‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «مدين‌ و اصحاب‌ أيكه‌ دو امت‌ اند كه‌خداوند(ج)  شعيب‌(ع)  را به‌سوي‌ [هر دوي‌] آنان‌ فرستاد».
 
	آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس، از آنان‌ انتقام‌ گرفتيم‌» و هلاكشان‌ ساختيم، با گرمي‌ سوزان‌ بي‌ سايه ‌هفت‌ روزه‌ و سپس‌ فرستادن‌ آتشي‌ بر آنان‌ «و آن‌ دو شهر بر سر راهي‌ آشكار است‌» يعني‌: شهر قوم‌ لوط و محل‌ زيست‌ أهل‌ أيكه‌ هر دو بر سر راه‌ آشكاري‌ قرار دارند پس‌ آيا كساني‌ كه‌ از كنار آنها عبور مي‌كنند، از مشاهده‌ آثار و ويرانه‌هاي‌ آنها درس‌ عبرت‌ نمي‌گيرند؟ و آيا آگاهان‌ در اين‌ فرجام‌ عبرتبار تأمل ‌نمي‌كنند؟.
 
	آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بي‌گمان‌ اهل‌ حجر پيامبران‌ ما را تكذيب‌ كردند» حجر: نام‌ شهر قوم ‌ثمود ـ يعني‌ قوم‌ پيامبر خدا صالح‌(ع)  ـ است‌ كه‌ در ميان‌ مكه‌ و تبوك‌ قرار دارد. اعراب‌ هر مكاني‌ را كه‌ به‌ سنگها و صخره‌ها محاط شده‌ باشد، حجر مي‌نامند. و از آنجا كه‌ آنها پيامبر خويش‌ صالح‌(ع)  را تكذيب‌ كردند و هر كس‌ يكي‌ ازپيامبران‡ را تكذيب‌ كند، در واقع‌ همه‌ ايشان‌ را تكذيب‌ كرده‌ است، از اين‌رو، از تكذيب‌ آنها به‌ صيغه‌ جمع‌ (مرسلين‌) خبر داده‌ شد.
 
آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آيات‌ خود را» كه‌ بر پيامبرشان‌ فرو فرستاده‌ شده‌ بود «به‌ آنان‌ داديم‌» كه‌ از جمله‌ اين‌ آيات‌ و معجزات، يكي‌ هم‌ آن‌ شتر معروف‌ بود «ولي‌ از آنها رويگردان‌ شدند» به‌ آيات‌ ما هيچ‌ اهميتي‌ نداده‌ و در آنها انديشه‌ نكردند به‌ همين‌ جهت‌ شتر را پي‌ كرده‌ و دستورهاي‌ پيامبرشان‌ را ناديده‌ گرفتند.
 
	آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَانُواْ يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتاً آمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از كوهها خانه‌هايي‌ مي‌تراشيدند» يعني‌: قوم‌ صالح‌(ع)  درون‌ كوهها را مي‌شكافتند و در آن‌ براي‌ خود خانه‌ها مي‌تراشيدند «كه‌ در امان‌ بمانند» از عذاب، با تكيه‌ بر نيرومندي‌ و محكمي‌ آن‌ خانه‌ها. يا در امان‌ بمانند از اين‌كه‌ خانه‌ها برسرشان‌ ويران‌ شود، يا دزد بر آنها نقب‌ بزند.
 
	آيه  83
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ صبحدم‌ بانگ‌ مرگبار آنان‌ را فروگرفت‌» و آن‌ در چهارمين‌ صبحگاه‌ از آن ‌روزي‌ بود كه‌ صالح‌(ع)  آنان‌ را به‌ عذاب‌ تهديد كرده‌ بود.
 
	آيه  84
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آنچه‌ كسب‌ مي‌كردند از آنان‌ دفع‌ نكرد» يعني‌: آنچه‌ از اموال‌ كه‌ به‌ دست ‌آورده‌ بودند و آنچه‌ از خانه‌ها و قلعه‌هاي‌ مستحكم‌ كه‌ در كوهها مي‌تراشيدند، چيزي‌ از عذاب‌ خداي‌ سبحان‌ را از آنان‌ دفع‌ نكرد بلكه‌ از يك‌سو زلزله‌ آنان‌ را فروگرفت‌ و از سويي‌ جبرئيل‌(ع)  بر آنان‌ بانگي‌ مرگبار در داد كه‌ همه‌ هلاك‌ شدند. پس‌ سنت‌ خداوند متعال‌ در نابود ساختن‌ امت‌هايي‌ كه‌ پيامبرانش‌ را تكذيب‌ كنند، جاري‌ است‌ ولي‌ هر چيز نزد او ميعادي‌ دارد.
يادآور مي‌شويم‌ كه‌ تفسير داستان‌ اهل‌ حجر در (آيات‌ 83 ـ 82) سوره‌ «هود» با تفصيلي‌ بيشتر از اينجا گذشت.
 
