکيه شان ننموده و برای شان عذاب دردناکی است.
گفت: رسول الله صلی الله عليه وسلم آنرا سه بار خواند. ابو ذر گفت: محروم و زيانکار شدند، اينها کيانند يا رسول الله صلی الله عليه وسلم؟
فرمود: کشان کنندهء لباس (متکبّر) و منت گذارنده و کسيکه متاعش (کالايش) را به سوگند دروغ ترويج دهد.
و در روايتی از وی آمده که: المسبل ازاره يعنی کسيکه شلوار و جامه اش را پايينتر از شتالنگها (قوزک پا) از روی کبر کشان کند.
قال الله تعالی: {فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى} النجم: ٣٢
و قال تعالی: { إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُوْلَئِكَ لَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ} الشورى: ٤٢

خداوند می فرمايد: پس ستايش مکنيد خويشتن را خدا داناتر است به آنکه پرهيزکاری کرد. نجم: 32
و می فرمايد: هر آيينه راه (ملالت) بر آنانی است که بر مردم ظلم می کنند و در زمين بناحق فساد می طلبند و آنان راست عذابی درد دهنده. شوری: 42

1589- وعَنْ عِياض بْنِ حمار رضي اللَّه عنْهُ قَال  قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إن اللَّه تَعالى أوْحَى إليَّ أن تواضعُوا حَتى لا يبْغِيَ أحَدٌ على أحد، ولا يفْخرَ أحدٌ على أحدٍ » رواه مسلم.

1589- از عياض بن حمار رضی الله عنه روايت که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هر آئينه خداوند بمن وحی نمود که فروتنی کنيد تا کسی بر کسی ستم نکند و کسی بر کسی ننازد.

 1590- وعن أبي هُريرةَ رضي اللَّه عنْهُ أنَّ رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إذا قال الرَّجُل: هلَكَ النَّاس، فهُو أهْلَكُهُمْ » رواه مسلم.

1590- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هرگاه شخص بگويد، مردم هلاک شدند، در حقيقت او هلاک شان کرده است.
قال الله تعالی: { إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ} الحجرات: ١٠
و قال تعالی: {وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ} المائدة: ٢

خداوند می فرمايد: همانا مسلمانان برادرند، پس در ميان برادران خويش صلح نمائيد. حجرات: 10
و می فرمايد: و برگناه و ظلم تعاون منمائيد. مائده: 2

1591- وعنْ أنَسٍ رضي اللَّه عنهُ قال: قال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا تَقَاطَعُوا، ولا تَدابروا، ولا تباغضُوا، ولا تحاسدُوا، وكُونُوا عِبادَ اللَّهِ إخْوانا. ولا يحِلُّ لمُسْلِمٍ أنْ يهْجُرَ أخَاهُ فَوقَ ثَلاثٍ » متفقٌ عليه.

1591- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: با يکديگر قطع رابطه نکرده و پشت ندهيد و با هم دشمنی وحسد نورزيد و ای بندگان خدا برادر باشيد، روا نيست برای مسلمان که بيش از سه روز برادرش را ترک کند.

 1592- وعنْ أبي أيوبَ رضي اللَّه عنْهُ أنَّ رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « لا يحِلُّ لمُسْلِمٍ أنْ يَهْجُرَ أخَاهُ فوْقَ ثَلاثِ لَيال: يلتَقِيان، فيُعرِضُ هذا ويُعرِضُ هذا، وخَيْرُهُما الَّذِي يبْدأ بالسَّلامِ » متفقٌ عليه.

1592- از ابو ايوب رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: برای مسلمان روا نيست که بيش از سه شب برادرش را ترک کند که باهم روبرو شوند و از همديگر روی گردانند و بهتر شان کسی است که به سلام آغاز می کند.

1593- وعنْ أبي هُريرةَ رضي اللَّه عنْه قَال: قَال رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « 