ود به او گفت: ای سعد بن معاذ بسوی جنت بشتاب به خدای کعبه سوگند که من بوی آن را از ورای احد در مي يابم. 
سعد بن معاذ گفت: يا رسول الله، من نتوانستم آنچه او انجام داد انجام دهم. 
انس رضی الله عنه گفت: در بدن او هشتاد و اندی زخم از اثر شمشير و نيزه و تير يافتيم و او را در حالی کشته يافتيم که مشرکين او را مثله کرده بودند، هيچکس او را نشناخت، مگر خواهرش که وی را به گوشه های انگشتانش شناخت.
انس گفت: معتقد بوديم، يا گمان می کرديم که اين آيه در بارهء او و امثالش نازل شده که: [مِنَ المُؤْمِنِينَ رِجالٌ صدقُوا ما عَاهَدُوا اللَّه علَيهِ] تا آخرش.

110- السادس عشر: عن أبي مسعود عُقْبَةَ بن عمروٍ الأنصاريِّ البدريِّ رضي اللَّهُ عنه قال: لمَّا نَزَلَتْ آيةُ الصَّدقَةِ كُنَّا نُحَامِلُ عَلَى ظُهُورِنا. فَجَاءَ رَجُلٌ فَتَصَدَّقَ بِشَيْءٍ كَثِيرٍ فَقَالُوا: مُراءٍ، وجاءَ رَجُلٌ آخَرُ فَتَصَدَّقَ بِصَاعٍ فقالُوا: إنَّ اللَّه لَغَنِيٌّ عَنْ صاعِ هَذَا، فَنَزَلَتْ {الَّذِينَ يَلْمِزُونَ المُطَّوِّعِينَ مِنَ المُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إلاَّ جُهْدَهُمْ}  [التوبة 79] الآية. متفقٌ عليه.

110-  از ابو مسعود عقبه بن عمرو الانصاری رضی الله عنه روايت است که گفت:
چون آيهء صدقه نازل شد، ما بر شانه های مان بار می کشيديم و آنرا صدقه می داديم. ناگهان مردی آمده مال زيادی را صدقه داد، گفتند: اين شخص رياکار است و ديگری آمده پيمانهء را صدقه داد، مردم گفتند: خداوند از پيمانهء اين مرد بی نياز است، نازل شد: {الَّذِينَ يَلْمِزُونَ المُطَّوِّعِينَ مِنَ المُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لاَ يَجِدُونَ إلاَّ جُهْدَهُمْ}  .توبه: 79
كتاب درود گفتن بر رسول الله صلی الله عليه وسلم

243- باب فضيلت درود بر رسول الله صلی الله عليه وسلم

قال الله تعالی: { إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيماً} الأحزاب: ٥٦

خداوند می فرمايد: همانا خداوند و فرشتگانش بر پيامبر صلی الله عليه وسلم درود می فرستند، پس ای کسانيکه ايمان آورده ايد، بر وی درود فرستاده و سلام کنيد به سلام گفتنی. احزاب: 56

1397- وعنْ عبد اللَّه بن عمرو بن العاص، رضي اللَّه عنْهُمَا أنَّهُ سمِع رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُول: « من صلَّى عليَّ صلاَة، صلَّى اللَّه علَيّهِ بِهَا عشْراً » رواهُ مسلم.

1397- از عبد الله بن عمرو بن عاص رضی الله عنهما روايت شده که:
او از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيد که می فرمود: آنکه يکبار بر من درود فرستد، خداوند بر وی ده بار درود می فرستد (مراد از درود گفتن خدا فرستادن رحمت از جانب اوست).

 1398- وعن ابن مسْعُودٍ رضي اللَّه عنْهُ أنَّ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « أَوْلى النَّاسِ بي يوْمَ الْقِيامةِ أَكْثَرُهُم عَليَّ صلاةً » رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسن.

1398- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: نزديکترين مردم به من در روز قيامت (برای شفاعت) آنانی اند که از همه بيشتر بر من درود می فرستند.

