مه : ‏
«در ميان‌ اين‌ و آن‌ مترددند» يعني‌: منافقان‌ در كار خويش‌ ميان‌ مؤمنان‌ و مشركان‌ و ميان‌ كفر و ايمان‌، متردد و دودل‌اند، نه‌ ايماني‌ خالصانه‌ مي‌آورند و نه‌ صراحتا به‌ كفر مي‌پيوندند «و هركه‌ را خدا گمراه‌ كند» يعني‌: هركه‌ را خداوند(ج) خوار سازد و توفيق‌ را از وي‌ سلب‌ نمايد «پس‌ هرگز راهي‌ براي‌ او نخواهي‌ يافت‌» يعني‌: راهي‌ كه‌ او را به‌ حق‌ برساند، يا اصلا براي‌ او هيچ‌ راهي‌ نخواهي‌ يافت؛ بلكه‌ او هر روز در راهي‌ است‌ و هيچ‌ ثبات‌ و استقراري‌ ندارد.
 
	آيه  144
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَاناً مُّبِيناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! كافران‌ را دوست‌ نگيريد» يعني‌: كافران‌ را از خواص‌ و نزديكان ‌خويش‌ نگردانيد و با آنان‌ رابطه‌ دوستي‌ برقرار نسازيد «بجاي‌» برادرانتان‌ از «مؤمنان‌» چنان‌كه‌ منافقان‌ چنين‌ كردند «آيا مي‌خواهيد در پيشگاه‌ خداوند براي‌ خود حجتي‌ روشن‌» و الزام‌آور «قرار دهيد» كه‌ شما را به‌سبب‌ اين‌ حجت‌، يعني ‌موالات‌ و دوستي‌ با كافران‌، عذاب‌ كند؟ ابن‌عباس‌ك مي‌گويد: «سلطان» درقرآن‌ همه‌جا به‌ معناي‌ حجت‌ است‌.
 
	آيه  145
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ منافقان‌ در درك‌ اسفل‌ جهنم‌اند» درك‌: فروترين‌ پله‌ و طبقه‌ است‌ و به ‌آنچه‌ در بالا قرار دارد، «درج» گفته‌ مي‌شود. يعني‌: درجه‌ در بلندي‌ به ‌كار مي‌رود و «درك» در پاييني‌. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ دوزخ‌ داراي‌ هفت‌ طبقه‌ است‌ و منافق‌ در فروترين‌ طبقه‌ آن‌ كه‌ «هاويه» ناميده‌ مي‌شود، قرار دارد «و هرگز براي‌آنان‌ هيچ‌ ياوري‌ نخواهي‌ يافت‌» كه‌ از اين‌ درك‌ اسفل‌ نجاتشان‌ دهد. عبدالله بن‌مسعود(رض) مي‌گويد: «منافقان‌ در درك‌ اسفل‌ در صندوقهاي‌ سربسته‌اي‌ ازآتش‌ قرا دارند». دليل‌ سخت‌تر بودن‌ عذاب‌ منافق‌ از كافر اين‌ است‌ كه‌:
1ـ منافق‌ در دنيا از شمشير مسلمانان‌ در امان‌ مانده‌ است‌، پس‌ عدالت‌ ايجاب ‌مي‌كند كه‌ در آخرت‌ تاوان‌ آن‌ را بازپس‌ دهد.
2ـ علاوه‌ براين‌ كه‌ منافق‌ در كفر خود همانند كافر است‌، اسلام‌ و مسلمين‌ را هم‌ به‌ ريشخند گرفته‌ است‌.
3ـ كفر منافق‌ شديد و غائله‌ها و فتنه‌گري‌هاي‌ او بسيار است‌.
	 آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّقُواْ يَوْماً لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئاً وَلاَ يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلاَ يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از روزي‌ بترسيد» يعني: از عذاب‌ روزي‌ بترسيد. مراد روز قيامت‌ است‌ «كه‌هيچ‌ كس‌ چيزي‌ را از كسي‌ دفع‌ نمي‌كند» يعني: در آن‌ روز هيچ‌ كس‌ حقي‌ را به‌ جاي‌ديگري‌ نمي‌پردازد «و از كسي‌ شفاعتي‌ پذيرفته‌ نمي‌شود» اگر فرضا انسان‌ بتواند كسي‌ را بياورد كه‌ نزد خدا (ج)براي‌ وي‌ شفاعت‌ كند «و نه‌ بجاي‌ وي‌ عوضي‌ گرفته‌مي‌شود» از مال‌ يا خانواده‌ و فرزندان‌ «و ياري‌ هم‌ نخواهند شد» يعني: كسي‌ را توان‌ و امكان‌ آن‌ نيست‌ كه‌ به‌ آنان‌ كمك‌ كند و از عذاب‌ خداوند (ج)نجاتشان‌دهد.
مفسران‌ اجماع‌ دارند بر اين‌ كه: عدم‌ سودبخشي‌ شفاعت، فقط در حق‌ كفاراست، اما شفاعت‌ به‌ مؤمنان‌ نفع‌ مي‌رساند، پس‌ شفاعتي‌ كه‌ مردود است‌؛ شفاعت ‌در حق‌ كافران‌ مي‌باشد.
آيه  146
‏متن آيه : ‏
‏ إِلاَّ الَّذِينَ تَابُواْ وَأَصْلَحُواْ وَاعْتَصَمُواْ بِاللّهِ وَأَخْلَصُواْ دِينَهُمْ لِلّهِ فَأُوْلَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر كساني‌ كه‌ توبه‌ كردند» از نفاق‌ خويش‌ «و اصلاح‌ نمودند» آنچه‌ را با نفاق ‌از احوال‌ خويش‌ فاسد ساخته‌ بودند «و به‌ خدا چنگ‌ زدند» چنگ‌زدن‌ به‌حق‌ تعالي؛ تمسك‌ به‌ او و اعتماد به‌ وعده‌هاي‌ وي‌ است‌ «و دين‌ خود را براي‌ خدا خالص‌ گردانيدند» به‌طوري‌ كه‌ به‌ اطاعت‌ غير وي‌ آلوده‌ نگردد «پس‌ آن‌ گروه‌، همراه‌ مؤمنانند» در احكام‌ دنيا و آخرت‌. سپس‌ خداوند متعال‌ آنچه‌ را كه‌ به‌ اين‌ مؤمنان ‌وعده‌ داده‌ است‌، بيان‌ نموده‌ مي‌فرمايد: «و خداوند به‌زودي‌ به‌ مؤمنان‌ پاداش‌ بزرگي ‌مي‌بخشد» پس‌ بايد منافقان‌ به ‌سوي‌ توبه‌ و اصلاح‌ بشتابند زيرا براي‌ كساني‌كه‌ به ‌راه‌ خلوص‌ و صلاح‌ برمي‌گردند، نيز مانند اين‌ پاداش‌ است‌.
 
