</a><a class="text" href="w:text:870.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:871.txt"> آيه  62</a><a class="text" href="w:text:872.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:873.txt">آيه  64</a></body></html>سوره مائدة آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ اتَّخَذُوهَا هُزُواً وَلَعِباً ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌سوي‌ نماز ندا مي‌كنيد، آن‌ را به‌ مسخره‌ و بازي‌ مي‌گيرند» برخي‌ ازيهوديان‌ به‌ هنگامي‌ كه‌ صداي‌ أذان‌ را مي‌شنيدند، آن‌ را به‌ مسخره‌ گرفته‌ و مي‌گفتند: خدا دروغگو را لعنت‌ كند! و چون‌ مسلمانان‌ به‌ نماز برمي‌خاستند و ركوع‌ و سجده‌ مي‌كردند، به‌ مسلمانان‌ مي‌خنديدند و ايشان‌ را مسخره‌ مي‌كردند «اين‌ به‌سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ آنان‌ مردمي‌اند كه‌ نمي‌انديشند» زيرا نفس‌ عادت‌ استهزا و تمسخر، شأن‌ و شيوه‌ نابخردان‌ و سبك‌ مغزان‌ است‌، چه‌ رسد به‌ آن‌ كه‌ شعائر دين ‌حق‌ مورد تمسخره‌ قرارگيرد.
در روايات‌ آمده‌ است‌ كه‌: أذان‌ بعد از هجرت‌ به‌ هنگام‌ تحويل‌ قبله‌ به‌سوي ‌كعبه‌ مشروع‌ شد و أذان‌ از شعائر اسلام‌ و نشانه‌ جداكننده‌ ميان‌ «دارحرب» و «داراسلام» است‌ چنان‌كه‌ رسول‌ خداص چون‌ گروه‌ جنگي‌ (سريه‌) اي‌ را به‌ جهاد مي‌فرستادند، به‌ آنان‌ دستور مي‌دادند كه‌ اگر در محله‌ و سرزميني‌ صداي ‌أذان‌ را شنيدند، دست‌ به‌ سلاح‌ نبرند و اگر در آن‌ صداي‌ أذان‌ را نشنيدند، حمله ‌برند.
 
	سوره مائدة آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: اي‌ اهل‌ كتاب‌! آيا جز به‌ خاطر اين‌ بر ما عيب‌ مي‌گيريد» يا با ما ستيزه ‌مي‌كنيد، يا انكار مي‌ورزيد، يا نسبت‌ به‌ ما بدبين‌ هستيد: «كه‌ به‌ خدا و آنچه‌ بر ما و آنچه‌ پيش‌ از ما نازل‌ شده‌است‌، ايمان‌ داريم» درحالي‌كه‌ به ‌خوبي‌ مي‌دانيد كه‌ ما برحق‌ هستيم؟ «و آيا» اين‌ شيوه‌ رفتار شما با ما «جز به ‌خاطر آن‌ است‌ كه‌ بيشتر شما فاسقيد؟» با ترك‌ ايمان‌ و بيرون ‌رفتن‌ از حوزه‌ امتثال‌ اوامر الله(ج) ؟ آري‌! عيب‌جويي‌ و انكار شما ناشي‌ از فسق‌ و نافرماني‌ شماست‌.
 
