يلت ذکر و تشويق بر آن</a><a class="text" href="w:text:615.txt">245. باب فضيلت ذکر و ياد خدای تعالی در حال ايستاده، نشسته و به پهلو غلطيده و بی وضوء و در حال جنابت و حيض، جز قرآن خواندن که برای جنب و حائض جائز نيست</a><a class="text" href="w:text:616.txt">246.باب در مورد دعاهائی که در هنگام خواب شدن و بيدار شدن گفته می شود</a><a class="folder" href="w:html:617.xml">247. باب در فضيلت حلقه های ذکر و دعوت به ملازمت و پيوستگی بر آن و منع از جدا شدن و دوری از آن بدون عذر</a><a class="text" href="w:text:620.txt">248.باب اذکار و اورادی که در هنگام صبح و شام خوانده می شود</a><a class="text" href="w:text:621.txt">249. باب دعاهائی که در هنگام خوابيدن گفته می شود</a><a class="folder" href="w:html:622.xml">250.باب فضيلتت دعا</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:593.txt">1</a><a class="text" href="w:text:594.txt">2</a><a class="text" href="w:text:595.txt">3</a><a class="text" href="w:text:596.txt">4</a><a class="text" href="w:text:597.txt">5</a></body></html>كتاب عِلم
241- باب فضيلت علم

قال الله تعالی: {وَقُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْماً} طه: ١١٤
و قال تعالی: (قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ} الزمر: ٩
و قال تعالی: {يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ } المجادلة: ١١
و قال تعالی: { إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاء} فاطر: ٢٨

خداوند می فرمايد: و بگو پروردگارم علمم را افزون گردان. طه: 114
و می فرمايد: بگو آيا برابراند آنانکه می دانند و آنانکه نمی دانند؟ زمر: 9
و می فرمايد: و خداوند بلند می کند مرتبهء آنانی را که از شما ايمان آوردند و آنانيکه علم به ايشان داده شده است. مجادله: 11
و می فرمايد: همانا از خدا می ترسد از ميان بندگانش دانشمندان. فاطر: 28 

 1376- وعَنْ مُعاوِية، رضي اللَّه عنْه، قال: قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَنْ يُرِد اللَّه بِهِ خيْراً يُفَقِّهْهُ في الدِّينِ » متفقٌ عليه.

1376- از معاويه رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: آنکه خداوند به او ارادهء خير کند، در دين دانشمندش سازد.
ش: 1- با کمال اهتمامی که شريعت اسلامی به تعليم و تعلم نموده و تشويقی که برای طلب علم کرده، متأسفانه جهل و بيسوادی در ميان امت اسلامی به اندازهء رواج يافته که حتی بسياری از مردم نه تنها بيسوادان، بلکه از روشنفکران نمی توانند قرآن را از رو بخوانند چه رسد به آنکه آن را با تلاوت و تجويد بخوانند و يا آنکه معانی آن را دانسته و به احکام آن توجه و اهتمام ورزند.
2- اين موضوع زنگ خطريست برای علماء و قاطبهء امت اسلامی که بايد هر چه زودتر در جهت امحای جهل و بيسوادی کار نموده در ترويج و نشر علم و فضيلت بکوشند تا دشمن نتواند با استفاده از جهل و نادانی امت بيش از پيش بر پيکرهء مسلمين تاخته و بيش از هر وقت ديگر تيشه به ريشهء امت اسلامی زده مسلمين را اغواء و از صراط المستقيم (هدايت) دور سازد. و بدين ترتيب زمينه را برای سيطرهء خود بر امت اسلامی و استعمار آن مهيا نمايد.

1377- وعنْ ابنِ مسْعُود، رضي اللَّه عنْه، قَال: قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا حَسَد إلاَّ في اثْنَتَيْن: رَجُلٌ آتَاهُ اللَّه مَالاً فَسلَّطهُ عَلى هلَكَتِهِ في الحَق، ورَجُلٌ آتاهُ اللَّه الحِكْمَةَ فهُوَ يَقْضِي بِهَا، وَيُعَلِّمُهَا » مُتَّفَقٌ عَليه.