	آيه  147
‏متن آيه : ‏
‏ مَّا يَفْعَلُ اللّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَآمَنتُمْ وَكَانَ اللّهُ شَاكِراً عَلِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اگر شكر كنيد و ايمان‌ آوريد، خدا مي‌خواهد با عذاب‌ شما چه‌ كند؟» بدون‌ ترديدعذاب‌ نمودن‌ شما چيزي‌ بر ملك‌ و اقتدار حق‌ تعالي‌ نمي‌افزايد، چنان‌كه‌ عذاب ‌نكردن‌ شما چيزي‌ از قدرت‌ و ملك‌ وي‌ نمي‌كاهد، پس‌ اگر شكرگزار و مؤمن‌باشيد، خدا(ج) از عذاب‌ نمودن‌ شما چه‌ منفعتي‌ مي‌برد؟
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ در اين‌ عبارت‌، دعوتي‌ لطف‌آميز به‌ منافقان‌ پيشكش ‌شده‌است‌ تا خود را اصلاح‌ نمايند. حق‌ تعالي‌ شكر را بر ايمان‌ مقدم‌ گردانيد زيرا شخص‌ عاقل‌ در آغاز به‌ نعمت‌هاي‌ بزرگي‌ كه‌ در وجود وي‌ و دنياي‌ هستي‌ قراردارد، مي‌نگرد آن‌گاه‌ شكر و سپاس‌ مبهمي‌ را تقديم‌ منعم‌ خود مي‌نمايد و چون ‌نگرش‌هايش‌ به‌ شناخت‌ منعم‌ انجاميد، در اينجاست‌ كه‌ به‌ منعم‌ ايمان‌ مي‌آورد، آن‌گاه‌ ديگر پيوسته‌ شكرگزار وي‌ است‌ «و خدا همواره‌ شكرپذير داناست‌» يعني‌: قدردان‌ بندگانش‌ در برابر طاعت‌ آنهاست‌ و در قبال‌ شكرگزاريشان‌ به‌ ايشان‌ اجر عظيمي‌ مي‌دهد و آن‌ را از ايشان‌ مي‌پذيرد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:763.xml">صفحة (102)</a><a class="folder" href="w:html:771.xml">صفحة (103)</a><a class="folder" href="w:html:780.xml">صفحة (104)</a><a class="folder" href="w:html:789.xml">صفحة (105)</a><a class="folder" href="w:html:795.xml">صفحة (106)</a><a class="folder" href="w:html:800.xml">صفحة (107)</a><a class="folder" href="w:html:804.xml">صفحة (108)</a><a class="folder" href="w:html:809.xml">صفحة (109) </a><a class="folder" href="w:html:814.xml">صفحة (110)</a><a class="folder" href="w:html:819.xml">صفحة (111)</a><a class="folder" href="w:html:826.xml">صفحة (112) </a><a class="folder" href="w:html:835.xml">صفحة (113)</a><a class="folder" href="w:html:841.xml">صفحة (114)</a><a class="folder" href="w:html:847.xml">صفحة (115) </a><a class="folder" href="w:html:852.xml">صفحة (116)</a><a class="folder" href="w:html:858.xml">صفحة (117)</a><a class="folder" href="w:html:866.xml">صفحة (118)</a><a class="folder" href="w:html:874.xml">صفحة (119)</a><a class="folder" href="w:html:881.xml">صفحة (120)</a><a class="folder" href="w:html:888.xml">صفحة (121)</a></body