	آيه  124
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَاناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ سوره‌اي‌ نازل‌ شود، از ميان‌ آنان» يعني‌: از ميان‌ منافقان‌ «كسي‌ است‌ كه ‌مي‌گويد» به‌ برادرانش‌ در نفاق‌ «اين» سوره‌ نازل‌ شده‌ «ايمان‌ كدام‌ يك‌ از شما را افزود؟» منافقان‌ اين‌ سخن‌ را از روي‌ انكار و به‌ استهزا كشاندن‌ مؤمنان‌ مي‌گويند. خداوند متعال‌ در رد سخنشان‌ مي‌فرمايد: «اما كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند، قطعا بر ايمانشان‌ افزوده‌ است» يعني‌: نزول‌ آن‌ سوره‌، به‌سبب‌ موعظه‌ها و ارشاداتي‌ كه‌ دربر دارد، بر ايمانشان‌ به‌ خداي‌ متعال‌ و تصديقشان‌ به‌ كتاب‌ و اخبار وي‌ افزوده ‌است‌، از سوي‌ ديگر؛ آيات‌ آن‌ سوره‌ بر تكاليفشان‌ در ميدان‌ عمل‌ و جهاد مي‌افزايد پس‌ طبيعي‌ است‌ كه‌ در قبال‌ افزايش‌ تكاليف‌ و به‌ تبع‌ آن‌، افزايش‌ طاعات ‌و عباداتشان‌، ايمانشان‌ نيز افزون‌ مي‌شود «و آنان‌ شادمان‌ مي‌شوند» يعني‌: مؤمنان ‌همراه‌ با افزايش ايمان‌، از نزول‌ وحي‌ و منافع‌ ديني‌ و دنيوي‌اي‌ كه‌ برآن‌ مترتب ‌است‌، شادمان‌ مي‌شوند.
 
آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما كساني‌كه‌ در دلهايشان‌ بيماري» شك‌ و نفاق‌ «است‌ پس» سوره‌ نازل ‌شده‌ «پليدي‌اي‌ بر پليديشان» يعني‌: كفري‌ بر كفرشان‌ «افزود» بنابراين‌، در اين ‌كفر و فساد سرسخت‌تر شده‌ و آن‌ را در درون‌ جانهاي‌ پليدشان‌ بيشتر رسوخ ‌مي‌دهند و بر آن‌ استمرار مي‌ورزند «و» سرانجام‌ «در حال‌ كفر مردند» پس‌ تا دم ‌مرگ‌ بر كفر قرار دارند.
 
	آيه  126
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلاَ يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لاَ يَتُوبُونَ وَلاَ هُمْ يَذَّكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نمي‌بينند كه‌ آنان‌ در هر سال‌، يك‌ يا دو بار آزموده‌ مي‌شوند» يفتنون‌: آزموده‌ مي‌شوند به‌ قحطي‌ و سختي‌ و امراض‌ و آفات‌، يا با دستور يافتن‌ به‌ جهاد همراه‌ با پيامبر اكرم‌ص «باز هم‌ توبه‌ نمي‌كنند» از نفاق‌ خويش‌ و به‌ خود نمي‌آيند به‌سبب ‌اين‌ آزمايش‌ «و پند و عبرت‌ هم‌ نمي‌گيرند» تا در روش‌ خود تجديد نظر كنند؟
اين‌ آيه‌ از حال‌ منافقان‌ و تعصب‌ و سرسختي‌شان‌ در نفاق‌، به‌ تعجب ‌وامي‌دارد.
 
	 آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ‏
‏ترجمه : ‏
«بسيار بخشنده‌ و بسيار مهربان‌ است» تفسير اين‌ آيه‌ در توضيح‌ معناي: «بسم‌الله  الرحمن‌ الرحيم‌» بيان‌ شد. و از آنجا كه‌ در اتصاف‌ خداوند متعال‌ رَبِّ الْعَالَمِينَ  معناي‌ تخويف‌ و هيبت‌ وجود داشت، پروردگار مهربان‌، آن‌ آيه‌ را به‌: الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ كه‌ متضمن‌ ترغيب‌ و تشويق‌ است‌، متصل‌ ساخت‌ تا به‌ اين‌ترتيب، در بيان‌ صفات‌ خويش، معناي‌ بيم‌ و هراس‌ را با رغبت‌ و اميد همراه‌ و يك‌جا گرداند زيرا اين‌ دو معني‌ در كنار يك‌ديگر، انگيزه‌ بهتري‌ براي‌ بندگان‌ در اطاعت‌ و فرمانبرداري‌ از او پديد مي‌آورند.