1377- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: غبطه ای نيست، مگر در دو چيز: مرديکه خداوند به او مال و ثروتی داده و او را بر مصرف کردن آن در راه حق چيره ساخته است. و مرديکه خداوند به او علمی داده و بدان حکم نموده و آن را تعليم می دهد.
1378- وعَنْ أبي مُوسى ، رضي اللَّه عنْه، قال: قَالَ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَثَلُ مَا بعثَنِي اللَّه بِهِ مِنَ الهُدى والْعِلْمِ كَمَثَل غَيْثٍ أصاب أرْضا، فَكَانَتْ مِنْهَا طَائفَةٌ طَيِّبَةٌ قَبِلَتِ المَاءَ فَأَنْبَتَتِ الْكَلا، وَالْعُشْب  الْكَثِير، وَكَانَ مِنْهَا أجَادِبُ أمسَكَتِ المَاءَ ، فَنَفَعَ اللَّه بِهَا النَّاسَ، فَشَرِبُوا مِنْهَا وَسَقَوْا وزَرَعُوا، وأَصَاب طَائفَةً مِنْهَا أُخْرى إنَّما هِي قِيعان، لا تمْسِكُ مَاءً ، وتُنْبِتُ كَلا، فَذلكَ مثَلُ منْ فَقُهَ في دِينِ اللَّه، وَنَفَعَهُ ما بَعَثَنِي اللَّه بِهِ فَعلِمَ وَعلَّمَ، وَمَثَلُ منْ لَمْ يَرْفَعْ بِذلكَ رأسا، وَلَمْ يَقْبَلْ هُدَى اللَّهِ الَّذي أُرْسِلْتُ بِهِ » متفقٌ عليه.

1378- از ابو موسی رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: صفت علم و هدايتی که خداوند مرا بدان فرستاده، مانند بارانی است که به زمينی رسيد که بعضی از گوشه های آن زمين خوب بوده و آب را قبول نمود و گياه و علف زيادی روياند و بعضی از آن سخت است که آب را نگه داشته و خداوند بوسيلهء آن بمردم نفع رساند. پس از آن آشاميده و آبياری کرده و کشت نمودند و بعضی از آن زمين هموار است که نه آب را نگه داشته و نه گياه می روياند. پس اين است صفت کسيکه در دين خدا دانشمند شد و آنچه من بدان مبعوث شده ام بوی نفع رساند. پس آموخت و آموزاند. و صفت کسيکه بدان سر بالا نکرد و هدايت خدائی را که من بدان مبعوث شده ام نپذيرفت.

 1379- وعَنْ سَهْلِ بن سعد، رضي اللَّه عنْه، أنَّ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَالَ لِعَلي، رضي اللَّه عنْه: « فو اللَّهِ لأنْ يهْدِيَ اللَّه بِكَ رجُلاً واحِداً خَيْرٌ لكَ من حُمْرِ النَّعم » متفقٌ عليهِ.

1379- از سهل بن سعد رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم به علی رضی الله عنه فرمود: سوگند به خدا که اگر خداوند به دست تو يکمرد را هدايت کند، برايت از شترهای سرخ بهتر است.

 1380- وعن عبدِ اللَّه بن عمرو بن العاص، رضي اللَّه عنْهُما، أنَّ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «بلِّغُوا عَنِّي ولَوْ آيَة، وحَدِّثُوا عنْ بني إسْرَائيل وَلا حَرج، ومنْ كَذَب علَيَّ مُتَعمِّداً فَلْيتبَوَّأْ مَقْعَدهُ من النَّار » رواه البخاري.

1380- از عبد الله بن عمرو بن عاص رضی الله عنهما روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: تبليغ کنيد از من هر چند که يک آيه هم باشد و از بنی اسرائيل صحبت کنيد و گناهی بر شما نيست و کسيکه از روی قصد و عمداً بر من دروغ بندد، بايد جايگاهش را از دوزخ آماده کند.
ش: اين اذن و اجازه محمول بر خبرهائيست که در دين ما از آن سکوت شده که شريعت ما نه تصديقش می کند و نه هم تکذيبش. پس قصه کردن آن برای پند گرفتن رواست.
اما آنچه شريعت مان راستش می داند، نيازی به روايت آن نيست، زيرا در شريعت خود مان آن چيز وجود دارد و آنچه شريعت ما باطلش می شمارد، آن اصلاً مجاز نيست، مگر از روی انکار و ابطال.
1381- وعنْ أبي هُريرة، رضي اللَّه عَنْه، أنَّ رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، قال: « .... ومَنْ سلَك طرِيقاً يَلْتَمِسُ فِيهِ عِلْما، سهَّلَ اللَّه لَهُ بِهِ طَرِيقا