‌ برساند». «و ازخدا بترسيد» در اين‌ كه‌ مرتكب‌ چيزي‌ از محرمات‌ وي‌ گرديد «و بدانيد كه‌ او را ملاقات‌ خواهيد كرد» در هنگامه‌ رستاخيز، پس‌ شما را در برابر اعمالتان‌ جزا مي‌دهد. اين‌ تأكيدي‌ است‌ بر هشدار و بيم‌دهي‌ آنان‌. «و مؤمنان‌» تقوي‌ پيشه‌ «رابشارت‌ ده‌» به‌ رستگاري‌ بزرگ‌.
 
﴿سوره‌ بقره﴾
مدني‌ است‌ و داراي‌ (286) آيه‌ است‌.
وجه‌ تسميه‌ آن: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ در برداشتن‌ داستان‌ «بقر ه‌»، يعني‌ گاوي‌كه‌ خداوند متعال‌ بني‌ اسرائيل‌ را به‌ ذبح‌ آن‌ مأمور گردانيد، «بقره‌» ناميده‌ شد. به‌ قولي‌: اين‌ سوره‌ اولين ‌سوره‌اي‌ است‌ كه‌ در مدينه‌ نازل‌ گرديد.
فضيلت‌ آن: در باره‌ فضيلت‌ آن‌ احاديث‌ بسياري‌ روايت‌ شده‌ است. از آن‌جمله‌؛ مسلم‌، ترمذي‌ و احمد از نواس‌ بن‌ سمعان‌(رض) روايت‌ كرده‌اند كه‌رسول‌ خداص فرمودند: «يؤتي‌ بالقرآن‌ وأهله‌ الذين‌ كانوا يعملون‌ به‌ في‌ الدنيا، تقدمهم‌ سوره‌ البقرة‌ وآل‌ عمران‌: در روز قيامت، قرآن‌ و اهل‌ آن‌ كه‌ در دنيا به‌آن‌ عمل‌ مي‌كردند، آورده‌ مي‌شوند، درحالي‌كه‌ در پيشاپيش‌ آنها سوره‌ بقره‌ وآل‌ عمران‌ قرار دارند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ به‌ روايت‌ ابي‌امامه‌t آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «اقرأوا القرآن فإنه شافع لأهله يوم القيامة، اقرأوا الزهراوين فإنهما يأتيان يوم القيامة كأنهما غمامتان أو غيابتان، أو كأنهما فرقان من طير صواف يحاجان عن أهلهما يوم القيامة، ثم قال: اقرءوا البقرة، فإن أخذها بركة وتركها حسرة، ولا تستطيعها البطلة‌: قرآن‌ را بخوانيد زيرا قرآن‌ شفاعت‌كننده‌ اهل‌خويش‌ در روز قيامت‌ است‌. زهراوين‌ (بقره‌ و آل‌ عمران) را نيز بخوانيد زيرا آن‌دو در روز قيامت‌ مي‌آيند؛ گويي‌ دو پاره‌ ابر سفيد و نوراني، يا دو چتر، يا دودسته‌ از پرندگان‌ بال‌گشاده‌اند، آن‌گاه‌ از اهل‌ خود در روز قيامت‌ محاجه‌ (پشتيباني‌و دفاع) مي‌كنند و بر آنها سايه‌ مي‌افگنند. سپس‌ فرمودند: بقره‌ را بخوانيد زيراخواندن‌ آن‌ بركت‌ و ترك‌ آن‌ حسرت‌ است‌ و ساحران‌ نمي‌توانند بر خواننده‌ آن‌تسلط و سيطره‌ و نفوذ يابند - يا ساحران‌ نمي‌توانند آن‌ را حفظ كنند». همچنين‌ درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابي‌هريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «لاتجعلوا بيوتكم‌ قبورا فان‌ البيت‌ الذي‌ تقرأ فيه‌ سوره‌ البقره‌ لايدخله‌ الشيطان‌: خانه‌هايتان‌ را گورستان‌ نگردانيد زيرا شيطان‌ به‌ خانه‌اي‌ كه‌ در آن‌ سوره‌ بقره‌ خوانده‌ شود، وارد نمي‌شود». در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ از سهل‌بن‌ سعد(رض) روايت‌شده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «ان‌ لكل‌ شي‌ء سناما، و ان‌ سنام‌ القرآن‌ البقره‌، و ان‌ من‌ قرأها في‌ بيته‌ ليله‌ لم‌ يدخلها الشيطان‌ ثلاث‌ ليال‌: همانا براي‌ هرچيز اوجگاهي‌ است‌ و قطعا اوجگاه‌ و قله‌ قرآن، سوره‌ بقره‌ است، بدانيد كه‌ هر كس‌ شبانگاه‌ آن‌ را در خانه‌اش‌ تلاوت‌ كند، شيطان‌ سه‌ شب‌ به‌ آن‌ خانه‌ وارد نمي‌شود».