	سوره مائدة آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَلِكَ مَثُوبَةً عِندَ اللّهِ مَن لَّعَنَهُ اللّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُوْلَئِكَ شَرٌّ مَّكَاناً وَأَضَلُّ عَن سَوَاء السَّبِيلِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداي‌ سبحان‌ اين‌ حقيقت‌ را به‌ پيامبرش‌ روشن‌ مي‌كند كه‌ در اينجا مردمي‌ هستند نكوهيده‌ و داراي‌ عيب‌ كه‌ به‌واقع‌ بايد آن‌ را عيب‌ گفت‌ و آن‌ كفرشان‌ است‌ كه‌ موجب‌ لعنت‌ خداي‌سبحان‌ و خشم‌ وي‌ بر آنان‌ گرديد تا بدانجا كه‌ اين‌ لعنت‌ و خشم‌ به‌ فرجام‌ ناميمون‌ مسخ‌ آنان‌ انجاميد: «بگو» اي‌ پيامبرص «آيا شما را به‌ بدتر از اين‌ به‌ اعتبار مثوبت» يعني‌: به‌ اعتبار كيفر ثابت‌ و غير قابل ‌برگشت‌ «در پيشگاه‌ الله خبر دهم‌؟» اينك‌ شما را از اين‌ مردم‌ بد عاقبت‌تر خبر مي‌دهم‌: «همانان‌ كه‌ خدا لعنت‌شان‌ كرده» يعني‌: از رحمت‌ خويش‌ طردشان‌ نموده ‌«و برآنان‌ خشم‌ گرفته‌ و آنان‌ را بوزينگان‌ و خوكان‌ گردانيد» يعني‌: برخي‌ را به ‌صورت ‌بوزينه‌ و برخي‌ را به ‌صورت‌ خوك‌ مسخ‌ كرد. مراد قوم‌ يهودند زيرا خداي‌ سبحان ‌حرمت‌شكنان‌ روز شنبه‌ را به‌ بوزينه‌ مسخ‌ كرد ـ چنان‌كه‌ تفصيل‌ داستان‌ آن‌ در سوره‌ «اعراف» مي‌آيد ـ و از نصاري‌ نيز، منكران‌ مائده‌ نازل ‌شده‌ بر عيسي‌(ع) رابه‌ خوك‌ مسخ‌ كرد. (مثوبت‌): غالبا در مورد احسان‌ و نيكي‌ به‌كار مي‌رود اما در اين‌ آيه‌ به‌ معناي‌ كيفر و مجازات‌ به‌كار رفته‌. «و» نيز گردانيد از آنان ‌«پرستشگران‌ طاغوت» يعني‌: كساني‌ كه‌ طاغوت‌ را مي‌پرستند. طاغوت‌: شيطان‌يا كاهن‌ است‌ «اينانند كه‌ از نظر منزلت» و جايگاه‌ در روز قيامت‌ «بدتر و از راه‌راست‌ گمراه‌ترند» پس‌ آنچه‌ در مورد گمراهي‌ مسلمانان‌ مي‌پندارند، ناروا و بي‌اساس است‌ بلكه‌ اين‌ وصف‌الحال‌ خودشان‌ مي‌باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:88.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:89.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:90.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:91.txt">آيه  61</a></body></html>سوره مائدة آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا جَآؤُوكُمْ قَالُوَاْ آمَنَّا وَقَد دَّخَلُواْ بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُواْ بِهِ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُواْ يَكْتُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ نزد شما مي‌آيند، مي‌گويند: ايمان‌ آورديم» يعني‌: اظهار اسلام‌ مي‌كنند «و حال‌ آن‌ كه‌ با كفر وارد شده‌ و قطعا با كفر بيرون‌ رفته‌اند» يعني‌: اي‌ پيامبرص! نزد تو در حال‌ كفر وارد شدند و باز با كفر از نزد تو بيرون‌ رفتند پس‌ آنچه‌ از تو شنيدند؛ قطعا در آنان‌ هيچ‌ تأثيري‌ نكرد بلكه‌ همان ‌طوري‌ كه‌ وارد شده‌ بودند، به‌ همان‌ وضع‌ هم‌ بيرون‌ رفتند «و الله داناتر است‌ به‌ آنچه‌ پنهان‌ مي‌داشتند» در نزد تو از كفر و اظهار مي‌داشتند از اسلام‌، همراه‌ با آشكار كردن‌ شادماني‌ ظاهري‌ براي ‌تو.
 
	سوره مائدة آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَرَى كَثِيراً مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بسياري‌ از آنان‌ را» يعني‌: از منافقان‌، يا از يهود، يا جمعا از هردو گروه‌ را «مي‌بيني‌ كه‌ در گناه‌ شتاب‌ مي‌كنند» يعني‌: به‌سوي‌ دروغ‌، يا به‌سوي‌ شرك ‌مي‌شتابند «و» مي‌شتابند به‌سوي‌ «تعدي» يعني‌: ستمي‌ كه‌ به‌ ديگران‌ متعدي ‌مي‌شود، يا به‌سوي‌ در گذشتن‌ از حد در ارتكاب‌ گناهان‌ «و» نيز شتاب‌ مي‌ورزند به‌سوي‌ «حرامخواري‌ خويش» سحت‌: مال‌ حرام‌ و مخصوصا رشوه‌ است‌ «واقعا چه‌ اعمال‌ بدي‌ انجام‌ مي‌دادند».
 
	سوره مائدة آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ لَوْلاَ يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چرا خداپرستان‌ و دانشمندان‌، آنان‌ را از دروغ‌گفتن‌شان‌ و حرامخوارگي‌ شان‌ نهي‌ نمي‌كنند؟» يعني‌: چرا علمايشان‌ مردم‌ را از منكراتي‌ چون‌ دروغگويي‌، حرامخواري‌ و رشوت‌ و ظلم‌ كه‌ در ميانشان‌ شيوع‌ يافته‌، نهي‌ نمي‌كنند و نهي‌ ازمنكر را فروگذاشته‌اند؟ «راستي‌ چه‌ بد است‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دادند» يعني‌: چه‌ بد است‌ اين‌ كار و كردار علمايشان