هِها، كُلَّما مَرَّ عليْهِ أَولاها، ردَّ عليْهِ أُخْراها، في يومٍ كانَ مِقْداره خَمْسِينَ أَلْفَ سَنة، حتَّى يُقْضَي بَيْنَ العِبَاد، فَيُرَى سبِيلُه، إِمَّا إِلى الجنَّةِ وإِمَّا إِلى النارِ » .
قِيل: يَا رسول اللَّهِ فَالْبقرُ وَالغَنَم؟ قال: ولا صاحِبِ بقرٍ ولا غَنمٍ لا يُؤَدِّي مِنْهَا حقَّهَا إِلاَّ إِذا كان يَوْمُ القيامَة، بُطِحَ لهَا بقَاعٍ قَرقَر، لا يفْقِد مِنْهَا شَيْئاً لَيْس فِيها عَقْصاءُ ، وَلا جَلْحاءُ ، وَلا عَضباءُ ، تَنْطحه بِقُرُونهَا، وَتَطَؤُهُ بِأَظْلافِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولاها، رُدَّ عَلَيْهِ أُخْراها، في يومٍ كانَ مِقدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْف سنَةٍ حتَّى يُقْضَى بيْنَ العِباد، فيُرَى سبِيلُهُ إِمَّا إِلى الجَنَّةِ وإِمَّا إِلى النَّارِ » .
قِيل: يا رسُول اللَّهِ فالخيْل؟ قال: « الخَيْلُ ثلاثَة: هِي لِرَجُلٍ وِزر، وهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ، وهِي لرجُلٍ أَجْر، فأَمَّا التي هي لهُ وزر فَرَجُلٌ ربطَها رِياءً وفَخْراً ونِواءً عَلى أَهْلِ الإِسْلام، فهي لَهُ وِزر، وأَمَّا التي هِيَ لَهُ سِتْر، فَرَجُل ربَطَهَا في سَبِيلِ اللَّه، ثُمَّ لم ينْسَ حقَّ اللَّهِ في ظُهُورِها، ولا رِقابها، فَهِي لَهُ سِتْر، وأَمَّا التي هِيَ لَهُ أَجْر، فرجُلٌ ربطَهَا في سبِيلِ اللَّهِ لأَهْل الإِسْلامِ في مَرْج، أَو رَوضَة، فَمَا أَكَلَت مِن ذلك المَرْجِ أَو الرَّوضَةِ مِن شَيءٍ إِلاَّ كُتِب لَهُ عدد ما أَكَلَت حســـنَات، وكُتِب لَه عدد أَرْوَاثِهَا وأَبْوَالِهَا حَسنَات، وَلا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فاستَنَّت شَرَفاً أَو شَرفَيْنِ إِلاَّ كَتَب اللَّهُ لَهُ عددَ آثَارِهَا، وأَرْوَاثهَا حَسنَات، ولا مرَّ بها صاحِبُهَا عَلى نَهْرٍ فَشَرِبَت مِنْه، وَلا يُريدُ أَنْ يَسْقِيَهَا إِلاَّ كَتَبَ اللَّه لَهُ عدَدَ ما شَرِبَت حَسنَاتٍ » .
قِيلَ: يا رسولَ اللَّهِ فالحُمُرُ؟ قالَ: « ما أُنْزِل علَيَّ في الحُمُرِ شَيءٌ إِلاَّ هذِهِ الآيةُ الْفَاذَّةُ الجَامِعَةُ: { فمن يعْملْ مِثقَال ذرَّةٍ خَيْراً يره،ومَن يعْملْ مثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرَّاً يرهُ }».  مُتَّفَقٌ عليه. وهذا لفظُ مُسْلم.