سوره‌ بقره‌ طولاني‌ ترين‌ سوره‌ قرآن‌ كريم‌ است‌ و همانند ساير سوره‌هاي‌ مدني ‌به‌ بناي‌ ساختار زندگي‌ منظم‌ مسلمانان‌ در جامعه‌ مدني‌ و تبيين‌ ابعاد آن‌ توجه‌ وعنايت‌ دارد، جامعه‌اي‌ كه‌ در آن‌ دين‌ و دولت‌ با هم‌ بوده‌ و از يك‌ديگر جدانيستند زيرا اين‌ دو در نظام‌ اسلامي‌ همچون‌ جسم‌ و روح‌ لازم‌ و ملزوم‌ يك‌ديگر مي‌باشند. لذا بنياد برنامه‌هاي‌ شريعت‌ اسلامي‌ در مدينه‌، بر نهادينه‌ ساختن‌ عقيده ‌اسلامي‌ و بر پا داشتن‌ كاخ‌ عمل‌ صالح‌ كه‌ ترجمان‌ اين‌ ايمان‌ و عقيده‌ است‌ استوار مي‌باشد.
 
آيه  224
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَجْعَلُواْ اللّهَ عُرْضَةً لِّأَيْمَانِكُمْ أَن تَبَرُّواْ وَتَتَّقُواْ وَتُصْلِحُواْ بَيْنَ النَّاسِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خداوند را دست‌آويز سوگندهاي‌ خود قرار ندهيد كه‌ از كار نيك‌ و پرهيزگاري‌ وآشتي‌دادن‌ بين‌ مردم‌ بگريزيد» يعني: هرگاه‌ بر قطع‌ صله‌ رحم‌ با نزديكان‌ خويش‌، سوگند خورديد، يا بر اين‌ امر سوگند خورديد كه‌ خيرات‌ نداده‌ و كارهاي‌ نيك‌ را انجام‌ ندهيد، پس‌ سوگند به‌ خداوند سبحان‌ را مانعي‌ براي‌ انجام‌ نيكوكاريتان‌ قرارندهيد، بلكه‌ از سوگند خود كفاره‌ داده‌ و آن‌ كار نيك‌ را انجام‌ دهيد. آيه‌ كريمه ‌معناي‌ دومي‌ نيز دارد و آن‌ اين‌ است: به‌ خاطر اراده‌ خير و نيكي‌ و تقوي‌ و اصلاح ‌ميان‌ مردم‌ بسيار سوگند نخوريد زيرا سوگندخوردن‌ بسيار، نوعي‌ سبك‌ انگاري‌ وجسارت‌ و جرأت‌ بر خداوند متعال‌ است، در حالي‌ كه‌ مؤمن‌ بايد حق‌ تعالي‌ را چنان‌كه‌ شايسته‌ است، تعظيم‌ و توقير نمايد و حتي‌الامكان‌ از دست‌آويز قراردادن نام‌ وي‌ دوري‌ گزيند، چه‌ در سوگند خود راستگو و چه‌ دروغگو باشد، چنان ‌كه ‌صاحبان‌ زهد و تقوي، حتي‌ سوگند راست‌ را هم‌ كمتر مي‌خوردند. مثلا امام ‌ابوحنيفه: بر خود الزام‌ كرده‌ بود كه‌ اگر به‌ راست‌ هم‌ سوگند خورد، بايد ديناري ‌صدقه‌ دهد. «و خداوند شنواست‌» سخنان‌ شما را «داناست‌» به‌ احوال‌ شما. درحديث‌ شريف‌ نيز آمده‌ است: «من‌ حلف‌ علي‌ يمين‌ فرأي‌ غيرها خيرا منها فليكفر عن‌ يمينه‌ وليفعل ‌الذي‌ هو خير: هر كس‌ بر امري‌ سوگند خورد، سپس‌ غير آن‌ را بهتراز آن‌ يافت‌، بايد كه‌ از سوگند خود كفاره‌ داده‌ و آن‌ كاري‌ را كه‌ بهتر است‌ انجام‌دهد».
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ دو روايت‌ آمده‌ است: يك‌ روايت‌ گوياي‌ آن ‌است‌ كه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ ابوبكر صديق(رض)  نازل‌ شد زيرا او سوگند خورده‌ بود كه‌ بر مسطح‌ خادمش‌ انفاق‌ نكند؛ هنگامي‌كه‌ او در داستان‌ افك‌ (بهتان‌ عليه ‌عايشه‌ رضي‌الله عنها) با منافقان‌ همراه‌ شد، چنان‌كه‌ آيه‌ (22) سوره‌ «نور» نيز دراين‌ باره‌ نازل‌ گرديد. در روايتي‌ ديگر: اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ عبدالله بن‌رواحه‌(رض)   نازل‌ شد، آن‌گاه‌ كه‌ سوگند خورد با دامادش‌ بشيربن‌ نعمان‌ سخن‌ نگويد و ميان‌ او و زنش‌ سازش‌ نياورد و مي‌گفت: چون‌ بر اين‌ امر سوگند خورده‌ام، ديگر كاري‌ ازمن‌ ساخته‌ نيست‌ و نمي‌توانم‌ سوگندم‌ را بشكنم‌! پس‌ خداوند متعال‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ را نازل‌ نمود.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:282.txt">آيه  225</a><a class="text" href="w:text:283.txt">آيه  226</a><a class="text" href="w:text:284.txt">آيه  227</a><a class="text" href="w:text:285.txt">آيه  228</a><a class="text" href="w:text:286.txt">آيه  229</a><a class="text" href="w:text:287.txt">آيه  230</a></body></html>آيه  225
‏متن آيه : ‏
‏ لاَّ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِيَ أَيْمَانِكُمْ وَلَكِن يُؤَاخِذُكُم