	آيه  172
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُواْ لِلّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از آن‌ كه‌ خداوند متعال‌ تمام‌ مردم‌ را به‌ بهره‌برداري‌ از خيرات‌ و بركات ‌زمين‌ ارشاد فرمود، اينك‌ در اينجا مؤمنان‌ را به‌ خطاب‌ زير مخصوص‌ مي‌گرداندزيرا ايشان‌ به‌ فهم‌ كلام‌ الهي‌ سزاوارترند: «اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! از نعمتهاي‌پاكيزه‌اي‌ كه‌ روزي‌ شما كرده‌ايم، بخوريد» و آنچه‌ را كه‌ ما حرام‌ نكرده‌ ايم‌، حرام ‌نگردانيد و از خوردن‌ غذاهايي‌ كه‌ اهل‌ جاهليت‌ و غير آنان‌ از پيش‌ خود حرام‌ مي‌گردانند، پرهيز نكنيد «و خدا را شكر كنيد اگر تنها او را مي‌پرستيد» يعني: اگر تنها او را مي‌پرستيد، از پاكيزگي‌ها بخوريد و از تحريمهاي‌ غيرخدايي‌ پروا نكنيد وشكرگزار اين‌ نعمتها باشيد زيرا خوردن‌ پاكيزگي‌ها؛ غذاي‌ جسم‌ شماست‌ و شكرنعمت‌؛ غذاي‌ روح‌ شما.
 
 آيه  85
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ را كه‌ در ميان‌ آن‌ دو است‌ جز به‌ حق ‌نيافريده‌ايم‌» يعني‌: آنها را به‌ آفرينشي‌ حق‌ و با هدف‌ آفريده‌ايم، نه‌ به‌ باطل‌ و بيهوده. يا مراد از اين‌ حق، فوايد و مصالحي‌ است‌ كه‌ در آنها وجود دارد. يا مراد از حق، پاداش‌ دادن‌ نيكوكار در قبال‌ نيكوكاريش‌ و مجازات‌ بدكار در قبال ‌بدكاري‌ وي‌ است‌ «و يقينا قيامت‌ آمدني‌ است‌» پس‌ خداوند(ج)  در هنگام ‌فرارسيدن‌ آن، از كساني‌ كه‌ سزاوار عذابند انتقام‌ گرفته‌ و به‌ كساني‌ كه‌ سزاوار احسانند، احسان‌ مي‌كند «پس‌ به‌ درگذشتي‌ نيكو درگذر» از بي‌ادبي‌هاي‌ آنان‌ و با عفو و گذشتي‌ نيكو عفوشان‌ كن‌ و با آنان‌ به‌ بردباري‌ و گذشت‌ و حلم‌ رفتار نما. به‌قولي‌: اين‌ حكم‌ با آيه‌ قتال‌ منسوخ‌ گرديد.
 
	آيه  86
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ پرودگار تو همان‌ آفريننده‌ داناست‌» يعني‌: او آفريننده‌ تمام‌ خلق‌ است ‌لذا به‌ احوال‌ تو و احوال‌ آنان‌ و به‌ كساني‌ از آنان‌ كه‌ نيكوكار يا بدكارند، دانا مي‌باشد.
 
	آيه  87
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعاً مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي، به‌ تو سبع‌المثاني‌ را عطا كرديم‌» اكثر مفسران‌ برآنند كه‌ مراد از «سبع‌المثاني‌»، آيات‌ هفت‌گانه‌ سوره‌ «فاتحه‌» است. آنها را مثاني‌ ناميدند، بدان‌ جهت‌ كه‌ در هر نمازي‌ تكرار مي‌شوند. به‌قولي‌ ديگر: مراد از «سبع ‌المثاني‌»، هفت‌ سوره‌ بلند قرآن‌ است‌ كه‌ عبارتند از سوره‌هاي‌: بقره، آل‌عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف‌ و انفال‌ «و به‌ تو قرآن‌ بزرگ‌ را عطا كرديم‌» يعني‌: تمام‌ قرآن‌ را.
بعد از آن‌كه‌ حق‌ تعالي‌ اين‌ نعمت‌ عظماي‌ ديني‌ را به‌ رسول‌ گراميش‌ ص يادآوري‌ كرد، ايشان‌ را از لذت‌هاي‌ زودگذر و فاني‌ دنيا متنفر ساخته‌ و مي‌فرمايد:
 
آيه  88
‏متن آيه : ‏
‏ لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا م