ض‌ چنين‌ استهزايي‌ قرارداشته‌اند «اما آنچه‌ را ريشخند مي‌كردند، گريبانگير ريشخندكنندگان‌ آنان‌ شد» يعني: آنچه‌ بدان‌ ريشخند مي‌كردند، بر خودشان‌ فرود آمد و استهزايشان‌ به‌ «حق‌»، سبب‌ نابوديشان‌ گرديد.
	آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ سِيرُواْ فِي الأَرْضِ ثُمَّ انظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «در زمين‌ سير كنيد، آن‌گاه‌ بنگريد كه‌ فرجام‌ تكذيب ‌كنندگان ‌چگونه‌ بوده‌ است‌؟» يعني: در زمين‌ سيروسفر كرده‌ و آثار و ويرانه‌هاي‌ بجامانده‌ ازپيشينيانتان‌ را بنگريد تا بدانيد كه‌ چه‌ عقوبتهايي‌ بر سر آنان‌ فرود آمده‌ است‌، بعد ازآن‌ كه‌ در نعمتهاي‌ بزرگ‌ مستغرق‌ بودند پس‌ اگر شما نيز همچنان‌ شيوه‌ نادرست‌ و نقش‌ پاي‌ آنان‌ را در تكذيب‌ حق‌ دنبال‌ كنيد، به‌ آنان‌ پيوسته‌ و بسان‌ آنان‌ هلاك‌ مي‌شويد.
 
	آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لِّمَن مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ قُل لِلّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لاَ رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از آنان‌ بپرس‌» اي‌ پيامبرص كه‌ «آنچه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌، از آن‌ كيست‌؟ بگو: از آن‌ خداست‌» يعني: از آنان‌ اين‌ سخن‌ را بپرس‌ پس‌ اگر پرسيدند: از آن ‌كيست‌؟ بگو: از آن‌ خداست‌، به‌ اعتراف‌ خودتان‌ ـ چراكه‌ مشركان‌ در اين‌حقيقت‌ شكي‌ نداشتند ـ يا براي‌ آنان‌ در اين‌باره‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ از آن ‌خدا(ج) است‌، حجت‌ و دليل‌ بياور و چون‌ به‌ اين‌ اصل‌ اعتراف‌ كردند؛ فهم‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ خداي‌ مالك‌ آسمانها و زمين‌ بر فرودآوردن‌ عذابي‌ عاجل‌ قادر است‌، نيز بر آنها دشوار نخواهد بود ولي‌ حق‌ تعالي‌ «رحمت‌ را بر خود مقرر كرده‌است‌» مراد اين‌ است‌ كه: با وعده‌اي‌ مؤكد، رحمت‌ خويش‌ را به‌ بندگانش‌ وعده‌ داده‌است‌ و وعده‌ او خواه‌ناخواه‌ تحقق‌ پذيرفتني‌ است‌ بنابراين‌، بندگانش‌ را به‌ شتاب‌ عذاب‌ نمي‌كند بلكه‌ از آنان‌ توبه‌ و انابت‌ را مي‌پذيرد چنان‌كه‌ فرستادن ‌پيامبران(ع)، فرودآوردن‌ كتابهاي‌ آسماني‌ و برپاداشتن‌ ادله‌ بر حقانيت‌ حق‌ نيز از رحمت‌ وي‌ بر آنهاست‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض)  از رسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «آن‌گاه‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آفرينش‌ خلق‌ را به‌ پايان‌ رساند، نامه‌اي‌ به‌ عبارت‌ زير نوشت‌ و آن‌ را در نزد خويش‌ بر بالاي‌ عرش‌ نهاد: همانا رحمت‌ من‌ بر خشمم‌ پيشي‌ گرفته‌است‌». «يقينا شما را در روز قيامت‌ گرد مي‌آورد كه‌ هيچ‌ شكي‌ در آن‌نيست‌» يعني: هيچ‌ شكي‌ در روز قيامت‌ يا در گرد آوردنتان‌ نيست‌ اما خداوند متعال‌ مهلتتان‌ مي‌دهد و گردآوردنتان‌ را از قبرهايتان‌ تا روزي‌ كه‌ منكر آن‌ هستيد، به ‌تأخير مي‌اندازد «كساني‌ كه‌ بر خود زيان‌ زده‌اند، ايمان‌ نمي‌آورند» يعني: كساني‌ كه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ ايمان‌ ندارند، به ‌زودي‌ در روز گردآوري‌، بر آنان‌ روشن‌ خواهد شد كه‌ با اين‌ عمل‌ خويش‌ به‌ خود زيان‌ زده‌ و خود را غرق‌ خسران‌ كرده‌اند.
 
آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَهُ مَا سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ اوست‌ آنچه‌ در شب‌ و روز ساكن‌ است‌» يعني: همه‌ چيزهايي‌ كه‌ در شب‌ و روز آرام‌ و ساكنند، از آن‌ حق‌ تعالي‌ هستند. آري‌! با تأمل‌ در پديده‌هاي‌هستي‌، ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ بعضي‌ اشيا همه‌وقت‌ درحال‌ سكون‌ و آرامش‌ به‌سرمي‌برند؛ چون‌ جمادات‌ و بعضي‌ اشيا در شب‌ آرام‌اند؛ چون‌ اغلب‌ حيوانات‌ وبعضي‌ از آنها در روز آرام‌اند؛ مانند بسياري‌ از پرندگان‌ و درندگان‌ و حشرات‌.به‌ قولي: مراد اين‌ است‌ كه‌ هرچه‌ در شب‌ و روز آرام‌ است‌ و هرچه‌ هم‌ كه‌ تحرك‌و تكاپو دارد، جملگي‌ از آن‌ حق‌ تعالي‌ است‌.
عنوان‌ كردن‌ حركت‌ و سكون‌ در اين‌ مقام‌، به‌ معناي‌ برپاداشتن‌ حجت‌ عليه‌كافران‌ است‌ زيرا حركت‌ و سكون‌، مقتضي‌ حدوث‌ عالم‌ است‌ و حدوث‌ عالم‌، بروجود آفريننده‌اي‌ براي‌ آن‌ دلالت‌ مي‌كند و آفريننده‌ آن‌ مالك‌ آن‌ است‌ و چيزي‌از وي‌ پنهان‌ نيست‌، به‌ همين‌ دليل‌، آيه‌ كريمه‌ را اين‌گونه‌ به‌پايان‌ برد: «و اوست‌شنواي‌ دانا» لذا هيچ‌ چيز بر او پنهان‌ نيست‌. پس‌ هرگاه‌ چنين‌ است‌، مكلفان‌ بايد ازروز قيامت‌ حذر كنند زيرا ذاتي‌ كه‌ احوال‌ و اوضاعشان‌ را نقد مي‌كند، به‌ همه‌ امورآگاه‌ و بيناست‌ و حساب‌ هم‌ سخت‌ است‌، جز بر كسي‌ كه‌ خدا(ج) خود آن‌ را بروي‌ آسان‌ سازد.
 
	آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَغَيْرَ اللّهِ أَتَّخِذُ وَلِيّاً فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلاَ يُطْعَمُ قُلْ إِنِّيَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكَينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «آيا غيراز خدا ـ فاطر آسمانها و زمين‌ ـ را ولي‌ خود گيرم‌؟» در حالي‌كه‌ اوست‌ كه‌ آنها را از كتم‌ عدم‌ اختراع‌ كرده‌ و آفريده‌ است‌؟ نقل‌ است‌ كه‌ مشركان‌ رسول‌ خداص را به‌ پرستش‌ بتان‌ دعوت‌ كردند پس‌ آن‌حضرت‌ص مأمور شدند كه‌ اين‌ سخن‌ را به‌ آنان‌ بگويند «و اوست‌ كه‌ به‌ همگان‌روزي‌ مي‌خوراند و خود روزي‌ نمي‌خورد» يعني: حق‌ تعالي‌ به‌ مردم‌ رزق‌ و خوراك ‌مي‌دهد در حالي‌ كه‌ خود از خوردوخوراك‌ و كسي‌ كه‌ اطعامش‌ كند بي‌نياز است ‌پس‌ از آنجايي‌ كه‌ هيچ‌ نيرويي‌ جز خداي‌ سبحان‌ نمي‌آفريند و روزي‌ نمي‌دهد لذا شايستگي‌ اين‌ را كه‌ به‌ پرستش‌ گرفته‌ شود، نيز ندارد. آري‌! اي‌ پيامبر! بعد ازآن‌ كه‌ ولايت‌ و سروري‌ غيرخدا(ج) را انكار مي‌كني‌، به‌ آنان‌ «بگو: من‌ مأمورم‌ كه ‌نخستين‌ مسلمان‌ باشم‌ و به‌ من‌ فرمان‌ داده ‌شده‌ كه‌ هرگز از مشركان‌ نباش‌» مأمورم‌ تا اولين‌ كسي‌ از قوم‌ خود باشم‌ كه‌ به‌ طاعت‌ و توحيد حق‌ تعالي‌ گردن‌ مي‌نهد و اولين ‌كس‌ از اين‌ امت‌ باشم‌ كه‌ دربست‌ تسليم‌ فرمان‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌. به‌راستي‌ هم‌چنين‌ بود زيرا رسول‌ خداص از همه‌ امت‌ خويش‌ در اسلام‌ جلو بودند.
 
	آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنِّيَ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبرص «اگر پروردگار خود را نافرماني‌ كنم‌» با پرستش‌ غير وي‌، يا مخالفت‌ امر يا نهي‌ وي‌ «هرآينه‌ از عذاب‌ روز بزرگ‌ مي‌ترسم‌» كه‌ همانا روز قيامت ‌است‌، آن‌گاه‌ كه‌ گردنكشان‌ و نافرمانان‌ در برابر اعمالشان‌ مورد