1214- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هيچ صاحب طلا ونقرهء نيست که حق آن را (زکاتش) از آن تأديه نمی کند، مگر اينکه در روز قيامت برايش تکه هايی از آتش ساخته شده و در آتش جهنم داغ گرديده، پهلو و پيشانی و پشتش بدان داغ کرده می شود و چون سرد شود دوباره داغ کرده می شود در روزی که به اندازهء پنجاه هزار سال است تا در ميان بندگان حکم صورت گرفته و او راهش را بسوی بهشت يا دوزخ ببيند.
گفته شد: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم و شتر چطور؟
فرمود: و نه صاحب شتری که حق آنرا ادا نمی کند واز جملهء حق آن دوشيدن آنست روزی که به آب وارد شود، مگر اينکه چون روز قيامت در رسد در ميدان فراخی در برابر شتران انداخته شود در حاليکه شتر به چاقترين حالت دنيايش می آيد، هيچ بچه شتری را گم نکند، مگر اينکه وی را به کف پايش زده و با دهانش دندان گيرد، و چون اولی بگذرد، ديگران اين کار را انجام دهند، در روزی که اندازه آن پنجاه هزار سال است تا در ميان مردم حکم شود و راهش بسوی بهشت يا دوزخ معين گردد.
سئوال شد يا رسول الله صلی الله عليه وسلم در بارهء گاو و گوسفند چه؟
فرمود: و نه صاحب گوسفند وگاوی که از آن حقش را نداده است، مگر اينکه چون قيامت در رسد در ميدان فراخی در برابر آنها بر رويش انداخته شود و هيچيک از آن را گم نمی کند، مگر شاخدار و بی شاخ و شاخ شکسته اش آمده او را به شاخهايش زده و با نوک پايش او را درهم مالد و چون اولی بگذرد، ديگران چنين کنند، در روزی که به اندازهء پنجاه هزار سال است تا در ميان مردم حکم گرديده و راهش بسوی بهشت يا دوزخ معين گردد.
پرسيده شد، يا رسول الله صلی الله عليه وسلم در بارهء اسب چطور؟
فرمود: در بارهء اسب سه حکم وجود دارد: برای يکی گناه است و برای يکی حجاب و برای ديگری مزد و ثواب.
اما آنکه برايش گناه است، شخصی است که بخاطر رياء و فخر فروشی و دشمنی با مسلمين آن را نگهداری کرده است، و برای آنکه حجاب و پرده است، شخصی است که در راه خدا بسته اش نموده و حق خدا را در سواری و تربيه اش ادا می کند و اما پاداش و ثواب است برای آنکه آن را در راه خدا بخاطر اسلام در چراگاه يا باغچه اش بسته نموده است، پس آنچه از آن جای بخورد برای وی حسنات نوشته شود و برای وی به عدد پس افگنده و بولش حسنات نوشته شود، و هم چون پايش به ميخ بسته شود و از جايش يکی دو گام فراتر رود، مگر اينکه خداوند به عدد پس افگنده ها و قدمهايش حسنات نويسد و شخص آن را به جويی نمی برد که از آن بياشامد و ارادهء سيراب کردنش را نکند، مگر اينکه خداوند به عدد آنچه آشاميده است حسنات برايش نويسد.
پرسيده شده، و الاغ چه؟
فرمود: در بارهء الاغ جز اين آيهء تنها جامع چيز ديگری نازل نشده است که {فمن يعْملْ مِثقَال ذرَّةٍ خَيْراً يره،ومَن يعْملْ مثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرَّاً يرهُ }

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:536.txt">1</a><a class="text" href="w:text:537.txt">2</a><a class="text" href="w:text:538.txt">3</a></body></html>217- باب وجوب روزهء رمضان، فضيلت روزه و مسائلی که به آن مربوط می شود

قال الله تعالی: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ{183} أَيَّاماً مَّعْدُودَاتٍ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضاً أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ{184} شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضاً أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ } {185} البقرة: ١٨٣ – ١٨٥

خداوند می فرمايد: (ای آنانکه ايمان آورده ايد بر شما واجب شد روزه همان گونه بر کسانيکه پيش از شما بودند ) تا فرموده او تعالی ( ماه رمضان که در آن فرود آورديم قرآن را رهنمائی برای مردم و سخنانی روشن از هدايت و جدا کردن حق از باطل. پس هر که از شما دريابد آن ماه را بايد روزه گيرد، آن را و هر که بيمار باشد يا مسافر بر وی لازم است به شمار روزهای فوت شده از روزهای ديگر). تا آخر آيه بقره: 183 – 185 

1215- وَعنْ أَبي هُريرة رضِي اللَّه عنْه، قال: قال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « قال اللَّه عَزَّ وجل: كُلُّ عملِ ابْنِ آدم لهُ إِلاَّ الصِّيام، فَإِنَّهُ لي وأَنَا أَجْزِي بِه. والصِّيام جُنَّةٌ فَإِذا كَانَ يوْمُ صوْمِ أَحدِكُمْ فلا يرْفُثْ ولا يَصْخَب