1399- وعن أوس بن أوس، رضي اللَّه عنْهُ قال: قالَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إنَّ مِن أَفْضلِ أيَّامِكُمْ يَوْمَ الجُمُعة، فَأَكْثِرُوا عليَّ مِنَ الصلاةِ فيه، فإنَّ صَلاتَكُمْ معْرُوضَةٌ علَيَّ » فقالوا: يا رسول اللَّه، وكَيْفَ تُعرضُ صلاتُنَا عليْكَ وقدْ أرَمْت؟ ، يقول: بَلِيت، قالَ: « إنَّ اللَّه حَرم على الأرْضِ أجْساد الأنْبِياءِ » .  رواهُ أبو داود بإسنادٍ صحيح.

1399- از اوس بن اوس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا روز جمعه از بهترين روزهای شما است، پس در آن بر من زياده درود فرستيد، زيرا درود شما بر من عرضه می شود. گفتند: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم چگونه درود ما بر شما عرضه می شود، در حاليکه استخوانهايت پوسيده شده.
فرمود: خداوند اجساد پيامبران را بر زمين حرام کرده است (يعنی جسد شان پوسيده نمی شود).

 1400- وعنْ أبي هُريْرةَ رضي اللَّه عنهُ قال: قال رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « رَغِم أنْفُ رجُلٍ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ علَيَّ » رواهُ الترمذي وقال: حديثٌ حسن.

1400- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: خاک آلوده شود بينی مردی که مرا پيشش ياد کردند بر من درود نفرستاد.

1401- وعنهُ رضي اللَّه عنْهُ قال: قالَ رَسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا تَجْعلُوا قَبْرِي عِيدا، وَصلُّوا عَلَي، فَإنَّ صَلاتَكُمْ تَبْلُغُني حيْثُ كُنْتُمْ » رواهُ أبو داود بإسناد صحيح.

1401- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: قبر مرا عيد (طوافگاه) نگردانيد و برمن درود فرستيد، زيرا هر جائی که باشيد، درود شما بمن می رسد.
ش: لاتجعلوا قبری عيداً يعنی زيارت قبر مرا عيد مسازيد. يا قبر مرا مظهر عيد مسازيد.
معنای آن نهی از اجتماع برای زيارت آنحضرت صلی الله عليه وسلم است، مثليکه در عيد اجتماع می نمايند. زيرا عيد روزيست که در آن لهو و تزيين کردن جائز بوده و در آن برای اظهار فرحت و شادی می برآيند.
و اهل کتاب اين کار را با رفتن به زيارت قبرهای پيامبران شان انجام ميدادند تا اينکه خداوند بر دلهای شان پردهء غفلت را نهاد و روش بت پرستان را در زيارت کردن شيطانان شان پيروی نموده و قبرهای پيامبران شان را مسجد ساخته بسوی آن نماز گزاردند.
از اينرو آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: اللهم لا تجعل قبری وثناً يعبد. اشتد غضب الله علی قوم اتخذوا قبور انبيائهم مساجد.
و بعضی از علماء معنای ديگری را به آن ذکر کرده اند که قبر مرا چون عيدی مسازيدکه در سالی يکبار يا دو بار بسراغ آن می رويد و به اساس اين توجيه تشويق صورت گرفته به زيادت زيارت آنحضرت صلی الله عليه وسلم.

 1402- وعنهُ أنَّ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « ما مِنْ أحد يُسلِّمُ علَيَّ إلاَّ ردَّ اللَّه علَيَّ رُوحي حَتَّى أرُدَّ عَليهِ السَّلامَ » .   رواهُ أبو داود بإسناد صحيح.

1402- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هيچ يک نيست که بر من سلام کند، مگر اينکه خداوند روحم را بمن باز می گرداند تا جواب سلامش را بدهم.

 1403- وعن علِيٍّ رضي اللَّه عنْهُ قال: قال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « الْبخِيلُ من ذُكِرْتُ عِنْدَه، فَلَم يُصَلِّ علَيَّ » . رواهُ الترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيح.

1403- از علی رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: بخيل آنست که پيشش نامم برده شد و بر من درود نفرستاد.

 1404- وعنْ فَضَالَةَ بنِ عُبَيْد، رضي اللَّه عَنْه، قال: سمِع رسولُ اللَّهِ 