رجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌: اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ مشركان‌ مكه‌ نازل‌ شد زيرا آنان‌ در آسايش‌ و رفاه‌ و نعمت‌ به‌سر مي‌بردند و تجارت‌ مي‌كردند، پس‌ برخي‌ ازمسلمانان‌ گفتند: دشمنان‌ خدا(ج) را در امر معيشت‌ و گذران‌ زندگاني ‌شان‌ به‌ خير ونيكي‌ مي‌يابيم، حال‌ آن‌ كه‌ ما از فقر و فاقه‌ و سختي‌ به‌جان‌ آمده‌ايم‌! همان‌ بود كه‌نازل‌ شد: «گشت‌وگذار كافران‌ در شهرها» و ترتيب‌ دادن‌ سفرهاي‌ تجارتي‌ از سويشان‌ با هدف‌ رونق‌ بخشيدن‌ به‌ زندگي‌ مادي‌ «تو را نفريبد» زيرا اين‌ متاعي‌است‌ اندك‌ كه‌ در اين‌ دنيا از آن‌ بهره‌مند مي‌شوند و سپس‌ بازگشتشان‌ به‌سوي ‌دوزخ‌ است‌. عكرمه‌ مي‌گويد: «مراد؛ آمد و رفت‌ شب‌ و روز آنان‌ و نعمتهايي ‌است‌ كه‌ از آن‌ بهره‌ مي‌برند».
 
	 سوره آل عمران آيه  197

‏متن آيه : ‏

‏ مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«اين» متاع‌ دنيا «بهره‌مندي‌ ناچيزي‌ است» كه‌ نسبت‌ به‌ پاداش‌ خداي‌ سبحان ‌هيچ‌گونه‌ اعتبار و ارزشي‌ ندارد «سپس‌ جايگاهشان‌ دوزخ‌ است‌ و چه‌ بد آرامگاهي ‌است» آن‌ جايگاهي‌ كه‌ با كفر خود، در دوزخ‌ براي‌ خود آماده‌ كرده‌اند. بايسته ‌يادآوري‌ است‌ كه‌ دوزخ‌ از روي‌ ريشخند و سرزنش، آرامگاه‌ ناميده‌ شد.
 
	سوره آل عمران آيه  198

‏متن آيه : ‏

‏ لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلاً مِّنْ عِندِ اللّهِ وَمَا عِندَ اللّهِ خَيْرٌ لِّلأَبْرَارِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«ليكن» درمقابل‌ جهنم‌ براي‌ كفار؛ «كساني‌ كه‌ تقواي‌ پروردگارشان‌ را پيشه‌ ساخته‌اند» به‌ علاوه‌ همه‌ منافع‌ بسيار ديگري‌ كه‌ از اين‌ كار مي‌برند «براي‌ ايشان‌ باغهايي‌ است‌ كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آن‌ جاري‌ است‌ و جاودانه‌ در آنند، نزلي‌ از جانب‌ خدا است» نزل‌: آنچه‌ كه‌ براي‌ ميهمان‌ آماده‌ مي‌شود؛ از پذيرايي‌ و هديه، يا منزلي‌كه‌ در آن‌ جاي‌ مي‌گيرد «و آنچه‌ نزد خداوند است» از نعمتهايي‌كه‌ براي‌ پيروان‌ ومطيعان‌ خويش‌ آماده‌ نموده‌ «براي‌ نيكوكاران‌ بهتر است» از منافعي‌ كه‌ كفار در سفرهاي‌ تجارتي‌ و در مشاغل‌ ديگر به‌دست‌ مي‌آورند.
سوره آل عمران آيه  199

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلّهِ لاَ يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و البته‌ از ميان‌ اهل‌ كتاب، كساني‌ هستند كه‌ به‌ الله ايمان‌ مي‌آورند و به‌ آنچه‌ فرود آورده‌ شد به‌سوي‌ شما و به‌ آنچه‌ فرود آورده‌شده‌ به‌سوي‌ خودشان» نيز ايمان ‌مي‌آورند «در حالي ‌كه‌ در برابر خدا خاشع‌اند» يعني‌: برخي‌ از اهل‌ كتاب‌ بهره‌اي‌ از دين‌ برده‌اند و همانند ديگران، شريك‌ رسوايي‌هايي‌ كه‌ خداوند(ج) از آن‌ درآيات‌ اين‌ سوره‌ و آيات‌ مشابه‌ آن‌ سخن‌ گفته، نيستند زيرا اين‌ «بعض»، ميان ‌ايمان‌ به‌ الله(ج) و آنچه‌ بر پيامبرش‌ حضرت‌ محمدص فرود آورده‌ و آنچه‌ كه‌ برانبياي‌ خودشان‌ نازل‌ كرده، جمع‌ مي‌كنند و «عوض‌ آيات‌ خدا بهايي‌ اندك ‌نمي‌ستانند» يعني‌: پيروي‌ حضرت‌ محمدص را به‌خاطر كسب‌ مقام‌ يا جاه‌ دنيوي‌اي، فرو نمي‌گذارند «اينانند كه‌ نزد پروردگارشان‌ پاداش‌ خود را دارند» پاداشي‌ مكرر، نه‌ يك‌بار، بلكه‌ دوبار، چنان ‌كه‌ در «سوره‌ قصص/‌54» آمده‌است‌. «آري‌! خداوند سريع‌ الحساب‌ است».
ابن‌كثير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: «آيه‌ كريمه‌ درباره‌ نجاشي‌ پادشاه‌ حبشه ‌نازل‌ شد، كه‌ رسول‌ خداص بر وي‌ نماز جنازه‌ غايب‌ گزاردند». ولي‌ حسن‌بصري‌؛ مي‌گويد: «آيه‌كريمه‌ درباره‌ آن‌ عده‌ از اهل‌ كتاب‌ نازل‌ شد كه‌ قبل‌ ازحضرت‌ محمدص مي‌زيستند و بعد از بعثت‌ آن‌ حضرت، از ايشان‌ پيروي‌ كرده‌ و به‌ اسلام‌ گرويدند».
	 سوره آل عمران آيه  200