 

آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و يهوديان‌ و مسيحيان‌ هرگز از تو راضي‌ نمي‌شوند، مگر آن‌ كه‌ از كيش‌ آنان‌ پيروي‌كني‌» يعني: اگر تمام‌ پيشنهاداتشان‌ را هم‌ بپذيري‌ و برآورده‌ كني، از تو خشنود نمي‌شوند زيرا خواسته‌ آنها، معجزات‌ و نشانه‌هايي‌ نيست‌ كه‌ به‌ تو پيشنهادمي‌كنند، بلكه‌ خواسته‌ واقعي‌ آنها برگرداندنت‌ از دينت‌ به‌ سوي‌ دين‌ خودشان‌ وپيروي‌ات‌ از خواسته‌ها و هوسهايشان‌ است‌. همچنين‌ است‌ هر بدعت‌ گذار و پيروهواي‌ نفسي‌ كه‌ جز پيروي‌ از هوي‌ و هوس‌ خويش، هيچ‌چيز ديگر او را از اهل‌ حق‌راضي‌ نمي‌گرداند. پس‌ اي‌ محمدص! از تلاش‌ براي‌ راضي‌نمودنشان‌ دست‌ بر دارو به‌ آنان‌ «بگو: هدايت‌» حقيقي‌ «تنها هدايت‌ الهي‌ است‌» نه‌ آنچه‌ كه‌ شما برآنيد از شريعتهاي‌ منسوخ‌شده‌ و كتابهاي‌ تحريف‌شده‌ «و اگر پس‌ از آن‌ علمي‌ كه‌ بر توفرود آمده‌است، باز از هوسهايشان‌» يعني: از تحريفاتي‌ كه‌ در كتب‌ خودآورده‌اند، از بدعت‌آفريني‌هايي‌ كه‌ در دين‌ خود كرده‌اند و از احكام‌ وانديشه‌هاي‌ ناروايشان‌؛ «پيروي‌ كني، دربرابر خدا سرور و ياوري‌ نخواهي‌ داشت‌» اين‌هشدار سختي‌ است‌ كه‌ هرچند مخاطب‌ آن‌ رسول‌ اكرمص اند، ولي‌ مراد كنايي‌ ازآن‌ امت‌ ايشانند كه‌ بايد به‌ هوش‌ باشند تا مبادا در كمين‌ هواها و گرايش‌ به‌ آيين‌هاي‌ديگر بيفتند و رضاي‌ بدعت‌گزاران‌ را بجويند؛ كه‌ هر كس‌ چنين‌ باشد، خوار وبي‌مقدار است‌.
سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ بنا به‌ يكي‌ از روايات‌ اين‌ بود كه: يهوديان‌ ازرسول‌ خدا ص خواهان‌ متاركه‌ شده‌ و به‌ ايشان‌ وعده‌ مي‌دادند كه‌ در صورت ‌موافقت‌ با اين‌ پيشنهاد، ممكن‌ است‌ از ايشان‌ پيروي‌ كنند.
آيه  127
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُم مِّنْ أَحَدٍ ثُمَّ انصَرَفُواْ صَرَفَ اللّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَفْقَهُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ سوره‌اي‌ نازل‌ شود، بعضي‌ از آنان‌ به‌ بعضي‌ ديگر نگاه‌ مي‌كنند» و از روي‌ انكار وحي‌ و تمسخر به‌ آن‌، به‌سوي‌ همديگر چشمك‌ مي‌زنند در حالي‌كه‌ مي‌گويند: «آيا كسي» از مؤمنان‌ «شما را مي‌بيند؟» تا اگر نبيند، از جايي‌ كه‌ وحي‌ در آن‌ نازل‌ مي‌شود به‌ در رويم‌ زيرا ما تحمل‌ شنيدن‌ آيات‌ را نداريم‌ و بايد به‌جايي‌ برويم‌ كه‌ فارغ‌البال‌ به‌ طعن‌ و تمسخر مشغول‌ گرديم‌ و بر مؤمنان‌ بخنديم ‌«سپس‌ باز مي‌گردند» مخفيانه‌ از مجلس‌ وحي‌ به‌سوي‌ منازل‌ خود، يا باز مي‌گردند از آنچه‌ كه‌ مقتضي‌ هدايت‌ و ايمان‌ است‌، به‌سوي‌ آنچه‌ كه‌ مقتضي‌ كفر و نفاق ‌مي‌باشد «خدا دلهايشان‌ را بازگردانيده‌ است» از فهم‌ قرآن‌ و از خير و از آنچه‌ كه ‌مايه‌ رشد و هدايت‌شان‌ است‌ و خوار و بي‌مقدارشان‌ كرده‌ است‌ «زيرا آنان‌ گروهي‌ هستند كه‌ نمي‌فهمند» آنچه‌ را كه‌ شنيده‌اند، از آن‌ رو كه‌ تدبر نمي‌كنند و انصاف ‌ندارند.
 
آيه  128
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ جَاءكُمْ رَس