‏متن آيه : ‏

‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ‏

 ‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! صبر پيشه‌ كنيد و پايداري‌ ورزيد» حق‌ تعالي‌ مؤمنان‌ را به‌ صبر بر طاعات‌ و شكيبايي‌ از شهوات‌ برمي‌انگيزد. بايد دانست‌ كه‌: يكي‌ «صبر» است‌ وديگري‌ «مصابره»، يعني‌: پايداري‌ دربرابر دشمنان‌ و شكيبايي‌ بر سختي‌هاي‌جنگ، كه‌ مصابره‌ از صبر سخت‌تر و دشوارتر است‌ «و براي‌ جهاد آماده‌ باشيد» يعني‌: در مرزهاي‌ سرزمين‌ اسلامي‌ در حال‌ آماده‌باش‌ قرارداشته‌ باشيد، درحالي‌كه‌ اسبان‌ و ديگر وسايل‌ جهاد را مهياي‌ كار نگاه‌ مي‌داريد و اين‌ آمادگي ‌را اصطلاحا «مرابطه» مي‌نامند. انتظاركشيدن‌ نمازها در مساجد نيز از «رباط» است‌. بنابراين، «رباط»، محكم‌ كردن‌ مرزها و پايبندي‌ به‌ مساجد است‌ «و از خداپروا كنيد، باشد كه‌ رستگار شويد» پس‌ تقواي‌ الهي‌ سبب‌ رستگاري‌ است، تقوايي ‌كه‌ اين‌ سوره‌ با سفارش‌ به‌ آن‌ ختم‌ و سوره‌ بعدي‌ با سفارش به‌ آن‌ آغاز مي‌شود.
از ابوهريره‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: درحقيقت‌ در زمان‌ رسول‌ اكرم‌ «چنان‌ غزوه‌اي‌ نبود كه‌ مؤمنان‌ در آن‌ مرابط(به‌حال‌ آماده‌باش) باشند، ليكن‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ كساني‌ نازل‌ شد كه‌ با خواندن‌ نمازها در اوقات‌ آن‌ و سپس‌ باقي‌ ماندن‌ در مساجد و ذكر خداي‌ عزوجل‌در آنها، مساجد را آباد نگاه‌ مي‌دارند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌خدا «فرمودند: «آيا شما را از آنچه‌ كه‌ خداوند(ج) با آن‌ گناهان‌ را محو ودرجات‌ را بلند مي‌سازد آگاه‌ نكنم‌؟ (اينك‌ آگاهتان‌ مي‌كنم): كامل ‌ساختن‌ وضو با وجود سختي‌ها، گام نهادن‌ بسيار به‌سوي‌ مساجد و انتظار كشيدن‌ نمازي‌ بعد ازنمازي‌؛ اين‌ است‌ رباط، اين‌ است‌ رباط، اين‌ است‌ رباط».
در فضيلت‌ آمادگي‌ (رباط) در راه‌ خدا(ج) و پشتيباني‌ از مسلماناني‌ كه‌ در سرزمين‌ دشمن‌ در مقابل‌ آن‌ قرار دارند، نيز احاديث‌ بسياري‌ آمده‌ است، از آن ‌جمله‌ اين‌ حديث‌ شريف‌ است‌: «آمادگي‌ يك‌ روز در راه‌ خدا(ج) بهتر از دنيا ومافيهاست». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركسي‌كه‌ مي‌ميرد، بر عمل ‌وي‌ مهر ختام‌ زده‌ مي‌شود، جز مرابط در راه‌ خدا(ج) كه‌ عملش‌ بر وي‌ ـ تابرانگيختنش‌ در روز قيامت‌ ـ جريان‌ داده‌ مي‌شود، چنان‌كه‌ از عذاب‌ قبر و سؤال ‌نكير و